واکنش‌ها به پیشنهاد نبیل؛ 'معذرت‌خواهی مسئولان از مردم، فرهنگ پاسخ‌گویی را تقویت می‌کند'

این سازمان حقوق بشری در گزارش روز دو‌شنبه (۲۳ دلو) نوشت که محدودیت‌های طالبان بر زنان و دختران، دسترسی به مراقبت‌های صحی را با مشکل مواجه کرده و حق سلامتی آنان را به خطر انداخته است.

به گفته این‌ نهاد بین‌المللی ممنوعیت حق آموزش دختران در افغانستان باعث کمبود کارکنان بهداشتی زن در افغانستان خواهد شد .

در گزارش ۳۸ صفحه‌ای دیدبان حقوق بشر با عنوان «فاجعه‌ای برای آینده قابل پیش‌بینی بحران بهداشت و درمان افغانستان» آمده که پس از تسلط طالبان بر افغانستان، اقتصاد این کشور فروپاشیده و به زیرساخت‌های مراقبت‌های صحی افغانستان آسیب جدی وارد کرده است.

این سازمان افزود: «در کنار کاهش کمک‌های خارجی، سیاست‌ها و عملکرد نادرست طالبان این بحران را تا حد زیادی تشدید کرده و ممنوعیت تحصیل برای دختران و زنان افغان در بخش مراقبت‌های بهداشتی زنان این کشور در آینده نزدیک با کمبود کارکنان بهداشتی زن مواجه خواهد شد.»

دیدبان حقوق بشر گفته است در نشست دوحه، که با میزبانی سازمان ملل درباره افغانستان برگزار می‌شود، کشورهای کمک‌کننده باید ضمن حمایت از منابع برای نظام بهداشتی و خدمات ضروری مانند بانکداری، مدیریت آب و برق، محدودیت‌ها بدرفتاری طالبان علیه زنان و‌دختران را محکوم کند.

این سازمان تاکید کرده که در نشست دوحه دولت‌ها باید رهبران طالبان را تحت فشار قرار دهند تا محدودیت‌هایی را که مانع دسترسی مردم به مراقبت‌های بهداشتی می‌شود، از جمله «ممنوعیت آموزش» و «اشتغال زنان» را حذف و مشکلات ساختاری از جمله مدیریت آب، برق و نظام بانکی، که اقتصاد افغانستان را تضعیف کرده است، رسیدگی کنند.

به گفته این سازمان، رسیدگی به بحران اقتصادی و نقض مداوم حقوق زنان و دختران در افغانستان موضوعی حیاتی است .

دیدبان حقوق بشر گفته که تصمیم‌های کمک‌کننده‌های خارجی برای کاهش کمک‌های بشردوستانه به مردم افغانستان، دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی را تضعیف کرده، اقتصاد را بی‌ثبات و ناامنی غذایی را بدتر کرده است.

فرشته عباسی، پژوهشگر افغانستان در دیدبان حقوق بشر گفت: «از دست رفتن کمک‌های خارجی و نقض حقوقزنان توسط طالبان باعث بحران فاجعه‌بار بهداشتی در افغانستان شده است که به طور نامتناسبی به زنان و دختران آسیب می‌رساند.»

این پژوهشکر دیدبان حقوق بشر گفته که طالبان مانع عرضه یا دسترسی زنان به مراقبت‌های صحی شده است، در حالی که هزینه‌های درمان و دارو، مراقبت‌های بهداشتی را از دسترس بسیاری از افغان‌ها دور کرده است.

به گفته او، در دو دهه گذشته، حکومت افغانستان برای مراقبت‌های صحی اولیه، به حمایت‌های بین‌المللی وابسته بود، در حالی که افغان‌ها بیشتر هزینه‌های مراقبت‌های صحی را از جیب خود پرداخت می‌کردند، اما اکنون پس از کاهش کمک‌های خارجی مراقبت‌های بهداشتی در معرض فروپاشی قرار دارد وطالبان بودجه کمی برای خدمات صحی اختصاص داده است.

این در حالی است که سازمان ملل تخمین زده که ۲۳٫۷ میلیون نفر، که شامل بیش از نیمی از جمعیت افغانستان می‌شود، در سال ۲۰۲۴به کمک‌های بشردوستانه نیاز خواهند داشت. با این حال، نهادهای بشردوستانه با کمک‌های خارجی نمی‌توانند همه خدمات ضروری را برای مردم افغانستان انجام دهند .

دیدبان حقوق بشر همچنین گفته است که در میان کسانی که بیشترین آسیب را از بحران صحی افغانستان دیده‌اند، افراد دارای معلولیت هستند و افغانستان به دلیل مراقبت‌های ضعیف بهداشتی یکی از بزرگ‌ترین جمعیت‌های معلولان را در جهان دارد.

مشاور این نهاد بین‌المللی در کابل گفت: «حتی قبل از تسلط طالبان، کمک‌کننده‌های کمی برای ارائه خدمات صحی روانی در شهرهای بزرگ افغانستان وجود داشت، اما اکنون بسیاری از این‌کمک‌ها قطع شده است، در حالی که مردم نیاز بیشتری دارند.»

او‌گفت سیاست‌های محدودکننده طالبان دسترسی به خدمات صحی برای زنان و دختران معلول را بیشتر با مشکل مواجه می‌کند.

عباسی گفت: «بحران اقتصادی بی‌سابقه در افغانستان به این معنی است که میلیون‌ها نفر با وضعیت تهدیدکننده مواجه هستند که این وضعیت به کمک‌های بشردوستانه بیشتر نیاز دارد تا از افول اقتصادی بیشتر و درد و رنجمردم افغانستان جلوگیری کند.»

