در ویدیوهایی که به افغانستان اینترنشنال رسیده، ملیپوشان دوچرخهسواری از افغانستان و بیرون این کشور به صورت دستهجمعی علیه آنچه انجام فساد گسترده در فدراسیون دوچرخهسواری میگویند، اعتراض میکنند. ورزشکاران معتقدند که حین خروج ورزشکاران از افغانستان فساد گسترده صورت گرفته است.
لایق الله شایق فضلی، صبیر دوست، سلیمان شاه محمدی، احمد نوید احمدی و آرش روحی که تعدادی از آنان در داخل و برخی در ایران زندگی میکنند، میگویند که فضل احمد فضلی، رئیس پیشین فدراسیون بایسکلرانی افغانستان حین خروج ورزشکاران از افغانستان فساد گسترده انجام داده و اعضای خانواده خود را به جای ورزشکاران به خارج از کشور منتقل کرده است.
احمد نوید احمدی میگوید که هفده سال در دوچرخهسواری فعالیت کرده، عضو هیئت رهبری فدراسیون بوده و از رقابتهای داخلی و خارجی نیز برای افغانستان مدال کسب کرده است.
لایق الله شایق فضلی نیز میگوید که ده سال برای دوچرخهسواری زحمت کشیده. او از اتحادیه بینالمللی این رشته ورزشی (UCI) میخواهد که وضعیت خروج ورزشکاران دوچرخهسواری از افغانستان را بررسی کند.
او میگوید وقتی در این مورد با آقای فضلی تماس گرفته، با تهدید و ناسزا روبهرو شده است.
صبیر دوست دیگر ورزشکار دوچرخهسواری است که میگوید رئیس پیشین فدراسیون مرتکب خیانت شده است.
سلیمان شاه محمدی نیز که ٩ سال در این رشته ورزشی فعالیت کرده میگوید که او در ایران در وضعیت نامناسب و بد به سر میبرد.
آرش روحی، خود را ملیپوش فراموش شده افغانستان میداند. او میگوید که بعد از آمدن طالبان مجبور شده تا به ایران مهاجرت کند.
این ملیپوش افغان میگوید: «با وجودی که به صورت قانونی به ایران آمدم؛ اما در اینجا زندگی برای ما بسیار دشوار است، مردم و پولیس ایران با ما مشکل دارند و ما در رنج و عذاب زیادی هستیم.»
او اضافه میکند که آقای فضلی به او و ورزشکاران دیگر توجه نکرد و به جایش اعضای فامیل و خانواده خود را به نام ورزشکار از افغانستان بیرون برد.
قابل یادآوریست که چندی پیش فضل احمد فضلی، رئیس پیشین فدراسیون دوچرخهسواری افغانستان به اتهام انجام فساد گسترده حین خروج ورزشکاران از افغانستان متهم و توسط اتحادیه بینالمللی دوچرخه سواری از ریاست فدراسیون افغانستان تعلیق شد.
ورزشکاران پرورش اندام افغانستان هفت مدال (یک طلا، دو نقره و چهار برنز) از رقابتهای جهانی پرورش اندام در مالدیو کسب کردند.
صالح محمد محمدی ستاره سنوکر افغانستان در مسابقات قهرمانی جهان در بخش پیشکسوتان در دوحه قطر نایب قهرمان جهان شد. محمدی پس از دوازده مسابقه و کسب ٩ پیروزی به این مقام رسید.
تیم قوتالرمی نیز از فستیوال هنرهای رزمی در اوزبیکستان سه مدال طلا و سه نقره کسب کرد.
به گفته آقای ملکزی این کمکها علیرغم چالشها و مشکلات فراوانی که به خصوص پیش روی والیبال زنان در افغانستان بوده، تیم ملی زنان والیبال این کشور توانسته که بعد از تغییر نظام سیاسی به بازیهایش ادامه دهد و در رقابتهای بینالمللی و قارهای حضور داشته باشد.
