گزارش دو بنیاد بین‌المللی: افغانستان بدترین کشور برای پیشرفت زنان است

ریچارد بنت روز سه‌شنبه (دوم عقرب) گزارشی در مورد وضعیت حقوق‌بشر در افغانستان به مجمع عمومی سازمان ملل متحد ارائه کرد.

در این گزارش سیاست‌ها و اقدامات سرکوبگرانه طالبان، بحران انسانی و اقتصادی مداوم، زلزله‌‌های مرگبار اخیر به عنوان عوامل وخامت وضعیت حقوق‌بشری گفته شده است.

آقای بنت می‌گوید: «با نگاه اجمالی به وضعیت حقوق‌بشری بسیاری از افغان‌ها به‌ویژه زنان و دختران، مدافعان حقوق‌بشر، روزنامه‌نگاران، اقلیت‌های قومی و زبانی، دگرباشان جنسی، مقامات دولتی سابق و نیروهای نظامی و امنیتی، تصویری تیره به دست می‌آید.»

آقای بنت گفت: «شکنجه و رفتار غیرانسانی در بازداشتگاه‌ها، نقض حقوق‌بشر مقام‌های دولتی پیشین و نیروهای نظامی، به‌رغم وعده‌هایی که داده شده است، وجود دارد.»

گزارشگر‌ ویژه سازمان ملل همچنین از تداوم بازداشت‌های مدافعان حقوق‌بشر نیز یاد کرده است.

افزون بر آن، بنت با اشاره به ادعای طالبان مبنی بر «تعلیق موقتی» آموزش‌ دختران، بر لغو ممنوعیت آموزشی دختران افغان تاکید کرد.

او از «آزار جنسی، تبعیض سیستماتیک، سرکوب و تفکیک جنسیتی» در حاکمیت بر افغانستان طالبان یاد کرد که می‌تواند «اپارتاید جنسیتی» باشد. بنت خواستار بررسی‌های بیشتر در این مورد شد.

این مقام سازمان ملل همچنین بازداشت‌ روزنامه‌نگاران را نمونه‌ای از فروپاشی فضای مدنی در افغانستان دانسته است.

آقای بنت، با اشاره به زمین‌لرزه‌های اخیر ولایت هرات و پیامدهای گسترده‌ آن، خواهان کمک‌های لازم از سوی جامعه جهانی شد.

در فرجام ریچارد بنت همچنین از نگرانی افغان‌ها مبنی بر «عادی‌سازی وضعیت در افغانستان» و «کنار گذاشتن حقوق‌بشری به نفع منافع ژئوپلتیکی بزرگتر» نیز یاد کرده است.

او اظهار امیدواری کرد که کشورهای عضو سازمان ملل در کنار زنان و مردم افغانستان قرار گیرند.

یکی این متقاضیان گفت که بیش از دو ماه می‌گذرد ثبت اطلاعات بیومتریک او تکمیل شده، ولی پاسپورت خود را دریافت نکرده است.

این زن افزود که چندین بار به سفارت در اسلام‌آباد مراجعه کرده، اما پاسخ روشنی دریافت نکرده است.

این متقاضیان همچنین ادعا می‌کنند که طالبان توزیع پاسپورت را از نظر قومی «سهمیه‌بندی‌» کرده‌اند و براساس این رویکرد یک قوم را در اولویت قرار می‌دهند. آنها باور دارند که کارمندان طالبان به دلیل این که از یک قوم اند، این رفتار را با متقاضیان دارند.

یکی از متقاضیان زن گفت در حالی که صدها نفر پشت دروازه سفارت برای ثبت اطلاعات بیومتریک صف می‌کشند، افراد مورد نظر طالبان از درب ورودی ویژه کارمندان وارد می‌‌شوند و برای پاسپورت درخواست می‌دهند.

به گفته آنها، روزانه اطلاعات بیومتریک حدود ۱۵۰ نفر در سفارت ثبت می‌شود، ولی طالبان از میان آنها براساس «معیارهای قومی و نزدیکی با این گروه»، افرادی را برمی‌گزینند و گذرنامه می‌دهند.

یکی از منتقدان گفت که ماموران طالبان در سفارت افغانستان در پاکستان با زنان بدرفتاری کرده و از نوع پوشش آنها انتقاد می‌کنند.

طالبان پس از راه‌یافتن نمایندگانش در برخی سفارت‌های افغانستان، روند توزیع پاسپورت را در این نمایندگی‌ها آغاز کرده است.

طالبان در اواخر ماه سنبله از آغاز توزیع پاسپورت در سفارت تحت کنترول این گروه در اسلام‌آباد خبر داد.

دفتر ملا حسن آخند روز دوشنبه(یکم عقرب) به دنبال این دیدار در خبرنامه خود به نقل از آقای سینیرلی‌اوغلو نوشت: «ما تلاش می‌کنیم تا سوءتفاهم میان جامعه بین‌المللی و امارت اسلامی افغانستان رفع شود.»

در خبرنامه همچنین به نقل از این مقام سازمان ملل آمده است: «پیشرفت‌های خوبی در افغانستان به ویژه در زمینه تامین امنیت و ثبات به وجود آمده است.»

