سخنگوی وزارت خارجه ایران: تعداد محکومان افغان در ایران قابل توجه است

بر اساس این گزارش، برنامه نوسازی طالبان در کابل، هزاران نفر را به گونه وحشتناک بی‌خانمان کرده و مساحت حدود ۳۸۵ هکتار ویران شده است.

طالبان زمانی که سه سال پیش قدرت را به‌دست گرفت، یک برنامه توسعه گسترده را در کابل آغاز کرد، با این توجیه که پایتخت تاریخی افغانستان نیاز به مدرن‌سازی دارد. با این حال، یک تحقیق جدید نشان می‌دهد که برنامه بازسازی طالبان هزاران نفر را بی‌خانمان کرده و تأثیرات وحشتناکی بر آسیب‌پذیرترین جوامع داشته است.

این یافته‌ها با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای، تصاویر رسانه‌های اجتماعی و شهادت ساکنان محل، اولین تصویر جامعی را در مورد بازسازی جاه‌طلبانه طالبان در کابل و همچنین هزینه واقعی آن ارائه می‌دهد.

تجزیه و تحلیل ماهواره‌ای نشان می‌دهد که ۱.۵۶ کیلومتر مربع (۳۸۵ هکتار) از شهر کابل، معادل بیش از ۲۲۰ زمین فوتبال، بین اگست ۲۰۲۱ تا اگست ۲۰۲۴ صاف شده است.

روزنامه بریتانیایی گاردین، مرکز اطلاعات پروژه تاب‌آوری شاهد افغان، لایت‌هاوس ریپورتس و خبرگزاری‌های زن تایمز و اطلاعات روز که این تحقیق را انجام داده‌اند، گفتند که قراین نشان می‌دهد که این تخریب تا حدی «با قومیت مرتبط است».

تجزیه و تحلیل ماهواره‌ای افغان شاهد نشان می‌دهد که از شش ناحیه آسیب‌دیده که در آن دست‌کم ۵۰ هزار متر مربع، معادل ۱۲ جریب ملک مسکونی تخریب شده است، در سه ناحیه جمعیت هزاره و در دو ناحیه دیگر جمعیت تاجیک ساکن بوده‌اند.

بر اساس یافته‌های این تحقیق، بیشترین آسیب‌ها مربوط به ناحیه ۱۳ یا دشت برچی کابل است که یک منطقه عمدتا هزاره‌نشین است.

تخریب وحشتناک محلات غیررسمی

این تحقیق همچنین تخریب گسترده «محلات مسکونی غیررسمی» را مورد تجزیه و تحلیل قرار داده است.

یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهد که در برخی موارد، تخریب محله‌های فقیرنشین که معمولاً جوامع فقیرتری را که به‌دلیل جنگ یا تغییرات اقلیمی آواره شده‌اند، در خود جای داده «به قدری وحشیانه انجام شده است» که ساکنان گفتند که در جریان آن برخی مجروح و کشته ‌شدند.

دست‌کم ساکنان دو محله مسکونی ادعا می‌کنند که خانه‌ها در حالی تخریب شدند که هنوز اعضای خانواده داخل آن بودند. در یک محله فقیرنشین بزرگ در ناحیه ۲۲ کابل، خانواده‌های بیرون رانده شده ادعا کردند که یک کودک چهار ساله و یک نوجوان ۱۵ ساله در جریان تخریب جان باختند.

یکی از ساکنان که پس از آواره شدن از پاکستان یک دهه را در این محله گذرانده است، گفت: «زنان، کودکان و مردان مسن به آنها التماس می کردند که تخریب را متوقف کنند تا زمانی که ما بتوانیم سرپناهی پیدا کنیم، اما آنها گوش نکردند.»

او ادعا کرد که پس از تخریب، خواهرزاده جوانش نیز به دلیل کمبود سرپناه پس از تخریب خانه آنها در گرمای تابستان جان خود را از دست داد.

طبق گزارش‌ها، ساکنانی که سعی در فیلم‌برداری از چنین تخریب‌هایی داشتند، مورد ضرب و شتم قرار گرفتند.

100%

چالش‌های زنان سرپرست خانواده‌

گفته می‌شود که بسیاری از پروژه‌های تخریب در مناطق مسکونی برای ساخت و یا بزرگ‌سازی جاده‌ها انجام می‌شود.

فخرالله سروری، مهندس برنامه‌ شهری که با دولت سابق افغانستان کار می‌کرد به گاردین گفت: «بیشتر این طرح‌ها بخشی از برنامه‌های دولت سابق بود، اما به‌دلیل اینکه نمی‌توانستند مردم را مجبور به تخلیه منطقه کنند، اجرا نشدند.»

آقای سروری افزود: «ما به تحرک بهتر نیاز داریم، اما با توجه به اینکه اکثریت جمعیت زیر خط فقر زندگی می‌کنند، تخریب خانه‌ها برای ساخت جاده‌های وسیع‌تر مسائل اساسی را حل نمی‌کند.»

