طالبان برای سومین‌ بار یک فعال مدنی را در کابل بازداشت کرد

بنیاد اکثریت فمینیستی روز چهارشنبه، ۲ جوزا در یک اعلامیه خبری نوشت که هفته گذشته میزبان شانزدهمین مراسم سالانه جوایز حقوق زنان در لس آنجلس امریکا بود.

در این مراسم، جایزه مِویس لنو برای حقوق جهانی زنان به صحرا مانی و تیم مستند «نان و گل‌های سرخ» اهدا شد. این جایزه توسط جی لنو، مجری سرشناس سابق تلویزیون در امریکا و همسرش مِویس لنو، عضو هیئت مدیره بنیاد، و دکتر سیما سمر، رئیس سابق کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان به صحرا مانی اهدا شد.

خانم مانی در حسابش در شبکه اکس نوشت که با مستند نان و گل‌های سرخ، « هدفم این بود که مبارزه زنان کشورم را برای نسل بعدی انتقال دهم.»

او ابراز امیدواری کرد که بتواند صدای زنان افغانستان را منعکس کند و بخشی از تغییر در این کشور باشد.

نان و گل‌های سرخ نگاهی است از درون به مقاومت زنان افغانستان در برابر طالبان در کابل. این فیلم داستان سه زن افغان را روایت می‌کند و نشان می‌دهد چگونه زندگی‌شان پس از تصرف طالبان در سال ۲۰۲۱ تغییر کرده و چگونه با شجاعت در مقابل «آپارتاید جنسیتی» ایستادگی می‌کنند.

نان و گل‌های سرخ در سال ۱۴۰۲ در هفتاد و ششمین دوره جشنواره بین‌المللی کن نمایش ویژه داشت.

در کنار خانم مانی، کارولین مالونی، نماینده سابق کانگرس امریکا و دکتر آستین دنارد، پزشک زنان مستحق جوایز بنیاد اکثریت فمینستی شناخته شدند.

جایزه جهانی حقوق زنان بنیاد اکثریت فمینیستی هر ساله به تعداد محدودی از افرادی اهدا می‌شود که به طور چشمگیری در پیشبرد حقوق زنان و دختران و افزایش آگاهی از بی‌عدالتی‌هایی که زنان به دلیل جنسیت خود با آن مواجه هستند، کمک کرده‌اند.

ویل سلبر که بیش از چهار سال جنگ افغانستان و عراق را گزارش کرده، در این مطلب نوشت که امسال حملات علیه طالبان افزایش خواهد یافت.با این حال،‌ او گفت که مقاومت هنوز نوپاتر از آن است که تهدیدی برای حکومت طالبان باشد.

او در این مطلب گفت که تنها شانس گروه‌های مقاومت برای سرنگونی طالبان که می‌تواند برای آن منابع مالی و نیروی جنگی جذب کند،‌ این است که اختلافات‌شان را کنار بگذارند و یک سازمان منسجم تشکیل بدهند.

در این گزارش که با اعضای ارشد گروه‌های مقاومت از جمله علی‌میثم نظری، سخنگوی جبهه مقاومت،‌ یاسین ضیا، رهبر جبهه آزادی افغانستان و سمیع سادات، از مسئولان جبهه متحد افغانستان صحبت شده، داعش و دیگر گروه‌های تندرو از تهدید‌های عمده سر راه مقاومت در افغانستان عنوان شده‌اند.

نویسنده لانگ‌وار جورنال درباره اهمیت حملات گروه‌های مقاومت نوشت که جبهه مقاومت وارد سومین فصل مبارزه‌اش می‌شود و در نظر دارد عملیات خود را در سراسر افغانستان گسترش دهد. با این حال،‌ به‌دنبال مقاومت ناکام جبهه مقاومت در سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ در پنجشیر و برخی مناطق دیگر در شمال، آقای نظری به این مجله گفت که تمرکز این جبهه به حملات هدفمند و استراتژیک است.

سلبر نوشت که پایگاه حمایتی جبهه مقاومت در مناطق شمالی افغانستان است اما این جبهه اذعان کرده که برای تحقق دیدگاه دموکراتیک، غیر متمرکز و کثرت‌گرایانه‌اش در مورد افغانستان به پایگاه حمایتی گسترده‌تر نیاز دارد.

آقای نظری گفت که علاوه بر اعضای نهادهای امنیتی سابق، افرادی از اقوام پشتون، تاجیک، هزاره و اوزبیک نیز در این جبهه حضور دارند.

سلبر نوشت که جبهه آزادی افغانستان نیز استراتژی مشابه جبهه مقاومت دارد و در مواردی با هم همکاری می‌کنند. یاسین ضیا به این مجله گفت که در سال‌های گذشته حملات این جبهه بیشتر شده است.

جبهه متحد افغانستان به رهبری جنرال سمیع سادات، از فرماندهان ارشد ارتش دولت پیشین به لانگ‌وار جورنال گفت که هدف این جبهه، آزادی افغانستان و برگرداندن نظام مبتنی بر قانون اساسی است.

گروه افغانستان متحد به‌دلیل نوپا بودن آن، تاکنون ادعای حمله مسلحانه بر طالبان را نکرده و اکنون تمرکز آن بر مبارزه سیاسی است.

از شورای مقاومت ملی برای نجات افغانستان هم به عنوان گروهی نام برده شده که خواهان مقاومت نظامی و سیاسی در برابر طالبان شده است.

نویسنده لانگ‌وار جورنال گفته با توجه به این که عمدتا رهبران جهادی سابق که در حکومت گذشته کارنامه موفقی نداشتند، در راس این شورا قرار دارند، دشوار است که بتواند در داخل افغانستان اعتماد مردم را به‌دست آورد.

