وزیر داخله جمهوری اسلامی: مهاجران افغان «غیر مجاز» نباید در ایران باشند

وزارت خارجه روسیه در خبرنامه‌ای نوشته است که این دیدار روز پنجشنبه (۱۳ میزان) در مسکو انجام شد.

برپایه خبرنامه وزارت خارجه روسیه، گزارش در مورد افغانستان باید طبق قطعنامه ۲۶۷۹ شورای امنیت سازمان ملل تا ۱۷ نوامبر سال جاری میلادی آماده شود.

جزئیات مفصلی از گفت‌وگوی سرگئی ورشینین و فریدون سینیرلی‌اوغلو درباره افغانستان منتشر نشده است.

با این حال وزارت خارجه روسیه به صراحت گفته که از این مقام سازمان ملل خواسته است گزارش پیش‌رو باید دربرگیرنده موضع نه تنها بازیگران ذینفع، که طالبان هم باید باشد.

توجه به مشکلات مبرم افغانستان، آزادسازی دارایی‌های افغانستان و تحلیلی از پیامدهای اقدامات «قهریه یکجانبه غرب» از جمله دیگر خواست‌های سرگئی ورشینین از فریدون سینیرلی‌اوغلو بوده تا در گزارش گنجانده شود.

روسیه یکی از پنج کشور عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل است.

به نوشته خبرنامه وزارت خارجه روسیه، سرگئی ورشینین و فریدون سینیرلی‌اوغلو بر لزوم رویکرد هماهنگ جامعه جهانی برای حل بحران افغانستان از جمله توقف تهدیدات مرتبط با تروریسم، قاچاق مواد مخدر و بشری هم تاکید کردند.

فریدون سینیرلی‌اوغلو که قرار است ارزیابی مستقل خود را از وضعیت افغانستان به سازمان ملل ارائه دهد، در ماه‌های گذشته با مقامات کشورهای همسایه افغانستان، طالبان و همچنین شماری از زنان افغان دیدار و گفت‌وگو داشته است.

در این نامه که فعالان و سازمان‌های حقوق بشری روز پنجشنبه، ۱۳ میزان، منتشر کردند، آمده جرم‌انگاری جنایت آپارتاید جنسیتی می‌تواند گام مهمی برای پایان دادن به آپارتاید علیه زنان باشد.

براساس این نامه، پیش‌نویس کنوانسیون منع و مجازات جنایت علیه بشریت قرار است در نوزدهم و بیستم اکتبر در مجمع عمومی سازمان ملل به بحث گرفته شود و بعد از این تاریخ، کشورهای عضو سازمان ملل می‌توانند نظرها و دیدگاه‌های خود را درباره این پیش‌نویس ارائه کنند.

امضاکنندگان این نامه درج نشدن جنایت آپارتاید جنسیتی را یک کاستی در پیش‌نویس کنوانسیون منع و مجازات جنایت علیه بشریت دانسته‌اند. آنان می‌گویند در این پیش‌نویس، آپارتاید به جداسازی نژادی محدود شده و آپارتاید مبتنی بر جنسیت را در نظر نمی‌گیرد.

در نامه آمده است: «در دهه‌های گذشته، پیشرفت‌های قابل توجهی در شناخت جرایم جنسیتی رخ داده است، و پذیرش آپارتاید جنسیتی به‌عنوان جنایت علیه بشریت، باید بخشی از این پیشرفت باشد.»

براساس محتوای نامه، پیش‌نویس کنوانسیون جنایت علیه بشریت، فرصت مهمی را برای دولت‌ها فراهم می‌کند تا تبعیض جنسی نهادینه شده و افراطی را به عنوان آپارتاید جنسیتی به رسمیت بشناسند.

در نامه از «ظلم عمیق و نهادینه شده طالبان بر زنان و دختران افغان» به‌عنوان نمونه‌ای از آپارتاید جنسیتی در جهان نام برده شده است.

پیش از این برخی از نمایندگان بلندپایه سازمان ملل متحد، از جمله آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، وضعیت در افغانستان را «آپارتاید جنسیتی» نامیده بودند، اما این اصطلاح در حال حاضر در قوانین بین‌الملل جرم‌انگاری نشده است.

