طبق گزارش سازمان ملل متحد، از زمان بازگشت طالبان به قدرت در ماه اسد ۱۴۰۰، زنان در افغانستان با مشکلات عمیق و روزافزون روانی دستوپنجه نرم میکنند.
یک داکتر در شفاخانه رواندرمانی هرات، که به دلایل امنیتی نخواست نامش فاش شود، گفت: «روزانه ۱۰۰ تن به مرکز رواندرمانی هرات مراجعه میکنند که از این میان ۸۰ درصد زن هستند.»
منابع در شفاخانه ساحوی هرات میگویند که به ۴۰۰ نفر در یک ماه رسیدگی کردهاند، اما شمار بیماران روز به روز افزایش مییابد.
مشکلات اقتصادی، خشونتهای خانوادگی، آینده تاریک و محدودیت آموزش و کار در سایه رژیم طالبان، از عوامل افزایش بیماری روانی زنان دانسته میشوند.
مرجان، یکی از بیماران، گفت: «بیشتر حملات ناگهانی روانی را تجربه میکنم. قلب من ضعیف است و بیحال و سرگیچه دارم. ممنوعیت تحصیل مرا به افسردگی مبتلا کرده است.»
او با چشمان اشکبار و گلوی پر از بغض گفت: «تا کی زنان در چهاردیواری خانه محبوس باشند و با آینده تاریک دست و پنجه نرم کنند؟»
مرجان افزود: «من همسرِ سوم شوهرم هستم و همیشه مورد خشونت و ضرب و شتم شوهرم قرار دارم.»
در برخی مناطق از جمله هرات، چند همسری سنت رایج اجتماعی است. چندهمسری موجب درگیریها در خانواده میشود که زنان قربانی اصلی آن هستند.
مرجان با بیان اینکه چندبار تلاش کرده خودکشی کند، گفت که در دوره طالبان، پدرش او را به زور به شوهر داد و مجبور شد فعالیتهای مدنی و حقوق بشری را کنار بگذارد.
نفسگل، مادر پنج فرزند در ولایت هرات، نیز داستان خود را شرح داد. او گفت که دختر شانزده سالهاش به دلیل نرفتن به مکتب و محبوسشدن در خانه با افسردگی روبهرو شده است.
با برگشت طالبان به قدرت، زنان با محدودیتهای گستردهای روبهرو شدهاند. دختران از رفتن به مکتب و دانشگاه و زنان از کارکردن محروم شدهاند.
زنان نگراناند که در چنین وضعیتی، رژیم طالبان در افغانستان به رسمیت شناخته شود.
