دولت هند شام جمعه، ۱۳ میزان، اعلام کرد که سوبرامانیام جایشانکار، وزیر خارجه این کشور برای اشتراک در نشستی به رهبری چین، به پاکستان سفر میکند.
سخنگوی وزارت خارجه هند گفت که از سال ۲۰۱۵ تاکنون هیچ مقامی در این سطح به پاکستان سفر نکرده است.
وزارت خارجه هند اعلام کرده است که سوبرهمانیام جایشانکار، وزیر امور خارجه هند، به جای نارندرا مودی، نخستوزیر هند، در نشست سازمان همکاری شانگهای به پاکستان سفر میکند.
راندیر جیسوال، سخنگوی وزارت خارجه هند، به رسانهها گفت که احتمال دارد وزیر خارجه هند با همتای پاکستانی خود درباره روابط دوجانبه دیدار کند.
مقامات هند میگویند که پیش از این، سوشما سواراج، وزیر خارجه هند، در سال ۲۰۱۵ برای شرکت در نشست قلب آسیا به پاکستان سفر کرده بود.
روابط بین هند و پاکستان از زمانی که این دو کشور در سال ۱۹۴۷ استقلال خود را از بریتانیای کبیر بهدست آوردند، به حالت عادی برنگشته است. روابط هند و پاکستان همواره با تنشهای زیادی همراه بوده و دولتهای این دو کشور در این سالها همواره بر سر حاکمیت بر کشمیر اختلاف داشته و وارد درگیری شدهاند.
این در حالی است که گفته شده نشست سازمان همکاری شانگهای در ۱۵ اکتبر در اسلامآباد برگزار خواهد شد. در این نشست، رهبران کشورهای روسیه، قیرغیزستان و تاجیکستان شرکت خواهند کرد.
ارتش پاکستان روز شنبه در بیانیهای اعلام کرد که شش سرباز پاکستانی، از جمله یک افسر عالیرتبه، در درگیری با شبهنظامیان در وزیرستان شمالی کشته و ۲۱ تن دیگر زخمی شدهاند.
به گفته ارتش، محمدعلی شوکت، از افسران ارشد پاکستان، در میان کشتهشدگان است.
هرچند جزئیاتی درباره هویت مهاجمان در دسترس نیست، اما پیش از این بارها سربازان پاکستانی در نبرد با جنگجویان تحریک طالبان پاکستان در مناطق ناامن این کشور، بهویژه در خیبرپختونخوا، کشته یا زخمی شدهاند.
تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی) از فعالترین گروههای شبهنظامی مخالف دولت پاکستان در خیبرپختونخوا محسوب میشود.
مقامهای پاکستان در پی افزایش حملات خونبار در این کشور، گفتهاند رهبران تیتیپی از خاک افغانستان حملات در پاکستان را طرحریزی میکنند. ادعایی که طالبان همواره آن را رد کرده است.
پیشتر، روزنامه اکسپرس تریبون پاکستان گزارش داده بود که در سال جاری میلادی، تنها در ایالت خیبرپختونخوا ۳۳۷ نظامی و غیرنظامی در نتیجه حملات تروریستی کشته شدهاند. به گزارش این روزنامه، در این مدت ۶۱۶ نفر دیگر نیز در خیبرپختونخوا زخمی شدهاند.
افراد مسلح وابسته به گروه «گران گریف» در یکی از شهرهای کوچک هائیتی دستکم ۷۰ نفر از جمله سه نوزاد را کشتند.
سازمان ملل روز جمعه اعلام کرد که این گروه مسلح به شهر پونتسوند حمله و به ساکنان شهر شلیک کرد.
سخنگوی سازمان ملل روز جمعه (۱۳ میزان) در بیانیهای اعلام کرد که ۱۶ نفر از جمله دو عضو گروه مسلح «گران گریف» در حمله این گروه به شهر پونتسوند، زخمی شدهاند.
گفته شده است که اعضای این گروه همچنین ۴۵ خانه و ۳۳ موتر را به آتش کشیدند و ساکنان این شهر را مجبور به ترک خانههایشان کردهاند.
ثمین الخطیتان، سخنگوی سازمان ملل گفت: «ما از حملات باندها در روز پنجشنبه در شهر پونتسونده در آرتیبونیت هائیتی، شوکه شدهایم».
گری کونیل، نخستوزیر هائیتی در شبکه اجتماعی اکس این حمله را «جنایت نفرتانگیز» علیه زنان، مردان و کودکان بی دفاع خواند و گفت نیروهای امنیتی این کشور درحال مداخله در منطقه، هستند.
