






سازمان حقوق بشری ههنگاو روز سهشنبه (۱۲ سرطان) اعلام کرد که حکم اعدام دو زندانی افغان در زندان مرکزی شیراز اجرا شده است. به گفته ههنگاو، این دو مرد که نامخانوادگی مشابهی داشتهاند، به اتهام جرایم مرتبط با مواد مخدر اعدام شدهاند.
از نحوه رسیدگی به اتهام این دو شهروند افغان و اینکه آیا به وکیل دسترسی داشتهاند یا نه، جزییاتی نشر نشده است.
سازمان حقوق بشری ههنگاو هویت اعدامشدگان را علی اللهبخش و افضل اللهبخش گزارش داده است.
ههنگاو نوشت که حکم اعدام این افراد صبح روز یکشنبه، دهم سرطان در عادلآباد، زندان مرکزی استان فارس اجرا شده است.
به گفته این سازمان، آنها سه سال پیش به اتهام مرتبط با جرایم مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بودند.
منابع رسمی جمهوری اسلامی تاکنون اجرای حکم اعدام این زندانیان را اعلام نکردهاند.
ههنگاو اخیرا گفته بود که جمهوری اسلامی در چهار ماه اول سال ۲۰۲۴ میلادی ۱۴ زندانی افغان را اعدام کرده است.
پیش از این مقامهای جمهوری اسلامی اعلام کرده بودند که حدود شش هزار شهروند افغانستان به اتهامهای مختلف در زندانهای ایران زندانیاند.
صد سال پیش از امروز و در بازیهای المپیک ١٩٢٤ پاریس، روز دوم جولای به مناسبت تاسیس انجمن جهانی ورزشینویسان (AIPS)، روز جهانی خبرنگاران ورزشی نامگذاری شد. به همین خاطر در این روز از خدمات خبرنگاران، نویسندگان، گزارشگران و عکاسان ورزشی در سراسر جهان بزرگداشت میشود.
صدها رویداد ورزشی در جهان برگزار میشود که با تلاش خبرنگاران و نویسندگان ورزشی، میلیونها هوادار ورزش میتوانند به آن دسترسی داشته باشند.
از روز جهانی خبرنگاران و نویسندگان ورزشی برای ارتقاء سطح کار خبرنگاری ورزشی استفاده شده و از ورزش به عنوان وسیله برای رسیدن به صلح، دوستیابی، دوری از تبعیض و نزدیک شدن به عدالت در دنیا بزرگداشت میشود.
دوم جولای هر سال فرصت مناسب برای نکوداشت از تلاشهای خبرنگاران ورزشی است. کسانی که میتوانند ارزشهای والای ورزش را که پاکی، سلامتی، درستی، جوانمردی و صداقت است، در همه جا گسترش دهند.
ارمغان ورزش شادابی، سلامتی و شادی عمومی است که با احساس غرور و سربلندی توسط نویسندگان و خبرنگاران ورزشی به مردم هدیه میشود.
در نخست و در جریان بازیهای المپیک ١٩٢٠ بلجیم بود که یک روزنامهنگار فرانسوی به نام «فرانتز زیشل»، پیشنهاد تشکیل انجمن خبرنگاران ورزشی را در جهان مطرح کرد و چهار سال بعد این پیشنهاد منجر به تشکیل انجمن شد.
هدف این انجمن یا اتحادیه احترام به ملیت، سیاست، مذهب، رنگ، نژاد، جنسیت و اعتقاد اعضای آن است و تلاش دارد تا در صحنههای بینالمللی ورزش، در جهت تهیه خبر، گزارش، فیلم و عکس تسهیلات لازم را فراهم کند.
کار نویسندگان و خبرنگاران ورزشی در طول این یک قرن موجب افتخار و مباهات جامعه خبرنگاری بوده و آنان توانستهاند، تمام مردم دنیا را با ورزش آشنا کرده و لذت ورزش را به همه عرضه کنند.
افرادی که اگر نبودند، هواداران ورزش به اکثر خبرها، تصاویر، ویدیوها و اطلاعات رقابتهای ورزشی دسترسی نداشتند.
