ذبیح‌الله مجاهد: به‌خاطر تعامل و حل مشکلات در نشست دوحه شرکت می‌کنیم

هرچند وزارت خارجه طالبان دستگاه وسیعی است و علاوه بر وزیر، معین سیاسی، معین اداری و رییسان متعددی دارد، اعزام مجاهد به دوحه معنادار است.

به گفته این منابع، با گذشت زمان قدرت ذبیح‌الله مجاهد که دفترش در قندهار منتقل شده است، بیشتر می‌شود.

منابع می‌گویند ذبیح‌الله مجاهد از چهره‌های بسیار نزدیک و وفادار به ملاهبت‌الله است. او تنها مقامی است که پس از تغییر «پایتخت سیاسی طالبان» به قندهار کوچ کرده است.

هیئت ملل متحد به رهبری معاون دبیرکل است و بسیاری در این سازمان اعزام مجاهد را کم اهمیت‌تر از متقی نمی‌بینند.

آقای مجاهد جایگاهی مهم‌تر از سخنگو در رژیم طالبان دارد. منابع می‌گویند که صلاحیت‌ها و نفوذ او در رژیم طالبان از بسیاری وزرای کابینه این گروه بیشتر است.

معرفی او به عنوان رئیس هیئت مذاکره‌کننده طالبان در سومین نشست دوحه نیز نشان‌دهنده اعتماد ملا هبت‌الله به ذبیح‌الله مجاهد است.

ملا هبت‌الله با دور زدن دستگاه دیپلوماسی طالبان، مجاهد را مأمور گفت‌وگو با سازمان ملل متحد و نمایندگان کشورهای جهان در دوحه تعیین کرده است.

سخنان اخیرا آقای مجاهد در مورد مسایل خارجی طالبان نشان می‌دهد او فراتر از سخنگو، نقش وزیر خارجه طالبان را ایفا می‌کند.

همچنان، در روزهای پسین، مجاهد در نقش رئیس دستگاه دیپلوماسی طالبان درباره روابط خارجی این گروه صحبت کرده است. او امروز در مصاحبه با طلوع‌نیوز از اظهارات رئیس‌جمهور چین درباره مناسبات با افغانستان قدردانی کرد و گفت که روابط این گروه با چین در موقعیت بسیار خوبی قرار دارد.

آقای مجاهد همچنان به نمایندگی از دستگاه دیپلوماسی طالبان درباره انتخابات امروز ایران سخن زد و گفت که امارت اسلامی و جمهوری اسلامی ایران در پی گسترش روابط در زمینه‌های دیپلوماتیک و اقتصادی هستند و امیدوارند دولت آینده ایران نیز راهی را که از پیش ترسیم شده ادامه دهد.
با این حال روشن نیست که تیرگی روابط ملا هبت‌الله با متقی تا کجا پیش خواهد رفت و مجاهد چقدر اهمیت بیشتر سیاسی و اداری پیدا خواهد کرد.

اما ذبیح‌الله مجاهد به خبرگزاری تسنیم تیرگی روابط رهبر طالبان با امیرخان متقی را رد کرده و آن را «شایعه» خوانده است.

مجاهد گفت: این گزارش حقیقت ندارد، شایعه است، من این را رد می‌کنم.

سیما سمر در این مصاحبه تأکید کرد که «تسلیم شدن» به خواست‌های طالبان، زمینه بیشتر نقض حقوق بشر را در افغانستان فراهم می‌‌کند.

او گفت که طالبان از مردم افغانستان نمایندگی نمی‌کند و این گروه حمایت مردمی ندارد.

خانم سر افزود جامعه بین‌المللی با طالبان در به حاشیه راندن مسائل حقوق زنان و حقوق بشر هم‌سو شده است.

او تصریح کرد: «هر مسئله‌ای که در نشست دوحه بحث می‌شود، به‌صورت مستقیم روی وضعیت زنان افغانستان تأثیر دارد. نبود زنان در این نشستنشان می‌دهد که در پی حل مسئله نیستند، بلکه در پی روزگذرانی و وقت‌کشی هستند.»

