طالبان دعوت‌نشدن نماینده‌اش در نشست تغییرات اقلیمی سازمان ملل را «جفا و ظلم بزرگ» خواند

نشریه انگلیسی سان در گزارشی در روز هفتم قوس نوشت که در یک تحقیق انجام شده به وسیله دکتر آزاده گودرزی مشخص شده است که سلول‌های چربی محرک‌‌های رشد را آزاد می‌‌کنند، آسیب فولیکول‌ها را کاهش می‌‌دهند و همچنین باعث ضخیم‌تر شدن و تقویت موها می‌شوند.

این تکنیک می‌تواند برای کمک به میلیون‌ها مرد، «از جمله شاهزاده ویلیام که قبل از میانسالی از طاسی رنج می‌برند»، استفاده شود.

این روش می‌تواند به بیماران زن و مرد و ... که موهایشان به دلایل پزشکی، مانند عوارض جانبی شیمی درمانی دچار ریزش شده است، کمک کند.

نشریه سان در ادامه نوشت در این روش که به وسیله محققان دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شده است، سلول‌های چربی از شکم و پاهای ۲۰ بیمار مرد و زن به کمک ساکشن خارج شده و سپس حدود ۲۰ میلی‌لیتر آن زیر پوست سر تزریق شده است.

این تحقیقات نشان می‌دهند سلول‌های چربی تورم و آسیب سلولی را در ناحیه تزریق شده کاهش می‌دهند و در مقابل به رشد مجدد رگ‌‌های خونی کمک می‌‌کنند.

این روند سلامت پوست سر را تقویت می‌‌کند و آن را بهبود می‌بخشد.

دکتر آزاده گودرزی، پژوهشگر این مطالعه گفت که سلول‌‌های احیا‌کننده می‌‌توانند فاکتورهای رشد مختلفی را تولید کنند و باعث رشد مجدد موها شوند: «این روش را می‌توان درمانی جدید و بالقوه موثر برای ریزش مو و آلوپسی در نظر گرفت.»

گودرزی در ادامه خبر داد «تراکم و قطر» موی افرادی که در این مطالعات شرکت داشته‌اند، بهبود یافته است.

این روش عوارض جانبی جزیی مانند کبودی، تورم و درد به همراه دارد.

مصرف استروئیدها و کاشت مو از روش‌های رایج درمان ریزش مو هستند که می‌توانند به برخی از بیماران در بهبود ریزش مو کمک کنند اما همیشه موثر نیستند و روش‌های درمانی پرهزینه محسوب می‌شوند.

تزریق سلول‌‌های چربی سال‌‌هاست در درمان‌های زیبایی برای کمک به جوان‌تر شدن پوست استفاده می‌‌شود.

دکتر گودرزی در مقاله‌ای در مجله کازمتیک درماتولوژی تاکید کرده است: «سلول‌های بنیادی مشتق از چربی، سلول‌‌های چند توانی هستند. چربی منبع غنی از سلول‌های بنیادی است که بدن از آن برای ساختن بافت تازه استفاده می‌کند.»

او هم‌زمان هشدار داد: «برای اطمینان از ایمنی این درمان، آزمایش‌‌های بالینی بیشتری توصیه می‌‌شود.»

این مقام ایرانی گفت این افراد «به شکلی غیرقانونی» در ایران زندگی می‌کردند.

آقای وحیدی در گفت‌وگو با خبرنگاران از «مشکلی» با عنوان «بازگشت مجدد تعدادی از این مهاجران» به ایران یاد کرد و گفت در این زمینه قوانین بازدارنده کافی وجود ندارد.

وزیر داخله ایران از تلاش برای جبران این خلا‌های قانونی با همکاری قوه قضاییه و به شکل طرح یا لایحه خبر داد.

او در پاسخ به سوالی درباره عدم صدور شناسنامه برای کودکانی که پدرشان از اتباع خارجی مجوزدار در ایران است، گفت: «صدور شناسنامه یعنی تابعیت و این چرخه مشخصی دارد و به سرعت داده نمی‌شود؛ مگر آنان که وضعیت ویژه‌ای داشته باشند.»

به گفته آقای وحیدی این استثناها «خیلی کم اتفاق می‌افتد».

