تی‌تی‌پی حملات هوایی پاکستان در افغانستان را محکوم کرد

بر اساس اظهارات منابع، این حملات حوالی ساعت سه بامداد در ولسوالی سپیره ولایت خوست و ولسوالی برمل ولایت پکتیکا رخ داده است.

مقام‌های طالبان و پاکستان تاکنون رسما در مورد این حملات اظهار نظر نکرده‌اند.

اما یک منبع محلی طالبان در ولایت پکتیکا در گفت‌وگو با افغانستان اینترنشنال، حمله نیروی هوایی پاکستان را تائید کرد.

این منبع گفت که وزارت دفاع طالبان در حال بررسی پاسخ به این حملات پاکستان است.

منابع دیپلماتیک پاکستانی هم به افغانستان اینترنشنال گفتند که این حملات به مخفیگاه‌های افراد وابسته به حافظ گل بهادر، از فرماندهان تحریک طالبان پاکستانی انجام شده است.

حملات هوایی پاکستان در داخل خاک افغانستان در حالی انجام شده که ارتش پاکستان روز شنبه تائید کرد که دستکم هفت عضو نیروهای امنیتی این کشور در «حملات انتحاری متعدد» در وزیرستان شمالی و دو افسر در جریان درگیری با اعضای تحریک طالبان پاکستان کشته شدند.

روز شنبه در پی یک حمله‌ شبه‌نظامیان به یک پاسگاه نیروهای امنیتی پاکستانی در وزیرستان شمالی، دو افسر و پنج سرباز ارتش این کشور کشته شدند.

خواجه آصف تاکید کرد که حملات در پاکستان از خاک افغانستان سازمان‌دهی می‌شود. او تصریح کرد که برخی از تسهیل کنندگان تروریست‌ها ردیابی شده و در این‌باره به طالبان افغان نیز اطلاع داده شده است.

در پی افزایش ناامنی‌ها در پاکستان، اسلام‌‌آباد طالبان افغانستان را متهم به پناه‌دادن به طالبان پاکستانی کرده و بارها از مقامات طالبان خواسته تا علیه «گروه‌های تروریستی» به‌ویژه تحریک طالبان پاکستان اقدام کند.

ذبیح الله مجاهد، سخنگوی طالبان روز یکشنبه در واکنش به انتقادات مقام‌های پاکستانی گفت که هیچ گروه شبه‌نظامی‌ خارجی در افغانستان وجود ندارد و طالبان کوشیده‌اند از خاک افغانستان علیه کشورهای دیگر استفاده نشود.

الفت آهنگ در سال ۱۳۳۳ در کوچه خرابات کابل به‌دنیا آمد و در کابل درس خواند. نخستین استاد موسیقی آقای الفت آهنگ، استاد سرآهنگ بود. پس از آن در هند به مدت ۱۲ سال به فراگیری موسیقی از نزد استاد منور علی‌خان و پندت امرنات خان پرداخت.

استاد الفت آهنگ در کارنامه موسیقی خود بیش از ۶۰۰ آهنگ دارد و برای بسیاری از آوازخوان‌های مشهور افغانستان به شمول خانم هنگامه، فواد رامز، آهنگ تهیه کرده است.

به پاس فعالیت‌های استاد الفت آهنگ برای موسیقی افغانستان در سال ۱۳۹۸ از سوی اشرف‌غنی، رئیس‌جمهور پیشین افغانستان، مدال میرمسجدی خان به او اعطا شد.

او به زبان‌های پشتو و فارسی آواز خوانده است.

به مناسبت روز خبرنگار (۲۷ حوت)، شماری از روزنامه‌نگاران و مدافعان آزادی بیان در تبعید در نامه سرگشاده‌ای شان نوشتند: «ما از سازمان ملل متحد می‌‌خواهیم که افراد و نهادهای طالبان را که در زمینه‌ سرکوب آزادی بیان و رسانه‌های آزاد نقش دارند، در لیست تحریم‌های این سازمان اضافه نماید.»

آنها از ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل درخواست کردند تا گزارش ویژه‌ای از وضعیت آزادی بیان و آزادی رسانه‌ها در افغانستان تهیه کرده و به کشورهای مدافع حقوق‌بشر و شورای حقوق‌بشر سازمان ملل ارائه کند.

آنان می‌گویند که در این گزارش می‌بایست نقش استخبارات طالبان در سرکوب آزادی بیان و رسانه‌ها افشا شود، زیرا «استخبارات گروه طالبان بزرگ‌ترین دشمن رسانه‌های آزاد» است که مسیر آزادی بیان را مسدود کرده است.

آنها همچنان از ریچارد بنت خواسته‌اند تا برای رهایی خبرنگارانی که در بند طالبان اند، اقدامات لازم را انجام دهد.

ایجاد صفحات جعلی تحت نام سیاست‌مداران، نویسندگان، خبرنگاران و هنرمندان افغانستان در این اواخر افزایش یافته است.