رئیس سابق کمیسیون حقوق بشر گفت که وظیفه بنیادی و اساسی سازمان ملل حمایت از حقوق بشر است، اما به گفته او سازمان در نشست دوحه مسئله حقوق بشر را نادیده گرفته‌ است.

او گفت که برخی کشورها با این بهانه که طالبان واقعیت افغانستان هستند، در پی «عادی‌سازی» این گروه هستند. او در ادامه گفت اگر طالبان واقعیت است، زنان و مردم افغانستان هم واقعیت کشور اند.

مدافعان حقوق بشر می‌گویند سازمان ملل با اصرار طالبان، زنان و جامعه مدنی را در نشست اصلی دعوت نکرده و آنان در نشست حاشیه‌ای حضور خواهند داشت.

غیبت نمایندگان جریان‌های سیاسی، جامعه مدنی و زنان با انتقادهای گسترده روبرو شده است. برخی فعالان حقوق بشر و حقوق زنان خواهان تحریم نشست سوم دوحه شدند.

گزارشگر ویژه سازمان ملل روز جمعه،‌ هشتم سرطان در این مقاله نوشت اشتباه است که موفقیت نشست دوحه با حضور طالبان سنجیده شود.

ریچارد بنت گفت که تمرکز بر موضوعات بی‌طرف سیاسی در نشست سوم دوحه به منظور جذب طالبان به میز مذاکره طراحی شده بود.

این در حالی است که به گفته بنت احترام به حقوق بشر، به‌خصوص حقوق زنان و دختران باید پیش‌شرط هر گونه تعامل با طالبان باشد.

او همچنین به ارزیابی مستقل درخواست شده توسط شورای امنیت در سال گذشته اشاره کرده که توصیه می‌کند هر نقشه راه برای ادغام مجدد افغانستان در جامعه بین‌المللی باید شامل پیشرفت‌های قابل اندازه‌گیری در عرصه حقوق بشر باشد.

گزارشگر ویژه سازمان ملل در این مقاله‌ نوشت که سازمان ملل طالبان را به عنوان یک دولت به رسمیت نمی‌شناسد و نباید با این گروه به عنوان یک دولت رفتار شود.

او با اشاره به غیبت نمایندگان زنان و جامعه مدنی افغان در نشست سوم دوحه گفت که تاریخ بارها نشان داده است که عدم مشارکت همه افغان‌ها در روندهای سیاسی اعتبار و پایداری این نشست‌ها را تضعیف می‌کند.

ریچارد بنت گفت هرچند برخی از اعضای جامعه مدنی و گروه‌های زنان «پس از فشارهای خارجی قابل توجه» در جلسات حاشیه‌ای حضور خواهند داشت. آقای بنت گفته که باید حضور این گروه‌ها از همان ابتدا در نظر گرفته می‌شد.

ریچارد بنت در این مقاله گفت هرچند تنها گذاشتن زنان مبارز افغان به این بهانه که جامعه جهانی به اندازه کافی به افغانستان آسیب وارد کرده است و باید از امور این کشور دور بماند آسان است. اما این به گفته او برای آن دسته از زنان و دخترانی که سرکشی می‌کنند ضرری بزرگ خواهد بود. بنت نوشت: «ما موظف هستیم که با افزایش حفاظت، حمایت و همبستگی به شجاعت آنها پاسخ دهیم.»

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل افزود که سومین نشست نمایندگان ویژه بین‌المللی برای افغانستان در دوحه هفته آینده تشکیل خواهد داد تا در مورد مسیر سیاسی آینده افغانستان گفت‌وگو کنند.

ریچارد بنت گفت: پس از گفت‌وگو با طالبان، دستور کار جلسه بر مبارزه با مواد مخدر و کمک به بخش خصوصی متمرکز خواهد بود.» به گفته آقای بنت در این نشست موضوع حقوق بشر یا مسائل زنان مطرح نخواهد شد و نمایندگان زنان یا جامعه مدنی نیز شرکت نخواهند کرد.

به گفته او اگر این محرومیت‌ها بهای حضور طالبان در دوحه باشد، هزینه آن بسیار بالاست.

ریچارد بنت در این مقاله با اشاره سیاست‌های ضد زن طالبان و محرومیت زنان از آموزش و کار گفته که نتیجه سیاست حذف زنان و دختران از زندگی عمومی و محروم شدن از ابتدایی ترین حقوق شان است.

