خبرگزاری فرانسه در گزارشی نوشت که شماری از دیپلوماتهای افغانستان، بستن سفارتخانههای این کشور در لندن و اسلو به درخواست طالبان را گامی برای پذیرش طالبان میدانند. این خبرگزاری نوشت که طالبان در عرصه دیپلوماتیک به موفقیتهای کوچکی دست یافته است.
سفارتهای افغانستان در لندن و اسلو که تا مدتها توسط دیپلوماتهای دولت پیشین افغانستان اداره میشدند، اخیرا در پی درخواست طالبان بسته شدند.
وزارت خارجه ناروی با بیان این که طالبان در واقع کنترول دولت افغانستان را در دست دارند، تعطیلی سفارت را توجیه کرد. لندن نیز این اقدام را به درخواست طالبان و بهعنوان راهی برای مواجهه عملی با شرایط فعلی افغانستان تفسیر کرد.
در گزارش خبرگزاری فرانسه آمده است برای بسیاری تصامیم این دو کشور بهعنوان «تسلیم در برابر طالبان» و «خیانت» به آرمانهای دموکراتیک افغانستان تلقی شده است.
نظیفالله سالارزی، سفیر افغانستان در بلجیم این اقدام را خیانتبار خواند و گفت: «چگونه میتوانید به نامهای از طرف گروهی که به رسمیت نمیشناسید، پاسخ مثبت بدهید؟»
نقش طالبان در امنیت منطقهای و دیپلوماسی مهاجرت
گزارش افزوده که یکی از دلایل اصلی این تغییر موضع کشورهای غربی در برابر طالبان، مسائل امنیتی و مهاجرتی است.
در حالی که طالبان تنها پنج نمایندگی پراگ، لاهه، مادرید، صوفیه و قنسولگری مونیخ را در اروپا را به رسمیت میشناسد دیپلوماتهای افغان نگراناند که آلمان کشوری که بیش از نیم میلیون افغان در آن زندگی میکنند، همانند لندن و اسلو عمل کند.
گفته میشود آلمان در حال مذاکره با طالبان برای اخراج برخی از «افغان مجرم» بوده و توافقهای مشابهی نیز با میانجیگری قطر و اوزبیکستان در جریان است.
گزارش افزوده که کشورهای غربی بهویژه با افزایش تهدیدات ناشی از داعش، به دنبال این هستند که طالبان را بهعنوان شریک امنیتی در مبارزه با تروریسم بشناسند.
خبرگزاری فرانسه نوشته که حتی برخی کارشناسان معتقدند که کشورهای غربی ناچار به برقراری ارتباط عملی با طالبان بهعنوان حاکمان برحال افغانستان هستند.
یک پیروزی دیپلوماتیک مهم برای طالبان
گزارش افزوده هرچند تصمیم بریتانیا و ناروی، بهظاهر کوچک به نظر میرسد، اما بهعنوان یک موفقیت مهم دیپلوماتیک برای طالبان تلقی میشود و نشاندهنده آن است که جهان به تدریج مجبور به پذیرش واقعیت جدید افغانستان میشود.
گیل دورونسورو، پژوهشگر در بخش افغانستان معتقد است که تصمیم بریتانیا و ناروی با رویکرد واقعگرایی حاکی از آن است که غرب بهطور غیررسمی در حال پذیرش طالبان بهعنوان تنها گزینه موجود برای افغانستان است.
خبرگزاری فرانسه همچین نوشته است که حضور طالبان در نشست بینالمللی تغییرات اقلیمی در آذربایجان نشانهای از آغاز فرایند تعامل رسمیتر جهان با این گروه است.
گزارش افزوده که به نظر میرسد که طالبان بهتدریج در حال دستیابی به نوعی مشروعیت بینالمللی هستند و احتمالا این روند در آینده ادامه خواهد داشت.
او در حال حاضر نماینده فلوریدا در مجلس نمایندگان امریکا و از حامیان برجسته دونالد ترامپ است.
مایک والتز، ۵۰ ساله، تجربیات نظامی و سیاسی خود را در کتابی تحت عنوان «دیپلومات جنگجو: نبردهای یک کلاهسبز از واشنگتن تا افغانستان» منتشر کرده است.
ولتز از منتقدان نحوه مدیریت خروج امریکا از افغانستان از سوی اداره جو بایدن است و این روند را «شرمآور» توصیف کرده است.
او همچنین در ماه میزان پارسال، در نشستی در کانگرس گفت که طالبان به کشتار نظامیان پیشین افغانستان و آزار و اذیت آنها ادامه داده است.
این نظامی امریکایی در ماه دلو پارسال، در یک نشست استماعیه در کانگرس که زلمی خلیلزاد فراخوانده شده بود، از نماینده پیشین امریکا در امور صلح افغانستان که گفته بود طالبان در مهار القاعده و داعش موفق عمل کرده، انتقاد کرد. آقای والتز گفت که «اتکا به یک گروه تروریستی برای از بین بردن یک گروه تروریستی دیگر، خطرناک و اشتباه بزرگ است.»
والتز در ماه قوس ۱۴۰۱ با اشاره به مجازات شهروندان افغانستان توسط طالبان، گفت در افغانستان زنان سرکوب و کودکان رادیکالیزه شدهاند و نسل دیگری از تروریستها برای حمله به ایالات متحده استخدام میشوند.
این مقام امریکایی در سنبله پارسال به فاکسنیوز گفت القاعده در افغانستان به کمک حکومت طالبان و تجهیزات امریکایی، بار دیگر در حال احیای مجدد و تحقق «رویای بنلادن» است. مایک والتز افزود که سربازان امریکا مجبورند در آینده دوباره به افغانستان برگردند و با تروریسم بجنگند.
او در یادداشتی در شبکه اکس با کنایه نوشت: «اما هیچ یکی از مقامهای اداره جو بایدن استعفا نکرد یا برکنار نشد.»
آقای والتز همچنین از منتقدان سرسخت چین و فعالیتهای بیجینگ در منطقه آسیا پسیفیک است. در کنار این، او به دنبال تهاجم روسیه به اوکراین، از جو بایدن خواست که تسلیحات بیشتری در اختیار اوکراین قرار دهد.
مشاور امنیت ملی امریکا مقام قدرتمندی در دولت امریکا است که برخلاف بسیاری از مناصب ارشد دولت در ایالات متحده، انتصاب او مستلزم تایید مجلس سنا نیست.