اعتراض شدید طالبان به معرفی افغانستان در حال جنگ و منبع بالقوه خطر به خارج

بر اساس خبرنامه‌ای که منتشر شده، شمس‌الدین حق‌یار، رئیس روابط خارجی وزارت دولت در امور رسیدگی به حوادث طبیعی به ترکیه رفته بود و با نمایندگان تیکا و جایکا دیدار کرد.

گفته شده در این دیدار در مورد همکاری سه‌جانبه در زمینه مدیریت حوادث گفت‌وگو شده است.

وزارت دولت در امور رسیدگی به حوادث طالبان می‌گوید کمک‌های بشردوستانه از دیگر موضوعات این دیدار بوده و تیکا و جایکا وعده همکاری داده‌اند.

او تاکید کرده که «اگر زنان به طور متحد، آگاه و تحصیل‌کرده با هم کار کنند، می‌توانند تغییر و رفاه واقعی را به ارمغان بیاورند.»

طالبان پس از تسلط بر افغانستان در اسد ۱۴۰۰ محدودیت‌های گسترده‌ای بر زنان اعمال کرده است.

در بیش از دو و نیم سال گذشته، شمار زیادی از مدافعان حقوق بشر در داخل و بیرون از افغانستان خواهان لغو این محدودیت‌ها شده‌اند.

هرچند طالبان تظاهرات معترضان را همواره سرکوب کرده، اما دادخواهی و تظاهرات‌ها همچنان ادامه داشته است.

در تازه‌ترین مورد، روز جمعه (۱۸ حوت) گروهی از زنان جوان در تخار به خیابان آمدند و علیه طالبان شعار دادند.

در ویدیوهایی که به افغانستان اینترنشنال رسیده دیده می‌شود که زنان در راهپیمایی خود می‌گویند در روز جهانی زن زنان افغانستان زندانی هستند.

آنها شعار دادند: «حکومت زن‌ستیز، سرنگون سرنگون.»

ائتلاف برای حقوق بشر در افغانستان متشکل از ۹ سازمان بین‌المللی و نهادهای حقوق بشری است.

سازمان عفو بین‌الملل، خانه آزادی، نهاد مدافعان حقوق بشر، دیدبان حقوق بشر، نهاد «MADRE» سازمان جهانی منع شکنجه، فدراسیون بین‌المللی برای حقوق بشر و لیگ بین‎‌المللی زنان برای صلح و آزادی از جمله اعضای این ائتلاف‌اند.

این ائتلاف روز جمعه (۱۸ حوت) به مناسبت روز جهانی زن، در مورد وضعیت زنان و دختران در افغانستان بیانیه منتشر کرد.

این ائتلاف با اشاره به محدودیت‌های طالبان علیه زنان، دختران، فعالان حقوق بشر، جامعه مدنی، خبرنگاران و رسانه‌ها و اقلیت‌های قومی و مذهبی طی بیش از دو و نیم سال گذشته گفته است که این محدودیت‌های باعث انکار آزادی عقیده، برابری جنسیتی و تمام حقوق شناخته شده بین‌المللی در افغانستان شده است.

در بیانیه از جامعه جهانی خواسته شده است که مطابق قطعنامه ۱۳۲۵ شورای امنیت سازمان ملل که در ۳۱ اکتبر سال ۲۰۰۰ میلادی در مورد زنان، صلح و امنیت به تصویب رسیده بود، زمینه حضور کامل، برابر، مصون و معنادار زنان در تمام روندهای تصمیم‌گیری در سطح ملی و بین‌المللی را تضمین کند.

این ائتلاف همچنین از جامعه جهانی خواست به تمام جرایمی که علیه زنان و دختران در افغانستان رخ داده رسیدگی کند. این سازمان‌ها خواهان حمایت کامل نهادهای کمک‌کننده از روند بشردوستانه به رهبری سازمان ملل متحد برای افغانستان شده است.

پس از تسلط دوباره طالبان، ائتلاف برای حقوق بشر در افغانستان در سال ۱۴۰۰ و در پی وخامت وضعیت حقوق بشر در این کشور ایجاد شد.

این ائتلاف که با حمایت مالی بنیاد «جامعه باز» ایجاد شده است، نقض حقوق بشر در افغانستان را بررسی و برای تامین حقوق بشری افغان‌ها دادخوهی می‌کند.

این فعال حق آموزش دختران روز جمعه به مناسبت هشتم مارچ،‌ روز جهانی زن، در نشستی با حضور شماری از فعالان برجسته حقوق زنان گفت که سیاست طالبان در قبال زنان مقطعی نیست،‌ بلکه یک سیاست کاملا سنجیده و محاسبه شده است.

