رئیس‌الوزرای طالبان افزایش جمعیت را از عوامل کم‌آبی در افغانستان خواند

پیت هگزت در کمپ جولین در کابل که پایگاه نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت (آیساف) بود، به عنوان مربی در مرکز ضدشورش خدمت کرد.

هگزت از دانشگاه‌های هاروارد و پرینستون فارغ‌التحصیل شده و علاوه بر افغانستان، در عراق و گوانتانامو نیز خدمت کرده است.

او در سال ۲۰۱۹، در دروه ریاست‌جمهوری اول دونالد ترامپ، از رئيس‌جمهور خواست که کهنه‌سربازان متهم به جنایات جنگی را عفو کند. هگزت درباره پرونده‌‌های این سربازان و با خانواده‌های‌شان در برنامه خود در فاکس‌نیوز صحبت می‌کرد.

به دنبال تلاش‌های آقای هگزت، در همان سال، دونالد ترامپ یک کماندوی پیشین ارتش امریکا را که قرار بود به اتهام کشتن یک افغان مظنون به بمب‌گذاری محاکمه شود، عفو کرد. همچنین، یک نیروی دیگر ارتش امریکا که به جرم صدور دستور تیراندازی به سه افغان و کشتن دو نفر از آن‌ها محکوم شده بود، مورد عفو قرار گرفت.

100%

خبرگزاری رویترز انتخاب پیت هگزت به عنوان وزیر دفاع را یکی از غافلگیرکننده‌ترین گزینه‌های ترامپ خوانده است. او نگاه بدبینانه‌ای به ناتو دارد و از متحدان این پیمان به دلیل «ضعیف بودن» انتقاد کرده است.

آقای هگزت ۴۴ ساله است و بنابر اطلاعات منتشرشده در وبسایت رسمی‌اش، او در ارتش امریکا در افغانستان، عراق و خلیج گوانتانامو خدمت کرده است.

ترامپ، هگزت را فردی «سرسخت، با هوش» و یک معتقد واقعی به شعار «اول امریکا» خوانده است.

رئیس‌جمهور منتخب امریکا در بیانیه‌ای نوشت: «با حضور پیت در رهبری، دشمنان امریکا باید در حالت آماده‌باش باشند. ارتش ما دوباره بزرگ خواهد شد و امریکا هرگز عقب‌نشینی نخواهد کرد.»

هگزت گفته است که ارتش امریکا را در سال ۲۰۲۱ پس از آن‌که این نیرو او را به دلیل دیدگاه‌های سیاسی و مذهبی‌اش به حاشیه راند، ترک کرده است.

گزینه ترامپ برای وزارت دفاع، برای احراز این کرسی باید رای اعتماد مجلس سنا را به دست بیاورد.

هنوز از تلفات و خسارات احتمالی این زمین‌لرزه اطلاعی در دست نیست.

اخیرا چندین زمین لرزه مناطق مختلف افغانستان به ویژه بدخشان را تکان داده است.

کوفی در گفت‌وگو با روزنامه گلوب اند میل که روز سه شنبه نشر شد، به قوانین سرکوب‌گرانه طالبان علیه زنان، به‌ویژه قانون امر به معروف و نهی از منکر که صدای زنان را «عورت» خوانده، اشاره کرده است.

او با اشاره به دو دهه تحول در افغانستان گفت که اکنون تفاوت قوانین طالبان با ۳۰ سال قبل در این است که زنان افغان امروز تجربه زندگی در جامعه‌ای آزادتر را دارند.

او بیان کرد: «در آن زمان زنان مقاومت نمی‌کردند چون تجربه از فضای متفاوت نداشتند.»

کوفی یادآور شد که در دوره نخست حکومت طالبان در سال ۱۳۷۶، فرمان رسمی برای منع صدای زنان در عرصه عمومی وجود نداشت و همچنین شبکه‌های اجتماعی نیز فعال نبودند.

او با اشاره به محدودیت‌های جدید طالبان علیه زنان، می‌پرسد: «چگونه می‌توان در شرایطی زندگی کرد که همه چیز تحت کنترول است؟ چگونه می‌توان با ترس از آنچه ممکن است به شما و خانواده‌تان در صورت عدم رعایت این قوانین رخ دهد، به زندگی ادامه داد؟»

با این وجود، کوفی باور دارد که هرچه طالبان سختگیرانه‌تر عمل کنند، زنان بیشتری در کشور به مخالفت و اعتراض می‌پردازند. او افزود: «وقتی با زنان صحبت می‌کنم، به من می‌گویند چیزی برای از دست دادن ندارند؛ چون، همه چیز را از دست داده‌اند.»

کوفی همچنین با نگرانی از بی‌توجهی جامعه جهانی به وضعیت زنان افغانستان گفت: «ما نمی‌خواهیم دنیا برای ما سیاست تعیین کند؛ خود مان این کار را انجام خواهیم داد. ما مردم را بسیج کرده و روایت خود را شکل خواهیم داد. فقط نیاز داریم که جامعه بین‌المللی از ما حمایت کرده و با ما استراتژی‌های مشترک ایجاد کند.»

او تأکید کرد که استقلال سیاسی زنان افغانستان باید به رسمیت شناخته شود.

