کارشناس روس:بدون اجازه کرملین حضور احمد مسعود در پارلمان روسیه امکان‌پذیر نبود

به گزارش رسانه هندی وایر، از ۷۰۰ دانشجو، نزدیک به ۲۰۰ نفر آنها زنان جوانی هستند که در صورت بازگشت به افغانستان، در چهاردیواری خانه‌ها «زندانی» می‌شوند.

این زنان دانشجو گفته‌اند که با وضع محدودیت‌های روزافزون طالبان برای محروم‌سازی زنان از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی آنها، تمایلی به بازگشت به افغانستان تحت سیطره طالبان ندارند.

تا پیش از تسلط طالبان بر افغانستان، هند معمولاً سالانه بیش از هزار بورسیه تحصیلی به دانشجویان افغان می‌داد، ولی امسال هیچ اطلاع جدیدی درباره تخصیص بورسیه‌های تحصیلی ارائه نشده است.

اکنون دانشجویان افغان در هند با آشفتگی از مقامات هندی می‌خواهند که ویزاهای تحصیلی و اقامتی آنان را تمدید کنند.

با این حال، از آنجایی که دولت هند گروه طالبان را به رسمیت نشناخته و روابط دیپلوماتیک با این گروه ندارد، در مورد ادامه روند بورسیه‌های تحصیلی برای دانشجویان افغان سکوت کرده است.

در این بین دانشگاه‌ها نیز بدون تایید دولت هند از پذیرش دانشجویان افغان خودداری می‌کنند.

روما محبی بیست‌وسه ساله، که دوره کارشناسی مدیریت بازرگانی خود را در اوایل سال جاری به پایان رسانده، می‌گوید که از آن زمان او بین پونه و دهلی رفت‌وآمد می‌کند و با دیگر دانشجویان دیگر تلاش دارد تا نگرانی خود را به گوش مقامات هندی برساند و توجه آنان را جلب کند.

کمتر از یک سال قبل از ورود طالبان به کابل سوبرامانیان جیشنکر، وزیر امور خارجه هند، بورسیه تحصیلی هند را مایه افتخار خوانده و گفته بود که بیش از ۶۵ هزار دانشجوی افغان در هند تحصیل کرده‌اند.

به گفته او، در همان سال ۱۵ هزار دانشجو در هند مشغول به تحصیل بودند که سه هزار نفر آنان زنان جوان بودند.

در حال حاضر بسیاری از کسانی که این بورسیه‌ها را دریافت کرده‌اند، بی‌سرنوشت هستند.

بیشتر آنها در چند ماه گذشته به صورت مکرر با مسئولان دفاتر شورای روابط فرهنگی هند، قانونگذاران، سفارت افغانستان و وزارت خارجه هند دیدار کردند، اما نتیجه چندانی به دست نیاوردند.

اسحاق سروری، که در مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه پنجاب تحصیل کرده، می‌گوید که به دانشجویان گفته شده که وضعیت افغانستان عادی است و به کشورشان برگردند. او این پرسش را مطرح کرد که چطور می‌توان به زنان دانشجو گفت که با آگاهی از آنچه در افغانستان اتفاق می‌افتد، باز به آنجا برگردند؟

این دانشجویان می‌گویند که با گذشت هر روز، تعداد افراد بیشتری فرصت آموزش در این کشور را از دست می‌دهند.

این پناهجویان اخراجی شامل ۷۴ زن از سوریه و ۶۲ زن از افغانستان بودند. در بین اخراج شدگان ۵۳ افغان و ۵۲ سوری زیر سن نیز بوده‌اند.

بیشتر افغان‌ها و سوری‌ها بر اساس قانونی موسوم به « دوبلین» اخراج شدند. براساس این قانون، پناهندگان باید در کشوری درخواست پناهندگی دهند که در آغاز ورود به اروپا، به آن کشور آمده‌اند.

رسانه‌های آلمانی پیش از این گزارش داده بودند که ۵۰۰ افغان «جنایتکار و خطرناک برای امنیت ملی» این کشور تا پایان ماه جولای از شهر بادن-وورتمبرگ اخراج شدند.

این در حالی است که اخراج پناهجویان به افغانستان از ماه اسد ۱۴۰۰، پیش از بازگشت طالبان به قدرت به حالت تعلیق در آمده بود.

صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل، یونیسف، در آلمان روز سه‌شنبه اعلام کرد که برخی از پناهجویان جوان ماه‌ها یا حتی سال‌ها در اقامتگاه‌های «نامناسب برای کودکان» اقامت داشته‌اند.

دولت آلمان اخیراً پیشنهاد کرد که بازداشت پناهجویان را از ۱۰ روز به ۲۸ روز افزایش دهد و اختیارات جستجوی پولیس را برای تسریع اخراج آنها افزایش دهد.

هویت این دو نفر هنوز اعلام نشده است.

خبرگزاری روسی اسپوتنیک روز سه‌شنبه (۷ سنبله) گزارش داد که تحقیقات نیروهای امنیتی نشان داده است که مواد مخدر برای فروش به شمال قزاقستان آورده شده بود.

به گزارش این خبرگزاری، دادگاه اعلام کرده که «جرم» هر دو شهروند افغانستان و قرغیزستان ثابت شده است و آنها «گناهکار» شناخته شده‌اند.

