طالبان در یک سال گذشته حدود ۵۹۰ نفر را در انظارعامه شلاق زده است

زندگی زرغونه، باشنده ولسوالی بهسود ننگرهار پس از آن که حدود یک‌ونیم سال قبل به اتهام «رابطه نامشروع» در محضر عام مجازات شد، به‌کلی تغییر کرد.او این اتهام را به‌طور کلی رد می‌کند، اما زخم‌های روحی این رویداد عمیق و آزاردهنده است.

زرغونه به افغانستان اینترنشنال گفت: «درد من این است که بدون هیچ گناه و جرمی دستگیر شدم، شلاقم زدند و در بین خانواده و جامعه رسوا شدم.»

زرغونه در شرح حادثه گفت: «مادر من مریض بود و در شفاخانه بستری بود. در خانه ما مردی نبود، بنابراین همه کار و مسئولیت به عهده من بود. یکی از کارمندان شفاخانه در پایین و بالا بردن مادر با من همکاری می‌کرد، این‌گونه باهم معرفی شدیم.»

زرغونه می‌گوید که باری به طور تصادفی در شهر با این کارمند ملاقات می‌کند و او جویای سلامتی مادرش شد، اما در حین صحبت طالبان او را به اتهام «روابط نامشروع» بازداشت کردند.

زرغونه پس از یک محاکمه فوری، به اتهام «روابط نامشروع» به مجازات شلاق محکوم شد. طالبان او را مجبور کردند با مردی که تنها با وی احوال‌پرسی کرده بود، ازدواج اجباری کند.

این ازدواج مانند هر ازدواج اجباری دیگر پیامد خوبی برای قربانی نداشته است. زرغونه می‌گوید حتا خانواده شوهرش نیز به او توجه نمی‌کنند. نگاه‌های تحقیرآمیز اطرافیان زندگی او را تلخ کرده است.

زرغونه یکی از دهها زن و مردی است که شلاق طالبان را تحمل می‌کند، مجازاتی که بر اساس کنوانسیون‌های بین المللی، شکنجه به حساب می‌آید. بیش از سه‌سال از قدرت‌گیری طالبان در افغانستان می‌گذرد و این گروه تقریبا همه روزه به مجازات علنی و در برخی موارد اعدام علنی افراد به اتهامات مختلف اقدام کرده است.

بر منبای ارقام محکمه عالی طالبان و رسانه‌ها، این گروه در سال جاری ۵۸۳ نفر را در محضر عام شلاق زده و ۶ تن را اعدام کرده است.

در ۲۴ مارچ ۲۰۲۴، طالبان یک فایل صوتی منسوب به ملاهبت‌الله، رهبر این گروه را منتشر کرد که در آن وی به‌منظور اجرای شریعت، دستور مجازات در محضر عام را صادر کرد.

طالبان در شش ماه اول سال ۲۰۲۴ حدود ۲۵۰ نفر را شلاق زده است. این گروه برای اولین بار به صورت عمومی در تاریخ ۲۲ دسامبر ۲۰۲۲ در ورزشگاه فوتبال مرکز ترینکوت، ولایت اروزگان، ۲۲ نفر را به شمول دو زن به دلیل ارتکاب جرایم مختلف شلاق زد.

بر اساس گزارش سازمان‌ملل و دفتر مطبوعاتی والی طالبان در سرپل، طالبان در ماه‌های جنوری و فبروری ۳۹ نفر و در ماه‌های مارچ، اپریل، می و جون ۲۱۰ تن را شلاق زده است.
این گروه همچنین در شش ماه آخر سال جاری میلادی، ۳۳۴ نفر را شلاق زده است.

بر اساس ارقام مندرج در اعلامیه‌های دادگاه عالی طالبان، این گروه در ماه جولای ۴۴ نفر، در ماه اگست، سپتامبر و اکتوبر ۱۶۱ نفر، در نوامبر ۸۱ و در ماه دسامبر ۴۶ نفر را در محضر عام شلاق زده است.

این افراد به علت روابط بیرون از ازدواج، فرار از منزل، فسق، سرقت، جعل، کلاهبرداری مجازات شدند.