به گفته یک منبع نزدیک به طالبان، استخبارات این گروه از بیومتریک برای شناسایی و بازداشت این جنگجویان و فرماندهان در ولایات خوست، پکتیا و پکتیکا استفاده کرده است.

یک فرمانده مشهور طالبان با نام سنگری در ولسوالی مندوزیو در ولایت خوست در میان بازداشتی‌ها است.

گفته می‌شود سنگری در جذب جنگجویان طالبان به صفوف تحریک طالبان پاکستانی و دیگر گروه‌های شبه‌نظامی ضد پاکستان نقش برجسته داشته است.

اخیرا بسیاری از جنگ‌‌جویان طالبان «ناراضی» با وساطت مفتی نور ولی به گروه تحریک طالبان پاکستانی و گروه شبه‌نظامی حافظ‌گل بهادر پیوسته‌اند.

برخی جنگجویان طالبان در ولایت خوست، لوگر، غزنی، میدان وردک، پکتیا و پکتیکا به تی‌تی‌پی و یا گروه حافظ‌گل بهادر پیوسته‌ و برخی نیز کشته شده‌اند.

منبع افزود که شمار طالبان پاکستانی نسبت به قبل افزایش یافته و طالبان افغان زیر فشار حکومت پاکستان به شناسایی و بازداشت جنگجویان افغان در صفوف تحریک طالبان پاکستانی روی آورده است.

این منبع گفت: «برخی از رهبران طالبان افغان نیز نگران افزایش قدرت جنگی تحریک طالبان پاکستانی‌اند، زیرا هر طالب ناراض نزد مفتی نور ولی می‌رود و جذب تحریک طالبان پاکستانی و یا حافظ‌گل بهادر می‌شود.»

در آغاز سال جاری، ملاهبت‌الله، رهبر طالبان، نیروهای این گروه را در ولایات قندهار، غزنی، میدان وردک و در برخی ولسوالی‌های مرزی خوست، پکتیا و پکتیکا مستقر کرد تا بر فعالیت‌های طالبان پاکستانی نظارت کنند‌.

این منبع می‌گوید که طرح ملاهبت‌الله برای استقرار نیروهای طالبان در مرزها کمکی نکرد زیرا طالبان پاکستانی، دوستانی در صفوف طالبان افغان در هلمند، قندهار و ارزگان دارد.

این منبع می‌افزاید که برعکس «آنها [طالبان افغان] با تحریک طالبان پاکستان و دیگر جنگجویان خارجی در عبور از مرز و اشتراک در درگیری‌ها، همکاری می‌کنند.»

تحلیل‌گران افغانستان و پاکستان معتقدند که فشار اسلام‌آباد بر طالبان افغان برای کنترول تحریک طالبان پاکستان نتایج قابل توجهی در بر نداشته و این اقدام جدید طالبان نیز احتمالا اسلا‌م‌آباد را قانع نکند.

این منبع می‌گوید که حکومت طالبان امیدوار بود که پس از پایان دوره تصدی جنرال عاصم منیر، رئیس ستاد ارتش پاکستان، شاهد تغییر در سیاست نظامی پاکستان در رابطه با مذاکرات با طالبان باشد.

منیر پیشتر به طالبان هشدار داد که برای حفظ امنیت شهروندان پاکستانی ممکن است کل افغانستان آسیب ببیند.

به دنبال سال‌ها درگیری طالبان با حکومت پیشین افغانستان، صدها هزار نفر، به‌ویژه از روستاها و ولایات دوردست، خانه‌های خود را ترک کرده و به شهرهای بزرگ از جمله کابل پناه آورده بودند.

وزارت مهاجرین طالبان در خبرنامه‌ای گفت که با همکاری تیم فنی سازمان‌های بین‌المللی، ثبت و بایومتریک ۵ هزار خانواده بی‌جاشده داخلی برای تسهیل بازگشت آنان به محل زندگی اصلی‌شان آغاز شده است.

خلیل‌الرحمن حقانی، وزیر امور مهاجرین و عودت‌کنندگان طالبان بیان کرد که با روی کار آمدن طالبان، هزاران خانواده بی‌جاشده داخلی به‌صورت داوطلبانه به مناطق اصلی‌شان بازمی‌گردند.

او افزود: «در گام نخست، ۵ هزار خانواده بی‌جاشده از شهر کابل به محلات اصلی‌شان در ولایات مختلف، به‌ویژه ولایت قندوز، منتقل خواهند شد.»

همچنین سردار شیرزاد، رئیس رسیدگی به وضعیت بی‌جاشدگان داخلی وزارت مهاجرین طالبان، از موسسات بین‌المللی درخواست کرد که از برنامه بازگرداندن بی‌جاشدگان حمایت کنند.

او از نهادهای ملی و بین‌المللی خواست تا در زمینه تامین سرپناه، مواد خوراکی و سایر نیازهای ضروری این خانواده‌ها با وزارت امور مهاجرین همکاری داشته باشند.

او گفت که با حمایت نهادهای بین‌المللی، تمام بی‌جاشدگان، که تعداد آن‌ها حدود ۲.۵ میلیون نفر است، به مناطق اصلی‌شان منتقل خواهند شد و این موضوع از اولویت‌های اصلی این وزارتخانه است.

طالبان درحالی برنامه بازگرداندن بی‌جاشدگان داخلی را آغاز کرده است که روند اخراج مهاجرین از کشورهای ایران و پاکستان افزایش یافته است.