ذبیح‌الله مجاهد: حذف طالبان از فهرست گروه‌های تروریستی روسیه اقدامی واقع‌بینانه است

با سقوط سریع حکومت پیشین و بازگشت دوباره طالبان به شهرهای افغانستان در تابستان ۱۴۰۰، بسیاری از سیاست‌مداران افغانستان دارایی‌های خود را رها و افغانستان را ترک کردند؛ شمار رهبران سیاسی که به دلیل موضع تند علیه طالبان نخواستند در زیر کنترول این گروه زندگی کنند، زیاد است.

عبدالرشید دوستم، کریم خلیلی، یونس قانونی، محمد محقق، صلاح‌الدین ربانی، رحمت‌الله نبیل، عطامحمد نور، عبدالرب رسول سیاف و محمد اسماعیل خان از جمله رهبرانی هستند که با سقوط حکومت پیشین افغانستان را ترک کردند.

برپایه اطلاعاتی که به افغانستان اینترنشنال رسیده، مقام‌های طالبان دارایی‌ها و خانه‌های شماری از این سیاست‌مداران را تصاحب کرده‌اند.

اطلاعاتی در اختیار افغانستان اینترنشنال قرار گرفته که نشان می‌دهد منان عمری، از بنیانگذاران گروه طالبان خانه و موترهای میررحمان رحمانی، رئیس پیشین پارلمان را «غصب» کرده است.

براساس این اطلاعات، ادریس انور، معاون والی طالبان در پروان، خانه و دارایی‌های امان‌الله گذر، فرمانده جهادی و برادرانش را تصرف کرده است.

طالبان همچنین خانه رحمت‌الله نبیل، رئيس سابق امنیت ملی افغانستان را در منطقه شش درک کابل غصب کرده است.

در خانه آقای نبیل در کابل، افراد صدر ابراهیم، معاون وزیر داخله طالبان و فرد ارتباطی جمهوری اسلامی ایران زندگی می‌کند.

اطلاعات نشان می‌دهد که خانه‌های غلام بهاءالدین جیلانی، وزیر سابق دولت در امور رسیدگی به حوادث، را قاری صدیق، رئیس استخبارات طالبان در پروان غصب کرده است.

منابع به افغانستان اینترنشنال گفتند که مهمانخانه عطامحمدنور، رهبر یکی از شاخه‌های جمعیت اسلامی، را والی طالبان در بلخ و باغ او را آمر امنیت طالبان در این ولایت تصرف کرده‌اند.

اطلاعات نشان می‌دهد که طالبان در پروان خانه جان‌احمد حقجو، فرمانده سابق، را به مقر حوزه دوم امنیتی تبدیل کرده است.

برپایه اطلاعاتی که به افغانستان اینترنشنال رسیده، شهردار طالبان در مزارشریف خانه و باغ فضل‌الدین عیار، والی سابق پروان، را «تاراج» کرده است.

با این حال، طالبان پیش از این گفته بودند که املاک و دارایی‌های مقام‌های پیشین دولت را به مالکان آن‌ها باز می‌گردانند.

برخلاف این ادعا اما این گروه بعد از دستیابی به قدرت، خانه و دارایی‌های شماری از چهره‌های سیاسی و مقام‌های سابق را تصرف کرده و به پایگاه‌های نظامی افراد خود تبدیل کرده‌اند.

این گروه پیش از این خانه و موترهای اسماعیل خان، رهبر پیشین جهادی، را نیز تصاحب کرده بودند.

براساس اطلاعات ما، صوفی گردیزی، عضو طالبان در خانه محمد محقق زندگی می‌کند. برخی منابع گفتند که طالبان خانه جنرال مرادعلی مراد را نیز تصاحب کرده است.

براساس گزارش‌ها، طالبان دو ماه پس از تسلط بر افغانستان در ۱۴۰۰، خانه رحمت‌الله نبیل، رئیس سابق امنیت ملی افغانستان را در میدان وردک ویران کردند.

عکس‌هایی از خانه آقای نبیل پخش شده که نشان می‌دهد خانه او به مخروبه‌‌ای تبدیل شده است.

حشمت غنی احمدزی، برادر اشرف غنی، رئيس‌جمهور پیشین هم در سال ۱۴۰۱ گفت که ابراهیم حقانی، از اعضای ارشد شبکه حقانی خانه اشرف غنی را «غصب» کرده‌ است.

فضل‌احمد معنوی، وزیر سابق عدلیه افغانستان هم در سال ۱۴۰۱ اعلام کرد که طالبان خانه و کتابخانه او را در پنجشیر آتش زده‌اند. آقای معنوی به افغانستان اینترنشنال گفت: «کتاب‌های بسیار قدیمی و با ارزش در آن‌جا بودند.»

اخیرا طالبان گلبدین حکمتیار، رهبر حزب اسلامی را از اقامتگاه و دفترش بیرون کرد. طالبان گفته آقای حکمتیار در ملکیت‌های دولتی زندگی می‌کرد. طالبان او را به غصب زمین دولتی متهم کرده، ولی استدلال حکمتیار این بوده که براساس توافق حکومت پیشین در این ملکیت‌ها اقامت داشته است.

