المرصاد، رسانه وابسته به طالبان، به مقایسه شرایط کنونی حکومت پاکستان با ماههای پایانی حکومت اشرفغنی در افغانستان پرداخت و به طالبان پاکستانی نوید پیروزی داد. المرصاد در مقالهای نوشت پاکستان در حال پیروی از همان سیاستهای شکستخوردهای است که اشرفغنی بهکار میگرفت.
المرصاد مواضع غیررسمی طالبان را منتشر میکند. ذبیحالله مجاهد و دیگر سخنگویان طالبان، بارها گزارشها و خبرهای این رسانه را همرسانی کردهاند.
گفته میشود که این رسانه به استخبارات طالبان نزدیک است.
المرصاد روز دوشنبه در مقالهای نوشت که حکومت اشرفغنی برای مقابله با طالبان از حملات هوایی کور و عملیاتهای خشونتآمیز علیه غیرنظامیان استفاده میکرد، اکنون پاکستان نیز با انجام حملات مشابه در مناطق قبایلی، همان اشتباهات را مرتکب میشود.
المرصاد همچنین به مقایسه سیاستهای رسانهای حکومت اشرفغنی و حکومت کنونی پاکستان پرداخت و گفت که حکومت پیشین افغانستان تلاش میکرد طالبان را بهعنوان گروهی وابسته به آیاسآی معرفی کند. اکنون، پاکستان تلاش دارد تحریک طالبان پاکستان را وابسته به طالبان افغان معرفی کند.
این رسانه نزدیک به طالبان ادعا کرد که این تبلیغات نه تنها به ضرر طالبان تمام نشد بلکه موجب تقویت روحیه این گروه گردید.
ارتش پاکستان پیوسته طالبان افغان را متهم به میزبانی و حمایت از تحریک طالبان پاکستان کرده است. ارتش پاکستان میگوید که خاک افغانستان علیه پاکستان استفاده میشود.
المرصاد گفت که رسانههای پاکستانی پروپاگندا میکنند که تحریک طالبان پاکستان در افغانستان است. درحالیکه به گفته این رسانه، تحریک طالبان پاکستانی در مناطق قبایلی پاکستان حضور دارد.
المرصاد مدعی شد که حمایت مردمی از تحریک طالبان پاکستان روزبهروز در حال افزایش است.
این رسانه نوشت که روحیه تحریک طالبان پاکستان روزبهروز قویتر میشود و دولت پاکستان با وحشت و ترس مواجه است. حمایت مردمی از تحریک طالبان پاکستان در حال افزایش است و نفرت نسبت به ارتش این کشور ریشهدارتر میشود.
المرصاد نوشت: «اکنون خاک پاکستان، بهویژه ایالت خیبر پختونخوا به میدان جنگ تبدیل شده است و وضعیت کنونی به مراتب نگرانکنندهتر از سال ۲۰۱۳ میلادی است.»
این رسانه وابسته به طالبان با بیان اینکه ارتش پاکستان در مناطق قبایلی غیرنظامیان را هدف قرار داده است، نوشت: «اگر مردم پاکستان، بهویژه ساکنان خیبر پختونخوا در برابر این ظلمها مقاومت کنند، همانطور که افغانها در برابر اشرف غنی ایستادگی کردند، بهزودی امنیت، ثبات و نظام اسلامی در پاکستان نیز حاکم خواهد شد.»
این رسانه افزود: «اعتماد عمومی به این گروه روزبهروز بیشتر شده و به سوی ثبات و استحکام پیش میرود.»
این رسانه طالبان در پایان مدعی شد که تحریک طالبان پاکستان به یک نیروی شکستناپذیر تبدیل شده است.
روابط طالبان با پاکستان پرتنش است. دو طرف همدیگر را به حمایت از مخالفان خود متهم میکنند. پاکستان طالبان افغان را متهم میکند که از تحریک طالبان پاکستان حمایت میکند و به این گروه پناه داده است. اما طالبان، ارتش پاکستان را متهم به حمایت و تمویل و تجهیز داعش در بلوچستان میکند.
بر اساس گزارش نهادهای بینالمللی، طالبان دستکم ۷۰ فرمان و قانون وضع کردهاند که مستقیماً حقوق زنان را هدف گرفته است.
قانون امر بالمعروف و نهی از منکر طالبان، زنان را بهطور کامل از عرصه عمومی حذف میکند. بربنیاد این قانون، صدای زنان در فضای عمومی «عورت» است.
شماری از نهادهای بینالمللی به ویژه عفو بینالملل، دفتر گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد و برخی از کشورها، وضعیت حاکم در افغانستان را «مصداق بارز اپارتاید جنسیتی» عنوان کردهاند.
ملاله درباره قوانین طالبان به سرویس انگلیسی بیبیسی گفت: «این قوانین آنقدر افراطی هستند که هیچکس نمیتواند آنها را منطقی بداند.»
او افزود: «بسیاری از دختران خود را در وضعیتی بسیار ناامیدکننده و افسرده میبینند، جاییکه هیچ راه برونرفتی برای شان وجود ندارد. آینده برای آنها بسیار تاریک به نظر میرسد.»
ملاله یوسفزی در تولید فیلم «نان و گل سرخ» که زندگی سه زن افغان در سایه حاکمیت طالبان را روایت میکند، مشارکت داشته است.
این مستند، ساخته صحرا مانی، کارگردان افغان و با همکاری جنیفر لارنس، بازیگر امریکایی، به داستانهای مقاومت زنان افغانستان میپردازد.
ملاله درباره این فیلم گفت: «این فیلم فقط درباره زندگی سه زن نیست، بلکه درباره ۲۰ میلیون دختر و زن افغان است که داستانهایشان بهندرت به نمایش گذاشته میشود.»
این مستند روایتگر زندگی زهره، دندانپزشکی است که مجبور به ترک حرفه خود شده؛ ترنم، فعال حقوق بشر که به مرز گریخته؛ و شریفه، کارمند دولت که شغل و استقلال مالیاش را از دست داده است.
سه زن حاضر در فیلم دیگر در افغانستان زندگی نمیکنند، اما ملاله و صحرا مانی امیدوارند این مستند آگاهی جهانی را نسبت به آنچه زنان باقیمانده در این کشور تحمل میکنند، افزایش دهد.
صحرا مانی گفت: «نان نماد آزادی است؛ یعنی تامین معاش و حمایت از خانواده. ما در زبان خود میگوییم کسیکه نان تو را میدهد، به تو فرمان هم میدهد. بنابراین وقتی نانت را پیدا کنی، یعنی اختیار خودت را داری.»
ملاله و تیم سازندگان فیلم امیدوارند این اثر پیام مقاومت زنان افغان را به گوش جهانیان برساند و انگیزهای برای حمایت بیشتر از حقوق آنها ایجاد کند.