معاون یوناما به قندهار سفر کرد

آقای بارکزی پس از یک محاکمه دو هفته‌ای که در ماه اگست به پایان رسید، مجرم شناخته شد.

بر اساس اسناد دادگاه و شواهد ارائه‌شده در محاکمه، وزارت خزانه‌داری ایالات متحده در جون ۲۰۱۲، بارکزی را به دلیل ذخیره‌سازی و انتقال پول برای طالبان تحریم کرد. وزارت خزانه‌داری اعلام کرد که بارکزی «هزاران دالر به طالبان برای حمایت از فعالیت‌های آن‌ها در افغانستان و جنگ علیه نیروهای ائتلاف کمک کرده است.»

وزارت دادگستری امریکا در این اعلامیه از شبکه حقانی به‌عنوان «یکی از گروه‌های خشن طالبان» نام برده و بارکزی را به تمویل مالی این شبکه متهم کرده است.

براساس اعلامیه وزارت دادگستری ایالات متحده امریکا، از جنوری ۲۰۱۸، بارکزی تلاش کرد مقادیر زیادی هروئین به ایالات متحده وارد کند؛ به طالبان برای حمایت از قاچاق هروئین خود پول پرداخت کرد و تلاش کرد تا به شبکه حقانی که یکی از گروه‌های خشونت‌آمیز طالبان است، حمایت مالی ارائه دهد. بارکزی در جلسات حضوری، تماس‌های تلفنی ضبط‌شده و ارتباطات الکترونیکی با پنج نفر که او آن‌ها را وابسته به یک سازمان قاچاق مواد مخدر بین‌المللی می‌دانست، شرکت کرد.

جمع‌آوری شواهد به کمک مامور مخفی امریکا در افغانستان

در ماه اگست ۲۰۱۸، بارکزی به یک مأمور مخفی اداره مبارزه با مواد مخدر ایالات متحده امریکا در افغانستان، ۱۰ کیلوگرام هروئین فروخت. او در آن زمان گفت که این هروئین برای فروش در نیویارک وارد ایالات متحده خواهد شد. بارکزی همچنین به مأمور مخفی دولت امریکا گفت که طالبان در تولید و حمل و نقل این هروئین دخالت خواهند داشت.

براساس بیانیه رسمی وزارت دادگستری آقای بارکزی در خارج از این کشور بازداشت و سپس به امریکا منتقل شده است.

معلوم نیست که امریکا او را در کدام کشور بازداشت کرده است.

بعد از بازداشت، بارکزی به خانواده خود در افغانستان دستور داد تا شاهد جرم‌های او را بربایند و تهدید به سکوت کنند.

براساس بیانیه وزارت دادگستری امریکا، در تماس‌های ضبط‌شده در فبروری و مارچ ۲۰۱۹، بارکزی از برادران خود خواسته بود که شاهد را بربایند و او را تهدید به مرگ کنند تا از ارائه اطلاعات خودداری کند.

بارکزی علاوه بر ۳۰ سال حبس، به پنج سال آزادی تحت نظارت نیز محکوم شده است. افزون بر آن او دارایی حاصل از قاچاق مواد مخدر را از دست داده است.

سازمان حقوق بشر ایران روز شنبه، ۲۴ قوس، در گزارشی نوشت که چهار نفر از این زندانیان به اتهام‌های مربوط به مواد مخدر و شش نفر دیگر به اتهام قتل عمد به اعدام محکوم شده بودند.

این سازمان اعلام کرد که مقامات قضایی جمهوری اسلامی این زندانیان را بامداد چهارشنبه، ۲۱ قوس، در زندان قزل‌حصار کرج اعدام کرده‌اند.

این سازمان که به بررسی نقض حقوق بشر در ایران می‌پردازد، هویت زندانی افغان را عبدالله تاجیک اعلام کرده و افزود که سه شهروند ایرانی به نام‌های رحمان سرلک، ناصر شاهوزهی و ایمان مقدم نیز به اتهام مشابه با او اعدام شده‌اند.

سازمان حقوق بشر ایران همچنین اضافه کرده است که شش نفر دیگر به نام‌های احمد جهانخانی، سیروس احمدی، میثم کارگر، حسن یوسفی، ایمان خان‌عبدلی و سلیمان کوشکی به اتهام «قتل عمد» در این زندان اعدام شده‌اند.

این نهاد حقوق بشری که در خارج از ایران فعالیت می‌کند، می‌گوید که جمهوری اسلامی در سال ۲۰۲۳ دست‌کم ۴۷۱ نفر را به اتهام جرایم مرتبط با «مواد مخدر» اعدام کرده است.

پیش از این، سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشری اجرای حکم اعدام در ایران را نکوهش کرده و از جمهوری اسلامی خواسته‌اند که به اعدام متهمان پایان دهد.

با این حال، جمهوری اسلامی طبق قوانین خود و برخلاف قوانین بین‌المللی، به اعدام متهمان ادامه داده است.

عبدالغنی برادر روز شنبه، ۲۴ قوس برای شرکت در مراسم فاتحه خلیل حقانی، وزیر مهاجرین طالبان به ولایت پکتیا سفر کرد.

آقای برادر در دیدار با سراج‌الدین حقانی، وزیر داخله طالبان و برادرزاده خلیل حقانی گفت که میان رهبران طالبان اخلاص وجود دارد و آن‌ها اختلف ندارند.

او همچنین وجود اختلاف میان طالبان را «شایعه» و «تبلیغات» خواند و از مردم خواست به آن توجه نکنند.

این مقام طالبان گفته است که شخصا با دیدن رهبران این گروه احساس خوشحالی می‌کند و برای آن‌ها احترام قلبی قائل است.

