جمهوری اسلامی ایران ۱۵۶ نفر را در مرز افغانستان دستگیر کرد

این سازمان روز شنبه رقم دقیقی از میزان صادرات تهران به افغانستان به دست نداده، اما، به نقل از ایسنا، گفته که ارزش کالاهای صادراتی به این کشورها را در سه ماه نخست سال بیش از دو میلیارد دالر بوده است.

این سازمان همچنان گفته است که عمده‌ترین صادرات تهران در حوزه صنعت، معدن، صنایع معدنی بوده و واردات آن از امارات، چین، ترکیه و آلمان شامل دستگاه‌ها و تجهیزات و مواد اولیه صنعت است.

افغانستان در حالی در ردیف پنج بازار صادراتی تهران قرار می‌گیرد که چندی پیش یک مقام ایرانی از افزایش هشت‌درصدی وزنی و هفت‌درصدی ارزی کالاهای صادراتی به افغانستان خبر داد و گفت که در چهار ماه نخست سال جاری حدود ۶۰۰ میلیون دالر کالا از ایران به افغانستان صادر شده است.

یک مقام ایرانی در شهر مرزی تایباد گفته است که عمده‌ترین کالاهای صادراتی به افغانستان شامل مواد غذایی، فرآورده‌های نفتی و انواع مصالح ساختمانی است.

پارک شهر نو، یک محیط سبز با مساحت ۹.۹ هکتار در مرکز شهر کابل است که کار ساخت‌وساز آن در پایان دهه بیست خورشیدی آغاز شده بود.

در خبرنامه دفتر معاونیت اقتصادی رئیس‌الوزرای طالبان آمده است که یک مرکز بازرگانی زیرزمینی، یک مرکز بازرگانی ویژه برای زنان، میدان فوتسال، تفریحگاه، رستورانت، مسجد، حوض آب و پارکینگ وسایط نقلیه در پارک شهر نو کابل ساخته خواهد شد.

عبدالغنی برادر، معاون اقتصادی رئیس‌الوزرای طالبان روز یکشنبه (۱۵ اسد) کار ساخت‌وساز این مرکز بازرگانی را افتتاح کرد.

به گزارش سایت جماران، وابسته به خانواده بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، کمیته امداد خمینی گفت که تمامی اقدامات‌شان با مجوز و در چارچوب قوانین و مقررات دولت‌های مستقر افغانستان انجام شده است.

مسئولان کمیته امداد خمینی حدود یک هفته قبل اعلام کرد که طالبان دفاتر این سازمان را در کابل، هرات و بلخ بسته است.

کمیته امداد خمینی یک سازمانی شبه‌دولتی متعلق به جمهوری اسلامی ایران است، که در سال ۱۳۵۷ به فرمان روح الله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی بنیانگذاری شد. پشتیبانی از محرومان و مستضعفان و توانمندسازی آن‌ها هدف کمیته امداد خمینی خوانده شده است.

پیش از این میثم مهدی‌پور، معاون سفیر جمهوری اسلامی در کابل از طالبان خواسته بود علت توقف دفاتر کمیته امداد خمینی در افغانستان را توضیح دهد.

معاون سفارت جمهوری اسلامی در کابل روز پنجشنبه (۱۲ اسد) در توییتی نوشت: «کمیته امداد با بیش از چهار دهه تجربه خدمت‌رسانی در افغانستان قریب به دو ماه است که از فعالیت محروم شده است. امید است طالبان علت این اقدام را شفاف بیان نمایند.»

با این حال مقام‌های طالبان تاکنون در این مورد ابراز نظر نکرده‌اند.

این پناهجویان گفتند پولیس پاکستان، شبانه آنان را از خانه‌هایشان بیرون کشیدند و به پاسگاه بردند. به گفته آنان پولیس پس از گرفتن ۱۰ هزار دالر از هر پناهجو، آنان را رها کرد.

یکی از پناهجویان با نام مستعار «اسماعیل» گفت: پولیس می‌خواست با بدرفتاری و به کار بردن الفاظ رکیک و توهین‌آمیز، ما را بترساند و از ما اخاذی کند. براساس روایت این پناهجویان، پولیس پاکستان آنان را تهدید کرد که اگر رشوه ندهند، بازداشت و از پاکستان اخراج خواهند شد.

یکی دیگر از پناهجویان به نام مستعار «محمد حسن» گفت اخاذی و آزار و اذیت پولیس پاکستان به یک رویه معمول در برابر پناهجویان افغان بدل شده است.

این نخستین باری نیست که پولیس پاکستان به اخاذی از پناهجویان افغان و بدرفتاری با آنان متهم می‌شود.

