۱۲ زن افغان در یک کارگاه کوچک در شهر پشاور پاکستان، در صنف آموزگاری نشستهاند که به آنها خیاطی میآموزد. ماهره بشیر این مرکز آموزش حرفه را زمانی ایجاد کرد که شاهد مهاجرت گسترده افغانها به پاکستان و درگیری آنها با مشکلات اقتصادی بسیار بود.
این شهروند پاکستانی به این فکر افتاد که راهی پیدا کند تا به زنان مهاجر افغان در این شهر کمک کند به استقلال مالی برسند، زنانی که پس از تسلط طالبان از کار و آموزش منع شده اند.
خبرگزاری رویترز نوشت که ماهره بشیر این کارگاه را ساخت تا به زنان خیاطی، مهارتهای دیجیتال و آرایشگری آموزش دهد. پس از شکلگیری کارگاه خانم بشیر، صدها زن به سرعت برای شرکت در کارگاههای او ثبتنام کردند.
خانم بشیر میگوید: «اگر کمک دریافت کنیم، فکر میکنم بتوانیم بین ۲۵۰ تا ۵۰۰ دانشآموز را همزمان آموزش دهیم.»
این زن کارآفرین پاکستانی اعتقاد دارد که اگر زنان توانمند شوند میتوانند نقش مهمی در جامعه ایفا کنند.
مقامات پاکستانی میگویند دهها هزار افغان از زمان تسلط طالبان بر افغانستان در سال ۱۴۰۰به پاکستان سفر کردهاند. پیش از تسلط طالبان، پاکستان میزبان حدود ۱.۵ میلیون پناهنده ثبت شده بود. بر اساس اطلاعات سازمان ملل جمعیت مهاجران افغان در پاکستان، به عنوان یکی از بزرگترین جمعیتهای مهاجر در جهان به شمار میرود.
رویترز در گزارش خود نوشته است تخمین زده میشود که بیش از یک میلیون نفر دیگر بدون ثبتنام در پاکستان زندگی میکنند.
مقامات میگویند حکومت پاکستان که خود با بحران اقتصادی دستوپنجه نرم میکند، به طور فزایندهای نگران تعداد افغانهایی است که وارد این کشور میشوند.
مقامات پاکستانی تایید کردهاند که در ماههای گذشته دهها افغان به دلیل نداشتن مدارک قانونی اقامت در این کشور بازداشت شدهاند.
خانم بشیر گفته هرچند کارگاه او بر توانمندسازی زنان افغان متمرکز است، با این حال برخی از زنان پاکستانی نیز در کارگاههای او شرکت میکنند تا فرصتهای کاری و آموزشی برای زنان پاکستانی در شهر به شدت محافظهکار پشاور افزایش یابد.
در گزارش آمده است که زنان بعد از دوره سه ماهه، میتوانند کسبوکار خود را راه اندازند و به درآمد متوسطی برسند.
فاطمه، دختر افغان ۱۹ ساله که در این مرکز آموزش دیده، گفت بعد از فراغت از این کارگاه میخواهد یک سالن زیبایی در پشاور باز کند، کاری که اکنون در کشور خودش، که فقط چند کیلومتر با پشاور فاصله دارد، غیرقانونی به حساب میآید.
او گفت برنامه اش این است که در قدم اول یک سالن زیبایی در خانه راهاندازی کند و بعدا کار خود را به طور حرفهای ادامه دهد تا زمانی بتواند یک سالن بزرگ زیبایی را مستقلانه راه بیندازد.
