وزیر داخله طالبان و مقام‌های سازمان ملل درباره امنیت کارمندان این سازمان گفت‌وگو کردند

شواهد موجود نشان می‌دهد که این پارازیت از داخل افغاستان بر روی فرکانس ۱۱۲۲۱ عمودی ۲۷۵۰۰ تلویزیون افغانستان اینترنشنال ارسال می‌شود.

شبکه افغانستان اینترنشنال برای مقابله با پارازیت طالبان،‌ پخش ماهواره‌ای خود را بر روی فرکانس معروف ۱۱۹۳۸ یاه‌ست شروع کرده است. بسیاری از تلویزیون‌های ماهواره‌ای دیگر از داخل و خارج افغانستان هم بر روی این فرکانس نشرات دارند.

گروه طالبان از هفته‌های نخست بازگشت به قدرت در سه سال پیش، محدودیت‌های گسترده‌ای برای شبکه‌های افغانستان اینترنشنال ایجاد کرده است. این اقدامات شامل حذف تلویزیون افغانستان اینترنشنال از آنتن‌های محلی،‌ فیلتر سایت اینترنتی این شبکه و تهدید مخاطبان رسانه بوده است. حمله پارازیتی اخیر که از ۵ سپتامبر شروع شده،‌ به دیگر اقدامات خصمانه گروه طالبان علیه شبکه افغاستان اینترنشنال اضافه شده است.

«مخالف آزادی رسانه‌ها»

100%

افغانستان اینترنشنال اقدام اخیر گروه طالبان در پارازیت انداختن بر روی نشرات ماهواره‌ای خود را نقض آزادی رسانه‌ها می‌داند و می‌گوید از راه‌های قانونی برای مقابله با آن اقدام خواهد کرد.

هارون نجفی‌زاده، سردبیر اجرایی افغانستان اینترنشنال،‌ پارازیت طالبان بر روی سیگنال ماهواره‌ای این شبکه را «تلاشی ناامیدانه برای خاموش کردن صدای مردم افغانستان» دانست. او این اقدام گروه طالبان را «ادامه کمپین سیستماتیک برای سرکوب رسانه‌های مستقل و محروم کردن افغان‌ها از دسترسی به اطلاعات حیاتی» خواند.

به گفته سردبیر اجرایی افغانستان اینترنشنال، «گروه طالبان از مردمی که آگاه باشند، ترس دارد و تلاش می‌کند تا از طریق سانسور، پخش اطلاعات نادرست و تبلیغات گمراه‌کننده، کنترل خود را حفظ کند».

افغانستان اینترنشنال از جامعه بین‌المللی، کشورهای عضو اتحادیه بین‌المللی مخابرات (ITU)، سازمان‌های حقوق بشری و گروه‌های حمایت از رسانه‌ها می‌خواهد که نقض مقررات رسانه‌ای بین‌المللی از سوی گروه طالبان را محکوم کنند و این گروه را به خاطر اقدامات غیرقانونی‌اش وادار به پاسخگویی کنند تا آزادی رسانه‌ها از تعرض مصون بماند و دسترسی آزادانه مردم افغانستان به اخبار و اطلاعات بدون سانسور حفظ شود.

پارازیت انداختن بر روی نشرات ماهواره‌ای، اگرچه در افغانستان سابقه نداشته، اما حکومت‌های تمامیت‌‌خواه دیگر مانند جمهوری اسلامی ایران در گذشته از روش مشابهی برای جلوگیری از نشرات تلویزیون‌های خبری غیروابسته به خود استفاده کرده‌اند. این پارازیت‌ها که با هزینه هنگفتی بر روی فرکانس‌های ماهواره‌ای انداخته می‌شود، عملاً نتوانسته مانع فعالیت تلویزیون‌های آزاد و غیروابسته شود.

مقام‌های جمهوری اسلامی همواره از کمبود آب در شرق ایران ابراز نگرانی کرده‌اند و طالبان را متهم به عدم رعایت حقابه ایران کرده‌اند.

پیشتر، عبداللطیف منصور، وزیر انرژی و آب طالبان گفته بود که این گروه بخش بزرگی از حقابه ایران را داده‌اند.

فداحسین مالکی، یکی دیگر از نمایندگان مجلس ایران هم گفته «ادعای طالبان درباره دادن حقابه هیرمند به ایران و استان سیستان و بلوچستان درست نیست؛ زیرا اساسا هیچ اقدامی در این زمینه صورت نگرفته است.»

مسئولان شهرداری طالبان در کابل روز پنجشنبه، ۲۲ سنبله، در یک نشست خبری درباره دستاوردهای یک ساله خود صحبت کردند.

به گزارش مرکز رسانه‌های حکومت طالبان، شهرداری این گروه در کابل اصناف مختلف را به تخلف متهم کرده و فعالیت‌شان را متوقف کرده است.

گفته شده است که یک‌هزار و ۵۷ صنف بدون مجوز صنفی نیز شناسایی شده‌اند.

شهرداری طالبان در کابل همچنین از «مسدود کردن ۶۲۵ بلند منزل» به دلیل نداشتن فیلتر هوا خبر داده است.