در آخرین مورد روز پنجشنبه، ۱۳ میزان، پارلمان اتحادیه اروپا با صدور قطعنامه‌ای، نقض شدید حقوق بشر در افغانستان را «سیاست آپارتاید جنسیتی طالبان» خواند و آن را محکوم کرد.

در کنار برندگان برجسته جایزه نوبل برخی از دیپلومات‌ها، سیاستمداران، کارشناسان حقوق بشر و زنان معترض افغان نیز این نامه را امضا کرده‌اند. نام برخی از مقامات دولت سابق مثل شهرزاد اکبر، فوزیه کوفی و حبیبه سرابی نیز در بین امضاکنندگان نامه به چشم می‌خورد.

طالبان پس از ورود دوباره به کابل در اسد ۱۴۰۰، ده‌ها قانونی را وضع کرده است که حقوق زنان افغانستان را به طور سیستماتیک، گسترده و سرتاسری نقض می‌کند.

در حال حاضر دروازه‌های مکاتب بالاتر از صنف ششم و دانشگاه‌ها به‌روی دانش‌آموزان و دانشجویان دختر بسته شده است. زنان و دختران از بسیاری از ادارات دولتی و بخش خصوصی حذف شده‌اند و حق سفر، ورزش و مشارکت سیاسی زنان به طور رسمی ممنوع است.

آصف درانی روز پنجشنبه در نشست موسسه مطالعات استراتژیک اسلام‌آباد درباره افغانستان صحبت کرد. او در این سخنرانی اذعان کرد که رابطه پاکستان با افغانستان همیشه دشوار بوده است اما با لحن ستایش‌آمیزی گفت که حکومت‌های افغانستان با هند، دشمن پاکستان، همدست نشدند.

اشاره او به دو جنگ هند و پاکستان در سال‌های ۱۹۶۵ و ۱۹۷۱ بود که افغانستان به رغم مناقشات سیاسی و مرزی با پاکستان و روابط دوستانه با هند، اعلام بی‌طرفی کرد.

او گفت که برای پایان حملات تحریک طالبان پاکستان «مذاکراتی در خاک افغانستان در جریان است»، اما گفت که در حال حاضر، نمی‌تواند اطلاعاتی در باره این مذاکرات در اختیار عموم بگذارد.

آصف درانی گفت: «فعلاً آنها حکومت افغانستان را مقصر [حملات تی‌تی‌پی] نمی‌دانند، اما در عین‌حال، پاکستان انتظار دارد که [طالبان] در آمدن صلح در مناطق مرزی ما سهم بگیرد.»

او افزود: «اعضای تحریک طالبان پاکستان که در افغانستان پناه گرفته‌اند، به پاکستان مسترد شوند یا خطرشان خنثی شود.»

او گفت که شبه‌نظامیان پاکستانی از سلاح‌های مدرنی استفاده می‌کنند که پس از خروج امریکا در افغانستان باقی مانده‌اند.

نماینده پاکستان از آغاز گفت‌و‌گو و مصالحه در افغانستان حمایت کرد اما استدلال کرد که موافقت‌نامه دوحه به عنوان مبنای گفت‌و‌گوهای سیاسی «کار نمی‌دهد». به گفته درانی، باید گام‌هایی شناسایی شوند که برای مصالحه و گفت‌وگوی جریان‌های سیاسی افغانستان لازم است.

او گفت که تنها افغان‌ها و نه کشورهای همسایه به شمول پاکستان، توانایی برقراری وضعیت عادی را در افغانستان دارند.

حکومت پاکستان روز دوشنبه (۱۰ میزان) اعلام کرد که ۱.۱ میلیون مهاجر غیرقانونی را از این کشور اخراج می‌کند. به نقل از خبرگزاری دولتی اسوشیتدپرس پاکستان، این تصمیم شامل "افغان‌های دارای کارت اقامت" نیز می‌شود.

این اقدام پاکستان موجی از انتقادها را برانگیخته است. کمیسیون حقوق بشر پاکستان گفت که تصمیم حکومت پاکستان مبنی بر اخراج مهاجرین افغان از این کشور در تضاد با قوانین بین‌المللی حقوق بشر است و باید فورا لغو شود.