حساب‌های جعلی به نام روزنامه‌نگاران زن

هفته گذشته، سونیا نیازی، یک خبرنگار تلویزیون خصوصی در کابل، با نشر پستی در صفحه اکس از جعلی بودن یک حساب کاربری به نام خود اطلاع داد. در این حساب که از سوی شبکه اکس نیز تیک آبی دریافت کرده بود، از طالبان و سرکوب مخالفان سیاسی آنان حمایت می‌شود.

فرشته جلال‌زی، روزنامه‌نگار افغان، نیز در صفحه اکس خود اعلام کرد که حساب کاربری جعلی به نام او ساخته شده که در آن اتهامات اخلاقی، افشاگری‌ها و ادعاهای درباره مخالفان سیاسی طالبان منتشر می‌کند.

حسیبه اتکل، روزنامه‌نگار افغان، نیز با انتشار پستی از جعلی بودن یک حساب کاربری به نام خود خبر داد که به بهانه‌های مختلف از جمله بیماری عضو خانواده، از مردم درخواست پول می‌کرد. این حساب کاربری پس از مدتی به نام هدایت‌الله هدایت، معاون رادیو و تلویزیون ملی تحت کنترول طالبان تغییر یافت و به تبلیغ طالبان پرداخت.

حساب‌های جعلی به نام سیاستمداران

هم‌اکنون در شبکه‌های اجتماعی چون فیس‌بوک، اینستاگرام، تیک‌تاک و اکس صفحات جعلی به‌نام سیاستمداران مختلف افغانستان ایجاد شده که به نفع طالبان و علیه مخالفان آنان تبلیغ می‌کند.

این صفحات به نام اشرف غنی، حامد کرزی، عطامحمد نور، عبدالرب رسول سیاف، حاجی ظاهر قدیر، میر رحمان رحمانی، فضل محمود فضلی، حمدالله محب، حنیف اتمر، عمر زاخیلوال، عمر داوودزی وغیره درست شده است.

در این صفحات جعلی مطالبی در حمایت از طالبان منتشر می‌شود و به مخالفان سیاسی طالبان نیز توهین می‌شود.

حساب‌های جعلی به‌نام نویسندگان و شاعران معروف

عصمت قانع، یکی از نویسندگان مشهور پشتو، ماه گذشته اعلام کرد که صفحه جعلی به نام وی ساخته شده که از الفاظ رکیک علیه برخی از سیاستمداران استفاده می‌شود. او تصریح کرد که صفحه متعلق به هواداران طالبان است.

در شبکه‌های اجتماعی صفحه دیگری به‌نام پیرمحمد کاروان، شاعر پشتو، ایجاد شده بود که طالبان را ستایش و دولت پیشین را تقبیح می‌کرد. آقای کاروان نسبت به صفحه مذکور واکنش نشان داده و گفته که این صفحه متعلق به او نیست.

طالبان علاوه بر ایجاد صفحاتی به نام شخصیت‌های مشهور افغانستان، به‌نام برخی شخصیت‌های این گروه نیز صفحات جعلی را ایجاد و به حمایت از این گروه و مقامات آنان مطالب منتشر می‌کنند. از جمله صفحه‌ای به نام ذبیح الله مجاهد با بیش از ۴۰ هزار دنبال کننده به تمجید طالبان می‌پردازد و همین‌طور صفحه‌ای به نام ملا یعقوب، وزیر دفاع طالبان به تمجید و حمایت از این مقام طالبان و سرکوب مخالفان این گروه ایجاد شده است.

این نخستین‌بار نیست که طالبان گروه‌های تبلیغاتی در فضای مجازی برای حمایت از خود و تخریب مخالفان خود صفحات با نام‌های مستعار ایجاد کرده‌اند. پیش از این در سوم حوت منابع موثق به افغانستان اینترنشنال گفتند که مقام‌های کلیدی طالبان در کابل برای تبلیغ خود و حمله به مخالفان در شبکه‌های اجتماعی ده‌ها نفر را استخدام کرده‌اند.

وزیران دفاع، داخله و رئیس استخبارات طالبان گروه‌های متعددی در شبکه‌های اجتماعی دارند. سه گروه سایبری به نام «فدائیان مجازی بدری»، «ابابیل امارتی» و «مدافعان عمری» متعلق به سراج الدین حقانی، وزیر داخله، محمد یعقوب مجاهد، وزیر دفاع و عبدالحق وثیق، رئیس استخبارات طالبان اند.

اعضای این گروه‌ها در فیس‌بوک و اکس، مطالبی در دفاع از این مقام‌های طالبان، رد انتقادها و تبلیغات علیه مخالفان طالبان نشر می‌کنند.

پیش از برگشت طالبان به قدرت، اداره امنیت ملی افغانستان اعلام کرده بود که صدها هزار حساب مستعار که بیشتر آنها از پاکستان فعالیت می‌کنند، تبلیغ گسترده‌ای علیه دولت وقت افغانستان انجام می‌دهند. برخی هم باور دارند که تبلیغ گسترده رسانه‌ای در سقوط دولت پیشین افغانستان بی‌تاثیر نبوده است.