برپایه این گزارش، زنان و دختران افغانستان برای فرار از افغانستان تحت کنترول طالبان و محدودیتهای شدید این گروه، ناچار اند رو به مسیرهای مهاجرت بیاروند که خطر بازداشت و حتی مرگ را در پی دارند.
در این گزاش آمده که فاطمه (نام مستعار) چند ماه پس تسلط طالبان در افغانستان، در جنوری ۲۰۲۲، به ایران رفت و در آنجا یک قاچاقچی برایش گفت که میتواند او را به ترکیه ببرد.
طبق گزارش، این قاچاقچی بعدا فاطمه و شماری مهاجران دیگر را گروگان گرفت و در ازای رهایی آنها، از خانوادههایشان پول طلب کرد.
فاطمه گفته حدود ۲۰ روز در بند قاچاقچیان بود و مورد لتوکوب شدید نیز گرفت. طبق گزارش، بعدا نیروهای پولیس ایران این مهاجران را پیدا و به یک مرکز مهاجران منتقل کردند.
سیانان نوشت که این نظامی زن حکومت پیشین افغانستان، به رغم اینکه سعی کرد مقامهای ایرانی را متقاعد کند جان او در خطر است، به افغانستان اخراج شد.
فاطمه گفت که در مسیر بازگشت از ایران، طالبان بس مسافربری را متوقف و او را بازداشت کردند. این زن گفت که سه روز در بازداشت طالبان به خاطر نقش داشتن در ارتش حکومت پیشین شکنجه شد و بعدا با پرداخت سه هزار دالر رشوه به طالبان، آزاد شده است. فاطمه گفت این پول را خانوادهاش قرض کرد.
برپایه این گزارش، فاطمه در اوایل ۲۰۲۳ بار دیگر تلاش کرد افغانستان را ترک کند. این بار به کمک یک قاچاقچی وارد پاکستان شد و به کویته رفت.
فاطمه حالا در کویته پاکستان است و از سازمانهای بینالمللی انتقاد میکند که در راستای انتقال او به کشوری امن همکاری نکردهاند.
یک خواهر و برادر جوان فاطمه نیز بعدا با عبور از مرز اسپینبولدک-چمن وارد پاکستان شدند و به او پیوستند.
این خانواده امیدوار است که بتواند به غرب مهاجرت کند.
افزایش پناهجویان زن
سازمان ملل گفته است پس از به قدرت رسیدن طالبان، تعداد پناهندگان زن افغان هر سال بیش از دو برابر افزایش یافته است.
در سال ۲۰۲۳ سازمان ملل ۳.۱ میلیون زن افغان را شناسایی کرد که از افغانستان خارج شده و درخواست پناهندگی دادهاند.
آژانس پناهندگان این سازمان گفته که در سه ماه اول سال جاری میلادی، تعداد زنان و دختران افغان که به ایران مهاجرت کردهاند، ۵۷ درصد افزایش یافته است.
سیانان نوشته که زنان افغان میگویند عبور مسیرهای پرمخاطره مهاجرت برای آنها دشوار است اما برای رسیدن به آزادی و حقوق خود چارهای دیگر ندارند.
در افغانستان، طالبان محدودیتهای گستردهای در عرصههای مختلف علیه زنان وضع کرده است. این گروه، دختران را از مکاتب بالاتر از صنف شش محروم کرده و دانشگاهها را نیز به روی آنها بسته است.
طالبان همچنین محدودیتهای گسترده در خصوص سفر بدون محرم و حتی گشتوگذار زنان در پارکها وضع کرده است.
علاوه بر این، گزارشهای متعدد حاکی است که این گروه برخلاف آنچه «عفو عمومی» میخواند، به شکنجه، بازداشت و قتل نظامیان و کارمندان حکومت پیشین ادامه داده است.