خانم یوسف‌زی جامعه جهانی را متهم کرد که به نحوی از کنار مسئله حقوق زنان افغان می‌گذرد. او گفت: «انگار که زیاد مسئله مهمی نیست. به نظرم مساله خیلی مهمی است. اگر بخواهیم طالبان و ایدئولوژی آنها را به چالش بکشیم.»

این جوان‌ترین برنده جایزه صلح نوبل که در دروان مکتب توسط طالبان پاکستانی در سال ۲۰۱۲ در منطقه سوات مورد حمله قرار گرفت و زخمی شد، گفت که طالبان نه تنها کودکی دختران را از آنها ربوده،‌ بلکه آینده آنها را نیز گرفته است.

او افزود: طالبان با محروم کردن دختران از تحصیل، آینده آنها را نیز سلب کرده است.

به گفته خانم یوسف‌زی افغانستان تنها کشوری در جهان است که دختران نمی‌توانند آموزش شان را تکمیل کنند. این فعال آموزش زنان و دختران افزود که در کنار زنان و دختران افغان ایستاده است و از فعالان زن که زندگی شان را به خاطر آینده افغانستان به خطر انداخته‌اند، ستایش کرد.

در این نشست نایره کوهستانی،‌ فعال حقوق زن افغان که به‌دلیل سازمان‌دهی اعتراضات خیابانی در کابل بازداشت شده بود و شماری دیگر از فعالان حقوق زن هم سخنرانی کردند.

شرکت کنندگان زیر عنوان «بحثی درباره آپارتاید جنسیتی در افغانستان» راجع به بدتر شدن وضعیت حقوق زنان و دختران و خشونت‌های جنسی و آپارتاید جنسیتی بحث کردند.

سخنرانان این برنامه همچنین درباره تلاش‌ها برای تضمین عدالت برای کسانی که مورد بدرفتاری قرار گرفته‌اند و شناسایی جنایت آپاتاید جنسیتی صحبت کردند.

از سنبله ۱۴۰۰ (آگست ۲۰۲۱) که طالبان به‌ قدرت باز گشته است،‌ این گروه یک سری فرمان‌ها، دستورات و سیاست‌های را علیه زنان و دختران و دیگرباشان جنسی صادر کرده است. دست‌کم ۸۵ فرمان صادر شده متمرکز بر سلب حقوق زنان و دختران در افغانستان است.

این ائتلاف در اعلامیه خود از سازمان ملل و نهادهای حقوق بشری بین‌المللی خواسته است که آپارتاید جنسیتی در افغانستان تحت کنترول طالبان را به رسمیت بشناسند.

این سازمان زنان معترض همچنین تاکید کرده است که «هر نوع قوانین زن‌ستیزانه و جنسیت‌محور گروه تروریستی طالبان بر روی نیمی از پیکر جامعه اعمال شود و زنان را از دستیابی به حقوق ابتدایی خویش محروم کند»، محکوم می‌کند.

ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان افغانستان در اعلامیه خود بر برابری زنان و مردان در همه عرصه‌های علمی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی تاکید کرده است.

این ائتلاف همچنین خواستار آزادی فعالان حقوق زن و مدافعان حقوق بشر از زندان طالبان از جمله منیژه صدیقی و خبرنگاران زن شده است.

این سازمان زنان معترض بر توقف «بازداشت خودسرانه، شکنجه و قتل هدفمند و سیاسی» فعالان معترض در افغانستان تحت کنترول طالبان تاکید کرده است.

زنان معترض پناهجوی افغانستان در اسلام‌آباد از سازمان ملل و کشورهای میزبان فعالان حقوق زن و مدافعان حقوق بشر پناهجوی افغان خواسته است که به درخواست‌های پناهندگی آنها رسیدگی کنند.

این زنان معترض تبعیدی همچنین تاکید کرده است که در افغانستان باید زنان آزادی انتخاب پوشش، حق مسافرت آزاد، حق آموزش، حق انتخاب شغل، انتخاب همسر و دیگر حقوق اولیه خود را داشته باشند.

ائتلاف جنبش‌های اعتراضی زنان همچنین بر بازگشایی مکتب‌ها و دانشگاه‌ها به روی دختران و تامین حقوق برابر اقتصادی برای زنان تاکید کرده است.

با فرارسیدن روز جهانی زن (هشتم مارچ) بار دیگر موضوع سیاست‌های سختگیرانه طالبان علیه زنان و دختران هدف انتقادهای فراوان نهادهای مدافع حقوق زنان و حقوق بشر واقع شده، ولی این گروه همچنان بر اجرای این سیاست‌ها اصرار دارد.

طالبان در بیش از دو سال گذشته دختران را از آموزش در مقاطع بالاتر از صنف ششم و دانشگاه منع کرده و اشتغال و بسیاری از حقوق اجتماعی زنان را ممنوع کرده است.