گروه‌های حقوق بشری هم می‌گویند که زنان به ویژه پس از اخراج از خانه‌های‌شان آسیب‌پذیر هستند و هشدار می‌دهند که این امر می‌تواند خشونت مبتنی بر جنسیت را افزایش دهد.

یک زن که با زن تایمز صحبه کرده است، از مشکلات خانواده‌های تحت سرپرستی زنان پرده برداشت.

این زن که با ارائه خدمات نظافت‌خانه‌ها، روزانه بین یک تا سه دالر درآمد دارد، پس از تخریب خانه‌اش در یک منطقه مسکونی در شمال کابل، برای دریافت غرامت از طالبان تلاش کرده است. اما طبق قانون امر به معروف طالبان، او اجازه ندارد بدون همراهی مرد، وارد دفاتر شهرداری کابل شود.

زن دیگری که خانه خود را در همان منطقه از دست داده است، به دلیل محدودیت‌های طالبان دیگر نمی‌تواند کار کند. خانواده او که از پرداخت غرامت محروم شده است، باید تنها به درآمد اندک شوهرش که کفاش است، متکی باشد.

از ۱۲ نفری اخراج شده‌ای که برای تحقیق مصاحبه شد، تنها یک نفر توانسته است خانه دایمی پیدا کند. ساکنان می‌گویند ترس آنها را از اعتراض به تخریب خانه‌هایشان باز می‌دارد.

یک زن که خانه ۴۰ ساله‌اش در اگست ۲۰۲۳ تخریب شد، گفت: «ابتدا به ما گفتند که غرامت را جبران می‌کنند و ما را بی‌خانمان نمی‌کنند، اما وقتی خانه‌ها تخریب شد، کسی به حرف ما گوش نداد.»

بر اساس گزارش گاردین،‌ وقتی خانواده این زن دیگر توان پرداخت کرایه بس را نداشت، از رفتن به ادارات شهرداری برای درخواست غرامت منصرف شد.

این تخریب‌ها ماه‌ها پس از آن صورت می‌گیرد که سازمان ملل هشدار داد که اقتصاد افغانستان به دلیل ناامنی گسترده غذایی و آواره شدن ۶.۳ میلیون نفر در داخل کشور، «اساساً سقوط کرده است».

مقام‌ها در شهرداری طالبان در کابل در مورد این یافته‌ها اظهار نظری نکرده‌اند. آنها قبلاً تخریب محلات مسکونی غیررسمی را به‌عنوان بازپس‌گیری زمین‌های دزدیده شده توسط «فرصت‌طلبان و غاصبان» توجیه کرده‌اند. آنها همچنین گفتند که مناطق مسکونی اغلب برای پروژه‌های زیربنایی تخریب می‌شوند.

سازمان بین‌المللی مهاجرت روز یکشنبه، ۲۸ عقرب، با نشر ویدیویی در شبکه اجتماعی اکس اعلام کرد: «افغانستان یکی از کشورهایی است که هنوز فلج کودکان در آن محو نشده است.»

این سازمان تاکید کرد که به تلاش‌های خود برای رساندن واکسین به کودکان در سراسر افغانستان، به ویژه در مناطق شرق و جنوب کشور، ادامه می‌دهد و تاکنون توانسته است بیش از هفت هزار نفر را متقاعد کند که کودکانشان را واکسینه کنند.

در این یادداشت آمده است: «سازمان بین‌المللی مهاجرت خدمات بهداشتی به بازگشت‌کنندگان، آوارگان و جوامع محروم در سراسر افغانستان ارائه می‌دهد و خدمات واکسیناسیون را برای حفاظت از کودکان تقویت می‌کند.»

سازمان بین‌المللی مهاجرت در حالی از واکسین‌شدن ده‌ها هزار کودک در افغانستان خبر می‌دهد که طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی، امسال ۲۳ مورد پولیو در افغانستان و ۴۹ مورد این بیماری در پاکستان شناسایی شده است.

اگرچه مقام‌های طالبان این آمار را رد می‌کنند، اما گزارش سازمان بهداشت جهانی نشان می‌دهد که موارد فلج کودکان در افغانستان نسبت به سال گذشته چندین برابر افزایش یافته است.

پارسال، تنها شش مورد فلج کودکان در افغانستان و شش مورد دیگر در پاکستان ثبت شده بود.

نماینده ویژه چین برای افغانستان در گفت‌وگو با مرکز گفت‌وگوهای بین‌المللی بیجینگ گفت کشورش در سه سال گذشته ۴۷۰ میلیون یوان معادل بیش از ۶۴ میلیون دالر به افغانستان کمک کرده است.

چین هرچند حکومت طالبان را به رسمیت نمی‌شناسد، اما در کابل سفیر گماشته و به‌عنوان نخستین کشور سفیر طالبان را در بیجینگ پذیرفته است.

پس از خروج نیروهای امریکایی و بازگشت طالبان به قدرت، چین همچنین تلاش کرده تا در پروژه‌های اقتصادی و قراردادهای معادن، نفت و گاز در افغانستان دخیل شود.

