کمیته حفاظت از خبرنگاران منع پخش تصویر موجودات زنده به دست طالبان را نگران‌کننده خواند

سازمان ملل متحد روز دوشنبه گزارش مفصل ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر درباره وضعیت حقوق بشری در افغانستان را منتشر کرد. به گفته بنت، او روز ۱۱ عقرب این گزارش را به مجمع عمومی سازمان ملل ارائه خواهد کرد.

در این گزارش به سرکوب زنان در اعتراض به حجاب مورد نظر طالبان اشاره شده است. برخی از این معترضان به پاسگاه پولیس انتقال یافته و در آنجا با خشونت کلامی و فیزیکی مواجه شدند.

یکی از قربانیان به گزارشگر ویژه سازمان ملل گفت: «در حین بازجویی، مورد ضرب و شتم قرار گرفتم، سرم را به دیوار کوبیدند... یکی از آن‌ها حجابم را پاره کرد و به بخش‌های خصوصی بدنم دست زد.»

در این گزارش درباره تعرض و تجاوز به زنان بازداشتی آمده‌است: «اطلاعات منابع معتبر نشان می‌دهد که در جریان این سرکوب، زنانی مورد تجاوز یا آزار جنسی قرار گرفته‌اند.»

در این گزارش به تاثیر منفی زندان بر زنان فعال اشاره شده‌است. تعدادی از زنان زندانی به گزارشگر ویژه گفتند که هرچند در زندان خشونت جنسی را تجربه نکرده‌اند، اما از سوی جامعه و خانواده‌های خود طرد شده‌اند.

گزارشگر ویژه از میزان بالای خشونت علیه زنان و دختران در افغانستان ابراز نگرانی کرده و افزوده است که به دلیل قوانین سرکوبگرانه، خشونت جنسیتی در افغانستان تحت حاکمیت طالبان وخیم‌تر شده است.

در این گزارش گفته شده که قوانین و سیاست‌های طالبان، زنان را از حقوق اولیه‌شان محروم کرده است.

در گزارش آمده‌است: «در حالی که زنان و دختران بیشتر تحت تاثیر این سیاست‌های سرکوبگرانه قرار گرفته‌اند، تمام افغان‌ها، فارغ از جنسیت، از حقوق خود محروم شده‌اند و این موضوع آسیب‌های ویرانگر و ماندگاری به‌دنبال خواهد داشت.»

بنت در گزارشش گفته‌است که قانون امر به معروف و نهی از منکر طالبان «بیش‌از‌پیش آزار و اذیت علیه زنان و دختران را نهادینه می‌کند.»

گزارشگر ویژه از افزایش موارد افسردگی، اضطراب، انزوا و حتی خودکشی در میان زنان خبر داده و هشدار داده است که «نهادینه‌سازی سرکوب جنسیتی توسط طالبان و انسان‌زدایی از زنان و دختران، احتمالاً ایدئولوژی خطرناکی را در نسل‌های بعدی در افغانستان، به‌ویژه میان پسران و مردان جوان، پدید می‌آورد.»

بنت همچنین تاکید کرده است که «سیستم سرکوب جنسیتی طالبان می‌تواند مصداق جنایت علیه بشریت، از جمله آزار جنسیتی باشد.»

او وضعیت کنونی افغانستان را به عنوان مثالی روشن از آپارتاید جنسیتی توصیف کرده است.

در ادامه، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل به ادعای نمایندگی طالبان از کل مردم افغانستان اشاره کرده است: «رژیم طالبان نه فراگیر است و نه نماینده‌ جامعه افغانستان به شمار می‌رود.»

گزارشگر ویژه افزود که طالبان به ویژه در سطوح بالای رهبری، عمدتاً مردان سنی‌مذهب پشتون اند. براساس گزارش، طالبان مدعی وحدت در کشور است، اما گروه‌های قومی، مذهبی و زبانی بیرون از گروه طالبان را مورد تبعیض، حذف و طرد قرار داده‌است.

اخیرا وزارت امر به‌معروف طالبان یک فایل صوتی از اظهارات وزیر این گروه را منتشر کرد که در آن خالد حنفی می‌گوید یک زن بالغ حتی اجازه ندارد موقع نماز خواندن به یک زن دیگر «الحمدالله و سبحان‌الله» بگوید چه رسد به اینکه او ترانه بخواند.

حنفی گفت: «وقتی زنان اجازه تکبیر و آذان ندارند نمی‌توانند ترانه و آهنگ بخوانند.» او بر تطبیق تدریجی قانون امر به معروف نیز اشاره کرد.

