شش جریان سیاسی در لندن طرح خود را برای افغانستان پس از طالبان ارائه کردند

شاهین افزود که مطمئن نیست آیا همه ۲۸ نفر اخراجی آزاد شده‌اند یا خیر.

به گزارش شبکه خبری وی‌دی‌آر آلمان، احمد (نام مستعار) ۴۶ سال دارد و می‌گوید که ۲۷ سال در آلمان زندگی کرده است. او به دلیل ارتکاب یک جرم به شش سال حبس محکوم شده بود و پنج سال آن را را در زندان آلمان گذرانده‌است.

او گفت: «من اصلاً از اخراج اطلاعی نداشتم. وقتی به میدان هوایی رسیدیم، فقط اجازه داشتم یک تماس کوتاه با همسرم بگیرم. تماس حدود ساعت ۲ بامداد بود.»

این شبکه آلمانی گزارش داد که طالبان این افراد را پس از ورود به کابل به ساختمانی در نزدیک میدان هوایی کابل منتقل کرد. این مردان در ابتدا برای شناسایی هویت بازداشت شدند و سپس به خانواده یا بستگان شان تحویل داده شدند.

یکی دیگر از اخراج شده‌ها در مجموع ۱۳ سال را در زندان در آلمان گذرانده‌است. او گفت فرزند و همسرش در آلمان است و نمی‌داند در افغانستان چه کاری باید انجام دهد.

اولین اخراج پس از به قدرت رسیدن طالبان

این اولین بار است که از زمان تسلط طالبان در سال ۲۰۲۱، آلمان اقدام به اخراج افراد به افغانستان می‌کند. ۲۸ مرد با یک پرواز چارتر از لایپزیگ به کابل منتقل شدند.

به گفته یک سخنگوی حکومت آلمان، تمام اخراج شده‌ها مجرم بودند و برخی از آن‌ها به‌عنوان افراد خطرناک طبقه‌بندی شده‌اند. آنها بین ۲۰ تا ۶۰ سال سن دارند و بسیاری از آن‌ها بین دو تا ۱۳ سال را در زندان‌های آلمان گذرانده‌اند.

درخواست نماینده طالبان
مقامات طالبان هنوز به‌طور رسمی اعلام نکرده‌اند که در نبود روابط رسمی میان برلین و حکومت طالبان، چه کشوری به آلمان کمک کرد تا مهاجران را به افغانستان اخراج کند. گفته شده که قطر به‌عنوان میانجی بین آلمان و طالبان عمل کرده‌است.

سهیل شاهین، تایید کرد که آلمان مستقیماً با طالبان مذاکره نکرده‌است و از حکومت آلمان خواست که به‌طور غیرمستقیم با طالبان همکاری کند. زیرا، در حال حاضر هیچ قانون مشخصی برای این نوع اخراج‌ها وجود ندارد.

شاهین تاکید کرد که باید چنین مکانیسم‌هایی ایجاد شود.

به تازگی حکومت آلمان در یک اقدام نادر در مورد قنسولگری افغانستان در مونیخ که با طالبان همکاری دارد، با وزارت خارجه طالبان مکاتبه کرده‌است. برخی از تحلیلگران باور دارند که این می‌تواند سرآغاز مکاتبات بیشتر به خصوص در مورد اخراج مهاجران افغان از آلمان به افغانستان باشد.

عبدالکبیر، معاون رئیس‌الوزرا گفت که خشکسالی و سیلاب‌ها به شدت به سیستم زراعتی افغانستان آسیب زده‌ و این کشور به کمک‌های فوری نیاز دارد.

در این نشست، سراج‌الدین حقانی، وزیر داخله طالبان گفت که طالبان در زمینه مبارزه با مواد مخدر با کمبود تجهیزات و امکانات مواجه است و از کشورها درخواست کرد تا به افغانستان کمک کرده و سرمایه‌های منجمد شده بانک مرکزی را آزاد کند.

همچنین، او خواستار تامین کشت بدیل برای دهقانان شد.

رابطه طالبان با کشورهای غربی که در گذشته به افغانستان در مبارزه با موادمخدر کمک می‌کردند، تیره است و این کشورها کمک‌های خود را محدود به کمک‌های بشردوستانه کرده است.