خبرنگاری ورزشی در افغانستان همیشه جزو کارهای دشوار بوده است. از مواجه بودن با کمبود امکانات و عدم حمایت نهادهای حامی رسانه تا کم اهمیت جلوه کردن کار، همواره خبرنگاران را آزار داده است.
از سوی دیگر هر چه میگذرد، حضور زنان در خبرنگاری ورزشی افغانستان کمرنگ میشود و حالا شاید به اندازه انگشتان دو دست هم خبرنگار ورزشی زن در رسانهها حضور نداشته باشند.
با این همه، خبرنگاران و نویسندگان ورزشی در افغانستان و بیرون از آن بیوقفه تلاش کردهاند تا مردم در جریان آخرین رویدادها و تورنمنتهای ورزشی قرار بگیرند. همین تلاشها بوده است که در کنار پشتکار ورزشکاران و مربیان، موجب برخی دستاوردهای بزرگ در سطح جهانی و بینالمللی برای ورزش افغانستان شده است.
تنها پدیده که توانسته زمینه خوشحالی، شادی و شعف را در افغانستان فراهم کند ورزش بوده است. مردم افغانستان بارها به صورت خودجوش و برای قدردانی از تلاشها و افتخارآفرینیهای ورزشکاران به خیابانها آمده و پیروزیهای بزرگ ورزشی را جشن گرفتهاند.
جشنها و کارناوالهایی که وقوع آن بدون تلاشهای خبرنگاران و نویسندگان ورزشی، ممکن نبود.
وزیر معادن و پترولیم طالبان میگوید که این گروه برای توسعه اقتصادی و خودکفایی افغانستان، به استخراج نفت و گاز اولویت داده است. به گزارش خبرگزاری باختر، شهابالدین دلاور گفت که افغانستان ۲۰۰ هزار کیلومتر مربع ساحه نفتخیز دارد.
وزیر معادن طالبان در دیدار نمایندگان شرکت افغان پترول ادعا کرد که به دلیل بهبود شرایط امنیتی، زمینه سرمایهگذاری روی معادن افغانستان فراهم شده است.
او ابراز امیدواری کرد که با همکاری سرمایهگذاران داخلی، این گروه بتواند از منابع طبیعی و معدنی «برای در توسعه اقتصادی و خودکفایی افغانستان» استفاده کنند.
طالبان در کمتر از یک سال بیش از ۲۰۰ قرارداد استخراج معادن با ۱۵۰ شرکت امضا کرده است. نهادی بهنام افغان ویتنس اخیرا در گزارشی اعلام کرد که این قراردادها با شرکتهایی از چین، ایران، قطر، ترکیه، بریتانیا و یک شرکت احتمالاً مرتبط با سپاه پاسداران امضا شده است.
پیشتر، مخالفان طالبان در نشست ویانا از کشورهای منطقه و جهان خواستند که از هرگونه معامله با طالبان روی معادن افغانستان خودداری کنند. زیرا به گفته آنان، «معادن سرمایه ملی است و یک گروه فاقد مشروعیت داخلی و بینالمللی حق استخراج و تاراج سرمایه ملی را ندارد.»
طبق اطلاعاتی که در اختیار افغانستان اینترنشنال قرار گرفته، هشت نفر به نمایندگی از زنان و جامعه مدنی افغانستان در نشست حاشیهای دوحه شرکت کردهاند.
براساس اطلاعات، قدیم ویار، زهره صبا و زهره بهمن که هر سه در زمینه مدیریت نهادهای غیردولتی کار کردهاند، حضوری در این نشست شرکت کردهاند و فریده مهذب، طیبه هاشمی و مدینه محبوبی که چهرههای تازهای در جامعه مدنی قلمداد میشوند و عمر صمد، سفیر سابق افغانستان در کانادا، آنلاین در این نشست شرکت کردهاند.
بسیاری از شرکتکنندگان زیر نام جامعه مدنی طرفدار تعامل جهان با اداره طالبان اند. فعالان افغان میگویند سوالهای جدی درباره ترکیب هیئت جامعه مدنی وجود دارد.
فعالان افغان میگویند بیشتر افرادی که زیر نام جامعه مدنی و به نمایندگی از زنان در این نشست شرکت کرد یا چهرههای ناشناخته هستند یا مواضع نزدیک به طالبان دارند، که از نام زنان و جامعه مدنی سوءاستفاده میکنند.
