امریکا و هند خواهان احترام طالبان به حقوق بشر شدند

آقای عزیزی در صفحه اکس خود درباره وضعیت مهاجران افغان ابراز تاسف کرده و گفته است که بنیاد او بسته‌هایی شامل غذا و لباس‌های زمستانی و اقلام ضروری دیگر را برای خانواده‌های مهاجر فراهم خواهد کرد.

عزیزی افزود: «فردا (شنبه ۲۰ عقرب) تيم‌های بررسی ما جهت ثبيت مقياس نيازمندی‌ها به (گذرگاه‌های) تورخم و اسپين‌بولدک سفر خواهند کرد تا برنامه ارائه كمك‌ها را در هماهنگی با مراجع ذيربط روی دست گيرند.»

بنیاد عزیزی پیش از این حدود ۲۰۰ میلیون افغانی برای زلزله‌زدگان هرات کمک کرده بود. او همچنین گفته بود که برای زلزله‌زدگان خانه و سرپناه می‌سازد.

حیدرجان نعیم‌زوی در دوره‌های پانزدهم و شانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان، نماینده کوچی‌ها بود.

آقای نعیم‌زوی پسر محمدنعیم کوچی، از رهبران پیشین قبائل کوچی و از اعضای ارشد گروه طالبان، است.

در روزهای گذشته گزارش‌هایی درباره دستگیری ملا تره‌خیل محمدی، یکی دیگر از نمایندگان کوچی‌ها در مجلس نمایندگان سابق و سه عضو خانواده او نیز منتشر شده بود.

در گزارش‌ها آمده است که ملا تره‌خیل محمدی نیز به اتهام «غصب زمین» بازداشت شده است.

هنوز طالبان درباره بازداشت این دو عضو نماینده کوچی‌ها در مجلس نمایندگی پیشین ابراز نظر نکرده است.

این نخستین باری نیست که طالبان اعضای پارلمان سابق بازداشت می‌کند. محمد پاینده، یکی دیگر از اعضای پارلمان سابق نیز از ماه‌ها پیش در زندان طالبان به سر می‌برد.

براساس مدارکی که در ماه میزان به افغانستان اینترنشنال رسید، یک محکمه طالبان برای محمد پاینده به اتهام ارتکاب قتل بر سر زمین در سال ۱۳۷۶، حکم قصاص صادر کرده است.

باختر، خبرگزاری دولتی تحت کنترول طالبان در گزارش خود نوشت متهمان «از سوی دیوان جزای محکمه شهری ریاست محاکم ولایت نیمروز، تعزیرا مجازات شدند».

روز پنجشنبه ریاست محاکم طالبان در نیمروز با انتشار فراخوانی اعلام کرد که امروز جمعه، افرادی را در «استدیوم ورزشی شهر زرنج» مجازات خواهد کرد.

طالبان در نیمروز به باشندگان این ولایت و خبرنگاران محلی اجازه ندادند از این رویداد تصویر بگیرند. یک شاهد از شهر زرنج به افغانستان اینترنشنال گفت افراد طالبان چند جوان را که می‌خواستند از مجازات متهمان ویدیو بگیرند، لت‌وکوب کردند.

خبرگزاری رویترز می‌گوید با ده‌ها مهاجر بدون مدرک صحبت کرده که از ترس اخراج شدن، پنهان شده‌اند.

به گفته رویترز این افراد عمدتا به‌دلیل سابقه فعالیت‌های سیاسی یا هنری، تعلق داشتن به اقلیت‌های قومی و مذهبی از ترس آزار و آذیت طالبان به پاکستان فرار کرده‌اند.

یک زن ۲۳ ساله از مخفی‌گاه خود به رویترز گفت: «دروازه از بیرون قفل است... ما در داخل زندانی شده‌ایم، نمی‌توانیم بیرون بیاییم، نمی‌توانیم چراغ ها را روشن کنیم، حتی نمی‌توانیم با صدای بلند صحبت کنیم.»

او گفت دوستان محلی دروازه را قفل زده‌اند تا همسایگان تصور کنند که این خانه خالی است.

طبق این گزارش، برخی حامیان محلی مهاجران در تهیه مواد غذایی و سایر مواد مورد نیاز به افغان‌هایی که مخفی شده‌اند، کمک می‌کنند.

فعالان حقوق بشر گفتند که این زن ۲۳ ساله یکی از هزاران افغان است که از ترس اخراج به افغانستان و آزار و آذیت طالبان خود را مخفی کرده است.

سیجال شفیق، یک فعال حقوق بشر ساکن کراچی که به افغان‌ها کمک می‌کند، از جمله فعالانی است که از دادگاه عالی خواسته‌اند برنامه اخراج را متوقف کند.

او به رویترز گفت: «من چندین زن و دختر را می‌شناسم که می‌گویند ترجیح می‌دهند بمیرند تا به زیر سلطه طالبان برگردند.»

شفیق افزود بسیاری این زنان و دختران به او گفتند که غیرممکن است در افغانستان تحت کنترول طالبان رویاهای‌ تخصصی‌شان را برآورده کنند.

100%

البته همزمان با فعالان حقوق بشر پاکستانی سازمان ملل، گروه‌های حقوق بشر از جمله عفو بین‌الملل و سفارت‌خانه‌های غربی از پاکستان خواسته‌اند دست از اخراج مهاجران افغان بکشد.

پولیس پاکستان به صاحبان خانه هشدار داده اگر به مهاجران افغان خانه بدهند جریمه خواهند شد.

بلاول بوتو زرداری در دوره نخست‌وزیری شهباز شریف، وزیر خارجه پاکستان بود. او فرزند بینظیر بوتو، نخستین نخست‌وزیر زن پاکستان و نوه ذوالفقار علی بوتو، بنیانگذار حزب مردم پاکستان است.

حکومت موقت انوارالحق کاکر، نخست‌وزیر پاکستان، که برای برگزاری انتخابات تعیین شده، در ماه‌های گذشته تصمیم‌های بی‌سابقه‌ای درباره مسایل مرزی و مهاجران در این کشور اتخاذ کرده است.

کابینه موقت به رهبری آقای کاکر در نخستین ماه‌های کاری خود به بیش از ۱.۷ میلیون پناهجوی افغان تا دهم عقرب ضرب‌الاجل تعیین کرد که پاکستان را ترک کنند.

با پایان مهلت تعیین شده، وزارت داخله پاکستان عملیات گسترده‌ای را برای بازداشت و اخراج اجباری پناهجویان به راه انداخته است. براساس آمار رسمی در کمتر از یک ماه بیش از دو صد و پنجاه هزار مهاجر افغان به‌طور اخراجی از پاکستان اخراج شده‌اند.

این حکومت همچنین تصمیم گرفت که «سیستم تک‌سندی» را برای تردد از مرزهای بین افغانستان و پاکستان اعمال کند.

براساس تصمیم جدید حکومت پاکستان، بعد از این مسافران جز پاسپورت و ویزا با هیچ مدرک دیگری نمی‌توانند از گذرگاه‌ها عبور کنند.

تصمیم تازه حکومت پاکستان به معنای پایان دوره‌ای است که مسافران می‌توانستند با مدارک قدیمی مانند اسناد مورد توافق دوره هند بریتانیایی، کارت هویت ملی و تذکره از مرز بگذرند.