دیپلومات‌های امریکا و پاکستان در مورد 'ثبات منطقه' گفت‌وگو کردند

او گفته است که دسترسی امدادرسان‌ها به سراسر افغانستان برای ارایه کمک‌ها موثر است.

طالبان می‌گوید که او همچنین از تلاش‌های طالبان در تامین امنیت، مبارزه با فساد و مواد مخدر 'تقدیر کرد' و بر اهمیت مشارکت نهادهای بین‌المللی در ترویج کشت بدیل و درمان معتادان تاکید کرد.

به گفته نیکلاسون، اتحادیه اروپا ۴۵ میلیون یورو برای حمایت از کشاورزان افغان و کشت بدیل اختصاص داده است.

عبدالکبیر کمک‌های اتحادیه اروپا را ارزشمند خوانده و از سازمان‌های بین‌المللی خواست تا همکاری‌های خود را برای حمایت از مهاجرین افغان افزایش دهند.

او همچنین تاکید کرد که کشورهای همسایه و دیگر حکومت‌ها باید از اخراج اجباری افغان‌ها خودداری کنند.

نماینده اتحادیه اروپا نیز گفته است که با کشورهای همسایه افغانستان برای توقف اخراج مهاجرین گفت‌وگو کرده است.

اعضای جمهوریخواه مجلس نمایندگان امریکا که در این مجلس اکثریت اند، روز دوشنبه برایان مست را به ریاست کمیته روابط خارجی این مجلس برگزیدند.

مکال با صدور بیانیه‌ای گفت که با توجه به شرایط کنونی جهان، نقش کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان امریکا بیش از هر زمانی مهمتر شده است. او افزود که هیچ شکی ندارد که برایان ماست، به عنوان کهنه‌سرباز جنگ افغانستان و از اعضای با تجربه این کمیته «همانطوری که در افغانستان قربانی داد» در نقش جدید نیز به خوبی کار خواهد کرد.

مکال ضمن تبریک به برایان گفت: «من مشتاقانه منتظر ادامه همکاری با او برای پیشرفت سیاست خارجی از طریق این کمیته حیاتی در کانگرس ۱۱۹ امریکا هستم.»

سمیع سادات، از فرماندهان ارتش پیشین افغانستان نیز ضمن تبریکی به این کهنه‌سرباز امریکا گفت: «من مشتاقانه منتظر همکاری با شما در مورد افغانستان هستم، وقت آن رسیده است که ورق را علیه طالبان برگردانیم.»

برایان مست پیشتر در مصاحبه با افغانستان اینترنشنال افغانستان گفت که افغانستان تحت کنترول طالبان یک «زخم باز» است و قابل اصلاح نیست. او افزود که با روی کار آمدن طالبان زخم‌های گذشته التیام نیافت، بلکه این زخم‌ها بیشتر باز شد.

این نماینده کانگرس افزود که این وضعیت موضوع امکان آشتی را بسیار دشوار می‌کند.

او تاکید کرد افرادی در افغانستان به قدرت رسیدند که نتیجه کار آنها کشتن شمار زیادی از امریکایی‌ها از جمله سیزده سربازی بود که در آخرین روزهای خروج امریکا از افغانستان در کابل کشته شدند.

برایان مست در افغانستان کار کرده و هر دو پای خود را نیز در جنگ افغانستان از دست داده است.

گزارش تحقیقی افغانستان اینترنشنال نشان می‌دهد که طالبان ۳۱ نوع شکنجه را به زندانیان اعمال می‌کنند. این گزارش واکنش‌های گسترده‌ای را به دنبال داشته است. جبهه آزادی در واکنش به این گزارش گفت: «دیوارهای زندان‌های طالبان فرو خواهند ریخت.»

داوود ناجی، رئیس کمیته سیاسی و روابط عامه جبهه آزادی افغانستان گفت: «دروازه هیچ زندانی تا ابد بسته نمی‌ماند، چنان که دروازه‌های زندان‌های مخوف بشار اسد باز شد و جهان را در شوک فرو برد، چنان که زندان‌های حفیظ‌الله امین فرو ریخت، روزی دیوارهای زندان‌های مخوف طالبان نیز فرو خواهد ریخت.»

از سوی دیگر، سارا آدامز، مأمور سابق سازمان استخبارات مرکزی آمریکا با اشاره به زندانیان گفت: «در افغانستان، این متحدان ما هستند که هزینه شکست‌های ما را می‌پردازند، شکنجه و مرگ را تحمل می‌کنند.»

بسم‌الله تابان، رئیس عمومی مبارزه با جرایم جنایی وزارت داخله حکومت پیشین افغانستان گفت: «اجرای چنین گزارش‌های تحقیقی برای مستندسازی جنایات طالبانی ارزشمند است.»

گزارش تحقیقی افغانستان اینترنشنال درحالی با واکنش‌های گسترده‌ای روبرو شده که طالبان این گزارش را تکذیب کرده و مدعی شده‌ است که در زندان‌های این گروه شکنجه وجود ندارد.

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی این گروه گفته است که طالبان از زندانیان مراقبت می‌کنند و مأموران این گروه اجازه شکنجه زندانیان را ندارند.

