گزارشگر ملل متحد: گوش طالبان برای شنیدن درخواست تشکیل حکومت فراقومی کر است

آقای بنت در پنجاه‌وچهارمین اجلاس شورای حقوق بشر سازمان ملل روز دوشنبه (۲۰ سنبله) در ژنو گفت که طالبان حقوق زنان و دختران را در همه عرصه‌های زندگی از جمله کار، آموزش، پوشش و وضعیت ظاهری آنها در جامعه نقض می‌کند.

این مقام سازمان ملل از دستور طالبان برای بستن آرایشگاه‌های زنانه، به عنوان تازه‌ترین مورد از اقدام طالبان برای محدود کردن فعالیت‌های زنان یاد کرد که حدود ۶۰ زن را از کار محروم کرده است.

آقای بنت در سخنرانی خود در شورای حقوق بشر سازمان ملل از طالبان خواست که سیاست‌های «بی‌رحمانه و زن‌ستیزانه» خود را تغییر دهد و به زنان اجازه دهد کار و تجارت کنند.

او در بخشی از سخنرانی خود گفت که در حال حاضر بیش از سه میلیون دختر به دلیل صدور دستور طالبان در ماه سنبله ۱۴۰۰ و بعد در ماه قوس ۱۴۰۱، از آموزش در مقاطع بالاتر از صنف ششم محروم هستند.

ریچارد بنت در آغاز سخنرانی خود از اعتصاب غذای شماری از فعالان زن و مرد افغان و درخواست آنها برای به رسمیت شناختن «آپارتاید جنسیتی» در افغانستان تحت کنترول طالبان یاد کرد.

او گفت که با تمنا زریاب پریانی، به عنوان «سخنگوی» این زنان معترض در تماس است و به او وعده داده است که نگرانی آنها را مطرح خواهد کرد، ولی افزود که آنها را به اعتصاب غذا تشویق نمی‌کند.

طالبان در دو سال اخیر با صدور دستورهای پیاپی، دختران و زنان را از آموزش در مقاطع بالاتر از صنف ششم و اشتغال و همچنین رفتن به اماکن عمومی مانند پارک‌ها، سینماها، ورزشگاه‌ها، باشگاه‌های ورزشی ممنوع کرده است.

رهبران طالبان در پاسخ به اعتراضات داخلی و بین‌المللی در این مورد گفته‌اند که آنها حقوق زنان را تنها در «چهارچوب شریعت» دارند، در حالی که منتقدان می‌گویند تعبیر آنها از شریعت نادرست است.

سومین اجلاس سال جاری شورای حقوق بشر سازمان ملل روز دوشنبه (۲۰ سنبله) در جنوا، مقر اروپایی سازمان ملل به کار آغاز کرد و قرار است تا پنج هفته ادامه داشته باشد. وضعیت حقوق بشر افغانستان از موضوع‌های اصلی آن است.

نهادهای مدافع حقوق بشر و جامعه مدنی افغانستان در بیانیه‌ای از شورای حقوق بشر سازمان ملل خواسته‌اند که برای رفع تبعیض و خشونت سیستماتیکی که «طالبان بر زنان افغانستان روا داشته» اقدام شود.
در این بیانیه آمده: «زنان مسلمان در سراسر جهان اسلام از حقوق اسلامی و انسانی خود برخوردار هستند، پس چرا زنان افغان باید از همین حقوق در کشور خود محروم شوند؟ چرا باید اسلام برای زنان افغان متفاوت باشد؟»در این بیانیه تاکید شده: «زنان باید بخشی جدایی‌ناپذیر از فرآیند تصمیم‌گیری باشند»

در این بیانیه تاکید شده: «زنان باید بخشی جدایی‌ناپذیر از فرآیند تصمیم‌گیری باشند».

به باور نویسندگان بیانیه، «مشارکت سیاسی زنان نه تنها یک حق اساسی بلکه یک ضرورت برای رفاه و پیشرفت کلی ملت ما است.»

مدافعان حقوق بشر و نهادهای جامعه مدنی نگرانی خود را از «محرومیت زنان در روندهای سیاسی تحت حاکمیت طالبان» ابراز داشته و تاکید کرده‌اند که «عدم حضور زنان در نقش‌های تصمیم‌گیری، برابری جنسیتی و توانمندی زنان را تضعیف می‌کند.»

نویسندگان بیانیه همچنین خواستار توجه شورای حقوق بشرسازمان ملل به چهار مورد حقوق بشری، مشارکت سیاسی، مشارکت اجتماعی و حقوق اقتصادی، به عنوان اصلی‌ترین موارد از حقوق زنان در افغانستان شده که طالبان آن‌ها را نقض کرده است.

والدین ملاله یوسفزی روز دوشنبه برای حمایت از خواست‌های تمنا زریاب پریانی به آلمان سفر کرد.

آنها محدودیت‌هایی را که طالبان بر زندگی زنان در افغانستان وضع کرده‌اند، «نسخه شدید آپارتاید» خواندند.

ضیاءالدین یوسفزی، پدر ملاله یوسفزی، گفت: «من فکر می‌کنم تجربه آپارتاید افغانستان تفاوت‌هایی دارد، زیرا آنچه در افغانستان علیه زنان اعمال می‌شود، شدیدتر از چیزی است که در آفریقا علیه سیاه‌پوستان اعمال می‌شد.»

تورپیکی یوسفزی، مادر ملاله، هم از جامعه جهانی خواست که از حقوق زنان و دختران در افغانستان به ویژه حق آموزش آن‌ها حمایت کند.

