جریان‌های سیاسی و زنان: نشست دوحه در غیبت نمایندگان اصلی مردم، امتیاز دادن به طالبان است

حمله مرگبار مهاجم افغان در شهر مانهایم بحث‌های مربوط به پناهجویان را در آلمان داغ کرده است. در حالیکه احزاب راستگرا با استفاده از این فرصت خواهان جلوگیری از پذیرش مهاجران شده‌اند، وزیر داخله آلمان گفته‌است که راه‌های اخراج پناهجویان افغان مجرم و بالقوه خطرناک برای امنیت آلمان به افغانستان را بررسی می‌کند.

وزیر خارجه سابق افغانستان روز سه شنبه در شبکه اکس نوشت که اقلیتی در آلمان زندگی می‌کنند که با ایدیولوژی طالبان موافق هستند.

او نوشت: «یک اقلیت بسیار کوچکی وجود دارد که باید آنها را شناخت. این افراد با ایدیولوژی طالبان موافق اند، از تبعیض جنسیتی حمایت و بر اساس آن عمل می‌کنند. این افراد باید فوراً به افغانستان اخراج شوند.»

به نظر می‌رسد که آقای سپنتا نگران پیامدهای منفی بحث‌های ضدمهاجران در آلمان و سخت شدن شرایط برای پناهجویان است. او خواهان حفاظت از پناهجویانی شد که از دست طالبان فرار کرده‌اند. او گفت که پناهجویان مخالف طالبان به ویژه زنان، شایسته حفاظت و امنیت هستند.

برخی از احزاب آلمانی خواهان اخراج پناهجویان مجرم به افغانستان شده‌اند. در حال حاضر، آلمان پناهجویان افغان و سوری را به دلیل وضعیت سیاسی و امنیتی کشورهای شان اخراج نمی‌کند.

سلیمان عطایی، اهل هرات افغانستان، روز جمعه در شهر مانهایم با چاقو به تجمع منتقدان اسلام حمله کرد و شش نفر به شمول یک پولیس را زخمی کرد. افسر پولیس بعداً در شفاخانه جان باخت.

آقای سپنتا با اشاره به اظهارات سیاست‌مداران آلمانی درباره اخراج پناهجویان افغان گفت که در خصوص برگرداندن پناهجویان مجرم به افغانستان باید براساس «قانون» و «کرامت انسانی» تصمیم گرفته شود.

این حمله در آستانه انتخابات پارلمانی اروپا صورت گرفته است. احزاب راست افراطی سعی دارند از رویداد پیش آمده بیشترین بهره سیاسی را ببرند.

در پی حمله مرگبار یک پناهنده افغان به تجمع راستگرایان منتقد اسلام در شهر مانهایم آلمان که در آن یک مامور پولیس کشته و پنج نفر دیگر زخمی شدند، برخی احزاب آلمانی خواهان اخراج اسلام‌گرایان رادیکال و مجرمان خطرناک به کشورهای شان از جمله افغانستان و سوریه شدند.

آلمان هیچ‌گونه روابط دیپلوماتیک با رژیم طالبان ندارد. افراد مجرم و پناهجویانی که درخواست پناهندگی‌شان رد شده است، به افغانستان بازگردانده نمی‌شوند. اما حمله اخیر در مانهایم بحث بازگرداندن مجرمان به افغانستان را گرم کرده است.

وزیر داخله آلمان تاکید کرد که امنیت آلمان مهمتر از سرنوشت کسانی است که به کشورهای ناامن و خطرناکی چون افغانستان باز فرستاده می‌شوند.

او گفت: «من کاملاً به این باورم که منافع امنیتی آلمان به وضوح بر منافع افرادی که متاثر خواهند شد، ارجحیت دارد.»

به گزارش رسانه‌های آلمانی، اندی گروته، سناتور شهر هامبورگ هم از برگرداندن پناهجویان مجرم افغان به افغانستان حمایت کرد. همچنین، کریستین دور، رهبر گروه پارلمانی لیبرال‌ها گفت که «اسلام‌گرایان» باید به کشورهای اصلی شان برگردانده شوند، چیزی‌که در گذشته ممکن نبوده است.

با این‌حال، حزب سبزها با این اظهارات مخالفت کرده است. این حزب گفت که «اخراج مهاجم [مانهایم] به افغانستان منطقی نیست.» لیما کدور، عضو ارشد سبزها، بر مجازات مهاجم مذکور در آلمان تاکید کرد و گفت که «مهاجم افغان‌تبار منهایم در رژیم طالبان به جای مجازات، پاداش خواهد گرفت.»

او گفت که آلمان هیچ‌گونه روابط دیپلوماتیکی با طالبان ندارد و در صورت اخراج پناهجویان، مجبور به تامین روابط با طالبان و باج‌دادن به این گروه خواهد شد.

سلیمان عطایی روز جمعه ۱۱جوزا با چاقو به تجمع منتقدان راستگرای اسلام در شهر مانهایم حمله‌ور شد و شش نفر به شمول یک افسر پولیس را مجروح ساخت.

