ترکیه کمک‌های بشردوستانه خود را از طریق خط آهن به افغانستان انتقال می‌دهد

به نقل از خبرگزاری مهر، او گفت که چند روز قبل، سازمان راهداری ایران، طرح استانداردسازی ورود لاری‌های تجاری افغانستان به ایران را اجرا کرد و طالبان به آن واکنش نشان دادند.

پیشتر رئیس انجمن کامیون‌داران تایباد ایران گفت هزار و ۵۰۰ لاری خالی ایرانی در گذرگاه اسلام‌قلعه منتظر ورود به ایران هستند.

انجمن‌های صنفی موترهای باربری ایران نیز چندی پیش انتقاد کردند که طالبان «با قلدری» تردد لاری‌های ایرانی را محدود کرده، اما موترهای باربری افغانستان با کرایه‌های بسیار بالا تردد می‌کنند.

طالبان در ماه‌های گذشته بارها لاری‌های ایرانی را متوقف و به ایران بازگردانده است.

در ماه‌های گذشته گزارش‌هایی نیز از شکایت‌ رانندگان افغان در مرز ایران در رسانه‌ها منتشر شده است.

در حاشیه این دیدار خبرنگار اسپوتنیک روسیه از عمری پرسید که «طالبان از مسکو چه می‌خواهد یا چه امیدی دارد؟»

وی در پاسخ گفت: «منافع همیشه متقابل است، هر دو طرف باید منافع خود را در نظر بگیرند و بر اساس آن منافع پیش بروند.»

این اظهارات مقام طالبان پس از آن مطرح می‌شود که پیشتر رئیس‌جمهور روسیه برقراری روابط با طالبان را یک نیاز دانست.

ضمیر کابلوف، نماینده ویژه روسیه برای افغانستان نیز چندی پیش گفت که امکان به رسمیت‌شناختن دولت طالبان از سوی روسیه، محتمل‌تر از هر زمانی است.

با این‌حال امروز معاون وزیر خارجه روسیه گفت که طالبان می‌بایست دولت فراگیر تشکیل دهند و به وعده‌های خود جامه عمل بپوشانند.

صفحه ارگ طالبان روز پنجشنبه درباره دیدار معاون اداری ریاست‌الورزای طالبان با معاون نماینده ویژه سرمنشی سازمان ملل در امور افغانستان نوشته است.

به گفته طالبان، مارکوس پوتزل نسبت به تداوم کمک‌های بشردوستانه به سیلاب‌زدگان در ولایات مختلف افغانستان و مهاجران عودت‌کننده اطمینان داده است.

عبدالسلام حنفی از نهادهای امدادرسان خواست تا بخاطر جلوگیری از مهاجرت جوانان، همکاری لازم را در زمینه عملی ساختن پروژه‌های بزرگ مانند تاپی، تاپ، افغان‌ ترانس و کشت بدیل مواد مخدر به دهقانان انجام دهند.

کمک‌های کشورهای کمک دهنده تنها به حمایت از موسسات امدادرسان محدود است. این کشورها از ارایه کمک‌های عمرانی خودداری ورزیده، چون به علت سیاست‌های طالبان و روابط آن با گروه های تروریستی، حکومت این گروه را در افغانستان به رسمیت نمی‌شناسند.

دنیس فرانسیس، رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد گفت که این پنج کشور از اول جنوری ۲۰۲۵ تا آخر دسامبر ۲۰۲۶ عضو شورای امنیت این سازمان خواهند بود.

در انتخابات مجمع عمومی سازمان ملل متحد که پنجشنبه، ۱۷ جوزا برگزار شد، پاکستان توانست از ۱۸۵ کشور رای ۱۸۲ کشور را بدست آورد و به عنوان نماینده گروه آسیا در سازمان ملل متحد به این شورا راه یافت. در دور قبلی جاپان نمایندگی گروه آسیا را بدست آورده بود.

شهباز شریف، نخست وزیر پاکستان انتخابات کشورش به عنوان عضو شورای امنیت را «لحظه پر افتخار» خواند و گفت که پاکستان همگام با جامعه جهانی به رفع مشکلات و تقویت صلح، ثبات و همکاری میان ملت‌ها کمک خواهد کرد.

پاکستان پیش از این هم هفت بار عضویت غیر دایم شورای امنیت سازمان ملل متحد را کسب کرده بود.

