مایکل سمپل: برخی از اوزبیک‌های ناراض از طالبان، درصدد تشکیل نیروی مستقل اند

این نشست درباره وضعیت زنان و با حضور دبیرکل سازمان ملل و برخی از دولت‌های عضو این سازمان در حاشیه اجلاس مجمع عمومی در نیویارک برگزار شد.

دی‌کارلو با اشاره به قانون امر به معروف طالبان گفت کشورهای شرکت‌کننده در نشست‌های دوحه مایل به ادامه این روند هستند اما تصویب قانون امر به معروف از تمایل آنها را به شرکت در نشست‌های دوحه می‌کاهد و خطر توقف آن وجود دارد.

او افزود: «کسانی که در این فرآیند شرکت دارند، خواهان ادامه آن هستند، اما انتظار دارند که طالبان با حسن نیت به تعهدات بین‌المللی خود عمل کنند. تعامل موضوع کلیدی است.»

او همچنین بر لزوم افزایش فشار بر طالبان تاکید کرد و گفت که کشورها باید به آنچه می‌گویند عمل کنند. دی‌کارلو افزود: «اگر می‌خواهیم طالبان ما را جدی بگیرند، باید به حرف‌های مان عمل کنیم.»

سومین نشست دوحه درباره افغانستان به ریاست خانم دی‌کارلو برگزار شد. در این نشست موضوع حقوق بشر و حقوق زنان از دستورکار صحبت با طالبان خارج شد و به جای آن نمایندگان طالبان و کشورهای شرکت‌کننده درباره رشد بخش خصوصی و مبارزه با موادمخدر در افغانستان صحبت کردند.

سازمان ملل امیدوارست که نشست دوحه به پلتفرمی برای مفاهمه و متقاعد کردن طالبان به تغییر سیاست‌های آن تبدیل شود. اما، طالبان هر نوع خواست بین المللی برای تغییر سیاست های خود در برابر زنان را رد کرده‌است.

دی‌کارلو با تاکید بر اهمیت گفت‌وگو و تعامل، خاطرنشان کرد که طالبان باید به تعهدات خود عمل کند.
معاون دبیرکل سازمان ملل از طالبان خواست که به فراگیر کردن حکومت، رعایت حقوق زنان، دختران و حقوق بشر به‌طور کلی، و افزایش تلاش‌ها برای مبارزه با تروریسم و مقابله با مواد مخدر عمل کند.

او تصریح کرد که در صورت اجرای این تعهدات، جامعه بین‌المللی به تدریج محدودیت‌های خود را کاهش خواهد داد و کمک‌های توسعه‌ای به افغانستان ارائه خواهد کرد.

دی‌کارلو گفت: «صادقانه بگویم، بدون این اقدامات، طالبان و افغانستان نمی‌توانند به جامعه بین‌المللی بازگردند.»

تاکنون مقامات محلی طالبان در ولایت خوست در این باره اظهار نظری نکرده‌اند.

منابع روز دوشنبه، ۲ میزان، به افغانستان اینترنشنال اطلاع دادند که برخی از زنان بازداشتی، باشندگان ولسوالی‌های لکنو و زازی میدان در خوست هستند.

خانواده‌های زنان بازداشتی می‌گویند که طالبان زنان مذکور را به زندان خوست منتقل کرده‌است.آنها شاکی اند که با گذشت یک هفته، طالبان از علت و انگیزه بازداشت این زنان اطلاعاتی ارائه نکرده‌است.

یکی از بستگان یکی از زنان بازداشتی گفت: «تمام خوست می‌داند که فقط زنان به بازار زنان می‌روند و طالبان اجازه داده‌است که بازار زنان باز باشد، اما اکنون زنان را دستگیر کرده‌ و بدون هیچ جرمی به زندان انداخته‌است.»

بازار مخصوص زنان در خوست توسط شهرداری در حکومت گذشته ساخته شد و پس از روی کار آمدن طالبان نیز باز بوده است.

این بازار زنانه در مرکز خوست قرار دارد و با داشتن ده‌ها دکان، دکانداران آن تنها زنان هستند و فقط زنان مایحتاج خود را از این بازار می‌خرند.