یک زن افغان از کابل به تلگراف گفت: «هر چه او [طالبان] بگوید برای ما نوعی شکنجه روحی است.»

او افزود: «زندگی در افغانستان برای ما زنان بسیار دردناک است. افغانستان فراموش شده است، به همین دلیل است که ما را سرکوب می‌کنند، آنها ما را روزانه شکنجه می‌کنند.»

طالبان از بازگشت به قدرت به‌طور سیستماتیک حقوق زنان افغان را نقض کرده‌است.

این گروه قبلا به زنان دستور داد که صورت خود را بپوشانند و از صحبت کردن در حضور مردان «نامحرم» خودداری کنند.

طالبان با الزامی کردن «محرم» برای زنان در بیرون از خانه و تحمیل قوانین سخت‌گیرانه دیگر، گفته که درصورت سرپیچی از این قوانین، زنان بازداشت خواهند شد.

یکی از کارمندان پیشین ملکی گفت: «آنها [طالبان] جنگ همه جانبه علیه ما به‌راه انداخته اند و ما کسی را در جهان نداریم که صدای ما را بشنود.»

او افزود: «جهان ما را رها کرده است. آنها ما را به طالبان واگذار کردند و هر اتفاقی که اکنون برای ما می‌افتد، نتیجه سیاست‌های غرب است.»

طالبان می‌گوید که حقوق زنان را در چارچوب شریعت رعایت می‌کند. این گروه عمدتاً بر حق میراث و بد ندادن زنان تاکید کرده‌است اما اشاره‌ای به حقوق مدنی و سیاسی زنان نکرده‌است.

یک زن از ولایت هرات گفت: «آنها [طالبان] می‌خواهند که ما اصلا وجود نداشته باشیم و کاری از دست ما بر نمی‌آید.»

او اضافه کرد: «ممکن است در نهایت موفق شوند، زیرا بسیاری به دلیل فشارها دست به خودکشی می‌زنند.»

این زن افزود: «طالبان فکر می‌کنند حکومت افغانستان کارش فقط سرکوب زنان است. ما با زن به‌دنیا آمدن مرتکب جنایت نشدیم.»

این روزنامه نوشت که شدت گرفتن سرکوب و تبعیض علیه زنان باعث اختلاف نظر در میان طالبان شده‌است.

یک مقام ارشد طالبان به تلگراف از ناامیدی طالبان «میانه‌رو» از عناصر تندروی این گروه گفت.

این مقام افزود: «کسی باید جلوی امیر المومنین را بگیرد. بسیاری از اعضای طالبان خشمگین و نگران‌اند که با اقدامات او، ممکن است افغانستان را به همان سرعتی که تصرف کردیم، از دست بدهیم.»

این مقام توضیح داد: «آن‌ها نگران‌اند که به محض ظهور یک جایگزین برای طالبان، مردم شورش کنند و غرب دوباره ما را بمباران کند.»

سران بریکس در بیانیه پایانی شانزدهمین نشست خود که روز چهارشنبه، دوم عقرب منتشر شد، بر تامین حقوق اولیه شهروندان افغانستان، از جمله حقوق زنان، دختران و اقوام مختلف تاکید کرده‌اند.

در این بیانیه، از طالبان خواسته شده است که درهای مکاتب و دانشگاه‌ها را به روی دختران بگشایند. آنان همچنان خواهان حل‌وفصل فوری و صلح‌آمیز مسئله افغانستان شدند.

حامد کرزی روز دوشنبه با دیمیتری ژیرنوف، سفیر روسیه در کابل، دیدار کرد.

دفتر حامد کرزی در بیانیه‌ای اعلام کرد که رئیس‌جمهور پیشین از موضع فدراسیون روسیه در چارچوب نشست‌های «فرمت مسکو» و بریکس در قبال افغانستان ابراز خرسندی کرده است.

کرزی گفته است: «بیانیه بریکس، که از افغانستانی مستقل، متحد و صلح‌آمیز حمایت کرده و بر احیای حقوق اساسی افغان‌ها تاکید دارد، قابل تقدیر است.»

رئیس‌جمهور پیشین همچنین تاکید کرد که «دستیابی به صلح و ثبات پایدار در کشور مستلزم تفاهم ملی است.»

شانزدهمین اجلاس سران بریکس با حضور ۳۶ کشور و شش سازمان بین‌المللی روز سه‌شنبه، اول عقرب، در شهر کازان، جمهوری تاتارستان فدراسیون روسیه برگزار شد.