در ماه‌های جنوری و فبروری ۲۰۲۴، یک نفر در پکتیکا، چهار نفر در هلمند، ۱۱ نفر در میدان وردک، هشت نفر در هرات، چهار نفر در لغمان، دو نفر در سرپل و ۱۳ نفر در بامیان شلاق خوردند.

بر مبنای گزارش سازمان‌ملل در ماه جون، ۱۴۷ نفر شلاق خوردند. دفتر رسانه‌ای والی طالبان در سرپل در اعلامیه‌ای اعلام کرد که در ورزشگاه مرکزی این ولایت ۶۳ تن به شمول ۱۴ تن زنان به اتهام «فسق، سرقت و روابط غیر اخلاقی» در ملاء عام مورد شلاق خوردند.

در جولای ۲۰۲۴، چهار نفر در غزنی، سه نفر در بامیان، یک نفر در قندهار، چهار نفر در پکتیکا، ۱۸ نفر در ارزگان، دو نفر در بادغیس، یک نفر در پنجشیر، چهار نفر در پروان و دو نفر در کنر شلاق زده شدند.

همچنین، در ماه‌های آگست، سپتامبر و اکتوبر سال جاری میلادی ۱۶۱ نفر در محضر عام شلاق زده شدند. از جمله ۴۲ تن در خوست، ۱۹ تن در کابل، ۱۲ تن در میدان وردک، پنج تن در فاریاب، چهار تن در بامیان، پنج تن در تخار، چهار تن در لوگر، ۹ تن در قندهار، هشت تن در کنر، چهار تن در غزنی، پنج تن در هرات، هفت تن در لغمان، یک نفر در سمنگان، هشت نفر در سرپل، دو نفر در بلخ، سه نفر در هلمند، ۱۲ نفر در زابل، هشت نفر در غور، یک نفر در پکتیکا و دو نفر در پروان شلاق خوردند.

در ماه‌های نوامبر و دسامبر امسال، ۱۰ نفر در پکتیا، ۱۶ نفر در خوست، دو نفر در بلخ، ۶ نفر در غور، ۶ نفر در سمنگان، یک‌نفر در بغلان، ۴ نفر در فاریاب و تخار، ۱۵ نفر در غزنی، ۲۲ نفر در جوزجان، شش‌نفر در پروان، شش‌نفر در کابل، دو نفر در میدان‌وردک، سه‌نفر در قندوز و پنج‌نفر در کاپیسا شلاق خوردند.

چرا طالبان مردم را در محضر عام مجازات می‌کند؟

طالبان ادعا می‌کنند که بر اساس دستورات شرعی و رهبر شان، مردم را در ملاعام مجازات می‌کنند.

دادگاه عالی این گروه می‌گوید که مجازات در محضر عام به‌خاطر «درس عبرت» برای مردم است. این دادگاه می‌گوید که برای جلوگیری از جنایات در افغانستان لازم است چنین مجازاتی علناً اجرا شوند. این در حالی است که اجرای حکم در ملاءعام نقض حقوق‌بشر تلقی می‌شود.

سازمان ملل، عفو بین‌الملل و سازمان‌های حقوق بشری در واکنش به مجازات‌های علنی از طالبان خواسته‌اند که اصول حقوق‌بشر را رعایت کند و از مجازات آنها در ملاعام خودداری کند، اما طالبان این واکنش‌ها را مداخله در امور خود می‌داند.

در ۲۱ می ۲۰۲۴، ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل برای افغانستان، استفاده از تنبیه بدنی توسط طالبان را محکوم کرد و از طالبان خواست تا فورا این مجازات‌ را متوقف کند.

نظیفه جلالی، یکی از اعضای کمیته اسناد نقض حقوق بشر، می‌گوید که سازمان‌های حامی حقوق‌بشر در برابر نقض حقوق‌بشر از سوی طالبان سکوت کرده‌اند.

جلالی از سکوت کشورهای اسلامی در برابر فعالیت‌های ضد بشری طالبان انتقاد می‌کند و می‌گوید که کشورهای اسلامی به خاطر منافع خود سکوت کرده‌اند.

به گفته او، کشورهای منطقه مانند چین، به علت دادوستد تجاری با طالبان و منافع دیگر به سیاست‌های طالبان واکنشی نشان نمی‌دهند.