فوزیه کوفی، نماینده پیشین پارلمان کشور گفت که زنان افغانستان پس از دو دهه تلاش برای تغییر وضعیت و به دست آوردن حقوق شان، دوباره به نقطه صفر برگشتند. او جهان را در این عقبگرد مقصر دانست.

او با اشاره به محرومیت زنان از شرکت در سومین نشست دوحه، افزود: «نشست امروز با دبیرکل سازمان ملل نشان داد که ما در این مبارزه پیروز خواهیم شد.»

نشست روز دوشنبه درباره سهمگیری زنان در آینده افغانستان و با حضور دبیرکل سازمان ملل برگزار شد. در این نشست فیلمی درباره چهار عضو هیئت صلح که فوزیه کوفی و حبیبه سرابی نیز جز آن بودند، به نمایش درآمد.

فوزیه کوفی با اشاره به مذاکرات صلح در دوحه بیان کرد که حکومت از روند دوحه کنار گذاشته شد و امریکا و طالبان به صورت دوجانبه با هم موافقتنامه امضا کردند.

کوفی تاکید کرد که در آن زمان دیپلومات‌های غربی حتی در واشنگتن تبلیغ می‌کردند که طالبان تغییر کرده و «نسخه جدیدی از طالبان» شکل گرفته است. به گفته او، «این روایت دروغین را به ما فروختند و ما باور کردیم.»

«طالبان، داعش و القاعده مثل برادر هستند»

حبیبه سرابی، والی سابق بامیان، به روایت طالبان آمدن صلح و امنیت در افغانستان اشاره کرد و گفت که حذف زنان به عنوان نیمی از جامعه به معنای آمدن صلح در افغانستان نیست.

او به حادثه تیراندازی به غیرنظامیان هزاره در دایکندی اشاره کرد و طالبان را مسئول این جنایت دانست.این مذاکره‌کننده پیشین گفت: «طالبان، داعش و القاعده مثل برادر هستند.»

او هشدار داد که طالبان با ساخت هزاران مدرسه، نسل جدید را شستشوی مغزی می‌دهند. او افزود: «افزایش افراط‌گرایی و گسترش ایدئولوژی طالبان نه‌تنها برای افغانستان بلکه برای جامعه بین‌المللی خطرناک است.»

حبیبه سرابی از بی‌توجهی جهان به صدای زنان افغانستان انتقاد کرد و گفت: «سه سال است از جامعه جهانی خواسته‌ایم صدای ما را بشنود، اما به‌نظر می‌رسد صدای ما به چاهی عمیق می‌رود و تنها پژواک آن را می‌شنویم.»

او از جهان خواست ضمن اجرای قطعنامه ۱۳۲۵ شورای امنیت درباره افغانستان، آپارتاید جنسیتی و نسل‌کشی هزاره‌ها را به‌رسمیت بشناسند.

رسمیت‌یافتن تبعیض علیه زنان

اصیلا وردک، فعال زن افغان، بیان کرد که قانون امر به معروف و نهی از منکر، محدودیت‌ها بر زنان و دختران را وجهه قانونی داده است. او گفت که طالبان به‌تدریج زنان را از عرصه عمومی حذف کرده‌است.

در آغاز نشست، دبیرکل سازمان ملل به‌شدت از محدودیت‌های گسترده علیه زنان افغانستان انتقاد کرد و تاکید کرد که اجازه نخواهد داد این محدودیت‌ها به هنجار تبدیل شوند.

فاکس نیوز روز یکشنبه، ۲ میزان پیش‌نویس این لایحه را منتشر کرد.

جاش برچین که یکی از هفت تهیه‌کننده این لایحه است، به فاکس‌نیوز گفت: «خروج فاجعه‌بار از افغانستان در دوره بایدن، این کشور را به چنگ طالبان انداخت و اکنون معلوم شده‌است که طالبان از دالرهای مالیات دهندگان ما استفاده می‌کند.»