حسن عباس روز دوشنبه به افغانستان اینترنشنال گفت که طالبان همچنان به پاکستان وابسته هستند، اما این وابستگی با گذشت زمان کمتر شده‌است.

به گفته او، در دهه نود میلادی، پاکستان، عربستان سعودی و امارات طالبان را به رسمیت شناختند، اما در این دوره، طالبان با کشورهایی چون اوزبیکستان، چین، روسیه، امارات و قطر روابط نزدیکی برقرار کرده‌‌است. همچنین، حضور دیپلومات‌های متعدد در افغانستان نشان می‌دهد که طالبان دیگر به پاکستان نیازمند نیستند.

عباس افزود که از نظر سیاسی و دیپلوماتیک وابستگی طالبان به پاکستان کاهش یافته است، اما از لحاظ اقتصادی، این وابستگی همچنان پابرجاست؛ زیرا کالاهای تجاری از طریق بندر کراچی به افغانستان وارد می‌شوند و پاکستان نیز به دلیل منافع تجاری، خواهان ادامه این تعاملات است.

وی گفت که «طالبان به خوبی از نقطه ضعف‌های اقتصادی پاکستان آگاه است.»

به گفته عباس، از نظر امنیتی و اطلاعاتی، منافع طالبان و پاکستان در تعارض است؛ در حالی که در گذشته طالبان از نظر اطلاعاتی به پاکستان وابسته بودند.

او توضیح داد که روابط طالبان با پاکستان روز به روز تیره‌تر می‌شود، اما پاکستان همچنان روابط خود را با شبکه حقانی و شخص سراج‌الدین حقانی حفظ کرده است.

عباس در پاسخ به سوالی درباره دست‌یابی پاکستان به "عمق استراتژیک" در افغانستان، گفت که «این ایده در پاکستان به یک شوخی تبدیل شده و می‌گویند این طالبان هستند که به عمق استراتژیک در پاکستان دست یافته‌است.»

او همچنین اشاره کرد که در گذشته دولت‌های افغانستان پاکستان را به تشدید ناامنی در این کشور متهم می‌کرد، اکنون این معادله معکوس شده و پاکستان، طالبان را به حمایت از گروه‌های مخالف خود متهم می‌کند.

عباس گفت که در اوایل پاکستان روابط خوبی با ملایعقوب داشت، اما این روابط به تدریج سرد شده‌است.

پیش از این وزیر دفاع طالبان علیه پاکستان به علت حملات هوایی در افغانستان موضع گرفته و از این کشور انتقاد کرده بود.

این استاد دانشگاه دفاع ملی در امریکا با تاکید بر روابط سراج‌الدین حقانی با پاکستان اضافه کرد: «حقانی با توجه به فضای ضدپاکستانی در افغانستان، نمی‌خواهد یک چهره وابسته به پاکستان معرفی شود. چرا که قصد دارد در آینده به عنوان رهبر کل طالبان شناخته شود.»

عباس در پاسخ به سوالی درباره اینکه برخی اعضای کابینه طالبان دارای پاسپورت پاکستانی هستند و آیا می‌توانند علیه پاکستان موضع بگیرند، گفت که اگرچه این موضوع صحت دارد، اما هیچ‌کدام از اعضای کابینه طالبان جرئت حمایت آشکار از پاکستان را ندارند؛ زیرا اگر کسی از پاکستان حمایت کند، رهبر طالبان سریعاً او را به سکوت وادار می‌کند.

عباس در ادامه افزود که پاکستان بهای حمایت خود از طالبان را پرداخته است و این حمایت اشتباهی از سوی پاکستان بود. به گفته این نویسنده پاکستانی، پاکستان اکنون از بازی افغانستان کنار گذاشته شده است، در حالی که کشورهای قطر، چین، آسیای مرکزی و امارات قراردادهای بزرگ را در افغانستان به دست می‌آورند. به گفته او، پاکستان نیز با انجام اقداماتی در تلاش است تا به صحنه بازگردد.

مسئولان شفاخانه خصوصی شکران، از جمله شبیر احمد صافی، داکتر بخش جراحی در شبرغان گفتند که وضعیت آنان عادی و تحت کنترول است.

پیش از این دو مادر در ننگرهار و دایکندی پنج فرزند به دنیا آورده بودند.

این گزارش در حالی منتشر می‌شود که افغانستان از میزان بالای مرگ‌ومیر در هنگام زایمان برخوردار است.

سازمان ملل متحد اعلام کرده است که افغانستان بیشترین تعداد مرگ‌و میر مادران هنگام زایمان را دارد و هر دو ساعت یک زن در هنگام زایمان جان خود را از دست می‌دهد.