جمهوری اسلامی درباره روابط با طالبان: برای منافع اقتصادی، امنیت خود را به خطر نمی‌اندازیم

مبین در حساب کاربری خود در اکس نوشت که حکومت ایران «بیش از ۳۰۰ افغان بی‌گناه» را کشته است. این چهره طالبان گفته است «مسئول کیست و چرا مهاجرین کشته شدند به چه جرمی؟ هیچ‌کس از آن‌ها نمی‌پرسد.»

مبین پس از تسلط طالبان بر افغانستان سخنگوی پولیس این گروه در کابل بود. او گفته است «ایران این تحفه را برای وزیر مهاجرین [طالبان] تقدیم کرد. آیا به این همسایگی می‌گویند؟»

اشاره مبین به دیدار خلیل الرحمن حقانی است که روز گذشته با نماینده ویژه رئیس جمهور در امور ایران در کابل دیدار کرد.

وزیر مهاجرین طالبان در این دیدار گفت که این گروه هم تصمیم دارد تا مهاجران را به افغانستان بازگردانند. حقانی گفته است برای بازگشت مهاجرین باید یک مکانیسم مشترک ایجاد شود تا روند بازگشت با عزت انجام شود.

سازمان حقوق بشری حال وش گزارش به نقل از شاهدان عینی گزارش داد که نیروهای مرزی جمهوری اسلامی شامگاه یکشنبه ۲۲ میزان، در مرز کلگان سراوان به مهاجران افغان که قصد ورود به ایران را داشتند تیراندازی کردند.

شاهدان عینی به حال وش گفته‌اند ۲۶۰ تن از مهاجران در تیراندازی نیروهای نظامی در مرز کلگان کشته شده‌اند.

افغانستان به‌عنوان عضو ناظر در تاریخ ۷ جون ۲۰۱۲ به سازمان همکاری شانگهای پیوست، اما در سه سال گذشته طالبان به نشست‌های آن دعوت نشدند.

شهباز شریف، نخست‌وزیر پاکستان در سخنرانی خوش‌آمدگویی خود به شرکت‌کنندگان نشست سازمان همکاری شانگهای، بر صلح و ثبات در منطقه تاکید کرد.

او در عین حال گفت: «شرکت نمایندگان همه اعضای سازمان همکاری شانگهای در این نشست نشانه استحکام روابط و همکاری بین کشورها است.»

شهباز شریف گفت: تلاش‌های مشترک ما برای عبور از بحران‌های امروز حیاتی است؛ از چالش‌های محیط‌زیست گرفته تا تروریسم و افراط‌گرایی.

سازمان همکاری شانگهای که در سال ۲۰۰۱ توسط روسیه و چین تشکیل شد، شامل ۹ عضو از جمله بلاروس، ایران، پاکستان، هند، قزاقستان، قرغیزستان، تاجیکستان و اوزبیکستان است.

پیشتر خبرگزاری حال‌وش گزارش داد که نیروهای مرزی ایران در منطقه کلگان سراوان به مهاجران افغان که قصد ورود به ایران را داشتند، شلیک کرده‌اند. به گزارش این خبرگزاری، از حدود ۳۰۰ مهاجر افغان تنها ۶۰ یا ۷۰ نفر زنده ماندند و متباقی کشته یا زخمی شده‌اند.

هم‌زمان، برخی از شاهدان عینی که فایل صوتی شان به افغانستان اینترنشنال رسیده گفته‌اند که حدود ۳۰۰ مهاجر افغان از سوی نیروهای نظامی ایرانی هدف قرار گرفته و بیش از ۲۰۰ نفر کشته شده‌اند.

آقای سادات در یادداشتی در شبکه اکس نوشت که این مهاجران برای یافتن پناهگاهی از «وحشی‌گری» طالبان به ایران فرار می‌کردند.

او افزود که افغان‌ها باید بجنگند و کشور خود را از دست حکومت «استبدادی نفرت‌انگیز» طالبان نجات دهند.

این جنرال ارتش حکومت پیشین تاکید کرد که افغان‌ها در حاکمیت طالبان «امنیت، کار و عزت ندارند.»

