ریاستجمهوری اوزبیکستان تایید کرد که طالبان به اجلاس اکو دعوت نشدند زیرا حکومت این گروه توسط جامعه جهانی به رسمیت شناخته نشده است. پس از فروپاشی جمهوری اسلامی افغانستان، این دومین بار است که نشست رهبران اکو بدون حضور نماینده کابل برگزار میشود.
آخرین بار محمداشرف غنی، رئیسجمهور پیشین افغانستان در ماه حوت ۱۳۹۹، در چهاردهمین اجلاس رهبران اکو به طور آنلاین شرکت و سخنرانی کرد.
شیرزاد اسدوف، رئیس دفتر رسانهای ریاست جمهوری اوزبیکستان به روزنامه اوزبیکستان گفت: افغانستان یکی از اعضای سازمان همکاری اقتصادی (اکو) است، اما به دلیل تغییرات سیاسی داخلی در این کشور در آگست ۲۰۲۱، این کشور بهطور موقت در فعالیتهای این سازمان شرکت نکرده است.
سازمان همکاری اقتصادی، یک ساختار اقتصادی بیندولتی منطقهای است که آذربایجان، افغانستان، ایران، قزاقستان، قرقیزستان، پاکستان، تاجیکستان، ترکمنستان، ترکیه و اوزبکیستان در آن عضویت دارند.
این سازمان در سال ۱۹۸۴ توسط ایران، پاکستان و ترکیه ایجاد شد و دفتر مرکزی آن در تهران موقعیت دارد. افغانستان و هفت جمهوری استقلالیافته از شوروی سابق در سال ۱۹۹۲ به این سازمان پیوستند.
به گفته رئیس دفتر مطبوعاتی ریاست جمهوری اوزبیکستان، مشارکت طالبان در فعالیتهای اکو در صورتی امکانپذیر خواهد بود که بین کشورهای عضو این سازمان اجماع وجود داشته باشد و حکومت موقت این گروه از سوی جامعه جهانی مطابق با قوانین بینالمللی به رسمیت شناخته شود.
به گزارش خبرگزاری تاس، نیکلای پاتروشف در نشستی با همتایان خود از کشورهای مستقل مشترکالمنافع، وضعیت امروز افغانستان را ناشی از سیاستهای غرب دانست.
یازدهمین نشست دبیران شورای امنیت کشورهای مستقل مشترکالمنافع روز چهارشنبه (۱۷ عقرب) در مسکو برگزار شد.
دبیران شورای امنیت آذربایجان، ارمنستان، بلاروس، قزاقستان، قرقیزستان، مولداوی، روسیه، تاجیکستان، ترکمنستان و اوزبیکستان در این نشست حضور داشتند.
دبیر شورای امنیت روسیه خطاب به همتایان خود در این نشست گفت: وضعیت در افغانستان تائیدی آشکار از «مضر بودن سیاستهای غرب است.»
آقای پاتروشف قاچاق مواد مخدر، تلاش نفوذ گروههای تروریستی از مرزها به آسیای میانه و صدور رادیکالیسم و مهاجرت غیرقانونی را از تهدیدهای ناشی از افغانستان خواند.
ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه هم در یک سخنرانی ویدئویی در این نشست تاکید کرد: برای کشورهای مستقل مشترکالمنافع مهم است که از پتانسیل اطلاعاتی ـ تحلیلی شوراهای امنیت خود برای مطالعه جامع وضعیت منطقه و جهان حداکثر استفاده را کنند.