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان نیز برخورد حکومت پاکستان با مهاجران افغان را غیر «قابل قبول» خواند و از پاکستان خواست تصمیم خود برای اخراج مهاجران افغان را بازنگری کند.

امرالله صالح روز پنجشنبه در شبکه اکس نوشت که حکومت پاکستان با طرح موضوع اخراج مهاجران می‌خواهد «توجه عمومی را از مشکلات ساختاری و سیاسی کشور منحرف کند» و در عوض مهاجران افغان را به عنوان «مشکل مهم در حوزه اقتصاد، امنیت و حکومت» معرفی کند.

آقای صالح تاکید کرد که «پاکستان دروغ می‌گوید و مهاجران افغان را اخراج نخواهد کرد.»

آقای صالح همچنین شکاف بین اسلام‌آباد و طالبان را «اغراق‌آمیز» توصیف کرد و گفت هم‌اکنون «بر اساس منابع ما بیش از ۱۰۰۰ افسر مخفی آی‌اس‌آی در افغانستان وجود دارد که حدود ۳۰۰ نفر آنها به طور رسمی در سفارت‌خانه‌ها و قنسولگری‌های پاکستان در هرات، بلخ، ننگرهار و قندهار کار می‌کنند.»

او شکاف بین طالبان افغان و اسلام‌آباد را «تلاشی در جهت سفیدنمایی تاریخ گناه و دخالت پاکستان در افغانستان می‌داند.»

روز چهارشنبه، ۱۲ میزان، سفارت افغانستان در هالند برای اولین بار در بیانیه‌ای تایید کرد که این سفارت با وزارت خارجه طالبان در کابل تعامل دارد؛ بیانیه‌ای که واکنش‌های گسترده‌ای را برانگیخت و بسیاری آن را به معنای «معامله» آقای رحیمی با طالبان تلقی کردند.

با این حال، محمدآصف رحیمی، سفیر افغانستان در هالند روز پنجشنبه، ۱۳ میزان، در گفت‌وگوی اختصاصی با افغانستان اینترنشنال درباره بیانیه‌ سفارت توضیح داد.

آقای رحیمی گفت تعامل سفارت افغانستان در هالند با وزارت خارجه پس از سقوط حکومت پیشین ادامه یافته و این «موضوع تازه‌ای نیست».

او در پاسخ به سوال خبرنگار افغانستان درباره موضوع به رسمیت شناختن طالبان گفت سفارتخانه‌ها صلاحیت به رسمیت شناختن و یا نشناختن طالبان را ندارند.

آقای رحیمی با اشاره به وزارت خارجه طالبان در کابل گفت: «همانجا وزارت خارجه افغانستان است و ما اسناد قنسولی را به آنجا ارسال می‌کنیم. شما نام آن را تعامل، مکاتبه، هماهنگی یا هر چیزی می‌گذارید بگذارید».

پس از انتشار بیانیه سفارت افغانستان در هالند، ضیا احمد تکل، معاون سخنگوی وزارت خارجه طالبان آن را در شبکه اجتماعی اکس بازنشر کرد.

منابع به افغانستان اینترنشنال گفتند آقای رحیمی با پیوستن به طالبان، کوشیده است تا ادامه کار خود به عنوان سفیر را تضمین کند و برخلاف دیگر نمایندگی‌های افغانستان در غرب، از حکومت طالبان معاش و امکانات دریافت کند.

سفارت‌ها و نمایندگی‌های قنسولی افغانستان در خارج که در اختیار دیپلومات‌های حکومت پیشین افغانستان اند، معاش و خدماتی از وزارت خارجه طالبان در کابل دریافت نمی‌کنند و منبع درآمدشان ارائه خدمات قنسولی به مراجعین افغان مانند صدور و تمدید پاسپورت و نکاح‌نامه است.

وزارت خارجه هالند تاکنون به تماس افغانستان اینترنشنال درباره سرنوشت سفارت افغانستان در لاهه پاسخ نداده است.

آصف رحیمی،‌ از چهره‌های سیاسی نزدیک به حنیف اتمر،‌ وزیر خارجه حکومت پیشین افغانستان بود که در گذشته به عنوان والی هرات و وزیر زراعت کار کرده است.