دادگاه نظامی طالبان یک خبرنگار را به اتهام عکس‌برداری به ۱۰ سال زندان محکوم کرد

هادی رمضانی روز یکشنبه در گفت‌وگو با خبرگزاری ایرنا گفت که از ابتدای سال جاری تا پایان ماه سنبله، به طور میانگین روزانه ۹۴۰ نفر درباره خطرات ماین آموزش دیده‌اند. او گفت تعداد افراد آموزش دیده در این مدت نسبت به سال قبل ۲۵ درصد افزایش یافته است.

او گفت که جمعیت هلال احمر تایباد تا کنون سه هزار و ۹۱۵ کلاس آموزشی درباره خطرات ماین برای اتباع افغانستان برگزار کرده است.

آقای رمضانی گفت: افرادی که آموزش می‌بینند شامل اتباعی هستند که به صورت داوطلبانه قصد بازگشت به افغانستان را دارند و از سراسر ایران گذرگاه زمینی دوغارون را برای برگشت به کشور خود انتخاب می‌کنند.

به گفته رئیس جمعیت حلال احمر ایران، آموزش تشخیص انواع ماین و گلوله‌های منفجر نشده، نحوه برخورد با مصدومان، آشنایی با رنگ‌ها، تابلوها و محل‌های ماین‌گذاری را از مهمترین آموزش‌ها به مهاجران افغان برشمرد.

مرکز آموزش‌های پیش آگاهی از خطرات مین و مواد منفجر نشده مرز دوغارون از سال ۱۳۸۴ فعالیت خود را در این مرز آغاز کرده است.

ینس فردریکسن، رئیس این دانشگاه گفت: «تمرکز ما بر حمایت از دانشجویانی است که اراده و اخلاق کاری لازم را دارند تا از مدرک دانشگاهی برای یک زندگی موفق و رضایت‌بخش از نظر اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و شخصی استفاده کنند.»

رئیس دانشگاه امریکایی نیوهون گفت به دنبال دانشجویانی هستند که تا نیم‌سال پاییز سال تحصیلی ۲۰۲۵-۲۰۲۶ شروع به تحصیل کنند.

گفته شده این بورسیه‌ها به کسانی اهدا خواهد شد که در هر یک از پنج دانشکده این دانشگاه، ثبت‌نام کرده‌اند.

این بورسیه‌ها به دلیل وضعیت سیاسی افغانستان، تحت حاکمیت طالبان برای زنان افغان، اختصاص یافته است.

هنریک نیلسن، کارآفرین دانمارکی و تامین کننده مالی این بورسیه‌ها در بیانیه‌ای گفت: «دوستانم درباره ایجاد این برنامه به من گفتند و از حمایت خوشحال شدم. این برنامه تاثیر الهام‌بخشی بر زندگی این زنان دارد و منتظر داستان‌های آن‌ها هستم.»

رئیس دانشگاه خصوصی نیوهون نیز تاکید کرد که با آقای نیلسن در این مورد گفت‌و‌گو کرده و این کارآفرین دانمارکی برای حداکثر سرمایه‌گذاری و تاثیر آن بر دانشجویان، تاکید کرده است.

هزینه این کمک مالی برای تهیه بورسیه‌ها برای دانشجویان زن افغان مشخص نیست اما رسانه‌ها از این کمک به عنوان کمک«هفت‌رقمی» یاد کرده‌اند.

طالبان از به سه سال به اینسو، آموزش و تحصیل دختران در مکاتب و دانشگاه‌ها را ممنوع کرده است.

برخی از فعالان جامعه مدنی، خبرنگاران و نظامیان سابق افغانستان از مردم خواسته‌اند تا به این کارزار بپیوندند و از مهاجران افغان در ایران حمایت کنند.

یکی از مهاجران افغان در ایران می‌گوید به دلیل نبود امنیت و آزادی در افغانستان به این کشور پناه آورده، اما در ایران نیز احساس امنیت نمی‌کند.

این زن مهاجر تاکید می‌کند: «اخراج پناهجویان افغانستانی از ایران به مثابه قتل آن‌ها توسط طالبان است.»

آن‌ها با سر دادن شعارهای «توقف خشونت علیه مهاجران افغانستان در ایران» خواستار عدم اخراج مهاجران به افغانستان شده‌اند. این کارزار برای دادخواهی از مهاجران افغان در ایران در حالی آغاز شده است که نگرانی‌ها از منع آموزش کودکان افغان در مدارس جمهوری اسلامی و عدم فروش نان به افغان‌ها، واکنش‌برانگیز شده است.

اجاره خانه، معامله، فروش و انعقاد هرگونه قول‌نامه با افغان‌ها نیز در این کشور ممنوع است.

اخیرا فرمانده کل نیروی انتظامی ایران اعلام کرد که قرار است تا پایان امسال نزدیک به دو میلیون از افغان‌های فاقد مدرک اقامتی از ایران اخراج شوند.

در خبرنامه مقدار کمک توزیع شده مشخص نشده است.

پیش از این، وزارت شهدا و معلولین طالبان در برنامه گزارش‌دهی سالانه از فعالیت خود در ۳۱ اسد اعلام کرد که ۲۸ هزار و ۱۸۳ نفر از معلولان و خانواده‌های بازماندگان جنگ را غیرمستحق شناخته و از سیستم حذف کرده است. این وزارت همچنین شمار کل خانواده‌های یتیمان شناسایی شده را ۱۱۸ هزار و ۹۰۸ مورد اعلام کرده است.

برخی از کارشناسان می‌گویند که طالبان نام‌های خانواده‌های قربانیان نیروهای امنیتی حکومت پیشین افغانستان را حذف و به جای آن‌ها اسامی خانواده‌های مهاجمان انتحاری خود را به سیستم این وزارت افزوده‌اند.

این مقام قضایی پاکستانی پس از بازدید از زندان مرکزی پیشاور در روز جمعه، ششم میزان، از مسئولان خواست تا فرایند بازگرداندن این کودکان را هرچه سریع‌تر آغاز کنند.

انعام‌الله وزیر در این بازدید، شفاخانه، آشپزخانه و اتاق‌های زندانیان افغان را بررسی کرده و خواستار حفظ کیفیت غذای زندانیان شده است.

روزنامه پاکستانی دان گزارش داده است که کودکان زندانی افغان در این زندان پس از عبور بدون مدارک رسمی از مرز تورخم به پاکستان بازداشت شده‌اند.

در جریان بازدید این مقام پاکستانی از زندان مرکزی پیشاور، برخی از کودکان افغان گریه کرده و شماری دیگر از نداشتن لباس و امکانات شکایت کرده‌اند.

به گفته مقام‌های این زندان، آن‌ها برای بازگرداندن زندانیان کودک به افغانستان با اداره کل امور داخلی تماس گرفته‌اند، اما تاکنون هیچ اقدامی برای بازگرداندن آن‌ها انجام نشده است.