ملا برادر حدود سه روز پس از کشته شدن خلیل حقانی در حمله داعش به دیدار سراج‌الدین حقانی رفته است.

این اظهارات در حالی انجام شد که پایگاه خبری بلومبرگ در ماه سنبله ۱۴۰۰ به نقل از منابع معتبر گزارش داد که در جریان گفتگوها برای تشکیل کابینه در ارگ کابل، ملا برادر مورد حمله فیزیکی خلیل رحمن حقانی قرار گرفته است.

بلومبرگ در آن زمان نوشته بود در جریان گفت‌وگوها در مورد جزئیات کابینه طالبان، خلیل الرحمن حقانی و ملا برادر دچار اختلاف شدند. این رسانه بین‌المللی نوشت خلیل حقانی در جریان گفت‌وگوها، از جایش بلند شد و با مشت به صورت ملا برادر زد.

اتحاد فعالان حقوق بشر روز جمعه ۲۳ قوس از توافق مشکوک میان امارات متحده عربی و طالبان برای بازگرداندن این پناهجویان به افغانستان هم خبر داده است.

این نهاد می‌گوید «گزارش‌های مستند و ویدیوهای به دست‌آمده از داخل این کمپ نشان‌دهندۀ محدودیت شدید آزادی بیان، شرایط نامناسب زیستی، و تلاش‌های آشکار برای بازگرداندن پناهجویان به افغانستان تحت توافقات مشکوک میان حکومت امارات متحده عربی و گروه تروریستی طالبان است.»

پس از تسلط طالبان بر افغانستان در اسد سال ۱۴۰۰، امریکا شمار زیادی از افغان‌ها را از کابل به ابوظبی منتقل کرد.

بسیاری از این پناهجویان، وضعیت زندگی در این مرکز تدارکات بشردوستانه را رقت‌بار توصیف کرده و از محدودیت‌های رفت و آمد، زندگی در اتاق‌های تنگ و شرایط غیربهداشتی در اتاق‌هایشان شکایت داشته‌اند.

اتحاد فعالان حقوق بشر می‌گوید آب شور و آلوده، هوای مسموم، غذاهای بی‌کیفیت، و دیوارهای بلند در این شهرک، «فضای زندان‌گونه» ایجاد کرده‌ و سلامت جسمی و روانی حدود ۴۵ پناهجو، شامل زنان و کودکان را به خطر انداخته است.

این نهاد مدعی شده که مقام‌های امارات متحده عربی، مانع تصویربرداری از اعتراضات پناهجویان در این شهرک می‌شوند و تهدیدهای جدی علیه زنان صورت گرفته است.

در گزارش آمده است شواهدی از دخالت شخصی به نام حاجی نبی که با طالبان ارتباط مستقیم دارد، مشاهده می‌شود.

این نهاد با استناد به اطلاعات منابع خود نوشته است که «شخصی به نام حاجی نبی که با گروه طالبان ارتباط مستقیم دارد، به‌عنوان واسطه بین دولت امارات و گروه طالبان عمل می‌کند. او پس از سفر به افغانستان و دیدار با سران طالبان، به اجرای سیاست‌های مشکوک در این کمپ ادامه داده است.»

طالبان تاکنون در این مورد اظهار نظر نکرده است.

با این حال، اتحاد فعالان حقوق بشر از نهادهای بین‌المللی حقوق بشری و کشورهای مربوط به پرونده‌های این پناهجویان، به‌ویژه امریکا خواسته تا بررسی وضعیت این افغان‌ها و انتقال آن‌ها به کشورهای امن را در اولویت قرار دهند.

اتحادیه فعالان حقوق بشر تاکید کرده که باید از هرگونه بازگشت اجباری که جان و امنیت این افراد را به خطر می‌اندازد، جلوگیری شود.

او روز شنبه ۲۴ قوس به رادیو - تلویزیون ملی افغانستان، تحت کنترول طالبان گفت چهارراهی "محمد سالم ایزدیار" در کابل، چهارراهی عبدالحق، و چهارراهی مسعود از جمله مواردی است که تغییر نام یافته است.

سخنگوی وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان می‌گوید این چهارراهی‌ها به نام‌های اصلی‌شان تغییر داده شده است.

حبیب غفران افزود تغییرنام پس از پیشنهاد کمیسیون نام‌گذاری چهارراه‌ها، جاده‌ها و مکان‌های مقدس اداره طالبان و با موافقت رئیس‌الوزرای این گروه انجام می‌شود.

کمیسیون طالبان برای نام‌گذاری چهارراه‌ها، جاده‌ها و مکان‌ها ماه میزان سال جاری اعلام کرد که برنامه‌ای برای انتخاب نام‌های «دینی و ملی» در دست دارد.

عتیق‌الله عزیزی، معین فرهنگ و هنر طالبان گفت اسم مکان‌هایی که به نام افراد نام‌گذاری شده‌اند، باید تغییر کند.

کمیسیون نام‌گذاری طالبان می‌گوید با هدف جلوگیری از «نفاق و بدبینی»، نام‌ها را تغییر می‌دهد.

وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان در حالی از نام‌گذاری مکان‌ها خبر می‌دهد که پیش‌تر برخی شهروندان از این اقدام انتقاد کرده‌اند.

در اول ماه میزان، طالبان چهارراه عبدالعلی مزاری و تندیس او در غرب کابل را تخریب کردند. این اقدام واکنش‌های بسیاری از فعالان سیاسی و اجتماعی را برانگیخت. منتقدان، طالبان را به حذف نام‌ها و نمادهای هزاره‌ها متهم کردند.

طالبان اما پس از تخریب چهارراه مزاری در غرب کابل، اعلام کردند که این اقدام به‌منظور «بهبود وضعیت ترافیک» انجام شده است.