شورای امنیت سازمان ملل: تروریسم جدی‌ترین تهدید برای امنیت افغانستان است

بر اساس گزارش‌های رسانه‌های آلمانی، این کشور روز جمعه، نهم سنبله، اخراج پناهجویان «مجرم» افغان را آغاز کرد.

به نقل از نشریه اشپیگل، یک پرواز حامل ۲۸ پناهجوی افغان از میدان هوایی لایپزیگ به مقصد کابل صورت گرفت.

دیدبان حقوق‌‌بشر با استناد به مستندات سازمان ملل و برخی سازمان‌های دیگر، وضعیت حقوق‌بشری را در افغانستان «فاجعه‌بار» توصیف کرد.

این سازمان گفت پناهجویان افغان به کشوری باز می‌گردند که حاکمان آن (طالبان) مردم را در محضر عام شلاق می‌زنند و زنان را از عرصه عمومی حذف کرده‌اند.

دیدبان حقوق بشر گفت: «وضعیت به حدی وخیم است که سازمان ملل گفته است که هیچ‌کس نباید به افغانستان بازگردانده شود.»

دیدبان حقوق‌‌بشر با اشاره به اظهارات اولاف شولتس، صدراعظم آلمان، مبنی بر اعمال سیاست‌های مهاجرتی سخت‌تر، گفت باید تاکنون برای حکومت آلمان مشخص شده باشد که «کنار گذاشتن ارزش‌های بنیادین در بدل دستاوردهای سیاسی کوتاه مدت بالقوه یک استراتژی برنده یا قابل دفاع نیست.»

این سازمان به کشتارهای فراقانونی، ناپدید شدن اجباری و شکنجه در افغانستان اشاره کرد و گفت: «هیچ‌کس آنجا مصون نیست.»

این نهاد تاکید کرده که «هیچ‌کس صرف‌نظر از جنایاتی که مرتکب شده است، نباید به مکانی اخراج شود که در معرض خطر نقض جدی حقوق‌‌بشر قرار دارد.»

حملات اخیر پناهجویان افغان و سوری اسلامگرا که منجر به کشتن مردم عادی شده است، فشار بر حکومت آلمان برای اخراج مهاجران غیرقانونی و جلوگیری از ورود آنان را افزایش داده است.

حکومت آلمان گفته است که فارغ از حاکمیت طالبان در افغانستان، مهاجران دارای سابقه جرمی را از این کشور اخراج می‌کند.

ارگ تحت کنترول طالبان به نقل از سفیر جاپان نوشت که جاپان این مکاتب را به منظور «تقویت روابط مناسبات میان دو کشور» اعمار می‌کند.

همچنین، کورومایا گفته است که «جاپان به ارزش‌های جامعه افغانی احترام دارد و در راستای ایجاد روابط میان کشورهای جی هفت و امارت اسلامی تلاش می‌کند.»

در همین‌حال، معاون سیاسی طالبان، جاپان را به عنوان «بخش مهمی از سیاست خارجی» این گروه توصیف کرده است.

تا اکنون حکومت جاپان طالبان را به رسمیت نشناخته و در نشست‌های بین‌المللی از مواضع طالبان حمایت نکرده است.

وزارت خارجه جاپان در ۲۶ حوت ۱۴۰۲ در بیانیه‌ای گفت که وضعیت حقوق‌ بشری، به ویژه محدود شدن حقوق زنان و دختران، در افغانستان را وخیم توصیف کرد.

سفارت جاپان در کابل درباره دیدار روز پنجشنبه عبدالکبیر و کورومایا بیانیه‌ای صادر نکرده است.

وزارت خارجه طالبان در ۹ اسد اعلام کرد که خدمات قنسولی ۱۴ نمایندگی افغانستان که با این وزارت همکاری ندارند، فاقد اعتبار است. در فهرست این نمایندگی‌ها، سفارت افغانستان در برلین و قنسولگری افغانستان در بن نیز وجود دارد.

دویچه وله نوشت که وزارت خارجه آلمان طی یک «اطلاعیه رسمی خطاب به سرپرست وزارت خارجه در کابل»، محدود شدن خدمات به قنسولگری افغانستان در مونیخ را که با طالبان همکاری دارد، پذیرفته است.

دویچه‌وله می‌گوید که به یک نسخه این اطلاعیه دست یافته است. در سربرگ این سند «سفارت جمهوری آلمان در کابل» درج است و مهر رسمی این سفارت را دارد.

این رسانه می‌گوید که آلمان در این مکاتبه این درخواست طالبان را رد کرده است که نمایندگی مونیخ به تمام افغان‌های مقیم اروپا خدمات قنسولی ارائه کند و این اقدام را خلاف کنوانسیون ۱۹۶۱ ویانا در مورد روابط دیپلوماتیک دانسته است.

به نقل از دویچه‌وله، حکومت آلمان «بحث‌های فنی» با حکومت طالبان داشته است.