لوکسان الان، رهبر گروه «گران گریف» که ماه گذشته از سوی سازمان ملل تحریم شد، در یک پیام صوتی در شبکههای اجتماعی حکومت و قربانیان را مسئول این حملات دانست و گفت: «این ساکنان پونتسونده هستند که مقصرند. آنچه در پونتسونده اتفاق افتاد، تقصیر دولت است.»
این حملات نشانه از بحرانی رو به وخامت در این کشور حوزه کارائیب است. جایی که گروههای مسلح بیشتر مناطق پایتخت، پورتوپرنس، را در کنترل خود دارند و در حال گسترش به مناطق مجاور هستند.
براساس گزارش شورای امنیت سازمان ملل «گران گریف» از جمله گروههایی است که بالاترین سطح جذب کودکان را در هائیتی دارد.
سازمان ملل معتقد است که گروههای هائیتی عمدتا از طریق قاچاق سلاح از ایالات متحده، مسلح میشوند.
۱۷ کشور اروپایی از جمله آلمان و فرانسه خواستار تسریع روند بازگشت مهاجران «غیرقانونی» به کشورهایشان شدهاند.
این کشورها روز جمعه در نامهای به کمیسیون اتحادیه اروپا تاکید کردند که قوانین مربوط به بازگشت مهاجران شفافتر شود.
درخواست کشورهای اروپایی برای سختتر شدن قوانین اتحادیه اروپا درباره بازگرداندن مهاجران بدون مدرک، در آستانه نشستی که احتمال میرود موضوع مهاجرت در آن مطرح شود، ارائه شده است.
قرار است نشست رهبران اتحادیه اروپا در تاریخ ۱۷-۱۸اکتبر برگزار شود.
این نامه به نهاد اجرایی اتحادیه اروپا از سوی ۱۴ کشور عضو، از جمله آلمان، فرانسه، ایتالیا و سه کشور بدون ویزای شنگن، ناروی، سوئیس و لیختناشتاین امضا شده است.
یکی از امضاکنندگان این نامه گفت: «باید به کمیسیون اتحادیه اروپا سیگنالی واضح ارسال شود تا یک سیستم بازگشت سختگیرانهتر ایجاد کند. این سیستم باید تعهدات مشخصتری برای همکاری از سوی افرادی که به کشورشان برمیگردند، داشته باشد.»
کمیسیون اروپا به این موضوع فوری واکنش نشان نداد. اما با توجه به اینکه مهاجرت ممکن است در انتخابات پارلمانی آلمان در سپتامبر آینده موضوع مهمی باشد، این موضوع در دستور کار کمیسیون جدیدی که احتمالاً در دسامبر تشکیل میشود، قرار خواهد گرفت.
دولت ائتلافی آلمان پس از افزایش ورود مهاجران و حمایتهای فزاینده از احزاب راست افراطی و محافظهکار، موضع خود را در مورد مهاجرت سختتر کرده است.
ترانه «دستبندها میگویند» از فیلم هندی «گاهی خوشی گاهی غم» به عنوان بهترین آهنگ بالیوودی دهه ۲۰۰۰، در بریتانیا برگزیده شد.
این آهنگ از طریق نظرسنجی شبکه بیبیسی آسیایی، از میان فهرست ۵۰ آهنگ بالیوودی دهه ۲۰۰۰، انتخاب شده است.
بیبیسی جهانی گزارش داد که فهرست ۵۰ آهنگ بالیوودی دهه ۲۰۰۰، از سوی هیئتی از کارشناسان و مجریان، از جمله هارون رشید، نیکیتا کاندا، گاگان گروال، والیسا چوهان و سایر متخصصان صنعت موسیقی تنظیم شده بود.
کاران جوهر، کارگردان فیلم «گاهی خوشی گاهی غم» از انتخاب ترانه «دستبندها میگویند» به عنوان بهترین آهنگ، استقبال کرد و گفت: «فکر میکنم ما در عصری زندگی میکنیم که نوستالژی بسیار مورد احترام است.»
آهنگ «بل چودیان یا دستبندها میگویند» در سال ۲۰۰۱ منتشر شد و به عنوان آهنگ نمادین فیلم درام خانوادگی با حضور برخی از بزرگترین ستارههای بالیوود از جمله آمیتاب باچان، جایا باچان، شاهرخ خان، کاجول، کرینا کاپور خان و هریتیک روشن، شناخته میشود.
نویسنده شعر این آهنگ سمیر آنجان است که توسط جاتین لالیت کمپوز و از سوی پنج آوازخوان هندی، سرایده شده است.