مقام‌های جمهوری اسلامی و طالبان تاکنون درباره این رویداد واکنش نشان نداده‌اند.

در ویدیوهایی که به افغانستان انترنشنال ارسال شده، دیده می‌شود که طالبان با تهدید و استفاده از سلاح، مردم را از فعالیت در دکان‌های‌شان بازمی‌دارند.

گزارش‌ها حاکی از آن است که چندین دکان در کوچه حاجی غلام نبی مارکت واقع در ناحیه اول لشکرگاه بسته شده‌اند. این دکان‌ها شامل قصابی، رستورانت‌های کوچک و فروشگاه‌های مواد غذایی‌اند.

دکانداران می‌گویند مصارف روزانه‌شان افزایش و کسب و کارشان به شدت کاهش یافته است. آنها معتقدند بسیاری دکان‌داران توانایی پرداخت مالیات اجباری طالبان را ندارند.

برخی از این دکانداران گفتند: «طالبان هیچ دلیلی نمی‌پذیرند و به زور دکان‌ها را می‌بندند.»

طالبان تا کنون در مورد بسته‌شدن این دکان‌ها واکنشی نشان نداده‌ است.

طالبان پس از به دست گرفتن قدرت، سعی کرده‌اند هزینه‌های دولتی را از طریق مالیات‌های سنگین تأمین کنند که این اقدام موجب نارضایتی عمومی شده است.

شهروندان می‌گویند که طالبان خدماتی ارائه نمی‌دهند، اما به طور یک‌جانبه از مردم پول دریافت می‌کنند.

اتحادیه‌های کارگری و تجار این مالیات‌ها را «کمرشکن» خوانده‌اند.

یونیسف در گزارشی نوشته که دختران در افغانستان در زندگی روزمره خود با چالش‌های قابل توجهی مواجه‌اند و برعکس بسیاری از نقاط جهان، حقوق آن‌ها سلب شده است.

کاتریل راسل، مدیر اجرایی یونیسف می‌گوید: «آموزش فقط فرصت‌ها را فراهم نمی‌کند بلکه از دختران در برابر ازدواج زودهنگام، سوءتغذیه و سایر مشکلات صحی محافظت می‌کند.»

بی‌بی‌گل، ۱۷ ساله، یکی از هزاران دختری است که پس منع مکاتب بالاتر از صنفش دختران از سوی طالبان، مجبور به ازدواج زیر سن شده است.

او به یونیسف درباره محرومیت خود از آموزش گفت: «من اخیرا نامزد شدم و بدترین قسمت این است که والدینم حتا مرا مجبور به انجام آن نکردند، من فقط امید خود را از دست دادم و فکر نمی‌کردم فرصتی برای تحقق رویاهایم پیدا کنم.»

بی‌بی‌گل افزود: «با اینکه نامزدم از من خیلی بزرگتر است، با پیشنهاد ازدواج با اوموافقت کردم.» او می‌گوید اگر از درس محروم نمی‌شد ازدواج را قبول نمی‌کرد.

یک دانش‌آموز دختر دیگر نیز ۱۷ سال و یک کودک چهارماهه دارد، می‌گوید: پس از بسته شدن مکاتب، به من گفتند باید ازدواج کنم چون کار دیگری ندارم.

او افزود: با شنیدن این سخنان به عنوان یک کودک، قلبم شکست و روحم زخمی شد.

این دانش‌آموزش ۱۴ ساله بود که طالبان مکاتب دخترانه بالاتر از صنفش شش را بست.

بر اساس آمار یونیسف، از سپتامبر ۲۰۲۱ تاکنون حدود ۱.۴ میلیون دختر از آموزش فراتر از صنف ششم محروم شده‌اند. یونسکو نیز علام کرده که در مجموع اکنون ۲.۵ میلیون دختر از آموزش محروم‌اند که این رقم ۸۰ دختران واجد شرایط مکتب در افغانستان را تشکیل می‌دهد.

طبق گزارش‌ها متعدد ازدواج‌های اجباری و زیرسن پس از قدرت‌گیری طالبان در افغانستان افزایش چشمگیری یافته است.