آلمان حکومت طالبان را به رسمیت نمی‌شناسد، اما به نظر می‌رسد که زیر فشار عمومی برای اخراج افغان‌های دارای سوابق جرمی به افغانستان، به تماس یا تعامل قنسولی با طالبان تمایل پیدا کرده است.

افغانستان اینترنشنال در ۹ سنبله برای اولین بار فاش کرد که حکومت آلمان فشارها را برای بستن یا تحویل دادن دو نمایندگی افغانستان به طالبان را افزایش داده است.به گفته منابع آگاه، آلمان به سفارت افغانستان در برلین و قنسولگری این کشور در بن یک ضرب‌الاجل کوتاه داده تا با طالبان تعامل کنند.

منابع می‌گویند هدف از این فشارها، فراهم کردن زمینه اخراج مهاجران افغان است که درخواست پناهندگی‌شان در آلمان رد شده است.

آلمان در ۹ سنبله ۲۸ مهاجر افغان مجرم را به افغانستان اخراج کرد. رسانه‌های آلمانی گزارش دادند که آلمان با پادرمیانی قطر توانست این مهاجران را به افغانستان بفرستد.

عالمه عالمه، معین سابق وزارت امور مهاجرین افغانستان، به دویچه وله گفت که طالبان احتمالاً در ازای پذیرش افغان‌های اخراج شده، خواستار کنترول سفارت افغانستان در آلمان شود.

رابرت دایر، شهردار ویرجینیا بیچ، روز پنجشنبه در تالار شهرداری و در حضور اعضای شورا و مردم شهر اعلامیه نامگذاری این روز را قرائت کرد و از حضار خواست که به نشانه «همبستگی با مردم آزادی‌خواه افغانستان» از جای خود بلند شوند.

در اعلامیه این شهر آمده که «فداکاری‌های بی‌بدیل احمدشاه مسعود برای مردم و کشورش باعث شد که میراث او پس از ترورش توسط القاعده، دو روز قبل از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به امریکا، زنده بماند.»

شورای شهر ویرجینیا بیچ گفت آرمان مسعود که «افغانستان آزاد و متحد ایالات متحده و جهان» است، اکنون توسط فرزندش احمد مسعود دنبال می‌شود.

یکی از اعضای «بنیاد کهنه سربازان[امریکایی] حامی جبهه مقاومت» اعلامیه شورای شهر را پذیرفت. او با اشاره به هشدار احمدشاه مسعود درباره حمله القاعده به امریکا، تاکید کرد که «القاعده و طالبان به افغانستان برگشته‌اند تا حملات بیشتری را برنامه‌ریزی کنند.»

احمد شاه مسعود در ۹ سپتامبر ۲۰۰۱، به دست یک بمبگذار انتحاری القاعده در تخار ترور شد.

تلاش‌های حامیان مسعود، به خصوص جبهه مقاومت به رهبری فرزندش احمد مسعود، باعث شده که برخی از شهرهای امریکا روز نهم سپتامبر به یاد احمدشاه مسعود نامگذاری کنند.

پیش از این شهرهای مکینی، سن‌دیگو و وست‌منیستر در امریکا نهم سپتامبر را روز احمد شاه مسعود نامگذاری کرده بودند.

علی اکبریان آذر روز پنجشنبه به رسانه‌های ایران گفت افراد بازداشت شده پس از تشکیل پرونده به مراجع قضایی معرفی شدند.

این مقام ایرانی همچنان از شهروندان این کشور خواست که در مورد کسب‌وکارهای که مهاجران را که عمدتا افغان هستند، استخدام می کنند به پولیس اطلاع دهند.

مقامات ایران اصطلاح اتباع غیرمجاز را عموماً در مورد مهاجران افغان بدون مدرک به کار می‌برند.

پیش از این، سکندر مومنی، وزیر داخله جمهوری اسلامی پنجشنبه ۱۵ سنبله اعلام کرد که طرح جامع ساماند‌هی افغان‌ها در این کشور به زودی تدوین و اجرایی می‌شود. مومنی گفت: «این طرح کامل، با یک برنامه مناسب و در نظر گرفتن ملاحظات منطقه‌ای و همسایگی اجرا می شود».

پس از به قدرت رسیدن طالبان در افغانستان، بسیاری از شهروندان افغانستان به کشورهای همسایه، به ویژه ایران مهاجرت کرده‌اند. بخشی از این مهاجران را کارمندان و نظامیان حکومت پیشین تشکیل می‌دهد که از ترس اقدامات انتقام‌جویانه طالبان به ایران فرار کرده‌اند.

این در حالی است که حکومت ایران در ماه‌های پسین، روند بازداشت و اخراج مهاجران افغان‌ بدون مدرک اقامتی را افزایش داده است. به گزارش وزارت مهاجرین طالبان، روزانه دها خانواده از مرز ایران به افغانستان بازگردانده می‌شوند.