سیاست‌های طالبان، از جمله قانون جدید امر به معروف انتقادهای تند این کشورها را به دنبال داشته است. سازمان ملل هشدار داده‌است که این قانون مانع از بهبود روابط طالبان با این کشورها می‌شود.

براساس خبرنامه طالبان، محمدیعقوب مجاهد، وزیر دفاع این گروه، تاسیس این کمیسیون را گامی بزرگ و پیشرفتی مهم دانست. امیرخان متقی، وزیر امور خارجه طالبان، نیز تاکید کرد که موادمخدر بر روابط افغانستان با جامعه جهانی تاثیر منفی دارند.

طالبان پس از به قدرت کشت خشخاش را در افغانستان ممنوع کردند که به گفته سازمان ملل، تولید تریاک در افغانستان را شدیداً کاهش داده است. با این‌حال، این سازمان هشدار داده است که طالبان در مهار تولید موادمخدر صنعتی ناکام بوده‌است.

طالبان این ارزیابی سازمان ملل را رد کرده‌است. عبدالکبیر، معاون سیاسی ریاست‌الوزرا در این نشست گفت که طالبان تولید و قاچاق مواد مخدر در افغانستان به نزدیک صفر کرده‌است.

تا اکنون هیچ سازمان مستقلی این ادعای طالبان را تایید نکرده است.

مقام‌های طالبان ارقام درشتی را در مورد موفقیت خود در مبارزه با مواد مخدر در افغانستان ارائه کرده‌است. عبدالحق همکار، معین مبارزه با مواد مخدر وزارت داخله طالبان، گفت که در سه سال گذشته ۷۸ هزار عملیات علیه مواد مخدر انجام دادند.

او مدعی شد که ۲۰ هزار مظنون بازداشت بازداشت شده و ۱۴۵۰ کارخانه تولید مواد مخدر تخریب گردیده است.

کرزی سطح پایین سواد و آگاهی را عامل اصلی مشکلات در عرصه صحت دانسته و تاکید کرد که طالبان باید درهای مکاتب و دانشگاه‌ها را به روی دختران باز کند تا کشور از چالش‌های فقر، بیماری و نیازمندی رهایی یابد.

سازمان جهانی بهداشت از افزایش موارد فلج اطفال در افغانستان ابراز نگرانی کرده است. این سازمان ۱۸ مورد ابتلا به فلج اطفال را در سال ۲۰۲۴ در افغانستان ثبت کرده که بیشتر این موارد در ولایت‌های قندهار و هلمند بوده است.

همچنین گزارش‌هایی وجود دارد که در برخی ولایات، مردم مانع اجرای برنامه واکسیناسیون شده‌اند.

کرزی ضمن ابراز نگرانی از این گزارش‌ها، از طالبان خواست تا موانع موجود بر سر راه واکسیناسیون خانه به خانه را رفع کنند و زمینه بهتری برای نجات کودکان از فلج فراهم سازند.

در سال گذشته میلادی، شش مورد پولیو در ولایت ننگرهار ثبت شده بود. افغانستان و پاکستان دو کشوری در جهان هستند که در آن بیماری فلج اطفال رخ می‌دهد.

در این نامه که به دست افغانستان اینترنشنال رسیده است، پولیس طالبان در ولسوالی جاغوری به قریه‌داران دستور داده‌است هر فردی که وارد جاغوری می‌شود باید ضمانت‌هایی از قریه‌دار، ملا امام مسجد و صاحب‌خانه ارائه کند.

همچنین هر فردی که قصد نقل مکان دارد باید «فورمه نقل مکان» را از طالبان به دست آورد.

این دستور به امضای محمد خالد صلاح‌الدین ایوبی، فرمانده امنیه طالبان در جاغوری، در ۱۲ سنبله صادر شده و در آن تاکید شده است که «در صورت تخلف، مسئولیت متوجه قریه‌دار عمومی و نمایند قریه‌ خواهد بود.»

در نامه آمده است: «هر شخص که از ولسوالی مذکور در جاهای مختلف ولسوالی یا ولایت باشد طبق اصول تبدیل مکان نماید.»