این زن عکس‌هایی به افغانستان اینترنشنال فرستاده که در آن دیده می‌شود بخش‌هایی از بدن او براثر لت‌وکوب آسیب دیده است.

او گفت نشانه‌های لت‌وکوب در شانه‌ها، دست‌ها و ران‌هایش برجا مانده است.

طالبان پس از ورود به کابل در ماه اسد ۱۴۰۰، محدودیت‌های گسترده‌ای در برابر زنان در سرتاسر افغانستان وضع کرده است. سازمان‌های حقوق بشری می‌گویند این محدودیت‌های گسترده و سیستماتیک مصداق بارز «آپارتاید جنسیتی» و «جنایت علیه بشریت» است.

این محدودیت‌ها را عمدتا وزارت امر به معروف و نهی از منکر، وزارت داخله و اداره استخبارات طالبان اجرا می‌کنند و مانع دسترسی زنان و دختران به مجموعه‌ای از حقوق بنیادی از جمله آموزش، کار، گشت‌وگذار آزادانه در پارک‌ها و خیابان‌ها و سفر شده است.

در گزارش سه ماهه اخیر نمایندگی سازمان ملل در افغانستان (یوناما) آمده است که طالبان در بخش‌هایی از افغانستان به گونه گسترد‌ای به بازداشت‌های خودسرانه زنان اقدام کرده است.

برنامه جهانی غذا روز یکشنبه اعلام کرد که برای کاهش تاثیر بحران اقلیمی و توانمندسازی کشاورزان در سال ٢٠٢٣ به افغانستان کمک‌ کرده است.

این سازمان نوشت که در سال گذشته ٤٢٣ هزار خندق و ٢٢ سد کوچک در مناطق مختلف ساخته است.

این سازمان در ماه قوس گذشته اعلام کرد که برای بیش از ٤.٢ میلیون کشاورز در افغانستان بذر گندم و کود زراعتی توزیع می‌کند.

این در حالی است که کاهش بارش بارندگی در این کشور باعث نگرانی کشاورزان شده و برخی از مقام‌های سازمان ملل نیز هشدار داده بودند که افغانستان ششمین کشوری است که با وجود کمترین نقش در تغییرات اقلیمی، بیشترین آسیب را از این تغییرات متحمل می‌شود.

این گروه روز دوشنبه (۲۳ دلو) در اعلامیه‌ای از کشورهای جهان و نهادهای بین‌المللی خواست که برای مسئله فلسطین راه‌حل اساسی جستجو کنند.

اعلامیه وزارت خارجه طالبان افزوده است: «ادامه نسل‌کشی در غزه، نظم بین‌المللی حاکم و ارزش‌های آن را با پرسش‌های جدی مواجه کرده است.»

وزارت خارجه طالبان در اعلامیه خود نوشته است: «این نسل‌کشی قرن، اعتبار ضعیف سازمان‌های بین‌المللی و کنوانسیون‌های بشردوستانه را بیشتر از پیش از بین خواهد برد.»

طالبان در حالی این درخواست را از نهادهای حقوق بشری و کشورهای جهان مطرح کرده که خود متهم به قتل نیروهای امنیتی پیشین، بازداشت خودسرانه زنان و شهروندان افغانستان است.

این گروه همچنین پایبندی خود را به کنوانسیون‌های جهانی نشان نداده است.

طالبان با ممنوعیت آموزش دختران و اشغال زنان، با اتهام «آپارتاید جنسیتی» مواجه است.

عبدالمتین قانع، سخنگوی وزارت داخله طالبان روز یکشنبه (۲۲ دلو) اعلام کرد که این دو نفر هفت سال در عمان هم «تحت نظارت» بودند.

هویت زندانیان

به گفته سخنگوی وزارت داخله طالبان، ملا عبدالظاهر صابر، از ولایت لوگر است. او در ماه می ۲۰۰۲ به دست سربازان امریکایی‌ بازداشت و پس از چهار ماه از بگرام به گوانتانامو منتقل شد.

گفته شده که آقای صابر در جنوری ۲۰۱۷ از گوانتانامو به عمان منتقل شد و هفت سال در این کشور بدون داشتن اجازه سفر تحت نظارت بود.

آقای قانع گفته است که بازگشت این دو نفر بر اثر تلاش طالبان انجام شده است.

براساس اطلاعاتی که وزارت داخله طالبان منتشر کرده، فرد دوم عبدالکریم، زاده ولسوالی تنی ولایت خوست است. این عضو طالبان در اگست ۲۰۰۲ به دست نیروهای امنیتی پاکستان بازداشت و پس از چند ماه به امریکایی‌ها تسلیم داده شد.

عبدالکریم در اوایل ۲۰۰۳ به زندان گوانتانامو منتقل شد و بعد از ۱۴ سال از این زندان آزاد و به عمان منتقل شد. عبالکریم نیز در هفت سال گذشته بدون داشتن اجازه سفر در عمان «تحت نظارت» بود.

در پی حمله ائتلاف بین‌المللی به رهبری امریکا به افغانستان در میزان ۱۳۸۰، شمار زیادی از اعضای طالبان دستگیر و به زندان گوانتانامو منتقل شدند.

پس از تسلط طالبان بر افغانستان در اسد ۱۴۰۰، طالبان پیوسته خبرهایی درباره آزادی اعضای خود از زندان‌های امریکا منتشر می‌کند.

این گروه پیش از این از آزادی بشر نورزی، قاچاقچی بزرگ مواد مخدر و چهره نزدیک به رهبری طالبان از زندانی در امریکا خبر داد.

پیشتر اسدالله هارون، عضو طالبان نیز پس از ۱۵ سال از زندان گوانتانامو آزاد شد.