زنی که پس از روی کار آمدن طالبان به ایران رفته، با فرستادن ویدیویی به افغانستان اینترنشنال گفت در این کشور زنان زیادی با پیشینه کار و تحصیل در زمینههای مختلف، مهاجرت کردهاند، ولی هیچ فرصت شغلی مناسب برای آنها فراهم نیست.
به گفته او، شماری از این زنان به دلیل نبود کار مناسب، مجبور به رو آوردن به برخی کارهای «شاقه» شدهاند که برای مردان معمول است. او افزود که این زنان از شرایط کار و زندگی خود شکایت دارند.
این زن افغان تصریح کرد که حکومت ایران هیچ تعهدی نسبت به اشتغالزایی بران زنان مهاجر افغانستان نداده است.
شکایت از کمکاری سازمان ملل
زنان مهاجر افغان در ایران میگویند که برای رسیدگی به خواستههایشان، بارها به دفتر سازمان ملل در ایران مراجعه کردهاند، اما «با اهانت و تحقیر از در [این سازمان] رانده شدند.»
او گفت ملل متحد هیچ پاسخی در قبال خواستهای زنان در مورد ایجاد زمینه کار و همچنین اسکان مجدد، ارائه نکرده است.
افغانستان اینترنشنال برای گرفتن پاسخ سازمان ملل درباره مشکلات زنان در ایران، به این سازمان پیام داد، اما به با وجود تلاشهای مکرر پاسخی دریافت نشد.
با به قدرت رسیدن طالبان در ۲۴ اسد ۱۴۰۰ در افغانستان، شمار قابل ملاحظهای از شهروندان به دلایل تهدیدات امنیتی، محدودیتها و فقر روزافزون به ایران مهاجرت کردند.
طالبان در افغانستان زنان را از کار در حوزههای مختلف منع و خانهنشین کرده است. این گروه همچنین دختران را از رفتن به دانشگاه و مکاتب بالاتر از صنف شش منع کرده است.
این زنان میگویند که با توجه به وضعیت بد زندگی و بیکاری در ایران، نگران آینده کودکان خود هستند.
از سوی دیگر، مهاجران افغان در ایران از نداشتن دسترسی به خدمات بهداشتی ارزان نیز شکایت دارند.
یک مخاطب افغانستان اینترنشنال، با فرستادن ویدیویی گفت که مصارف درمان بیمار او در شفاخانههای ایران هنگفت است و راهی برای تامین آن ندارد.
او افزود که تلاشهایش برای درخواست کمک از سازمان ملل نیز بیپاسخ مانده است و این سازمان «هیچ توجهی ندارد.»
