دانشگاه بامیان خواستار حضور اجباری استادان و کارمندان اداری در جشن پیروزی طالبان شد

حافظ ضیا احمد، معاون سخنگوی وزارت خارجه طالبان روز سه‌شنبه، ۲۳ اسد مراد امانوف را سفیر ترکمنستان در کابل معرفی کرد. پیش از این خواجه عوضوف سفیر عشق آباد در کابل بود.

متقی بار دیگر ساخت خط لوله تاپی در خاک افغانستان را از اولویت‌های طالبان دانسته و گفت که ارگان‌های ذی‌ربط حکومت طالبان کارهای مرتبط با این پروژه‌ را کامل کرده‌اند.

حافظ ضیا به نقل از سفیر ترکمنستان نوشت که مقدمات گسترش خط لوله تاپی در خاک افغانستان در حال تکمیل است و کار عملی آن به زودی آغاز می‌شود.

پیش از این، عبدالغنی برادر، معاون اقتصادی ریاست‌الوزرای طالبان در نشست مجازی با وزیر خارجه ترکمنستان خواهان آغاز پروژه تاپی در آینده نزدیک شده بود.

پروژه تاپی از غرب ترکمنستان آغاز می‌شود و با عبور از هرات و قندهار در افغانستان به کویته و ملتان در پاکستان ادامه می‌یابد و سپس به غرب هند می‌رسد.

این پروژه در دسامبر ۲۰۱۵ در عشق‌آباد، پایتخت ترکمنستان، توسط رهبران افغانستان، پاکستان، هند و ترکمنستان افتتاح شد.

انتظار می‌رفت این پروژه ۱۸۰۰ کیلومتری به ارزش ده میلیارد دالر در سال ۲۰۱۹ تکمیل شود، اما به دلیل ناامنی در افغانستان تاکنون فقط روی کاغذ باقی مانده است.

وزارت معادن طالبان اعلام کرد که انتقال گاز ترکمنستان به پاکستان و هند از طریق خط لوله گاز تاپی، برای افغانستان سالانه ۴۰۰ میلیون دالر عاید خواهد داشت.

آقای خلیلی روز سه‌شنبه در بیانیه‌ای به مناسبت سومین سال سقوط دولت پیشین گفت که انحصار قدرت، فساد، و خروج نیروهای بین‌‌المللی از جمله عوامل بنیادی فروپاشی نظام پیشین بود.

معاون پیشین رئیس‌جمهور گفت: «این تیم (غنی) با رویکرد انحصاری، هرگونه تعامل سازنده، صادقانه و معنادار میان حکومت، مردم و جریان های مختلف سیاسی برای مواجهه با چالش‌ها و ساختن یک آینده مبتنی بر مشارکت ملی را منتفی می‌کرد، که نتیجه آن سقوط نظام بود.»

خلیلی از کشورهای جهان تشکر کرد که حکومت طالبان را به رسمیت نشناخته‌اند. او گفت که طالبان باید به یک «حکومت منتخب و غیرمتمرکز و با مشارکت تمامی طرف‌ها» تن بدهد.

خلیلی گفت: «همه اطراف را به رایزنی و گفت‌وگوی موثر روی وضعیت جاری و آینده مشترک سیاسی دعوت می‌نمایم تا بر مبنای فهم و توافق مشترک هماهنگی لازم ایجاد گردد.»

گروه‌های سیاسی در داخل و خارج از افغانستان و همچنین کشورهای غربی و منطقه از طالبان خواسته است که گفت‌وگوی بین افغان‌ها را آغاز کند. اما طالبان این درخواست را رد کرده است.

رهبر حزب وحدت اسلامی که در بیرون از افغانستان بسر می‌برد، در بیانیه‌اش گفت که در سه سال گذشته، «هیچ گونه پیشرفت و امیدواری در هیچ عرصه‌ای به وجود نیامده، بلکه شرایط کشور به‌ مراتب بدتر شده است.»

او به طالبان هشدار داد که «در صورت تداوم ظلم و اجحاف حقوق مردم، کشور به سمت ناامنی پنهان که سر انجام روزی به انفجار خواهد رسید، پیش خواهد رفت.»

طبق این گزارش، از ۲۴ اسد ۱۴۰۲ تاکنون، ۱۳۳ مورد تهدید و ۴۸ مورد بازداشت خبرنگاران و کارمندان رسانه‌ای در کشور رخ داده است. همچنین، دو خبرنگار همچنان در زندان‌های طالبان بسر می‌برند.

مقام‌های طالبان گفته‌اند که آزادی رسانه‌ها را در چارچوب قوانین خود قبول دارند. مرکز خبرنگاران گفت که این مقام‌ها تلاش دارند که رسانه‌ها «تغییر ذهن» دهند و سیاست‌های طالبان را بپذیرند.

مرکز خبرنگاران نوشت: «شماری از مقام‌ها که در منصب‌های ارشد اجرایی قرار دارند، از ضرورت تغییر ذهن خبرنگاران به موضع و پالیسی رهبری طالبان و برخورد با کسانی حرف زدند که خلاف این رویه عمل می‌کنند.»

