محمد بن سلمان میگوید به اتهامات سوء استفاده از ورزش اهمیت نمیدهد و افزوده اگر ورزش به افزایش تولید ناخالص داخلی کمک کند به تامین مالی آن ادامه خواهد داد. ولیعهد عربستان سعودی متهم است که از ورزش برای بهبود وجهه این کشور در خارج استفاده میکند.
ولیعهد عربستان سعودی به فاکس نیوز گفت: «اگر قرار است ورزش تولید ناخالص داخلی ما را یک درصد افزایش دهد، کمک به آنرا ادامه خواهیم داد».
عربستان سعودی در سالهای اخیر از طریق صندوق دارایی عمومی که محمد بن سلمان آنرا رهبری میکند، سرمایه گذاریهای هنگفتی در بخشهای فوتبال، گلف، فرمول ۱، بوکس و تنیس انجام داده است.
اما منتقدان بن سلمان را متهم میکنند که در مواجهه با انتقادهای شدید از سابقه حقوق بشر در عربستان، از طریق سرمایهگذاری در بخش ورزش، از آن برای بهبود وجهه این کشور سوء استفاده میکند.
عربستان سعودی اتهامات نقض حقوق بشر را رد میکند و میگوید طبق قوانین خود از امنیت ملی خود محافظت میکند.
سرمایه گذاری عربستان در ورزش
صندوق دارایی عمومی یا PIF، مالک هشتاد درصد سهام باشگاه لیگ برتر نیوکاسل یونایتد است و از لایف گولف (Liv Golf) که بازیکنان برجستهای را از امریکا و اروپا جذب میکند، حمایت مالی میکند.
این صندوق همچنین در ماه سرطان اکثریت سهام چهار باشگاه برتر فوتبال عربستان را خرید.
عربستان سعودی از سال ۲۰۲۱ میزبان مسابقات بزرگ فرمول یک بوده و مبارزات قهرمانی بوکس جهان را نیز برگزار کرده است. امسال هم برای اولین بار یک رویداد تنیس حرفهای میزبانی میکند.
به گزارش رسانههای ایرانی پهپادهای «مهاجر، شاهد و آرش» در جریان رژه نظامی که روز جمعه به طور زنده پخش شد، نمایش داده شدهاند.
جمهوری اسلامی ماه گذشته گفته بود که یک پهپاد پیشرفته موسوم به مهاجر ۱۰ را ساخته که دارای برد دو هزار کیلومتر است. علاوه بر این، مهاجر ۱۰ میتواند ۲۴ ساعت پرواز و تا ۳۰۰ کیلوگرم محموله حمل کند که دو برابر ظرفیت پهپاد مهاجر ۶ فعلی است.
امریکا ایران را متهم کرده که پهپاد مهاجر ۶ را در اختیار روسیه گذاشته تا از آن در جنگ اوکراین استفاده کند.
واشنگتن روز سهشنبه یک دلیل افزایش تحریمهای ایران را تحویل این پهپادها به روسیه عنوان کرد.
تهران ارسال این پهپادها به روسیه را رد میکند.
جنگ ایران و عراق در ۳۱ سنبله ۱۳۵۹ (۲۲ سپتامبر ۱۹۸۰) شروع شد و هشت سال طول کشید. این جنگ که به لحاظ اقتصادی ویرانگر بود و دستکم نیم میلیون کشته بر جای گذاشت، سرانجام با قبول قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت سازمان ملل از سوی ایران، در اسد ۱۳۶۷ (آگست ۱۹۸۸) پایان یافت.