بنا به اصول طالبان، فردی که می خواهد از روستایی در جاغوری نقل مکان کند، پس از تایید فرماندهانی امنیه و «آمریت کنترول منطقوی، با تایید قریه‌دار و فورمه پاسپورت ساحوی، برایش فورمه نقل مکان داده می‌شود.»

ظاهراً، این نخستین‌بار است که نامه رسمی طالبان در مورد گرفتن «پاسپورت» و «فورمه نقل مکان» برای اسکان در یک روستای افغانستان یا خارج شدن از آنجا منتشر می‌شود.مشخص نیست که این تصمیم طالبان تنها محدود به ولسوالی جاغوری است یا در دیگر ولسوالی‌های کشور نیز اعمال خواهد شد.

براساس قانون اساسی پیشین افغانستان، هر افغان حق داشت در هر نقطه‌ای از کشور بدون مجوز از مقام‌های امنیتی زندگی کند. طبق ماده سی‌ونهم قانون اساسی افغانستان، «هر افغان حق دارد به هر نقطه کشور سفر نماید و مسکن اختیار کند، مگر مناطقی که قانون ممنوع کرده باشد.»

حالا با لغو قانون اساسی، طالبان اسکان مردم را دستکم در جاغوری دشوار کرده‌است. به نظر می‌رسد که طالبان با این اقدام، کنترول امنیتی بر مردم در این ولسوالی را افزایش داده‌است.

بنا به اطلاعات موثق، سفیر افغانستان روز جمعه، ۱۶ سنبله به وزارت خارجه بریتانیا دعوت شد و از او خواسته شد تا دروازه سفارت افغانستان را در ۲۷ سپتامبر(۶ میزان) ببندد.

طالبان پس از ماه‌ها تلاش برای وادار کردن سفارت افغانستان در لندن برای تعامل و همکاری با وزارت خارجه این گروه، اعلام کرد که خدمات قنسولی این سفارت فاقد اعتبار است.

به نظر می‌رسد که این اقدام طالبان بر تصمیم حکومت بریتانیا برای بستن سفارت موثر بوده‌است.

وزارت خارجه بریتانیا گفته‌است که امور سفارت به نمایندگان طالبان واگذار نخواهد شد و فعلا سفارت تعطیل خواهد شد.

این وزارت به کارمندان سفارت افغانستان ۹۰ روز مهلت داده‌است تا خاک بریتانیا را ترک کنند یا در این کشور بمانند.

بریتانیا یکی از کشورهای اروپایی با جمعیت بالای مهاجران افغان است. بسته شدن سفارت دسترسی این مهاجران به خدمات قنسولی مانند تهیه وکالت خط برای تقسیم جایدادها را دشوار می‌کند.

طالبان از افغان‌های مقیم بریتانیا خواسته‌است که برای دسترسی به خدمات قنسولی به سفارت‌هایی که با این گروه در اروپا همکاری دارند، مراجعه کنند.

حکومت آلمان با این تصمیم طالبان مخالفت کرده‌است و آن را خلاف کنوانسیون ویانا مربوط به امور دیپلوماتیک خوانده‌است.

یک رسانه آلمانی فاش کرد که وزارت خارجه آلمان با وزارت خارجه طالبان مکاتبه کرده و پذیرفته‌است که قنسولگری افغانستان در مونیخ مسئولیت ارائه خدمات به افغان‌های مقیم آلمان را به عهده بگیرد.

این دومین سفارت افغانستان در کشورهای غربی است که بسته می‌شود. پیش از این ایالات متحده، سفارت افغانستان در واشنگتن را تعطیل کرده بود.

آقای رسول در سه‌سال گذشته در برابر تهدید و تطمیع طالبان مقاومت کرده و به درخواست‌های وزارت خارجه این گروه پاسخ نداده است. اکنون، روشن نیست که بعد از بستن سفارت چه کار می‌خواهد بکند.

زلمی رسول پیش از انتصاب به عنوان سفیر افغانستان در بریتانیا در سال ۱۳۹۹، به عنوان وزیر امور خارجه و مشاور امنیت ملی حکومت حامد کرزی کار کرده بود.