طالبان در حالی به تصاحب زمین و دارایی‌های مقام‌های پیشین ادامه می‌دهند که این گروه کمیسیونی برای جلوگیری از غصب زمین تشکیل داده‌ است.

تا اکنون رقم دقیق خانه‌ها و دارایی رهبران سیاسی و مقام‌های حکومت پیشین که به دست طالبان افتاده در دست نیست.

با این حال، به گفته این مقام ایرانی، این مسیر ریلی تازه ساخته شده و هنوز حمل و نقل ترانزیتی آن فعال نشده است.

او اظهار خوش‌بینی کرد که با آغاز حمل‌ونقل ریلی‌ و بارگیری سنگ آهن از ایستگاه روزنک هرات به بندرهای ایران، می‌توان حجم قابل توجهی از سنگ آهن را با این گذرگاه ریلی در طول سال جابه‌جا کرد.

او افزود اکنون محصولاتی از طریق حمل‌ونقل جاده‌ای از ترکیه تا افغانستان و برعکس حمل می‌شود که می‌توان این کالاها را از طریق گذرگاه و کریدور ریلی شرق به غرب در مسیر ایستگاه‌های باری راه آهن «روزنک» و «شمتیق» افغانستان تا مرز ریلی رازی با ترکیه و برعکس حمل کرد.

براساس اطلاعات مدیریت راه‌‌آهن خراسان، در امتداد مسیر ریلی خواف تا ایستگاه روزنک افغانستان به طول ۱۴۰کیلومتر در مجموع ۳۶۴پل کوچک و یک پل بزرگ به علاوه ایستگاه مرزی شمتیق در دو بخش ایران و افغانستان ساخته شده‌اند.

براساس اطلاعات این اداره وابسته به شرکت راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران، ۸۰درصد این مسیر دشت، ۱۵درصد تپه ماهور و پنج درصد نیز کوهستانی است.

مصطفی نصیری ورگ همچنین از ادامه احداث خط آهن از ایستگاه «روزنک تا غوریان» نیز خبر داده است.

به گفته او، از آن‌جایی که ایستگاه روزنک در مجاورت جاده هرات به مرز اسلام قلعه/دوغارون قرار دارد، امکان تخلیه و بارگیری در درون افغانستان از طریق جاده با خط ریلی بین‌المللی فراهم شده است.

طرح راهبردی راه‌آهن خواف در شرق ایران به هرات در غرب افغانستان تکه‌ای مهم از مسیر ارتباطی میان کشورهای منطقه است.

این پروژه که در سال ۱۳۸۶آغاز شد، در نظر دارد تا مسیر ریلی میان خواف واقع در ۲۶۷کیلومتری جنوب شرقی مشهد را در چهارچوب خط آهنی به طول حدود ۲۲۰کیلومتر به شهر هرات واقع در شمال غرب افغانستان وصل کند.

درگیری‌ها و ناامنی در سال‌های پیش از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان مانع اجرای کامل این پروژه شد.

با تسلط دوباره طالبان بر افغانستان این گروه و مقام‌های ایرانی امیدوارند که این خط آهن برای فرصت‌های اقتصادی بیشتر برای هر دو طرف به بهره‌برداری برسد.

طرح راه آهن خواف-هرات نه تنها موجب اتصال ریلی ایران و افغانستان شده، بلکه تکمیل‌کننده مسیری دوهزار کیلومتری در مسیر خط آهن شرق به غرب جهان از چین، اوزبیکستان، افغانستان، ایران، ترکیه و اروپا است.

براساس آماری که خبرگزاری جمهوری اسلامی ارائه کرده، این خط ریلی برای تجارت ایران و افغانستان راهبردی است و سالانه ظرفیت جابه‌جایی ۶میلیون تن کالا را میان دو کشور ایجاد می‌کند.

رسانه‌های ایران نهایی شدن این پروژه را به عنوان یک اقدام راهبردی و مهم در صنعت حمل‌ونقل این کشور تلقی می‌کنند.

مقام‌های ایرانی می‌گویند که با حمایت و همراهی مجموعه راه آهن جمهوری اسلامی و کنسرسیوم ریلی ایران و افغانستان فعال شدن خط امن دایمی برای حمل بار می‌تواند دسترسی جدیدی را برای تجارت بین دو کشور فراهم کند.

برپایه خبرنامه ارگ طالبان، آقای حنفی این موضوع را شامگاه دوشنبه (۱۳ حمل) در یک ضیافت افطاری با نمایندگان سیاسی خارجی بیان کرد.

خبرنامه افزوده است که عبدالسلام حنفی در این دیدار از شرکت‌کنندگان خواست که برای جلوگیری از مهاجرت، مبارزه با مواد مخدر، تامین ثبات در افغانستان و اجرای پروژه‌های بزرگ عمرانی به افغانستان همکاری کنند.

برپایه این خبرنامه عبدالسلام حنفی در این دیدار از سفیران و نمایندگان خارجی خواست که در امور داخلی افغانستان مداخله نکنند.