تیم والیبال زنان افغانستان با کمک فدراسیون جهانی و شورای المپیک آسیا در نوزدهمین دوره بازیهای آسیایی در هانگژوی چین، بازیهای همبستگی کشورهای اسلامی و مسابقات چلنج کپ مرکز آسیا حضور پیدا کرد که اعتماد به نفس و امید را در بین ورزشکاران والیبالیست افزایش داد.
به گفته دبیرکل فدراسیون والیبال افغانستان، تیم والیبال زنان تنها تیم ورزشهای گروهی زنان است که به نمایندگی از افغانستان در مسابقات بینالمللی شرکت میکند.
ملکزی میگوید که FIVB نه تنها اجازه شرکت در مسابقات والیبال را به تیم زنان افغانستان داده که برای سفر، هزینه، اقامت و در تمام موارد به این تیم کمک میکند که نشان دهنده تعهد و حمایت آنان از ورزش است.
او میگوید که حضور تیم والیبال زنان افغانستان در بازیهای آسیایی یک تورنمنت ویژه برای زنان افغانستان بود. درست است که تیم والیبال زنان افغانستان در این رقابتها مقامی کسب نکرد؛ اما بسیار مورد توجه و حمایت تماشاگران واقع شد و توجه گسترده رسانههای جهان را به خودش جلب کرد.
ملکزی میگوید که فدراسیون والیبال افغانستان قصد دارد یک پروژه طولانی مدت چهار ساله را نیز برای حمایت از مربیان والیبال از فدراسیون جهانی درخواست کند تا والیبال این کشور بتواند به جمع ده تیم برتر آسیا در دو سال آینده برسد.
رئیس پیشین فدراسیون شطرنج غلام علی ملکزاده بود. آقای ملکزاده که از طرف فدراسیون جهانی شطرنج (FIDE) به رسمیت شناخته میشود، در حال حاضر در آلمان زندگی میکند.
بعد از رفتن رئیس فدراسیون به آلمان، اداره ورزش طالبان عبیدالله قریشی را به عنوان سرپرست این فدراسیون تعیین کردند. آقای قریشی که با نظر محمد مطمئن، رئیس پیشین تربیت بدنی دچار اختلاف شد، دیگر در فدراسیون شطرنج کار نکردند.
پس از آن حافظ احمد جان زدران، معاون تربیت بدنی طالبان به مجمع عمومی فدراسیون شطرنج گفت که آقای قریشی فاقد صلاحیت شده است. آقای زدران از مجمع میخواهد که آنان شخص دیگری را از بین اهالی شطرنج به عنوان سرپرست فدراسیون انتخاب نمایند.
مجمع فدراسیون شطرنج نیز در تاریخ ٣٠ اسد ١٤٠٢ از بین سه نامزد، آقای ساربان صافی را به عنوان سرپرست فدراسیون معرفی میکند؛ اما اداره ورزش طالبان مکتوب سرپرستی ساربان صافی را صادر نکرده و به تمام دفترها دستور دادهاند تا کارهای فدراسیون شطرنج را طی مراحل نکنند.
اهالی شطرنج میگویند که در دوره اول حضور طالبان در افغانستان، اعضای این گروه شطرنج را حرام دانسته و ممنوع اعلام کرده بودند. آنان معتقدند که رفتار مسئولان ورزش طالبان نشان میدهد که آنان در حال حاضر نیز چنین دیدگاهی در مورد ورزش شطرنج دارند.
هشتاد ورزشکار از تیمهای منتخب ولایتهای کابل، بلخ، هرات، کندهار، فاریاب، تخار و فراه در ده کلاس وزنی (٥٥ تا مثبت ١٠٩ کیلوگرام) برای عضویت در تیم ملی با یکدیگر رقابت کردند.
در مجموع ٣٠ ورزشکار به تیم ملی جوانان و ٣٠ ورزشکار به تیم ملی بزرگسالان وزنهبرداری افغانستان دعوت شدند. در بخش تیمی این رقابتها نیز ورزشکاران کابل با کسب بیشترین امتیاز به مقام قهرمانی رسیدند و وزنهبرداران ولایتهای هرات و فراه دوم و سوم شدند.