منتقدان میگویند این افراد بدون توجه به وضعیت ناگوار وضعیت حقوق بشر در افغانستان طرفدار تعامل جهان با طالبان هستند.
پیشتر سه چهره مطرح حوزه حقوق بشر حبیبه سرابی، زبیده اکبر و نبیلا مصلح این جلسه را به دلیل حاشیهای بودن، تحریم کردند
رئیس هیئت سازمان ملل متحد در نشست سوم دوحه، ادعای سخنگوی طالبان درباره رفع برخی محدویتهای بانکی این گروه را تکذیب کرد. رزماری دیکارلو به خبرنگار افغانستان اینترنشنال گفت که در نشست دوحه این موضوع مطرح شده اما تصمیمی گرفته نشده است.
معاون دبیرکل سازمان ملل متحد در امور سیاسی و صلح، در مصاحبه با مریم رحمتی، خبرنگار اعزامی افغانستان اینترنشنال به قطر گفت که در نشست دوحه درباره برداشتن تحریمها علیه طالبان موافقت نشده، زیرا به گفته او، برداشتن تحریمها از صلاحیتهای سازمان ملل متحد نیست، بلکه کشورها در این زمینه تصمیم میگیرند.
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان که ریاست هیئت این گروه در نشست دوحه را بر عهده داشت، در پیامی در شبکه اکس نوشت که در این نشست «تعهد شده تا محدودیتها از راههای اقتصادی و بانکی برداشته شود.»
اما معاون دبیرکل سازمان ملل گفت: «ما فقط درباره تحریمها بحث کردیم. طالبان نگرانیشان را از تأثیر تحریم در بخش خصوصی و مساله مواد مخدر مطرح کردند.»
وضعیت زنان «موضوع داخلی افغانستان نیست»
طالبان از گفتوگو درباره حقوق و آزادیهای زنان از جمله حق تحصیل و کار و مساله مشارکت و فراگیربودن دولت خودداری میکند و میگوید که اینها جز مسائل داخلی و «فرهنگ افغانها» است.
اما معاون دبیرکل سازمان ملل متحد تأکید کرد که «اینها یک مساله داخلی نیست. افغانستان طی سالها کنوانسیونهای بینالمللی را امضا کرده و باید به آن عمل کند.»
رزماری دی کارلو درباره دعوت از زنان در نشستهای آینده گفت که تصمیمگیری در این زمینه از صلاحیتهای او نیست. این مقام ملل متحد از طالبان خواست که فراتر از مساله مبارزه با مواد مخدر، در زمینههای مشارکت زنان و دختران و برابری گروههای قومی هم کار کند.
خانم دی کارلو از موضعگیری درباره «آپارتاید جنسیتی» خودداری کرد و گفت که در نشست دوحه درباره جرمانگاری آپارتاید جنسیتی در افغانستان بحث نشد. زیرا به گفته او، این مساله حقوقی است. اما بسیاری از مسائل دیگر از جمله آموزش و تحصیل دختران و تکثر اجتماعی افغانستان مطرح شد.
مواد مخدر و کشت جایگزین
رئیس هیئت سازمان ملل در نشست دوحه اظهارات طالبان در جلسه را «متقاعدکننده» خواند. او گفت که این گروه در زمینه مبارزه با مواد مخدر خوب عمل کرده و پیشرفتهای بزرگی داشته است. اما به گفته رئیس هیئت سازمان ملل در نشست دوحه، مشکلاتی در ارائه کشت جایگزین و درمان معتادان وجود دارد.
طالبان از جامعه جهانی و سازمان ملل انتظار دارد که برای معرفی کشت جایگزین خشخاش در افغانستان، به این گروه کمک شود.
نشست دوحه در روزهای ۳۰ جون و اول جولای با حضور نمایندگان کشورهای منطقه و جهان و همچنین هیئتی از گروه طالابن در قطر برگزار شد. سازمان ملل متحد به دلیل حذف زنان و فعالان جامعه مدنی از نشست و نادیده گرفتن جریانها و اقشار سیاسی افغانستان با انتقادهای زیادی روبهرو شده است.