میزان کمک‌های چین و ایالات متحده به افغانستان، نمایانگر رویکرد دو کشور به کشوری است که به دست طالبان کنترول می‌شود.

کمک‌های امریکا در سه سال گذشته به افغانستان تحت کنترول طالبان، حدود ۴۷ برابر بیشتر از چین است.

ایالات متحده طالبان را به رسمیت نمی‌شناسد اما پس از خروج از افغانستان، به گونه مدوام به ارسال کمک‌هایش به کابل ادامه داده است.

برپایه گزارش سیگار که در ماه اکتبر نشر شده، ایالات متحده در مجموع در بیش از سه سال گذشته ۲۱.۶ میلیارد دالر را به کمک به افغانستان و پناهجویان افغان اختصاص داده است.

به گفته سیگار، ۳.۳۳ میلیارد دالر این پول، تحت عنوان کمک‌های بشردوستانه و توسعه‌ای به افغانستان ارسال شده است.

کمک‌های امریکا به افغانستان تحت کنترول طالبان، همواره با انتقادهایی مواجه بوده است. برخی از منتقدان طالبان و همچنین بازرس ویژه امریکا، می‌گویند که طالبان احتمالا به پول‌های سرازیرشده به افغانستان دسترسی داشته و از آن سود برده‌اند.

با این حال، سازمان ملل که هماهنگ‌کننده این کمک‌ها است، ادعا می‌کند که این پول‌ها در اختیار طالبان قرار نمی‌گیرد.

بانک مرکزی تحت کنترول طالبان تا پیش از ماه ثور پارسال، هفته‌ای دو بار، از رسیدن بسته‌های چهل میلیون دالری به کابل خبر می‌داد.

به دنبال افزایش انتقادها، طالبان از رسانه‌ای کردن دریافت کمک‌ها دست کشید اما در همان زمان، منابع به افغانستان اینترنشنال گفتند که بسته‌های چهل میلیون دالری همچنان به کابل می‌رسد.

وزارت امر به معروف طالبان روز دوشنبه، ۲۸ عقرب، گزارش داد که افراد بازداشت‌شده در مربوطات حوزه پنجم امنیتی شهر کابل، پس از انجام تحقیقات به نهادهای عدلی و قضایی سپرده شده‌اند.

محتسبین طالبان به بازداشت زنان و مردان بر اساس قانون امر به معروف این گروه در سراسر کشور ادامه می‌دهند و اخیراً در قندهار نیز پنج نفر را به اتهام ارتباط خارج از ازدواج بازداشت کرده‌اند.

سرنوشت افراد بازداشت‌شده توسط وزارت امر به معروف طالبان معمولاً شامل مجازات‌های سخت می‌شود. این افراد به طور معمول در ملاعام شلاق زده یا به زندان‌های طالبان فرستاده می‌شوند.

اگرچه وزارت امر به معروف طالبان جزئیات دقیقی درباره نحوه مجازات‌ها ارائه نمی‌دهد، اما دادگاه عالی این گروه تقریباً هر روز افرادی را به اتهام‌هایی چون فساد اخلاقی و روابط خارج از ازدواج در ملاعام شلاق می‌زند.

صندوق جمعیت ملل متحد روز دوشنبه، ۲۸ عقرب، در یادداشتی در شبکه اجتماعی اکس اعلام کرد که برای مقابله با چالش دسترسی زنان به خدمات بهداشتی در فصل زمستان، در هشت انبار منطقه‌ای در سراسر افغانستان تجهیزات پزشکی ذخیره کرده است.

به گفته این سازمان، دسترسی زنان و مادران به مراقبت‌های بهداشتی، از جمله حضور کارکنان ماهر برای زایمان و خدمات اولیه در مواقع اضطراری، کاهش پیدا می‌کند و این موضوع منجر به افزایش مرگ‌ومیر و بیماری‌های دیگر می‌شود.

صندوق جمعیت ملل متحد همچنین نوشت: «ما با شرکای خود در حال ارائه خدمات نجات‌دهنده سلامت مادران به زنان و دختران در مناطق دورافتاده افغانستان هستیم.»

این سازمان در یادداشتی دیگر نوشت که از ماه جنوری تا اکتبر سال جاری میلادی، به ۲.۴ میلیون افغان که ۸۰ درصد آن‌ها زنان و دختران بودند، خدمات حیاتی نجات‌بخش ارائه کرده است.

به گفته این سازمان، این کمک‌ها با حمایت مالی استرالیا به مردم افغانستان فراهم شده است.

پیشتر این نهاد وابسته به سازمان ملل از ارائه کمک‌های حیاتی به ۳.۵ میلیون مادر و زن باردار در افغانستان خبر داده و تاکید کرده بود که زنان باردار و زنانی که تازه مادر شده‌اند، به دلیل بحران جاری با خطرات و آسیب‌پذیری‌های بیشتری روبرو هستند.