مقام‌های طالبان در این دیدار بار دیگر تاکید کردند که با همه کشورها تعامل و روابط نیک خواهند داشت.

معاون رئیس‌الوزرای طالبان همچنین با اشاره به مشکلات ناشی از افزایش اخراج پناهجویان افغان از پاکستان گفت بیش از یک میلیون افغان از کشورهای همسایه اخراج شده‌اند.

با این که تا اکنون هیچ کشوری اداره طالبان را به رسمیت نشناخته، شماری از کشورها نمایندگی‌های دیپلوماتیک خود را در کابل بازگشایی کرده‌اند.

بسیاری از کشورها معترض سیاست‌های سختگیرانه طالبان در قبال زنان و عدم مشارکت سیاسی گروه‌های قومی و اقلیت‌های مذهبی از نهادهای دولتی هستند.

طالبان تاکید مکرر کشورهای منطقه و فرامنطقه برای زمینه‌سازی تشکیل حکومت فراگیر در افغانستان را نادیده گرفته و در مواردی آن را «مداخله» در امور داخلی افغانستان دانسته است.

طالبان آموزش دختران در مقاطع بالاتر از صنف ششم و اشتغال زنان و حتی رفتن آن‌ها به پارک، وزرشگاه‌ها و باشگاه‌های ورزشی را هم ممنوع کرده است.

وزیر دفاع پاکستان توقف فعالیت‌های تروریستی در پاکستان را مشروط به بستن پناهگاه‌های طالبان پاکستانی در افغانستان دانسته است.

خواجه آصف هشدار اگر طالبان اردوگاه‌های آموزشی آن‌ها را نبندد چرخه تروریسم ادامه خواهد یافت.

خبرگزاری اکسپرس تریبون پاکستان روز سه‌شنبه (۱۴ حمل) گزارش داد که او در گذشته با یک هیئت پاکستانی به افغانستان سفر کرده و از رهبران طالبان خواسته است که تروریسم را متوقف کنند.

وزیر دفاع پاکستان افزوده که طالبان افغانستان راه‌حلی را که هیئت پاکستان ارائه کرده اجرا نکرده است.

به گزارش اکسپرس تریبون، وزیر دفاع پاکستان تاکید کرد که مرز پاکستان و افغانستان باید مانند مرزهای بین‌المللی در سراسر جهان باشد، اما طالبان قوانین بین‌المللی مرزی را رعایت نمی‌کند.

خواجه آصف گفت: «ما برای افغانستان جنگیده‌ایم و فداکاری کرده‌ایم، اما با تغییر نگرش طالبان افغانستان ‌در برابر پاکستان، گزینه‌های ما در مقابل آنها محدود است و موضع ما در قبال افغانستان تغییر می‌کند.»

وزیر دفاع پاکستان گفته که مردم از افغانستان با ویزا به پاکستان می‌آیند و تجارت می‌کنند. او افزود که پاکستان اجازه ترانزیت کالا از افغانستان به هند را داده است، در حالیکه ‌پاکستان می‌تواند این مسیر ترازیت را به روی افغانستان مسدود کند.

وزیر دفاع پاکستان این سخنان را یک روز پس آن بیان‌ کرد که اداره مبارزه با تروریسم پاکستان اعلام‌ کرد عامل حمله به مهندسان چینی در خیبرپختونخوا افغان بوده است.

با این حال، پس از دستیابی طالبان به قدرت در افغانستان، بر خلاف انتظار پاکستان با موج از تروریسم مواجه است و گروه‌های تروریستی همواره نیروهای امنیتی و ارتش این کشور را هدف قرار می‌دهند.

سازمان بهداشت جهانی روز سه‌شنبه (۱۴ حمل) در یادداشتی در صفحه کاری خود در شبکه اجتماعی اکس نوشت که حمایت این سازمان شفاخانه‌ها را قادر می‌سازد تا برای تقریبا ۳.۵ میلیون نفر خدمات عرضه کند.

این سازمان افزوده است که این کمک‌ها همچنین نقش مهمی در کاهش میزان عوارض و مرگ‌و‌میر دارد.

کمیته صلیب سرخ در پایان ماه اگست سال ۲۰۲۳ حمایت مالی خود را به دلیل کمبود منابع مالی از ۲۵ شفاخانه در افغانستان پایان داد.

سازمان بهداشت جهانی روز دوشنبه نیز از کمک ۸۵ تن دارو به یکی از شفاخانه‌های ولایت قندهار خبر داده بود.

با تسلط طالبان بر افغانستان، سیستم صحی افغانستان فروپاشید و در حدود هزار مرکز صحی بسته شد. اواخر سال ۱۴۰۲ خورشیدی یونیسف اعلام کرد که بیش از ٩ میلیون نفر در افغانستان به امکانات بهداشتی دسترسی ندارند.

افزون بر آن رئیس سازمان بهداشت جهانی در قوس سال ۱۴۰۲ اعلام کرد که برای تهیه دارو و حمایت از شفاخانه‌ها در افغانستان به ١٨٥ میلیون دالر نیاز است.