مولانا فضل‌الرحمان می‌گوید ۳۰ هزار نوجوان مسلح پاکستانی در افغانستان به نفع طالبان جنگیدند

وزارت امور مهاجرین و‌ عودت‌کنندگان طالبان روز دوشنبه، ۱۷ ثور، در شبکه اجتماعی اکس نوشت که براساس معلومات مسئولان سرحدی اسلام‌قلعه، مهاجران عودت‌کننده به افغانستان شامل ۳۰۸ خانواده هستند.

طالبان توضیح نداده است که چه مقدار از این مهاجران به گونه «اجباری» و چه مقدار آن به گونه «اختیاری» به افغانستان بازگشته‌اند.

در خبرنامه طالبان آمده که در میان این مهاجران ۲۱ کودک بی‌سرپرست شناسایی شدند و برای دریافت کمک‌ها و شناسایی خانواده‌های‌شان به سازمان بین‌المللی مهاجرت معرفی شدند.

احمد وحیدی، وزیر داخله ایران روز یکشنبه، ۱۷ ثور، اعلام کرد که پارسال یک میلیون و ۳۰۰ هزار مهاجر «غیرقانونی» از ایران اخراج شده‌اند.

آقای وحیدی می‌گوید ایران اتباع جدید را نمی‌پذیرد و همه اتباع «غیرمجاز» باید از ایران خارج شوند.

مردم محل به افغانستان اینترنشنال گفتند در بیست‌وپنجم ماه حمل، شماری از اعضای استخبارات طالبان به نام کارگردان معدن برای جاسوسی به بلخاب آمدند و تلاش کردند از مردم محل درباره «ظلم و ستم» طالبان سخن‌چینی کنند.

به گفته منابع، زمانی که شماری از مردم محل از رفتارهای تبعیض‌آمیز طالبان شکایت و با جبهات مقاومت ضد طالبان ابراز همدلی کردند، صدای آنان توسط «جاسوس‌های طالبان» ضبط شده است.

به دنبال این رویداد، نیروهای طالبان به سه روستای ولسوالی بلخاب یورش بردند و ۱۴ نفر از غیرنظامیان را بازداشت کردند.

به گفته منابع محلی، طالبان از خانواده‌های این افراد خواسته‌اند سلاح‌های به جا مانده از مولوی مهدی مجاهد، فرمانده ناراضی این گروه، را به آن‌ها تحویل دهند.

طالبان در ۲۶ اسد ۱۴۰۱ پس از زنجیره‌ای از اختلافات اعلام کردند که مولوی مهدی مجاهد، فرمانده محلی خود در سرپل را کشته است.

با این حال باشندگان ولسوالی بلخاب می‌گویند آنان به سلاح دسترسی ندارند و تونایی مالی برای تهیه اسلحه ندارند. برخی از منابع می‌گویند طالبان در بلخاب مردم محل را مجبور به پرداخت پول به جای اسلحه می‌کنند.

پس از کشته شدن مولوی مهدی مجاهد، فرمانده ناراضی طالبان، گزارش‌های فراوانی از نقض گسترده حقوق بشر در بلخاب پخش شد.

کمیسیون حقوق‌بشر افغانستان در ماه سرطان ۱۴۰۱ در بیانیه‌ای نیروهای طالبان را متهم کرد که در بلخاب ولایت سرپل غیرنظامیان را «تیرباران» کرده است.

دفتر نمایندگی سازمان ملل متحد (یوناما) در کابل نیز در آن زمان گفته بود که در حال «پیگیری» گزارش‌های «نقض جدی» حقوق بشر در بلخاب ولایت سرپل در شمال افغانستان است.

مقام‌های جمهوری اسلامی پناهجویان افغان را «اتباع» می‌خوانند. به گزارش رسانه‌های ایران، احمدی وحیدی افزود: «برای اینکه مانع ورود اتباع غیرمجاز شویم باید قوانین مربوط به این حوزه اصلاح شود.»

روز گذشته نیز اصغر بلوکیان، مدیرکل امور اتباع و مهاجرین خارجی سازمان ملی مهاجرت در ایران اعلام کرد که این کشور دیگر ظرفیت پذیرش مهاجران افغان را ندارد.

آقای بلوکیان از طالبان خواست زمینه‌های امنیتی و معیشتی بازگشت مهاجران افغان را فراهم کند. به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، اصغر بلوکیان، افغانستان را کشوری «خرابه و بدون فناوری» خواند.

پس از تسلط طالبان بر افغانستان در اسد سال ۱۴۰۰، شمار زیادی از مردم به کشورهای دیگر از جمله ایران رفتند.

با این حال، جمهوری اسلامی ایران هر هفته هزاران مهاجر افغان را بازداشت و به افغانستان بازمی‌گرداند.

خبرگزاری تسنیم روز یکشنبه (۱۶ ثور) به نقل از راه آهن ایران نوشت قطار ترانزیتی افغانستان بدون مجوز به سمت مرز رازی حرکت کرده است.

این قطار حامل سنگ تالک از افغانستان، در حدود دو هفته گذشته در مرز شمتیغ متوقف شده بود.

اداره راه‌آهن ایران اجازه عبور این قطار به رغم نداشتن مجوز را «لحاظ کردن مصالح ملی و حسن نیت» خوانده است.

طبق این گزارش، محموله سنگ تالک اکنون در مسیر مرز رازی واقع در شمال‌غرب ایران است.

راه آهن جمهوری اسلامی تاکید کرده که برقراری خط دائمی تبادلات تجاری ریلی با افغانستان، مستلزم انجام اصلاحات از جمله اخذ مجوز‌های مربوطه از مرزبانی، گمرک و راه‌آهن ایران است.

مقام‌های طالبان در ماه قوس ۱۴۰۰ وعده داده بودند که این گروه پرونده قتل تتسو ناکامورا را پیگیری می‌کند. حمدالله وثیق از مقام‌های طالبان در آن زمان گفت قاتل را پیدا خواهند کرد.

با این حال، رادیو تلویزیون ملی جاپان (ان‌اچ‌ک) روز یکشنبه ۱۶ ثور نوشت که هنوز مشخص نیست چه کسی تتسو ناکامورا را کشته و تحقیقات درباره قتل او با به قدرت رسیدن طالبان متوقف شده است.

این رسانه همزمان گزارش داده که کار ساخت یک کانال آبیاری در ننگرهار که مسئول آن تتسو ناکامورا بود تکمیل شده است.

گفته شده این کانال آبیاری به بهبود زندگی حدود ۱۴ هزار نفر از ساکنان محلی و کشاورزان کمک می‌کند.

تتسو ناکامورا مشهور به «کاکا مراد» مسئول یک موسسه خیریه جاپانی به نام «پیامسی» بود که از پروژه‌های مدیریت آب و جنگل‌ در ننگرهار حمایت می‌کرد.

سفیر جاپان در کابل ماه عقرب ۱۴۰۲ وعده داد که پروژه‌های ناتمام تتسو ناکامورا تکمیل خواهد شد.

پس از آن، در ماه جدی ۱۴۰۲، نوریو اوا، مهندس ۷۳ ساله جاپانی برای ادامه کار پروژه‌های تتسو ناکامورا به افغانستان سفر کرد تا پروژ‌های ناتمام تتسو ناکامورا را با هدف تامین آب و احیای فضای سبز تکمیل کند.