مامور پولیس به‌دلیل شدت جراحات در شفاخانه جان باخت. مرگ او واکنش گسترده مقامات دولتی و شهروندان آلمانی را به همراه داشته است.

مهاجم کیست؟

پولیس آلمان اطلاعات تازه‌ای درباره سلیمان منتشر کرده است. سلیمان عطایی، کودک ۱۳ ساله بود که همراه با برادرش به آلمان رفت. نخست پرونده پناهندگی او رد شد. اما، پس از ازدواج با یک خانم ترکی صاحب دو فرزند شد و به عنوان پناهنده پذیرفته شد. او به سرعت زبان آلمانی یاد گرفت و سابقه جرمی نداشت.

پولیس گفته که سلیمان از طریق اینترنت به گروه‌های تندرو مسلمان متمایل شده است. او برخی ویدیوهای اسلام‌گرایان تندرو را در یوتیوب همرسانی کرده است.

پیش از این پولیس نمی‌دانست که مهاجم برنامه‌ریزی شده این حمله را انجام داده است یا خیر. اما اکنون می‌گوید که حمله برنامه‌ریزی شده بوده است. سلیمان عطایی در شفاخانه تحت درمان است و تحقیقات از او آغاز نشده است.

این حمله روی وضعیت پناهجویان افغان در آلمان تاثیر گذاشته است. شماری از پناهجویان ابراز نگرانی کرده‌اند که حمله اخیر ممکن است درخواست پناهندگی آنها را با چالش روبرو کند.

وزارت معادن و پترولیم طالبان روز سه‌شنبه درباره دیدار مقام طالبان با معاون پیشین رئیس‌جمهور اندونزیا و رئیس شورای مساجد این کشور خبر داده است.

شهاب‌الدین دلاور با ادعای تامین امنیت سراسری در افغانستان، از سرمایه‌گذاران خارجی خواسته تا در حوزه منابع معدنی افغانستان سرمایه‌گذاری کنند.

در همین‌حال به گفته طالبان، محمد یوسف کالا، معاون پیشین رئیس‌جمهور اندونزیا نیز خواهان توسعه روابط اقتصادی بین دو کشور شده است.

او به‌ سرمایه‌گذاری شرکت‌های اندونزیایی در بخش معادن و انرژی افغانستان ابراز علاقمندی کرده است.

وزیر معادن طالبان از حوزه‌های نفتی آمو دریا، کتواز، هلمند، هرات، معادن آهن، طلا، مس و سایر معادن افغانستان نام گرفته و افزوده که فرصت مناسبی برای سرمایه‌گذاری است.

پیشتر سخنگوی وزارت معادن و پطرولیم طالبان مدعی شده بود که پس از بازگشت این گروه به قدرت، شرکت‌های چین، قطر، ترکیه، ایران و بریتانیا بیش از هفت میلیارد دالر در افغانستان سرمایه‌گذاری کرده‌اند.

رینا امیری روز سه‌شنبه، ۱۵ جوزا، در صفحه اکس خود از دیدار با نمایندگان این کشورها خبر داد.

او گفت که به‌طور کلی درباره اهمیت معنادار زنان افغان و جامعه مدنی افغانستان در نشست آتی دوحه صحبت کرده، اما توضیحات بیشتری ارائه‌ نکرده است.

نشست سوم دوحه با محوریت افغانستان قرار است در دهم و یازدهم سرطان برگزار شود. طالبان تا هنوز پاسخ قطعی در مورد اشتراک خود در این نشست نداده‌ و بر رعایت خواسته‌هایش تاکید دارد.

پیشتر منابع آگاه به افغانستان اینترنشنال گفتند که این گروه در دیدار با هیئت‌های سازمان ملل و قطر در کابل، برای شرکت در سومین نشست دوحه شش شرط مطرح کرده است.

به گفته این منابع، طالبان موافق طرح موضوعات حقوق بشری چون زنان در این نشست نیستند.

این سازمان روز سه شنبه، ۱۵ جوزا با نشر اعلامیه‌ای گفت که شماری از این بیجاشدگان جایی برای رفتن ندارند.

نیل ترنر، مدیر بخش افغانستان شورای ناروی گفت که از این اقدام طالبان «شوکه» شده و از این گروه خواسته تا تخریب خانه‌های این بیجاشدگان را تا پیدا شدن راه حل طولانی مدت متوقف کند.

آقای ترنر در این اعلامیه گفت:«ما به شدت نگران وضعیت فعلی هستیم. مقامات [طالبان] آسیب‌پذیرترین خانواده‌ها را مجبور به آوارگی بیشتر و بی پایان می‌کنند.»

این گروه اعلام کرد که بازگشت ناگهانی حدود ۶۰۰ هزار مهاجر افغان از پاکستان، به طور چشمگیری تعداد افراد آواره در افغانستان را افزایش داده و فشار را بر این کشور بیشتر کرده است.