او افزود: «با این لایحه می‌خواهیم اطمینان حاصل کنیم که دیگر از مالیات ما در افغانستان تحت کنترول طالبان استفاده غیرمسئولانه نمی‌شود.»

امریکا پس از سقوط دولت پیشین، دستکم ۲.۹ میلیارد از طریق سازمان ملل به افغانستان کمک کرده‌است.اما تعداد زیادی از فعالان افغان، از جمله در نشست اخیر آنها در البانیا، و نمایندگان جمهوری‌خواه کانگرس باور دارند که طالبان به شیوه‌های مختلف، از جمله ایجاد موسسات کمک‌رسانی و دریافت مالیات از موسسات امریکایی در افغانستان، از کمک‌های امریکا سود برده‌است.

لایحه جدید در صورت تبدیل شدن به قانون، نهادهای حکومت فدرال امریکا را از دادن هرگونه کمک نقدی مستقیم به افغانستان و سازمان ملل متحد برای کمک به این کشور منع می‌کند.

رزا اوتونبایوا، نماینده خاص دبیرکل سازمان ملل در افغانستان در آخرین گزارش خود به شورای امنیت سازمان ملل گفت کمک‌های مالی جهان، «نقدینگی را به اقتصاد محلی تزریق کرده که این به نوبه خود تا حد زیادی به بخش خصوصی امکان ادامه فعالیت را داده و از بروز بحران مالی در این کشور جلوگیری کرده‌است.»

مجلس نمایندگان امریکا در ماه جون لایحه‌ای را تصویب کرد که وزارت امور خارجه را ملزم می‌کند تا بررسی کند کدام کشورها به طالبان کمک می‌کنند و آیا طالبان از کمک‌ها بهره می‌برند یا خیر.

با این حال، این لایحه ارسال تمام کمک‌ها به افغانستان را متوقف نکرد.

سازمان ملل گفته است که میلیون ها نفر در افغانستان به کمک‌های بشری نیاز دارند و از کاهش کمک‌های کشورها به افغانستان انتقاد کرده‌است.

او گفت: «من در سال ۱۹۷۱ از دانشگاه در نیویارک فارغ شدم و در این سال زنان سوئیسی حق رای دادن را به دست آوردند. اما زنان افغان برای نیم قرن پیش از آن از حق رای برخوردار بودند.»

زنان در دهه دموکراسی در دهه ۶۰ میلادی از حق رای دادن در انتخابات پارلمانی افغانستان را داشتند. زنان چپی به طور اخص در انتخابات فعال بودند.

ایرلند، سوئیس، قطر و اندونیزیا روز دوشنبه نشستی در حاشیه اجلاس عمومی کشورها در سازمان ملل در مورد سهم زنان در آینده افغانستان برگزار کردند. در این نشست علاوه بر سخنرانی‌ها، فیلم مستندی از رویا سادات، درباره چهار زن عضو هیئت مذاکره‌کننده افغانستان با طالبان در قبل از سقوط دولت پیشین نیز به نمایش درآمد.

مریل استریپ پیش از معرفی این فیلم با زنان در داخل و خارج از افغانستان ابراز همبستگی کرد. او از کشورهای جهان، به خصوص کشورهای سنی مذهب مسلمان، خواست تا به نمایندگی از زنان افغان و برای تغییر وضعیت شان اقدام کنند.

او گفت محدودیت‌های حقوقی و اجتماعی موجود برای زنان افغانستان زنگ هشداری برای کشورهای دیگر نیز است.

خانم استریپ با اشاره به حقوق زنان افغان در طول چند دهه گذشته گفت که در حاکمیت طالبان «یک گربه ماده بیشتر از یک زن حق دارد. گربه می‌تواند دم یک خانه بنشیند و آفتاب را در صورت خود حس کند. گربه می‌تواند به دنبال یک سنجاب در پارک بدود. اما، پارک به دستور طالبان به روی زنان و دختران افغان بسته است.»

در این نشست دبیرکل سازمان ملل نیز از قانون امر به معروف طالبان شدیداً انتقاد کرد و گفت که طالبان با این قانون، حذف زنان از حوزه عمومی را تبدیل به یک قانون رسمی کرد.