براساس آماری که پارلمان بریتانیا ارایه کرده، تنها ۴۰۵ سرباز بریتانیا در درگیری‌های مسلحانه در افغانستان کشته شدند.

براساس گزارش پارلمان بریتانیا بیشتر این تلفات در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰، هم‌زمان با عملیات‌های گسترده در ولایت هلمند، رخ داد. در این بازه زمانی به طور متوسط هر سال صد سرباز بریتانیایی جان باختند.

همچنین در این گزارش آمده است که در جنگ افغانستان، ۶۱۶ نفر از نیروهای نظامی و غیرنظامی بریتانیا در جریان عملیات‌های نظامی زخمی شدند.

پارلمان بریتانیا در این گزارش به تأثیرات بلندمدت مالی و انسانی این مأموریت نیز پرداخته و آن را به عنوان یکی از پرهزینه‌ترین عملیات‌های نظامی این کشور ارزیابی کرده است.

هزینه حضور نظامی بریتانیا در افغانستان طی سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ بین ۵۱۰ تا ۶۱۰ میلیون دالر تخمین زده شده است. گزارش افزوده که این هزینه‌ها در سال‌های بعد کاهش یافت و به حدود ۱۳۰ میلیون دالر رسید.

طبق گزارش پارلمان بریتانیا، با آغاز عملیات گسترده در ولایت هلمند بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰، هزینه‌ها به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافت و به طور میانگین سالانه حدود یک میلیارد و ۷۰۰ هزار دالر رسید. در اوج این دوره، هزینه‌ها بیش از هفت میلیارد و ۱۰۰ هزار دالر در سال گزارش شده است.

پس از اتحاد نیروهای بریتانیایی به مأموریت «حمایت قاطع» ناتو از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۱، هزینه‌ها بار دیگر کاهش یافته و به حدود ۱۳۰ میلیون دالر در سال محدود شد.

گزارش افزوده که در طول حضور نظامی بریتانیا در افغانستان، نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا مجموعا ۱۴ هزار و ۴۶۷ عملیات نظامی انجام داده است.

در ابتدا، این عملیات‌ها عمدتا توسط جت‌های هری‌یر اجرا می‌شد، اما از سال ۲۰۰۹ به بعد، جت‌های تورنادو نیز به طور مساوی در این مأموریت‌ها به کار گرفته شدند.

از سال ۲۰۱۰ به بعد نیز اجرای این عملیات‌ها بین جت‌های تورنادو و پهپادهای ریپر به طور برابر تقسیم شد.

آمار پذیرش پناهجویان افغانستان پس از سقوط کابل

بر اساس این گزارش، از سال ۲۰۲۱ تا پایان جون ۲۰۲۴، حدود بیش از ۸۷ هزار درخواست پناهندگی از سوی پناهجویان افغان در بریتانیا ثبت شده است.

از این تعداد، ۴۳ هزار و ۵۰۰ درخواست در مرحله ابتدایی قبول شده و سه هزار و ۸۰۰ مورد دیگر نیز در دادگاه تجدیدنظر پذیرفته شده‌اند.

همچنین در این بازه زمانی، ۲۹ هزار و ۷۰۰ افغان از طریق برنامه تخلیه بشردوستانه در بریتانیا اسکان داده شده‌اند.

این برنامه جدا از سیستم پناهندگی بریتانیا عمل کرده و تمام این افراد از طریق طرح‌های انسان‌دوستانه ویژه به بریتانیا منتقل شده‌اند.

براساس این گزارش، پناهجویان افغان بین سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳ بیشترین حمایت بشردوستانه را در بریتانیا دریافت کرده‌اند.

بریتانیا در این مدت با پذیرش ۳۶ هزار شهروند افغان، بیش از هر ملیت دیگری اجازه ورود پناهجویان افغان به بریتانیا از طریق دو طرح بشردوستانه را داده است.

کاردار سفارت امریکا روز سه‌شنبه، ۲۰ قوس در یادداشتی در شبکه اجتماعی اکس نوشت: «تعلیم و تربیت نخستین شرط صحت و رفاه است. تمام زنان و مردان افغان مستحق صحت و فرصت‌های خوب هستند.»

کرن دیکر همچنین افزود که حق آموزش برای زنان و مردان در افغانستان «غیرقابل مذاکره» است.

او همچنین اشاره کرد که خانواده‌ها در افغانستان می‌خواهند که دختران و پسران‌شان تحصیل و کار کنند و در زندگی عمومی مشارکت داشته باشند.

خانم دیکر افزود: «در حال حاضر مردم افغانستان هستند که نشان می‌دهند آموزش را حق و آینده خود می‌دانند. سوال من این است که چرا طالبان به این خواسته گوش نمی‌دهند؟»

پس از تسلط طالبان بر افغانستان در سال ۲۰۲۱، محدودیت‌های شدیدی علیه زنان اعمال شده و هم‌ اکنون زنان و دختران از تحصیل در مقاطع بالاتر از صنف ششم و دانشگاه‌ها منع شده‌اند.

اخیراً این گروه حضور زنان در موسسات پزشکی را منع کرده و براساس گزارش‌ها، به‌دنبال این ممنوعیت، دست‌کم ۳۵ هزار دانشجوی دختر از ادامه تحصیل محروم شده‌اند.