او افزوده که زنان افغان در دهه ۱۹۹۰ شروع به توصیف سیاست‌های طالبان به عنوان آپارتاید جنسیتی کردند. ریچارد بنت در ادامه می‌نویسد: «این زنان و بسیاری دیگر، از جمله من، خواهان جرم‌انگاری این سیاست‌ها بر اساس قوانین بین‌المللی هستیم.»

به گفته آقای بنت سیاست امروز طالبان نه تنها نسل امروز افغانستان را نابود می‌کند بلکه آسیب غیرقابل جبران بر نسل‌های آینده افغانستان می‌زند.

به گفته او پسران امروز در نظامی رشد می‌کنند که غیرانسانی شدن زنان و دختران را مشروعیت می‌دهد و با تقلید از طالبان به عنوان الگو به‌ بدرفتاری با زنان ادامه خواهند داد.

نصیر احمد اندیشه در مقاله‌ای در Just Security نوشت که میان کشورهای منطقه، سازمان ملل و امریکا درباره نشست دوحه اختلاف نظر وجود دارد. او تاکید کرد سازمان ملل و عوامل دخیل در این نشست به شرایط طالبان در مورد تشریفات، دستور کار و شرکت‌کنندگان نشست دوحه تسلیم شده‌اند.

آقای اندیشه گفته تلاش جامعه بین‌المللی برای تغییر و «سفیدنمایی طالبان» ناکام بوده است، زیرا به اعتقاد او طالبان تغییری نکرده است.

او نوشت که جامعه بین‌المللی مسایل حاشیه‌ای افغانستان را نسبت به حقوق اساسی شهروندان به ویژه حقوق زنان اولویت داده است.

این دیپلومات خواستار حضور اقشار مختلف در نشست دوحه شده و گفته دستیابی به صلح و امنیت در افغانستان نیازمند مشارکت همه اقشار سیاسی و جریان‌ها در میز گفت‌وگوها است.

اندیشه گفت که افغانستان محکوم به انتخاب بین طالبان و داعش نیست، بلکه جریان‌های دیگری مثل نیروهای جوان، نیروهای سیاسی و امنیتی در تبعید به تدریج در حال سازمان‌دهی و بسیج هستند.

نماینده افغانستان در شورای حقوق بشر سازمان ملل در این مقاله نوشته است که طالبان محیطی ایدئولوژیک و عملیاتی مناسب را برای گروه‌های تروریستی منطقه‌ای و بین‌المللی شامل داعش خراسان و القاعده فراهم کرده است.

به گزارش آژانس خبری دی‌پی‌ای آلمان، دادگاه این پسر ۱۵ ساله تحت قوانین مربوط به نوجوانان پشت درهای بسته انجام شد و نام متهم مطابق با قوانین حفظ حریم خصوصی آلمان منتشر نشد.

پیشتر، رسانه‌ها نوجوان ۱۵ ساله را آلمانی افغانی‌الاصل معرفی کرده و همدست او را که ۱۶ سال دارد شهروند روسیه معرفی کرده بودند.

این نوجوان در ماه نوامبر گذشته در نزدیکی کلن بازداشت شد. دادگاه دریافته که او پاییز سال گذشته به افراط‌گرایی اسلامی روی آورده و در عرض چند هفته با یک آشنای ۱۶ ساله برای حمله به بازار کریسمس در لورکوزن هماهنگی کرده است.

به گفته دادگاه، نقشه این بود که متهم با یک لاری کرایی وارد بازار شود و تا حد امکان بازدیدکنندگان را بکشد و همزمان همدستش از این حمله فیلمبرداری کند.

بر اساس این حکم، متهم با انتشار ویدئویی در یک گروه چت، از حمله به «کفار» خبر داد که نمادی از گروه دولت اسلامی، داعش در پس‌زمینه آن نمایان بود.

دادگاه گفته که این نوجوان ۱۵ ساله اتهامات وارده را پذیرفته است.

قرار است همدست او که متهم به توطئه برای قتل است، حدود دو هفته دیگر (۱۷ جولای) در نیوروپین، نزدیک برلین در شرق آلمان محاکمه شود.