در این انتخابات، سومالیا توانست با کسب ۱۷۹ رای به عنوان نماینده گروه افریقا جانشین موزامبیک و پاناما با کسب ۱۸۳ رای به عنوان نماینده گروه امریکا لاتین و جزایز کارائیب جانشین اکوادور در شورای امنیت شود.

در گروه اروپای غربی، دنمارک با کسب ۱۸۴ رای و یونان با ۱۸۲ رای توانست بجای کشورهای مالتا و سویس عضو شورای امنیت شوند.

پیروزی دیپلوماتیک

پاکستان انتخاب خود با اکثریت آرا را به عنوان یک پیروزی دیپلوماتیک جشن گرفته است. این در حالیست که عضویت افغانستان که تحت حاکمیت گروه نزدیک به پاکستان است، به حالت تعلیق در آمده است.

سازمان ملل طالبان را به رسمیت نمی‌شناسد و این گروه به علت سیاست‌های خود کشورهای عضو را متقاعد نتوانسته که حکومت آن را به رسمیت بشناسند. به این ترتیب، کرسی افغانستان هنوز در اختیار نماینده دولتی قرار دارد که در اسد ۱۴۰۰ سقوط کرد.

نمایندگی افغانستان در سازمان ملل در ماه ثور تایید کرد که حق رای افغانستان در مجمع عمومی این سازمان به‌دلیل نپرداختن حق‌ عضویت تعلیق شده است.

این نمایندگی به افغانستان اینترنشنال گفت که بیشتر از سه سال است که افغانستان این پول عضویت را نپرداخته است.

کارگروه غیردولتی زنان، صلح و امنیت روز پنجشنبه نامه‌ای سرگشاده در مورد حقوق زنان افغان خطاب به اعضای شورای امنیت و مجمع عمومی سازمان ملل منتشر کرد. عفو بین‌الملل و دیدبان حقوق بشر از جمله امضاکنندگان این نامه اند.

این سازمان‌ها می‌گویند که طالبان با گذشت هر روز فضا را برای زنان و دختران افغان تنگ‌تر ساخته و این عملکردها نشانگر اینست که رویکرد جامعه جهانی در قبال افغانستان نتوانسته است طالبان را از سرکوب سیستماتیک حقوق‌زنان باز دارد.

آنان از سازمان ملل خواسته‌اند تا ضمن محور قرار دادن مسئله زنان افغان در نشست سوم دوحه، هیچ یک از شروط اعلام‌شده از سوی طالبان را نپذیرند.

در این نامه ‌آمده است که «تمام محدودیت‌های ناقض حقوق زنان و دختران افغان از جمله تحصیل، کار، آزادی پوشش باید فورا و بدون قید و شرط برداشته شود.»

این سازمان‌های حقوق‌بشری خواهان تضمین «مشارکت کامل، برابر و معنادار زنان افغان» در تمام جنبه‌های زندگی عمومی و تصمیم‌گیری در هر فرایند سیاسی و به‌ویژه نشست آتی دوحه شده‌اند.

لغو ممنوعیت کار زنان افغان در سازمان‌های بین‌المللی مستقر در افغانستان از دیگر خواست‌هایی است که این سازمان‌های حقوق‌بشری مطرح کرده اند.

در این نامه آمده که کشورها در مورد لغو سیاست های تبعیض آمیز موضع واحد و محکم داشته باشند.

این سازمان‌ها با حمایت از دادخواست‌های فعالان زن افغان گفتند: «جامعه جهانی باید از دادن کرسی به طالبان در سازمان ملل یا دعوت آن‌ها برای نشست‌های سازمان ملل، بازگشایی نمایندگی‌های دیپلوماتیک در کشور یا واگذاری نمایندگی‌های دیپلوماتیک در خارج از افغانستان و لغو تحریم‌ها خودداری کنند.»

به گفته این سازمان‌های حقوق‌بشری، موارد فوق خطر مشروعیت بخشیدن به طالبان را بیشتر می‌کند.

آنهابا نگرانی گفتند: «در حالی‌که کشورها به طرز خطرناکی به پذیرش مشروعیت حکومت طالبان نزدیک می‌شوند، زنان افغان شجاعانه در حال مبارزه هستند و هزینه‌های ویرانگری برای این مبارزه می‌پردازند.»