طالبان با برگزاری نشستی درباره تغییرات اقلیمی در ننگرهار، از جهان خواست پول بیشتر بدهد

توشیهیرو آیکی افزود که جاپان و برنامه توسعه ملل متحد، برای اجرای موفقیت‌آمیز پروژه‌های متعدد در تاجیکستان با همدیگر همکاری می‌کنند. او به گونه مثال از پروژه «مدیریت مرزی» نام برد که توسط جاپان و برنامه توسعه ملل متحد و با حمایت دولت تاجیکستان انجام می‌شود.

به گفته این دیپلومات جاپانی، هدف این پروژه نه تنها تقویت مرزهای باز و امن تاجیکستان و افغانستان است، بلکه بر تجارت فرامرزی نیز تمرکز دارد.

طبق اطلاعاتی که در وبسایت برنامه توسعه ملل متحد در تاجیکستان منتشر شده، پروژه «مدیریت مرزی» در سال ۲۰۱۵ راه‌اندازی شد. این پروژه در سال ۲۰۲۳ آغاز و سپس تا سال ۲۰۲۵ تمدید شد.

اطلاعات منتشر شده نشان می‌دهد که برنامه حمایتی جاپان و سازمان ملل برنامه‌های آموزشی برای مرزبانان و افسران گمرک تاجیکستان را نیز شامل می‌شود.

جاپان می‌گوید با حمایت مالی از برنامه توسعه سازمان ملل متحد در نظر دارد ظرفیت‌های ملی را در پیشگیری از افراط‌گرایی در آسیای مرکزی گسترش دهد.

نشست دوم دوحه برای افغانستان به میزبانی آنتونیو گوترش، دبیرکل ملل متحد قرار است در روزهای یکشنبه و دوشنبه، ۲۹ و ۳۰ دلو برگزار شود.

استفان دوجاریک، سخنگوی دبیرکل سازمان ملل روز چهارشنبه، چهارم دلو، در یک نشست خبری گفته بود هدف از نشست دوحه، انسجام رویکرد کشورهای مختلف در قبال افغانستان و پرداختن به ارزیابی‌های مستقل در مورد این کشور است.

نشست اول سازمان ملل درباره افغانستان در دوحه با میزبانی آنتونیو گوترش در روزهای یازدهم و دوازدهم ثور برگزار شد. در این نشست نیز نمایندگان امریکا، اتحادیه اروپا، روسیه و همسایگان افغانستان حضور داشتند.

در این گزارش همچنین آمده که متقاضیان ویزای مهاجرتی ویژه امریکا، دارندگان پرونده «پی‌۲» و ادغام خانواده‌ها در پاکستان نیز با چالش‌های بیشتر روبه‌رو شده‌اند.

به گفته این سازمان حدود ۱۴۷ هزار مهاجر افغان منتظرند که در سه ماه نخست امسال، ویزای مهاجرتی ويژه امریکا را به دست بیاورند.

به گفته کمیته بین‌المللی نجات، با شدت گرفتن بحران بشری و ناامنی غذایی، افغانستان از سرخط خبرها به حاشیه رفته و در معرض خطر تبدیل شدن به یک بحران بشری فراموش‌شده قرار گرفته است.

این سازمان هشدار داد که نگران است مهلت فرا رسیدن یک فاجعه بشری دیگر در افغانستان به پایان رسیده باشد.

به گفته این سازمان، در حال حاضر افغانستان دارای شش میلیون آواره داخلی است که بر فشار بر اقتصاد شکننده و زیرساخت‌های محدود بهداشتی می‌افزاید.

کمیته بین‌المللی نجات تاکید کرد که جامعه جهانی نباید در قبال افغانستان بی‌توجه بماند که دهه‌ها درگیری، بحران اقتصادی، خشکسالی مدوام و زلزله‌های ویرانگر را پشت سر گذاشته است.

او در شبکه اکس نوشت که طالبان صدها زن و دختر را مورد بازداشت و آزار و اذیت قرار داده و از آنها «جریمه‌های کمرشکن» گرفته است. با این حال، به گفته خانم امیری افغان‌ها با پذیرفتن خطر، تاثیرات ویرانگر این اقدامات طالبان در قبال زنان و دختران را افشا کرده‌اند.

خانم امیری خواستار پاسخگویی طالبان شده است. او گفت که این گروه نیمی از پتانسیل افغانستان را از بین می‌برد و زمینه خودکفایی، ثبات و امید را از مردم افغانستان گرفته است.

طالبان که در حدود دوونیم سال گذشته محدودیت‌های گسترده‌ای بر زنان وضع کرده، اخیرا دست به بازداشت خودسرانه زنان و دختران زیر نام «بدحجابی» زده است.

بازداشت زنان و دختران به دست طالبان انتقادهای تند داخلی و بین‌المللی را در پی داشته است.

جنگجویان طالبان منیژه صدیقی، مدافع حقوق زنان، را در هفدهم ماه میزان بازداشت کردند و او را از چهاردهم ماه قوس به زندان پل‌چرخی در کابل انتقال داده‌اند.

سازمان عفو بین‌الملل براساس یافته‌های خود در ماه دلو اعلام کرد که خانم صدیقی در مدت بازداشت خود به هیچ جرمی متهم نشده است و از دیدار با خانواده خود و حق داشتن وکیل محروم است. این سازمان در پیام جدید خود از خطر شکنجه و بدرفتاری با خانم صدیقی ابراز نگرانی عمیق کرده است.

طالبان از زمان تسلط بر افغانستان در ماه اسد ۱۴۰۰، با وضع محدودیت‌های فزاینده دختران و زنان را از حق آموزش، کار، آزادی حرکت و فعالیت‌های اجتماعی محروم کرده است.

در واکنش به این محدودیت‌ها، فعالان حقوق زن در اعتراضات خیابانی و زیرزمینی به سیاست‌های این گروه اعتراض کردند.

طالبان به این اعتراض‌ها با خشونت فیزیکی و ارعاب پاسخ داد و شمار زیادی از زنان معترض را بازداشت کرد.

نهادهای حقوق بشری براساس یافته‌های خود گفته‌اند که زنان و دختران بسیاری در بند طالبان به سر می‌برند، ولی نام‌های آن‌ها به دلیل ترس خانواده‌های آن‌ها از طالبان همگانی نمی‌شود.