بر اساس آمار این اداره، در یک سال گذشته، جریان فاضلاب ۸۲۵ بلندمنزل و منازل رهایشی به دریای کابل نیز قطع شده است.

شهرداری طالبان می‌گوید که در این یک سال، ۲۰۵ هزار و ۵۷۷ کیلوگرم مواد غذایی تاریخ گذشته و مواد شوینده بی‌کیفیت را جمع‌آوری کرده است.

این شهرداری همچنین آسفالت جاده در برخی نقاط کابل، صدور ۲۴۸ مجوز ساختمانی و جلوگیری از تخلف ۳۰۹۵ ساختمان را از دستاوردهای خود معرفی کرده است.

گزارش مسئولان شهرداری طالبان در کابل در حالی منتشر شده که در ماه‌های گذشته، شهروندان نقاط مختلف افغانستان از این اداره شکایت کرده‌اند. به گفته شهروندان، شهرداری‌های طالبان به بهانه‌های مختلف از مردم اخاذی می‌کنند.

بریتانیا همچنین اعلام کرده است که در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴، حدود ۴۳ هزار قلم مواد آموزشی را در سراسر افغانستان توزیع کرده و به دو هزار معلم، که نیمی از آن‌ها زنان هستند، آموزش و کمک هزینه ارائه کرده است.

دفتر هماهنگی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل (اوچا) پیش از این، روز چهارشنبه ۲۱ سنبله اعلام کرد که برای رسیدگی به بیش از ۳۰۰ روستای آسیب‌پذیر در افغانستان در فصل زمستان، به ۶۰۳ میلیون دالر بودجه فوری نیاز دارد. اوچا افزود که ۱۷۱ ولسوالی با اولویت بالا و ۲۲۷ روستای دیگر با اولویت متوسط تعیین شده‌اند.

این سازمان می‌گوید که برای تأمین نیازهای اولیه، از جمله کمک‌های غذایی در سه ماهه اول سال ۲۰۲۵ میلادی، به ۱۰۴ میلیون دالر نیاز است.

اوچا در بیانیه‌ای از کمبود ۲.۳ میلیارد دالری در بودجه بشردوستانه افغانستان برای سال ۲۰۲۴ خبر داده است.

به گفته اوچا، بیش از ۲۳ میلیون نفر در افغانستان به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند و ۱۷ میلیون نفر در اولویت این سازمان قرار دارند.

این سازمان پیش از این در ۱۸ سنبله از کمک ۱.۸ میلیون دالری ناروی به صندوق بشردوستانه افغانستان خبر داده بود.

گروه بین‌المللی بحران در گزارشی که به نام «مشکل در مزارع تریاک افغانستان: جنگ طالبان علیه مواد مخدر» منتشر کرد، نوشته است اقدام طالبان برای ممنوعیت کشت مواد مخدر، با ایدئولوژی مذهبی که دارند، به ستون فقرات اقتصاد افغانستان و معیشت فقیران روستایی ضربه زده است.

طالبان در ماه حمل سال ۱۴۰۱، کشت و خرید و فروش مواد مخدر را ممنوع کرد و اعلام کرد که با افرادی که از این فرمان سرپیچی کنند، «برخورد شرعی» خواهد شد.

با این حال، از آن زمان تاکنون، گروه طالبان از کشف مقادیر زیادی مواد مخدر در نقاط مختلف افغانستان خبر داده‌اند. کشورهای منطقه نیز در این مدت محموله‌های سنگینی از مواد مخدر افغانستان را کشف و ضبط کرده‌اند.

پس از ممنوعیت کشت مواد مخدر، طالبان هیچ جایگزینی برای آن فراهم نکرده است. گروه بین‌المللی بحران می‌گوید این اقدام به معیشت میلیون‌ها نفر، به‌ویژه کارگران فقیر و زنان روستایی آسیب زده است.

طبق این گزارش، آینده این ممنوعیت نامشخص است؛ اگرچه طالبان بر اجرای آن مصمم است، اما ممکن است زیر بار مشکلات اقتصادی فرو بپاشد. برآوردهای سازمان ملل نشان می‌دهد که توقف کشت تریاک بر معیشت تقریباً هفت میلیون نفر تاثیر گذاشته است.

این گزارش اشاره می‌کند که این ممنوعیت، به ویژه با توجه به کمبود فرصت‌های شغلی در رژیم طالبان، به شدت به معیشت آسیب زده است. شوک اقتصادی ناشی از این ممنوعیت، به دلیل ظرفیت محدود طالبان برای ارائه گزینه‌های جایگزین به کشاورزان و کارگران روستایی، تشدید شده است.

همچنین، استراتژی طالبان برای ممنوعیت مواد مخدر بدون ایجاد شغل جایگزین، خطر جابجایی گسترده روستاییان و افزایش مهاجرت فقرا را به دنبال دارد.

بر اساس این گزارش، حمایت موثر کشورهای کمک‌کننده از افغان‌ها مستلزم همکاری با رژیم طالبان است که از نظر سیاسی دشوار و برای بسیاری از سیاست‌گذاران غربی ناخوشایند است. با این حال، این همکاری می‌تواند به غیرنظامیان افغان، به‌ویژه زنان روستایی، کمک کند.