دهه دو هزار برای هندوستان دوره بود که بسیاری از استعدادهای برجسته بازیگری سینمای بالیوود مانند رانبیر کاپور، کارینا کاپور و هرتیک روشن، اولین حضور خود را تجربه کردهاند.
امروزه فیلمهای بالیوود مخاطبانی جهانی دارند و برای علاقمندانش از طریق سرویسهای پخش آهنگهای فیلمها، آسانتر از همیشه، قابل دسترس است.
فیلم «گاهی خوشی گاهی غم» و ترانه برگزیده آن در افغانستان شهرت یافته است.
مجری صدا و سیمای جمهوری اسلامی، در جریان پخش زنده مراسم نماز جمعه علی خامنهای، تهدید کرد که ساختمان ایران اینترنشنال در لندن، میتواند هدف موشکهای سپاه پاسداران قرار گیرد.
جمهوری اسلامی، بارها کارمندان ایران اینترنشنال را تهدید کرده است.
[@portabletext/react] Unknown block type "facebook", specify a component for it in the `components.types` prop
احمد اکبرنژاد، مجری شبکه سه صدا و سیمای جمهوری اسلامی، روز ۱۳ میزان با تهدید شبکه خبری ایران اینترنشنال گفت: «فکر کنم شبکه ایران اینترنشنال خیلی تمایل دارد که هدف موشکهای نقطهزن ما قرار بگیرد.»
این مجری تلویزیون حکومتی جمهوری اسلامی به حملات موشکی سپاه پاسداران به کردستان عراق اشاره کرد و به وضوح تهدید کرد مشابه این حملات میتواند علیه ساختمان ایران اینترنشنال هم انجام شود.
جمهوری اسلامی پیش از این نیز بارها و به شکلی علنی کارکنان شبکه ایران اینترنشنال را تهدید کرده است.
واشینگتنپست روز پنجشنبه، ۲۲ سنبله، گزارش داد که جمهوری اسلامی با تکیه بر شبکههای جنایتکار غربی به برنامهریزی اقدامات خشن علیه مخالفان خود در امریکا و اروپا دست زده است.
این توطئهها که شامل استفاده از باندهای تبهکار بهجای نیروهای اطلاعاتی جمهوری اسلامی است، هشداری برای مخالفان حکومت محسوب میشود.
بر اساس این گزارش، مقامهای بریتانیایی برای محافظت از ایران اینترنشنال، شبکه خبری ماهوارهای مستقر در لندن که مخاطبان میلیونی در ایران دارد و جمهوری اسلامی آن را «غیرقانونی» میخواند، اقدامات قابل توجهی انجام دادهاند.
پوریا زراعتی، یکی از مجریان تلویزیون ایراناینترنشنال، روز جمعه، ۱۰ حمل، از سوی سه مهاجم هدف حمله با چاقو قرار گرفت و برای چند روز در شفاخانه بستری شد.
حدود دو ماه پس از آن واقعه و در روز سهشنبه ۲۲ جوزا، مهران عباسیان، خبرنگار ایراناینترنشنال در سویدن، در پی تهدیدهای امنیتی که پولیس سویدن آن را «جدی و واقعی» ارزیابی کرد، در خانه امن ساکن شد.
روز ۱۸ جوزا، قوه قضاییه جمهوری اسلامی اعلام کرد تهدیدهای خود را علیه شبکه ایراناینترنشنال و خبرنگاران آن ادامه میدهد.
کاظم غریبآبادی، معاون وقت قوه قضاییه جمهوری اسلامی، در این تاریخ با انتشار مطلبی در شبکه اجتماعی اکس، ایران اینترنشنال را «شبکه تروریستی» خواند و کارکنان آن را تهدید کرد.
پنج گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد، روز ۱۱ جوزای امسال با انتشار بیانیهای، خشونت، تهدید و ارعاب جمهوری اسلامی علیه ایران اینترنشنال و خبرنگاران و کارکنان شاغل در آن را محکوم کردند.
این کارشناسان با بیان این که این اقدامات بخشی از یک الگوی گستردهتر سرکوب علیه رسانههای فارسیزبان است، خواستار پایان فعالیتهای هراسافکن حکومت ایران شدند.
شبکه ایران اینترنشنال پیش از این و در ۲۹ دلو سال ۱۴۰۱ پس از تهدیدهای امنیتی مجبور شد پخش تلویزیونی خود را به طور موقت از لندن به واشنگتن منتقل کند.
این شبکه روز سوم میزان ۱۴۰۲ بعد از وقفهای چند ماهه، پخش برنامههای خود را از استودیوی جدید در لندن از سر گرفت.