پیش از این آقای یوسفزی با استفاده از دو هشتگ «آپارتاید جنسیتی در افغانستان را متوقف کنید» و «بگذارید دختران افغان آموزش ببینند»، از اعتراض تمنا زریاب پریانی و دیگر فعالان حقوق بشر افغانستان حمایت کرده بود.

تمنا زریاب پریانی، فعال حقوق زنان از روز جمعه، اول سپتمبر، برای به رسمیت شناختن «آپارتاید جنسیتی» در افغانستان تحت کنترول طالبان اعتصاب غذا کرده است.

در این اعتراض شماری از فعالان حقوق بشر از افغانستان و ایران خانم پریانی را همراهی می‌کنند.

تاکنون معاون پارلمان ایالت دوسلدورف آلمان به دیدار خانم پریانی در خیمه تحصن او در شهر کلن رفته‌ است.

او در دیدار با فعالان زن افغانستان خواستار پایان اعتصاب غذای تمنا زریاب پریانی شد و از او برای سخنرانی در پارلمان ایالتی دعوت کرد.

همچنین خانم پریانی به افغانستان اینترنشنال تایید کرده که ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان با او تماس تلفنی برقرار کرده است.

همچنین شاهینه گامبیر، نماینده افغان‌تبار پارلمان آلمان اعتصاب غذای تمنا پریانی در کلن را انتخاب «ابزار شدید اعتراضی» توصیف کرد.

این نماینده حزب سبز در بوندستاگ آلمان گفت که انتخاب این ابزار نشان می‌دهد که وضعیت زنان در افغانستان تا چه حد ناامیدکننده است.

نخستین نشست این دور این شورا به ریاست واسلاو بالک، سفیر جمهوری چک برگزار شده است و فولکر ترک، کمیسر عالی حقوق بشر در افتتاحیه آن سخنرانی می‌کند.

طبق دستور کار این اجلاس، قرار است ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان در روز نخست این اجلاس سخنرانی کند و درباره وضعیت حقوق بشر در این کشور توضیح دهد.

بخش عمده‌ای از این اجلاس به بررسی وضعیت حقوق بشر در افغانستان اختصاص یافته است. براساس آنچه تا اکنون اعلام شده، روز سه‌شنبه درباره گزارش کمیساریای عالی حقوق بشر درباره وضعیت حقوق بشر در افغانستان گفت‌وگو خواهد شد.

در این اجلاس همچنین از هنرجویان موسسه ملی موسیقی افغانستان، که در پرتگال به سر می‌برند، هم دعوت شده که برنامه اجرا کنند.

در حاشیه این اجلاس، شماری از فعالان مدنی، به‌ویژه فعالان زن و حقوق بشر افغانستان در نظر دارند که همایش‌های اعتراضی داشته باشند.

در این اجلاس شورای حقوق بشر سازمان ملل افزون بر وضعیت حقوق بشر افغانستان، وضعیت حقوق بشر در میانمار، سودان، اوکراین، هائیتی و بلاروس هم بررسی خواهد شد.

این اجلاس در حالی برگزار شده است که شماری از فعالان زن افغان در آلمان برای به رسمیت شناختن «آپارتای جنسیتی» در افغانستان دست به اعتصاب غذا زده‌اند.

طالبان در دو سال اخیر با صدور فرمان‌های پیاپی زنان و دختران را از عرصه زندگی عمومی تقریبا به صورت کامل حذف کرده است.

این گروه آموزش دختران در مقاطع بالاتر از صنف ششم و اشتغال زنان و همچنین رفتن آنها به اماکن عمومی مانند سینما، پارک، ورزشگاه‌ها و باشگاه‌های ورزشی را ممنوع کرده است.

دفتر محمدحسین آخوند افزوده که مولوی ذاکر، رئیس «کمیسیون تماس با شخصیت‌ها» در این همایش گفت: «حکومت تلاش می‌کند تا حد امکان به مسئولان اداره پیشین زمینه زندگی مطمئن را فراهم کند.»

این مقام اداره طالبان که رئیس دفتر مولوی عبدالکبیر، معاون سیاسی محمدحسن آخوند رئیس‌الوزرای طالبان هم است، گفته که این کارت‌ها براساس «طرزالعمل» این کمیسیون توزیع می‌شود.

او افزوده که «شخصیت‌های سیاسی سابق»، که در داخل کشور باقی مانده‌اند، هم می‌توانند از این کارت‌ها دریافت کنند.

اداره طالبان برای دعوت به بازگشت مقام‌های حکومت پیشین و رهبران سیاسی، دفتر ویژه‌ای تشکیل داده و آن را «کمیسیون تماس با شخصیت‌ها» نامیده است.

افرادی که براساس دعوت این دفتر به کشور بازمی‌گردند، به این دلیل «کارت مصونیت» دریافت می‌کنند که از دست جنگجویان گروه طالبان در امان بمانند.

پیشتر گروه طالبان به چنین افرادی نامه‌ای تحت عنوان «امان‌نامه» صادر می‌کرد و در آن از اعضای خود می‌خواست که حامل نامه را اذیت و آزار نکنند.

در دو سالی که از حکومت طالبان می‌گذرد، شماری از مقام‌های نظامی و سیاسی حکومت پیشین به افغانستان بازگشته‌اند. اخیراً یوسف نورستانی، رئیس کمیسیون انتخابات پیشین به کابل بازگشت.