به گفته فعالان حقوق بشر و کنش‌گران مدنی و اجتماعی، با گذشت بیش از ۴۰ سال مهاجران نسل اول و دومی در ایران هستند که هنوز تابعیت نگرفته‌اند.

حکومت ایران برای کودکانی که از مادر ایرانی و پدر افغان متولد شده‌اند، شناسنامه صادر نمی‌‌کند.

علاوه بر این‌ها مهاجران افغان با مشکلات متعددی مانند محدودیت‌های قانونی در زمینه مالکیت اموال منقول و غیرمنقول، افتتاح حساب بانکی، خرید سیم‌کارت و ثبت‌نام دانش‌آموزان خود در مکاتب مواجه‌اند.

اخیرا بیش از ۵۴۰ هنرمند، وکیل، پزشک، روزنامه‌نگار و فعال مدنی و اجتماعی خواستار توقف آزار مهاجران افغان در ایران شدند و گفتند نظام حقوقی ایران در این سال‌ها موجب شکل‌گیری مهم‌ترین مانع‌ها و چالش‌ها در راستای ادغام مهاجران در جامعه میزبان شده است.

هم‌زمان با شکل‌گیری جریان ضدمهاجر علیه افغان‌های ساکن ایران از روزهای پایانی تابستان، موج اخراج اتباع غیرقانونی این کشور نیز آغاز شد و در هفته‌های گذشته سرعت و شتاب بیشتری گرفت.

روز ششم قوس، مجید شجاع، فرمانده مرزبانی استان خراسان رضوی از استرداد «۲۴ هزار و ۸۸۴ نفر اتباع غیرقانونی کشور افغانستان» طی ۱۰ روز قبل از آن خبر داد و گفت این افراد از سوی نیروهای هنگ مرزی تایباد شناسایی شدند.

شجاع پیش از این و در دوازدهم میزان هم گفته بود حدود ۳۲۸ هزار مهاجر افغان که به صورت غیرقانونی طی نیمه نخست امسال در ایران حضور داشتند، از مرزهای خراسان رضوی اخراج شدند.

به گفته او در شش ماه نخست سال جاری، ۴۸۸ هزار نفر نیز به صورت رسمی و قانونی وارد ایران شدند.

بر پایه گزارش‌های ارائه شده از سوی کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان، افغان‌ها شش درصد از جمعیت ساکنان ایران را تشکیل می‌دهند.

علاوه بر ایران، مهاجران افغان ساکن پاکستان نیز با بحران اخراج و بازگردانده شدن به کشورشان روبه‌رو هستند.

پاکستان طی تنها ۲۰ روز از ماه عقرب، بیش از ۳۵۰ هزار پناهنده افغان را اخراج و اعلام کرد قصد دارد بیش از یک میلیون افغان دیگر را در هفته‌های آتی از این کشور بیرون کند.

اجبار به ترک پاکستان، پناهجویان و مهاجران را در معرض خطر قریب‌الوقوع «بی‌خانمانی» و از دست دادن معیشت قرار داده است.

سازمان عفو بین‌الملل چند هفته پیش هشدار داد اخراج افغان‌ها، این مهاجران، به‌ویژه زنان و دختران را در معرض خطر جدی قرار می‌دهد زیرا آنان صرفا به دلیل جنسیت‌شان در معرض آزار و اذیت و سایر موارد نقض جدی حقوق بشر قرار می‌گیرند.

زندگی در پاکستان برای اکثریت قریب به اتفاق زنان ممکن است تنها شانس آن‌ها برای تحصیل رسمی باشد.

در این گزارش که روز چهارشنبه (۸ قوس) منتشر شده، به نقل از طالبان آمده است که وزارت اطلاعات و فرهنگ این گروه می‌خواهد این محل باستانی را بازسازی کند.

درباره زمان بازسازی این محل باستانی جزئیاتی ارائه نشده است.

بر اساس ارقامی که در گزارش مطرح شده، تاکنون در ولایت بغلان، ۱۰۶ محل باستانی و بنای تاریخی در وزارت اطلاعات و فرهنگ ثبت شده است.

طالبان که تخریب پیکره‌های بودای بامیان را در کارنامه خود دارند، حالا بناهای تاریخی و محلات باستانی را «گنجینه‌های معنوی افغانستان‌» اعلام می‌کنند و می‌گویند از آنها حفاظت خواهد شد.

