انفجار انتحاری در دفتر والی طالبان در نیمروز و شیوه اعلام آن، واکنش زیادی در میان کاربران شبکههای اجتماعی برانگیخته است. طالبان از کاربرد واژه «انتحاری» خودداری کرد، ولی کاربران پرسیدهاند که آیا این حمله «انتحاری» بود یا «استشهادی».
کاربران شبکههای اجتماعی طالبان را متهم کردهاند که در جریان جنگ بیست ساله خود تاکتیک خونبار حملات انتحاری را ترویج و عادیسازی کرده و به این وسیله جان بسیاری از غیرنظامیان را گرفته است.
طالبان گفتند که روز یکشنبه یک مهاجم انتحاری وارد محوطه دفتر والی این گروه در شهر زرنج شد، ولی پیش از رسیدن به هدف، شناسایی شد و در پی شلیک محافظان والی طالبان از پا درآمد و کمربند انتحاری مهاجم هم منفجر شد.
طالبان گفته که در این رویداد سه جنگجوی طالبان زخمی و فرد انتحاری کشته شد.
وزارت داخله طالبان در خبرنامهای درباره این رویداد، مهاجم انتحاری را «حملهکننده ملبس با مواد انفجاری» خوانده است.
یک کاربر به نام روحانی در شبکه اکس در واکنش نوشت: «نمیدانم انتحاری خوانده میشود یا استشهادی؟در ۲۰ سال کشتار مردم را توسط انتحاری، استشهادی خواندید، عین عمل در مقابل شما چی خوانده خواهد شد؟»
یک کاربر دیگر به نام جویا نوشته است که طالبان از همان تاکتیکی که در بیست سال گذشته از آن علیه دولت پیشین افغانستان کار میگرفت، علیه خود این گروه استفاده شده است. او در شبکه اکس نوشت: «چاه کن در چاه است. آنچه را کشت میکنی همان را درو میکنی. حالا این را انتحاری مینامید یا استشهادی؟»
طالبان در جنگ بیست ساله خود علیه دولت پیشین افغانستان از حملات انتحاری به گستردگی کار میگرفتند. این گروه از این حملات بهعنوان «حملات استشهادی» نام میبرد و آن را تاکتیکی «مشروع» برای رسیدن به اهداف خود میدانست.
در یکی از موارد سراجالدین حقانی پس از تسلط کامل این گروه بر افغانستان، در یک سخنرانی اعلام کرد که تنها گروه تحت امر او ۱۰۵۰حمله در شهرهای مختلف افغانستان انجام داده است.
سازمانهای حقوق بشری میگویند طالبان مسئول برخی از حملات انتحاری نیز بودهاند که هزاران غیرنظامی در آنها جان خود را از دست داده و زخمی شدهاند.
پس از تسلط طالبان بر افغانستان گزارشهایی در رسانهها منتشر شد که نشان میداد طالبان «کندکهای انتحاری» خود را در چارچوب ریاست عمومی استخبارات و وزارت دفاع خود حفظ کرده است.