در گزارش لانگ وار جورنال از روند سبز به رهبری امرالله صالح هم نام برده شده که تاکنون فعالیت آن بر عملیات‌های اطلاعاتی متمرکز بوده و اخیرا اسامی افسران استخبارات طالبان و مشکل سربازان خیالی در ارتش جدید این گروه را برملا کرده است.

از جبهه آزادیبخش افغانستان که ادعای فعالیت در قندهار را دارد نیز در این گزارش نام برده شده است. این جبهه ابتدا از سوی عبدالمتین سلیمان‌خیل، رهبری می‌شد و اکنون ناصر وزیری، فرمانده نیروهای ویژه ارتش آن را اداره می‌کند.

جنرال وزیری به لانگ‌وار جورنال گفته که این گروه فعالیت خود را در سال ۲۰۲۲ شروع کرده و تمرکز آن تاکنون روی جمع‌آوری اطلاعات بود. او گفت: «اکنون ما حملات خود را شروع کرده‌ایم.»

گذرگاه مرزی خرلاچی بین پاکستان و ولایت پکتیا در افغانستان، پس از درگیری‌های نیروهای مرزی مسدود شد.

این نیروها با میانجی‌گری بزرگان قبایل از هر دو طرف روز دوشنبه آتش‌بس اعلام کردند اما گذرگاه خرلاچی همچنان بسته باقی مانده است.

حاجی راود، رئیس یک اتحادیه تجاری به آناتولی گفت صدها لاری بارگیری‌شده با کالاهای مختلف از جمله اقلام فاسدشدنی در دو طرف مرز منتظر بازگشایی گذرگاه هستند.

به گفته او، روزانه حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ موتر باربری از طریق گذرگاه خرلاچی وارد پاکستان و افغانستان می‌شوند.

او افزود: «ما به دلیل تعطیلی جاری، از نظر هزینه‌های حمل‌ونقل و اقلام فاسدشدنی که از قبل شروع به تجزیه کرده‌اند، میلیون‌ها روپیه ضرر کرده‌ایم.»

مقتصد احسان، دبیرکل یک نهاد تجاری و نماینده بازرگانان ایالت خیبر پختونخوا نیز گفت که تعطیلی‌های مکرر مرزی، از رونق تبادلات تجاری بین دو کشور می‌کاهد.

او گفت: «فعالیت‌های تجاری به دلیل این تعطیلی‌ها به شدت تحت تاثیر قرار گرفته است و اغلب باعث خسارت‌های سنگینی به تجار از هر دو طرف می‌شود.»

وی افزود: «همیشه مسیرهای جایگزین وجود دارند، اما به دلیل افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل و زمان تحویل، خسارت زیادی به ما وارد می‌کنند.»

حجم تجارت بین افغانستان محصور در خشکی و پاکستان عمدتاً تحت تاثیر حملات در مرز بین دو کشور قرار گرفته است.

اسلام‌آباد این حملات را به شبه‌نظامیان مستقر در افغانستان نسبت می‌دهد و غالبا گذرگاه‌های مرزی را به دلایل ناامنی می‌بندد.

جمشید تنولی، نماینده سازمان بهداشت جهانی در افغانستان گفت:« باوجود چالش‌های دسترسی، کمک‌های فوری به همکاری سازمان‌های همکار به سیل‌زدگان تحویل داده شد.»

سرازیر شدن سیلاب‌ها در چند هفته اخیر در شماری از ولایت‌های افغانستان باعث جان باختن صدها نفر و تخریب هزاران خانه و تاسیسات زیربنایی شده است.

پیشتر دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل اعلام کرد که در پی جاری شدن سیل‌های اخیر در ولایت غور و فاریاب بیش از ۱۳۰ نفر جان باخته‌اند.

برنامه جهانی غذا اخیرا اعلام کرد که سیلاب در شمال افغانستان به بیش از ۸۰ هزار نفر آسیب زده و برای مقابله با پیامدهای سیل‌های اخیر به ۱۴ میلیون دالر نیاز است.

ایرلند، اسپانیا و ناروی روز چهارشنبه در اقدامی هماهنگ اعلام کردند که فلسطین را به عنوان یک کشور مستقل به رسمیت می‌شناسند.

سایمون هریس، نخست‌وزیر ایرلند این اقدام را روزی تاریخی و مهم برای ایرلند و فلسطین توصیف کرد.

در حال حاضر بیش از ۱۴۰ کشور از ۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل متحد فلسطین را به رسمیت می‌شناسند.
مجمع عمومی سازمان ملل متحد از نوامبر ۲۰۱۲ فلسطین را به رسمیت شناخته است.

مجمع عمومی سازمان ملل از آن زمان حقوق جدیدی از جمله حق شرکت در کمیته‌ها و ارائه پیشنهادات را به فلسطین اعطا کرد، اما حق رای را به آن نداد.
بلغارستان، جمهوری چک، هنگری، رومانی، مجارستان، قبرس، پولند و اسلواکیا قبل از پیوستن به اتحادیه اروپا فلسطین را به رسمیت شناختند. سویدن عضو این اتحادیه هم فلسطین را به رسمیت می‌شناسد.
چندین عضو دیگر اتحادیه اروپا، از جمله اسلوونی و مالت نیز قصد خود را برای به رسمیت شناختن فلسطین اعلام کرده‌اند.
در همین حال ده کشور عضو گروه ۲۰ چون ارجنتاین، برازیل، چین، هند، اندونزی، مکسیکو، روسیه، عربستان سعودی، افریقای جنوبی و ترکیه، فلسطین را به رسمیت می‌شناسند.
اما ۹ کشور عضو این سازمان از جمله بریتانیا، ایالات متحده، استرالیا، کانادا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، جاپان و کوریای جنوبی فلسطین را به رسمیت نمی‌شناسند.