دبیرکل شورای همکاری خلیج فارس درگیری‌های داخلی در افغانستان را از چالش‌های منطقه خواند

دفتر زنان سازمان ملل، دفتر بین‌المللی مهاجرت و دفتر نمایندگی سیاسی سازمان ملل، یوناما، در این گزارش روز سه‌شنبه (۲۸ سنبله) هشدار داد که سلامت روان در زنان افغان رو به وخامت است.

این گزارش افزوده که احساس اضطراب، انزوا و افسردگی در میان زنان مناطق شمال‌شرقی و شرقی افغانستان به ترتیب ۸۴ تا ۹۳ درصد است.

این نهادهای وابسته به سازمان ملل گفته‌اند که پژوهشگران این سازمان برای تهیه این گزارش با ۵۹۲ زن در ۲۲ ولایت افغانستان به گونه حضوری و آنلاین مصاحب کرده‌اند. این گزارش وضعیت زنان افغان در بازه زمانی ماه اپریل تا جون امسال را پوشش مي‌هد.

سازمان ملل افزوده که زنان مصاحبه‌شونده از احساس افسردگی، بی‌خوابی، فقدان امید و انگیزه، اضطراب، ترس، پرخاشگری، انزوا و افکار خودکشی سخن زده‌اند.

براساس این گزارش، زنانی که در وضعیت روانی مناسبی قرار ندارند، در خانه‌های خود در معرض خشونت و «ضرب و شتم» هم قرار می‌گیرند.

آزار و اذیت زنان

ملل متحد همچنین گفته که میزان آزار و اذیت، ارعاب و خشونت‌ خیابانی علیه زنانی که از دستورات طالبان سرپیچی می‌کنند، توسط طالبان و حتی «مردان عادی» افزایش یافته است. طبق گزارش، طالبان همچنین بر مردان فشار می‌آورند که قوانین خود را در حوزه‌های خصوصی زندگی مردم اعمال کنند.

در گزارش همچنین به این موضوع اشاره شده که طالبان رانندگان تاکسی را از حمل‌ونقل زنانی که حجاب مورد نظر این گروه را رعایت نمی‌کنند، منع کرده است.

این سه دفتر سازمان ملل در گزارش خود افزوده‌اند که از دست دادن درآمد زنان، باعث کاهش ۹۰ درصدی نفوذ و صلاحیت تصمیم‌گیری آن‌ها در خانواده‌ها نیز شده است. در گزارش آمده که توانمندسازی اقتصادی زنان، نقش کلیدی در حمایت آن‌ها از خانواده‌های‌شان دارد.

براساس این گزارش سازمان ملل، فعالیت‌های درآمدزای زنان از ۷۵ درصد در ماه اپریل به ۸۰ درصد در ماه جون امسال کاهش یافته است.

مصاحبه ملل متحد با زنان افغان همچنین نشان می‌دهد که میزان وخامت روابط آن‌ها با اعضای مرد خانواده‌های از ۳۹ درصد در ماه مارچ امسال به ۴۸ درصد در ماه جون افزایش یافته است.

رسمیت‌شناسی طالبان

در گزارش آمده که ۴۶ درصد زنانی که آن‌ها مصاحبه شده، معتقدند که طالبان تحت هیچ‌گونه شرایطی نباید به رسمیت شناخته شوند. از سویی هم، ۵۰ درصد دیگر این زنان گفته‌اند که رسمیت‌شناسی طالبان باید مشروط به بهبود حقوق زبان باشد.

به گفته آنان، وضعیت فعلی افغانستان تحت کنترول طالبان برای زنان «شبیه زندان» است. این زنان تاکید کردند که به‌رسمیت‌شناسی طالبان، آن‌ها را تشویق به اقدامات سخت‌گیرانه‌تر علیه زنان و دختران افغان می‌کند.

زنان افغان از سازمان ملل خواسته‌اند که به جای تعیین نماینده طالبان در این سازمان، یک رهبر زن افغان به عنوان نماینده زنان افغانستان در ملل متحد گماشته شود.

قاری معراج، فرمانده لوای سرحدی طالبان در ننگرهار به رادیو حریت گفته که راه‌های ارتباطی این پاسگاه‌ها ساخته شده و این تاسیسات مرزبانی آماده بهره‌برداری هستند.

خبر تاسیس این پاسگاه‌های مرزی به دنبال یک رشته تنش‌های مرزی میان پاکستان و طالبان در مرزهای شرقی افغانستان اعلام شده است.

قاری معراج به این تنش‌ها اشاره نکرد، اما تاکید کرد که نیروهای طالبان «به هیچ کسی اجازه تجاوز نمی‌دهند».

فرماندهان طالبان مدعی شده‌اند که در زمان حکومت پیشین افغانستان، پاکستانی‌ها اجازه نداده بودند که این پاسگاه‌ها ساخته شوند.

به گفته آنها، در زمان حکومت پیشین پاسگاه‌های مرزبانی ۱۵ کیلومتر عقب‌تر نقطه‌های صفر مرزی ساخته شده بودند.

اخیراً وزارت خارجه پاکستان اعلام کرد که طالبان در «داخل خاک» این کشور اقدام به ساخت پاسگاه مرزی کرده‌اند که از آنها خواسته شده از ادامه این کار دست بردارند.

چندی پیش به دنبال اقدام طالبان برای ساخت پاسگاهی در تورخم، میان نیروهای مرزی دو طرف درگیری رخ داد و این امر باعث شد که گذرگاه مرزی تورخم برای ۹ باز مسدود شود.

مقام‌های پاکستانی گفتند که این پاسگاه در درون مرز پاکستان ساخته می‌شد که نیروهای پاکستانی مانع آن شدند، ولی طالبان گفتند که این پاسگاه در خاک افغانستان موقعیت دارد.

