گروهی از همکاران سابق حکومت امریکا از نامشخص بودن پرونده پناهندگی خود شاکی بوده و نسبت به مشکلات مالی، تحصیلی و دسترسی به مراقبتهای صحی نگراناند. یکی از آنان گفت که خود را در زندان احساس میکند و خواستار سریع شدن روند دریافت ویزه این کشور شد که احتمالا ماه ها طول بکشد.
رویترز دوشنبه (۲۳ اسد) با نشر گزارشی در مورد وضعیت زندگی افغانهای متقاضی ویزه امریکا در پاکستان، از مشکلات مالی خانوادهها، ترس از بازداشت توسط پولیس پاکستان، عقبماندن از درس و تحصیل و آهستگی جریان بررسی پروندههای این پناهجویان نوشته است
برخی از این افغانها به رویترز گفتند که ملک و اموال خود را در افغانستان فروخته و بر اساس درخواست مقامات ایالات متحده برای رسیدگی به پروندههای پناهجویی شان به کشور ثالث [پاکستان] آمدهاند.
مقامات پاکستانی میگویند که بادرنظرداشت بحران اقتصادی حاکم در این کشور، از ورود روز افزون افغانها به پاکستان نگران اند.
مروه، یک پناهجو در پاکستان به رویترز گفت: «ما دو بار در روز آشپزی میکنیم و غذا میخوریم، برخی از روزها حتی کمتر غذا میخوریم تا پول کمتری مصرف کنیم.»
افزون بر آن، یک تا دو سال زندگی در پاکستان به منظور دریافت ویزه پاکستان فرزندان آنان را از ادامه تعلیم و تحصیل عقب گذاشته است.
اسرای ۱۴ ساله به رویترز گفت: «وقتی دختران دیگر را میبینم که به مدرسه میروند، بسیار رنج میبرم که من نمیتوانم.»
پس از سقوط دولت سابق افغانستان در ۱۵ آگست ۲۰۲۱، جو بایدن، رئیس جمهور امریکا، متعهد شد که «متحدان افغان» که در نهادهای امریکایی کار میکردند، در چارچوب برنامه «پی ۲» به امریکا منتقل کند.
با گذشت دو سال از تسلط طالبان بر افغانستان، تاکنون هزاران افغان متقاضی ویزه امریکا در بیسرنوشتی بهسر میبرند.
چندی قبل روزنامه واشنگتنپست گزارش داد ۱۵۰ هزار متقاضی افغان برای دریافت ویزه مهاجرت ویژه امریکا در بیسرنوشتی به سر میبرند و بر اساس آنچه «انجمن متحدین زمان جنگ» برآورده کرده، رسیدگی به همه درخواستها احتمالا ۳۱ سال زمان میبرد.
کریش اومارا ویگناراجا، مدیرعامل نهاد خدمات مهاجرتی و پناهندگی لوتران در امریکا نسبت به بطی بودن فرایند بررسی پروندههای پناهجویان افغان در پاکستان گفته بود که روند پناهندگی در ایالات متحده به شدت آهسته بوده و انتظار تا ده سال معمول است.
سخنگوی وزارت خارجه امریکا نیز گفته که «ظرفیت طی مراحل پروندهها در پاکستان محدود است، اما فعالانه در تلاش گسترش آن است.»
اکثریت افغانها در پاکستان اجازه کار ندارند، واجد شرایط تحصیل نیستند و از مراقبتهای صحی دولتی بیبهره اند. آنان از آنچه طولانی شدن پروسه بررسی پروندههای پناهجویی شان است، شاکی بوده و از ختم منابع مالی شان نگران اند.