در ماه‌های گذشته گزارش دستکم دو خودکشی در میان پناهجویان افغان در پاکستان منتشر شد. خودکشی این جوانان موجی از انتقادات را در برابر دولت پاکستان و آزانس پناهجویان سازمان ملل در اسلام‌آباد بخاطر بی‌توجهی در برابر پناهجویان افغان در این کشور ایجاد کرد.

در هفته جاری، گزارش‌های متعدد از بازداشت و اخراج پناهجویان افغان از پاکستان در رسانه‌ها منتشر شده است.

مقامات پاکستانی گفته‌اند به دنبال ورود طالبان به کابل در ماه اسد ۱۴۰۰ خورشیدی ۷۵۰ هزار پناهجوی افغان به پاکستان رفته که به کشورشان برنگشته‌اند.

براساس گزارش نهادهای حقوق بشری بسیاری این افغان‌ها، کارمندان دولت پیشین، فعالان حقوق بشر، خبرنگاران و دیگر فعالانی بودند که برای نجات از انتقام‌گیری طالبان محبور به ترک کشورشان شدند.

این مقام طالبان از هیچ سازمان خاصی نام نگرفت، اما گفت مصارف دفاتر برخی از نهادها، بیشتر از مقدار کمکی است که به مردم توزیع می‌شود.

خلیل‌الرحمن حقانی روز شنبه (۱۴ اسد) در نشستی که در هتل انترکانتیننتال در کابل برگزار شده بود، تاکید کرد که طالبان بر چگونگی کمک‌ها نظارت خواهد کرد.

هنوز سازمان‌های مددرسان فعال در افغانستان درباره این اتهام وزیر مهاجرین و عودت‌کنندگان طالبان ابراز نظر نکرده‌اند.

اختلاف‌های جدی سازمان‌های کمک‌رسان و طالبان

اتهام فساد در روند توزیع کمک‌های بشردوستانه در حالی منتشر می‌شود که بازرس ویژه امریکا برای بازسازی افغانستان حدود دو هفته قبل در نشستی در لندن گفت که طالبان در برنامه‌های ملل متحد رخنه کرده و این مسئله برای جهان خطرناک است.

جان ساپکو گفت کانگرس امریکا لایحه‌ای را تصویب خواهد کرد که مانع رسیدن هرگونه کمک به طالبان می‌شود.

بازرس ویژه امریکا در این نشست، با نگرانی از نفوذ طالبان در برنامه‌های امدادی سازمان ملل گفت که بیشتر بودجه سازمان ملل را امریکا تامین می‌کند.

آقای ساپکو افزود: «ما به‌عنوان کسی که بودجه را تامین می‌کنیم، حق داریم بپرسیم که پول چطور خرج می‌شود.»

بازرس ویژه امریکا برای بازسازی افغانستان هشدار داد که «اگر سود کمک‌های ما به طالبان» برسد، پیامدهای جدی خواهد داشت.

علاوه بر این، اداره توسعه بین‌المللی امریکا اخیرا در گزارشی اعلام کرد که طالبان «به‌طور موثر» در بخش توزیع کمک‌های سازمان ملل نفوذ کرده‌اند.

طبق این گزارش، طالبان به کمک‌های جهانی به عنوان منبع درآمد می‌نگرد و به همین دلیل به‌دنبال انحصار و کنترول بیشتری بر آن است.

طالبان متهم شده‌اند که در استخدام کارمندان نهادهای مددرسان و فهرست دریافت‌کنندگان کمک‌ها دخالت می‌کند.

خلیل‌الرحمن حقانی در نشست روز شنبه در کابل تاکید کرد که نهادهای مددرسان باید با هماهنگی طالبان کمک‌های خود را در ولایات و ولسوالی‌ها توزیع کنند.

سازمان توسعه بین‌المللی امریکا می‌گوید طالبان استقلال آژانس‌های سازمان ملل متحد را در مورد تخصیص کمک‌ها در افغانستان زیر سوال برده است.

دخالت طالبان در روند توزیع کمک‌ها تنها موضوعی نیست که این گروه و نهادهای کمک‌رسان بر سر آن اختلاف دارند.

یکی از عمده‌ترین اختلافات موضوع کار زنان در نهادهای کمک‌رسان است. طالبان در حال حاضر به نهادهای مددرسان اجازه نمی‌دهد که کارمند زن استخدام کنند. در مقابل سازمان‌های مددرسان می‌گویند ممنوعیت کار زنان، باعث شده آنان نتوانند کمک‌ها را به نیازمندترین بخش‌های جامعه برسانند.