پیشتر فصیح‌الدین فطرت، رئیس ستاد ارتش طالبان گفته بود که این گروه حدود ۶۰۰ پاسگاه مرزی در نزدیک مرزهای کشورهای همسایه ساخته است و نیروهای مرزبانی این گروه ۴۴ درصد افزایش یافته‌اند.

به گفته او، ۲۰ ولایت افغانستان با شش کشور همسایه مرز مشترک دارند و ۶۰۰ پاسگاه مرزبانی در چهارچوب ۶۳ واحد نیروهای مرزی برای پاسخگویی به چالش‌های امنیتی مستقر شده‌اند.

جنگجویان طالبان در دو سال گذشته بارها با نیروهای مرزبانی کشورهای همسایه درگیر شده‌اند. بیشتر این درگیری‌ها در مرزهای غربی با نیروهای ایرانی و در مرزهای جنوبی و شرقی با نیروهای پاکستانی روی داده است.

تسنیم افزوده است که تحولات منطقه و مسائل دفاعی از موضوع‌های گفت‌وگوی سرگئی شایگو با مقام‌های جمهوری اسلامی خواهد بود.

سفر وزیر دفاع روسیه به تهران به دعوت محمد باقری، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران صورت می‌گیرد.

این دو مقام ماه سرطان گذشته در گفت‌وگوی تلفنی درباره روابط دوجانبه نظامی و تحولات امنیتی منطقه تبادل نظر کردند.

جمهوری اسلامی ایران و روسیه علی‌رغم تحریم‌های کشورهای غربی علیه این دو کشور به همکاری نظامی با یک‌دیگر ادامه می‌دهند.

جان کربی، سخنگوی شورای امنیت ملی کاخ سفید ماه جوزای گذشته گفت جمهوری اسلامی به مسکو تجهیزات لازم را برای ساخت کارخانه پهپاد ارائه کرده و روسیه می‌تواند اوایل سال آینده میلادی پهپاد ایرانی تولید کند.

امریکا، بریتانیا، اتحادیه اروپا، استرالیا و نیوزیلند جمهوری‌اسلامی را به دلیل تحویل پهپاد به روسیه در جنگ اوکراین، هدف یک رشته تحریم قرار داده‌اند.

این شبکه نوشته که از زمان روی کار آمدن طالبان در ۲۴ اسد ۱۴۰۰، حدود ۲۰۸ هزار افغان برای فرار از تهدید این گروه، از دولت استرالیا درخواست ویزا کرده‌اند.

یک سخنگوی وزارت داخله استرالیا به اس‌بی‌اس گفته که قرار است برای سال مالی ۲۰۲۳–۲۰۲۴ حدود ۲۰ هزار ویزای بشردوستانه صادر شود.

این مقام افزوده که دولت استرالیا طبق برنامه بشردوستانه خود علاوه بر این ۲۰ هزار ویزای بشردوستانه برای شهروندان افغان، ۱۶ هزار و ۵۰۰ ویزای دیگر هم در نظر گرفته که قرار است که در چهار سال، از ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۶ صادر شود.

او گفته که علاوه بر این، ۱۰ هزار ویزای بشردوستانه برای سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ برای آن عده پناهجویان افغان اختصاص یافته که در داخل مرزهای استرالیا به سر می‌برند.

به گفته این سخنگوی وزارت داخله استرالیا، کسانی که درخواست‌شان رد شده،‌ می‌توانند دوباره برای ویزای بشردوستانه یا پناهندگی درخواست بدهند.

این مقام افزوده که درخواست جدید بر اساس شرایط فردی ارزیابی می‌شود، ولی «نتیجه ممکن است یکسان باشد، مگر اینکه شرایط متقاضی تغییر کرده باشد یا اطلاعات مرتبط و مهم جدید ارائه کند».

شبکه اس‌بی‌اس، که بخش اعظم بودجه‌اش را دولت استرالیا تامین می‌کند، روز سه‌شنبه در گزارشی نوشت که رد درخواست ویزای گروه بزرگی از افغان‌ها جامعه مهاجران افغان در استرالیا و کسانی را که برای این کشور در افغانستان کار کرده‌اند، «مایوس» کرده است.

ژولیا پارسی، مسئول این جنبش به افغانستان اینترنشنال گفت که جنگجویان طالبان ابتدا آرش پروان، شوهر خانم پروانی را بازداشت کردند و سپس ندا پروانی و کودکش را با خود بردند.

مقامات طالبان تاکنون درباره بازداشت این زن معترض چیزی نگفته‌اند.

خانم پروانی عضو گروه معترضی موسوم به «جنبش خودجوش معترض افغانستان» است که بارها علیه محدودیت‌های طالبان در برابر زنان دست به اعتراض زده است.

این گروه معترض یکی از چندین گروه مشابه است که در پی اجرای سیاست‌های سختگیرانه طالبان علیه زنان در افغانستان تشکیل شده است.

طالبان در دو سال گذشته محدودیت‌های شدیدی علیه زنان وضع کرده است. براساس دستورهای پیاپی طالبان، دختران از آموزش و زنان از کار و حضور در اماکن عمومی مانند پارک‌ها، ورزشگاه‌ها و باشگاه‌های ورزشی به گونه کامل منع شده‌اند.

جنبش‌های اعتراضی زنان در برابر حذف زنان از عرصه‌های زندگی عمومی جامعه و محصور کردن آن‌ها در چهاردیواری خانه، در دو سال گذشته بارها دست به اعتراض زده‌اند.

در مقابل، طالبان در این مدت بارها تجمع زنان معترض را سرکوب و فعالان زن را بازداشت و لت‌وکوب کرده است.