بر اساس گزارش‌های منتشر شده در رسانه‌های قزاقستان، از آغاز سال جاری میلادی در این کشور ۶۰ نفر به اتهام قاچاق مواد مخدر بازداشت شده‌اند. گفته شده است که همه این افراد از ۱۰ تا ۱۳ سال به حبس محکوم شده‌اند.

اسپوتنیک گزارش داد که دادستان‌های قزاقستان برای عوامل قاچاق مواد مخدر خواهان «اشد مجازات» هستند.

مقام‌های کشورهای آسیای میانه می‌گویند به رغم وعده‌های طالبان، قاچاق مواد مخدر از افغانستان به کشورهای منطقه افزایش یافته و همچنان ادامه دارد.

عبدالسلام حنفی، معاون رئیس‌الوزرای طالبان در این نشست مدعی شد که در افغانستان «امنیت کامل» برقرار است. آقای حنفی افزود: «در نظام امارت اسلامی همه مصارف ادارات دولتی از بودجه داخلی کشور تامین می‌شود.»

او در ادامه ستایش از طالبان، مدعی شد که در زمان جمهوریت، امور براساس منافع شخصی و حزبی بود.

تاکنون هیچ کشوری طالبان را به رسمیت نمی‌شناسد. یکی از شرایط اصلی جامعه جهانی از طالبان، تشکیل حکومت فراگیر در افغانستان و احترام به حقوق زنان است.

همین امروز (چهارشنبه ۸ سنبله) سازمان عفو بین‌الملل اعلام کرد که ۱۹۸ هزار و ۶۱۲ نفر در سراسر جهان در طوماری از طالبان خواستند به نقض حقوق بشر در افغانستان پایان داده شود.

در این طومار تاکید شده که دو سال پس از تسلط طالبان، افغانستان در آستانه نابودی بی‌بازگشت قرار دارد.

همچنین امیرخان متقی، وزیرخارجه طالبان در این نشست گفت: «باید بدانیم که یکجا شدن با ظالمان و دشمنان وطن و کمک خواستن از آنان، به نفع هیچ‌کس نیست.»

امیرخان متقی از هیچ شخص و گروهی نام نبرد، اما اظهارات او یک روز پس از رسانه‌ای شدن سفر احمد مسعود، رهبر جبهه مقاومت ملی در مسکو بیان می‌شود. احمد مسعود در این سفر با سرگئی ميرونوف، رهبر حزب روسیه عادل که متحد پوتین شمرده می‌شود دیدار کرد.

سرگئی ميرونوف در این دیدار گفت که خواهان تشکیل حکومت فراگیر در افغانستان است و به جبهه مقاومت ملی دست دوستی دراز می‌کند.

با این حال، وزیر خارجه طالبان مدعی شد که کشورها از مخالفان این گروه حمایت نمی‌کنند.

امیرخان متقی در نشست امروز گفت: «ضعف افغانستان به زیان همه است. در مجالس بین‌المللی نیز وعده و اطمینان داده شده است که جهانیان از مخالفین نظام کنونی افغانستان حمایت نمی‌کنند.»

طالبان پیش از این هم بارها نشست‌های مشابه برای تحکیم پایه‌های قدرت خود و جلب حمایت روحانیون برگزار کرده است. از جمله، نشستی با حضور ملاها در ماه سرطان ۱۴۰۱ در کابل برگزار شد.

سراج‌الدین حقانی، وزیر داخله طالبان در این نشست گفت که با تسلط این گروه بر افغانستان «زورگویی در کشور پایان یافته و آزادی به‌دست آمده است و در تمام کشور یک قیادت وجود دارد.»

ندامحمد ندیم، وزیر تحصیلات عالی طالبان در نشست چهارشنبه درباره برگزاری این نشست‌ها توضیح داد: «نظام‌هایی موفق است که با علما مشوره کند و در موارد مختلف مشوره علما را بگیرد و عملی کند.»

وزیر تحصیلات عالی طالبان از علما خواست که از حکومت طالبان برای حفظ آن تلاش کنند و به این گروه مشورت دهند.

این اظهارات در حالی مطرح شده که محمدخالد حنفی، وزیر امر به معروف و نهی از منکر طالبان‌ ۲۶ ثور گذشته در مراسمی در کابل گفت: «ما در میدان علم خودکفا هستیم و هیچ ضرورتی نداریم از دیگر شیوخ و علما استفتاء کنیم.»

وزارت مهاجرین طالبان در پستی در شبکه اجتماعی اکس، توییتر پیشین، نوشت که ۵۶۹ مهاجر به دفتر مهاجرت سازمان بین‌المللی مهاجرت برای دریافت کمک معرفی شدند.

در ماه‌های اخیر روند بازگشت یا اخراج مهاجران از ایران افزایش یافته ‌است.

پس روی کارآمدن دوباره طالبان در افغانستان، روند مهاجرت به کشورهای همسایه به ویژه ایران و پاکستان افزایش یافت.

بیشتراین پناهجویان یا به دلیل ترس از گرفتاری به دست طالبان یا بیکاری به کشورهای همسایه رفتند.

از سوی دیگر، شماری دیگر هم به دلایلی از جمله اخراج اجباری به کشور بازمی‌گردند که طالبان هرازگاهی خبر بازگشت آنها را پخش می‌کنند.