پایگاه خبری نیو لاینز در یک گزارش تحقیقی مفصل دریافته است در میان کسانی که در نزدیک پایگاههای نظامی سابق امریکا در افغانستان زندگی میکردند، بیماریهای پوستی، قلبی و گوارشی مشاهده شده است و همچنین به زمینهای شان آسیب رسیده است.
در این گزارش به قلم لینزی بیلینگ، خبرنگار تحقیقی، ادعا شده است که نیروهای امریکایی توجهی به پیامدهای ویرانگر استفاده از بمبها و سوزاندن زبالهها بر سلامت مردم، به خصوص در اطراف پایگاههای نظامی امریکا در ننگرهار، قندهار و پروان نداشته است.
شماری از اهالی به این گزارشگر در افغانستان گفتند که دچار بیماریهای پوستی، قلبی و گوارشی شدهاند. همچنان، حاصلات زمین های شان کاهش یافته است.
خانم بیلینگ، نویسنده این گزارش میگوید که این عوارض ناشی از پخش شدن مواد کیمیایی ناشی از پرتاب بمبها و سوزاندن زبالههای پایگاههای نظامی این کشور است.
بنا به این گزارش، ارتش امریکا از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۱ بیش از ۸۵ هزار بمب بر روی افغانستان پرتاب کرد که اکثر آنها حاوی ماده منفجرهای بهنام «آردیاکس» بوده است. این ماده تاثیر نامطلوبی بر سیستم عصبی میگذارد.
آژانس حفاظت از محیطزیست ایالات متحده این ماده را سرطانزا گفته است.
ارتش امریکا در اپریل ۲۰۱۷، قویترین بمب خود معروف به"مادر بمبها" را در ولسوالی اچین در ننگرهار استفاده کرد. به گفته یکی از اهالی، هشت ماه پس از این انفجار مهیب، سرانجام مردم محل اجازه یافتند به خانههای خود باز گردند. یکی از ساکنان این منطقه به نیولاینز گفت که بسیاری از ساکنان پس از چندی متوجه بیماریهای عجیب و پوستی شدند.
او گفت: «همه مردمی که در روستای اسدخیل زندگی میکردند، پس از انداختن آن بمب، بیمار شدند.»
افزون بر آن ساکنان این منطقه میگویند که پس از بازگشت، متوجه شدند که زمینهای آنان مانند قبل حاصل زیاد نمیدهد. یکی از ساکنان گفت: «قبلا ۱۵۰ کیلوگرام گندم از زمین خود میگرفتیم، اکنون نمیتوانیم نیمی از آن را بدست بیاوریم.»
بر اساس گزارش نیو لاینز، پایگاههای نظامی امریکا مقادیر زیادی فاضلاب را از پایگاههای خود به زمینها و آبراههای اطراف رها می کردند و زمینهای کشاورزی و آبهای زیرزمینی را برای کل مردم آلوده کردند.
پزشکان افغان و مسئولان بهداشت عمومی که مردم را معالجه میکردند، میگویند به نظر میآید پنتاگون تمایلی به رعایت تمام مقررات حفاظت از محیط زیست نداشت.
جو بایدن، رئیسجمهور امریکا با اشاره به تاثیر دودهای سمی و غلیظ بر ریههای سربازان امریکایی در مناطق جنگی، در سال ۲۰۲۲ از کنگره خواست قانونی را تصویب کند تا سربازان این کشور در افغانستان از مزایا و مراقبتهای بهداشت جامعی که سزاوار آن هستند، مستفید شوند.
اما بایدن و کانگرس به استفاده افغانهایی که در نزدیکی پایگاههای نظامی امریکا زندگی میکردند و یا در آنجا کار میکردند و اکنون از بیماریها و سرطانها رنج میبرند، از مزایای قانون جدید اشاره نکردند.
نیو لاینز تخمین میزند زمانی که بیش از ۱۰۰ هزار نیروهای ناتو در افغانستان حضور داشتند، روزانه بیش از ۴۰۰ هزار کیلوگرام زباله تولید میکردند که بخش عمده آن بدون هیچ گونه کنترول آلودگی سوزانده میشد.
خانم بیلینگ، خبرنگار نیو لاینز، در طول شش ماه به سراسر افغانستان سفر کرده و با ۲۶ پزشک و ۵۲ تن از ساکنان محلی اطراف پایگاههای سابق امریکا، صحبت کرده است. او با برخی از سربازان افغان و امریکایی نیز حرف زده که معتقدند مشکلات و بیماریهای صحی آنها مستقیما با کار آنها در پایگاههای نظامی امریکا در افغانستان مرتبط است.
پزشکان نظامی که در پایگاههای امریکا کار میکردند، به این خبرنگار گفتند به طور قاطع سوزاندن و ریختن زبالهها بر سلامت همه افراد تاثیر میگذارد.
معاون سازمان زمین شناسی ایالات متحده در سال ۲۰۱۱ در یک یادداشتی نوشت که غلظت بالای گرد و غبار و زبالههای سوخته موجود در میدان هوایی بگرام احتمالاً بر سلامت افراد تا پایان عمر تأثیر میگذارد. در این یادداشت اشاره شده بود که میزان آلایندهها در هوای بگرام بسیار بیشتر از سطوح مجاز طبق دستورالعملهای دولت ایالات متحده است.