به گفته این مرکز، طالبان با رسانه‌ها و خبرنگارانی که دستورهای این گروه را نادیده می‌گیرند، به شدت برخورد کرده‌‌است.

طالبان برای تغییر کار رسانه‌ها، دستورالعمل‌های زیادی از جمله چگونگی استفاده از زبان و کاربرد واژه‌ها، صادر کرده است. به گفته مرکز خبرنگاران، طالبان از رسانه‌ها خواسته است که تظاهرات و اعتراض‌های مدنی علیه این گروه را پوشش ندهند و با مخالفان و منتقدان طالبان مصاحبه نکنند.

دستورات طالبان به رسانه‌ها حاوی تبعیض و تفکیک جنسیتی نیز بوده است. در گزارش مرکز خبرنگاران افغانستان آمده است که «مصاحبه زنان با مردان یا مردان با زنان، حضور زنان در نمایشنامه‌ها و فیلم‌ها» ممنوع شده است. همچنین در ولایت خوست، تماس تلفنی دختران با رادیو‌ها قدغن است.

مرکز خبرنگاران افغانستان می‌گوید در یکسال گذشته، فشار مالیات بر مشکلات اقتصادی رسانه‌ها افزوده و همچنین، روند مهاجرت خبرنگاران ادامه داشته است.

مرکز خبرنگاران افغانستان می‌گوید در سال سوم حکومتداری طالبان، هیچ حمله هدفمند علیه خبرنگاران و رسانه‌ها ثبت نشده است و تنها دو خبرنگار در کشور جان باخته‌اند.

شورای پناهندگان دنمارک، اقدام علیه گرسنگی فرانسه، سازمان نجات کودکان، شورای پناهندگان ناروی، سازمان بین‌المللی مراقبت و چند سازمان دیگر در این بیانیه مشترک نوشتند که میلیون‌ها افغان در یکی از بزرگ‌ترین و پیچیده‌ترین بحران‌های انسانی جهان قرار دارند.

در بیانیه این نهادها آمده است: «افغانستان به‌طور مداوم با شوک‌های مختلف مواجه است. بحران اقتصادی جاری، میراث دهه‌ها درگیری، تاثیرات تغییرات اقلیمی و بحران جنسیتی به این کشور آسیب زده‌اند.»

این نهادها با تاکید بر حیاتی بودن کمک‌های بشردوستانه در افغانستان می‌گویند که تاکنون تنها ۲۵ درصد از کمک‌های مورد نیاز در افغانستان دریافت شده است.

در این بیانیه آمده است که کاهش بودجه بشردوستانه تاثیر منفی بر زندگی مردم داشته و کمبود بودجه منجر به تعطیلی ۳۴۳ تیم بهداشت از آغاز سال تاکنون شده است.

این نهادها همچنین می‌گویند که باوجود اینکه بیش از ۱۲ میلیون نفر در افغانستان با ناامنی حاد غذایی روبرو هستند، انتظار می‌رود که وضعیت بدتر شود و بیش از نیم میلیون کودک دچار سوءتغذیه شوند.

امضاکنندگان این بیانیه از جامعه جهانی خواستند تا برای افزایش مشارکت بشردوستانه، حمایت از برنامه‌ها و تامین مالی بلندمدت، حفاظت و تامین فضای بشردوستانه و همکاری با شورای پناهندگان دانمارک بر روی مسایل مشترک در افغانستان اقدام کنند.

پیش از این، سازمان ملل با درخواست ۴.۶ میلیارد دالر برای ارائه کمک‌های بشردوستانه به ۲۳ میلیون نفر در افغانستان اعلام کرده بود که ۲۸ میلیون نفر در این کشور به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند.

این مقام ریاست معارف طالبان در گردیز در یک پیام صوتی می‌گوید: «همه معلمان، مسئولان، سرمعلمان با ۵۰ تا ۱۰۰ دانش‌آموز به طور ضروری باید در جشن آزادی شرکت کنند. اگر افرادی حاضر نشدند و به دستور ریاست معارف با مشکلات وظیفه‌ای روبه‌رو شدند، حق شکایت نخواهند داشت.»

در این پیام گفته شده مراسم سومین سالگرد به قدرت رسیدن طالبان در ورزشگاه عمومی ولایت پکتیا برگزار خواهد شد.

طالبان همچنین از مردم خواسته که در روز ۲۴ اسد، سالگرد سقوط حکومت پیشین افغانستان، پرچم این گروه را بر خانه‌ها و دکان‌های‌شان نصب کنند.

پیشتر طالبان در دایکندی نیز به دکانداران هشدار دادند که اگر به مناسبت سالگرد بازگشت این گروه به قدرت، پرچم‌ طالبان را بر دروازه دکان‌های خود نصب نکنند، مغازه‌های‌شان مهر و لاک خواهد شد.

طالبان در حالی ۲۴ اسد را به عنوان «جشن پیروزی» خود تجلیل می‌کنند که بسیاری شهروندان، آن را «روز سیاه» می‌دانند.