فریدون سینیرلی‌اوغلو تاکنون در مورد جزئیات این دیدار توضیح نداده است.

طالبان همچنین به نقل از این مقام سازمان ملل نوشته است: «افغانستان تاریخچه دیرینه دارد و ما می‌خواهیم روابط نیک و حسنه با امارت اسلامی داشته باشیم.»

عبدالسلام حنفی نیز در این دیدار گفته است که دیدارهای مقام‌های طالبان و ملل متحد در بر طرف کردن سوءتفاهم‌ها مفید است و باید مسائل از طریق گفت‌وگو حل شود.

این اظهارات در حالی مطرح شده که طالبان بارها درخواست جامعه جهانی برای احترام به حقوق بشر، تشکیل حکومت فراگیر و رفع ممنوعیت آموزش دختران و کار زنان را دخالت در امور خود خوانده‌اند.

نمایندگی سیاسی سازمان ملل در افغانستان (یوناما) همین روز دوشنبه در گزارشی از صدها مورد نقض حقوق بشر شامل قتل فراقانونی و شکنجه در حکومت طالبان خبر داد.

در همین حال هدر بار، معاون بخش زنان دیده‌بان حقوق بشر با بازنشر خبرنامه دیدار عبدالسلام حنفی با فریدون سینیرلی اوغلو در اکس نوشت: «مدافعان حقوق زنان افغان بسیار نگران‌اند که اظهارات هماهنگ کننده سازمان ملل می‌تواند طالبان را عادی کند و حقوق بشر را نادیده بگیرد.»

منابع گفتند که «مرکز تعلیمی مهاجرین افغان» پس از سقوط کابل و مهاجرت گسترده مردم به پاکستان، از سوی شماری از فعالان آموزش در راولپندی تاسیس شد.

این مرکز برای شماری از مهاجران افغان، که از ادامه آموزش در افغانستان بازماندند، زمینه این کار را فراهم کرده است.

منابع گفتند که از پنج معلم بازداشت شده، سه تن آن‌ها که مهلت ویزای‌شان پایان یافته است، در حال حاضر در بازداشت به سر می‌برند.

مخاطبان افغانستان اینترنشنال همچنین تصاویری از لحظه بازداشت معلمان مهاجر افغان در راولپندی پاکستان را ارسال کرده‌اند.

پولیس پاکستان در ماه‌های گذشته روند بازداشت و اخراج مهاجران را شدت بخشیده است.

از سویی هم اخیراً حکومت پاکستان به تمام مهاجران بدون مدرک اقامت تا اول نوامبر فرصت داده که این کشور را ترک کنند.

طبق گزارش‌ها حدود ۱.۷ میلیون افغان بدون مدرک اقامت در پاکستان زندگی می‌کنند.

این دستور را کمیسیونی ویژه در اطلاعیه‌ای عنوانی مالکان مراکز تجاری صادر کرده است.

«کمیسیون اصلاح لوحه‌ها، تابلوها و اعلانات» طالبان در اطلاعیه‌ای از مغازه‌داران، مراکز بازرگانی و اصناف در شهر کابل خواسته است که از استفاده از زبان‌های خارجی در عنوان‌های کسب‌وکارشان خودداری کنند.

به گزارش تلویزیون ملی تحت کنترول طالبان، این کمیسیون در مرحله نخست کارش، مراکز تجاری و دوکان ها را در پایتخت بررسی و اصلاح خواهد کرد و در گام بعدی کارش را در ولایت‌ها گسترش خواهد داد.

این کمیسیون افزون بر نظارت بر واژگان عنوان‌های کسب‌وکارهای تجاری و غیرتجاری، حذف تصویرهای «غیرشرعی» از تابلوها را هم هدف خود دانسته است.

طالبان در دو سال گذشته در موارد متعددی اقدام به حذف واژگان فارسی از عنوان‌های نهادهای آموزشی، علمی و برخی مراکز اداری کرده است.

این گروه در مواردی که زبان فارسی را حذف کرده، زبان پشتو و انگلیسی را جایگزین آن کرده است.

از جمله، طالبان در ماه ثور پارسال زبان فارسی را از لوحه دادگاه عالی حذف و لوحه جدیدی به زبان پشتو و انگلیسی نصب کرد. این گروه در مورد تابلوی دادگاه استیناف ولایت نیمروز نیز اقدام مشابهی کرد.

طالبان در ماه سنبله گذشته زبان فارسی را از تابلوی شفاخانه ۶۵۰ بستر هرات حذف کرد و لوحه جدیدی به زبان پشتو و انگلیسی نوشت.

طالبان همچنین واژه فارسی «دانشگاه» را از لوحه‌های شماری از دانشگاه‌های افغانستان با وجود اعتراضات مخالفان حذف کرده است.

وزارت تحصیلات عالی این گروه همچنین در دستوری از دانشگاه‌ها خواست که از کاربرد واژه‌هایی مانند دانشگاه، دانشکده، دانشجو خودداری کنند.

منتقدان فارسی‌زبان این اقدام را «حذف سازمان‌یافته زبان فارسی» از عنوان‌های ادارات دولتی دانسته‌اند. طالبان انتقادهای منتقدان فارسی‌زبان خود را ناشنیده گرفته است.