خبرگزاری باختر، تحت کنترول طالبان روز چهارشنبه (۸ قوس) گزارش داد که والی این گروه در پروان گفته است کار بازسازی تا دو هفته دیگر پایان می‌یابد.

سخنگوی وزارت فواید عامه طالبان روز یکشنبه (۱۹ سنبله) اعلام کرد که شاهراه سالنگ به روی تمام وسایط نقلیه بسته شده است. محمداشرف حق‌شناس دلیل بسته شدن شاهراه سالنگ را بازسازی آن اعلام کرد و از رانندگان خواست که از مسیرهای جایگزین استفاده کنند.

پس از آن ویدئوهایی به افغانستان اینترنشنال رسید که شمار زیادی از مسافران در ورودی تونل سالنگ گیر مانده بودند.

مخاطبان افغانستان اینترنشنال گفتند که «هزاران موتر» در دو طرف تونل سالنگ منتظر بازگشایی شاهراه سالنگ هستند.

استارک-واتزینگر روز چهارشنبه هشتم قوس در حاشیه نشست بنیاد آزادی اکسل اشپرینگر اعلام کرد آموزش بهترین راه برای مستقل بار آوردن مردم است.

او که در کنار مسیح علی‌نژاد، چهره برجسته مخالف جمهوری اسلامی و تعدادی دیگر از فعالان سیاسی و مدنی سخن می‌گفت، تاکید کرد اولین گام برای حمایت از زنان ایرانی، پشتیبانی از چهره‌های دگراندیش و آگاهی‌بخشی به جامعه بین‌المللی درباره «نقض حقوق بشر و حقوق زنان» در این کشور است.

استارک-واتزینگر که معاون رهبر حزب دموکراتیک آزاد آلمان نیز هست، گفت باید همواره درباره اقدامات ناقض حقوق بشر و حقوق زنان، رسا و شفاف موضع‌گیری کرد.

علی‌نژاد هم خطاب به وزیر آموزش آلمان از تلاش‌های برلین در حمایت از زنان ایران و افغانستان قدردانی کرد.

او گفت زنان ایران و افغانستان در حال مبارزه با یک دشمن مشترک هستند و آن «آپارتاید جنسیتی» است.

بنیاد اکسل اشپرینگر پیشتر جایزه شجاعت خود را به زنان افغانستان اهدا کرد که از زمان روی کار آمدن دوباره طالبان در حال مبارزه با این حکومت هستند.

علی‌نژاد با تاکید بر اینکه اهدای جوایز به تنهایی کافی نیست، هشدار داد اگر «گام‌های عملی» برای به پایین کشیدن جمهوری اسلامی و طالبان از قدرت انجام نشود، «آن‌ها شما را در خاک آلمان نابود می‌کنند».

در ارزیابی سازمان ملل از وضعیت حقوق زنان که در ماه نوامبر به شورای امنیت ارائه شد، آمده است که حقوق اساسی زنان و دختران، از جمله حق تحصیل، حق کار و حق داشتن نماینده در عرصه‌های عمومی و سیاسی جز وظایف ابتدایی یک حکومت به شمار می‌رود و توسعه درازمدت، رشد اقتصادی و صلح و امنیت بدون تحقق حقوق زنان ممکن نخواهد بود.

در این بیانیه همچنین تاکید شده ادغام مجدد افغانستان در نهادها و نظام‌های بین‌المللی منوط به «مشارکت و رهبری زنان افغان» است.

از زمان روی کار آمدن مجدد طالبان، دختران افغانستان از تحصیل محروم شده‌اند. حکومت طالبان زنان افغانستان را از اشتغال در سازمان‌های امدادی منع، آرایشگاه‌ها را تعطیل، رفتن زنان به پارک‌ها را ممنوع و سفر زنان را بدون حضور قیم مرد محدود کرده است.

در ایران نیز زنان از زمان آغاز خیزش سراسری در سال گذشته، هدف سیاست‌های سرکوب‌گرانه جمهوری اسلامی قرار گرفته‌اند.

زنان ایرانی که علیه حجاب اجباری به پا خاسته‌اند، با مجازات‌هایی همچون جریمه، زندان و محرومیت از تحصیل مواجه شده‌اند.