دفتر هماهنگی کمکهای بشردوستانه سازمان ملل (اوچا) اعلام کرد که بین ماههای جنوری تا اکتوبر ۲۰۲۴، به حدود ۱۸ میلیون نفر در افغانستان کمکهای خیریه ارایه شده است. این کمکها شامل مواد غذایی، خدمات بهداشتی و پشتیبانی از کشاورزان بوده است.
این نهاد اعلام کرد که تا پایان اکتوبر ۲۰۲۴، حدود ۱.۹۲ میلیارد دالر (معادل ۶۲ درصد) از بودجه حدود ۳ میلیارد دالری مورد نیاز برای ارایه کمکهای بشردوستانه تامین نشده باقی مانده است.
به گفته اوچا، بحرانهای ناگهانی و تشدید آسیبپذیریها همچنان نیازهای جدیدی ایجاد کردهاند. این نهاد همچنین بر لزوم اطمینان از «دسترسی زنان به کمکها و مشارکت معنادار، امن و همهجانبه زنان افغان» در ارایه این خدمات تاکید کرد.
این نهاد پیشتراعلام کرده بود که حدود ۲۲ میلیون افغان برای ادامه بقا به کمکهای بشردوستانه نیاز خواهند داشت. اما میزان این کمکها با گذشت زمان کاهش یافته است.
پیش از این گفته شده بود که بحرانها در دیگر نقاط جهان و سیاستهای طالبان باعث دلزدگی کشورهای کمک کننده از پشتیبانی مالی از افغانستان شده است.
منتقدان میگویند که بخشی از کمکهای بشردوستانه به دست طالبان میرسد و در خدمت تقویت ساختار حکومتی آنان قرار میگیرد. در مقابل، برخی سازمانهای جهانی هشدار دادهاند که بدون ادامه حمایت جهانی، افغانستان با بحرانهای شدیدتری از جمله قحطی و گرسنگی گسترده مواجه خواهد شد.
اوچا پیشتر اعلام کرده بود که اقتصاد افغانستان پس از تسلط طالبان تا یکسوم کاهش یافته است. این سازمان تصریح کرد که محدودیتهای اعمالشده از سوی طالبان، بحران اقتصادی، حوادث طبیعی و تغییرات اقلیمی به شدت توانایی مردم افغانستان برای مبارزه با بحرانهای انسانی را کاهش داده است.
این وزارت از قول سردار شیرزاد، رئیس رسیدگی به وضعیت بیجاشدگان داخلی نوشت که تعداد خانوادههایی که روند برگشتشان به خانههایشان در قندز شروع شده به ۱۱۱ خانواده میرسد.
این وزارت افزود که آنها «از جمله پنج هزار خانواده بیجاشده داخلی در شهر کابل هستند که چندی قبل پروسه بایومتریک آنها پایان یافته بود و از طرف وزارت امور مهاجرین با همکاری کمیته تخنیکی CCCM از شهر کابل به ولایت کندز منتقل میشوند».
به گفته شیرزاد، این کمیته به هر خانواده بیجاشده مبلغ ۲۰۰ دالر امریکایی میدهد و زمانی که آنها در محلاتشان در قندر جا به جا شدند، ۱۰۳۱ دالر نیز از نهادهای کمک کننده دیگر دریافت میکنند.
در طول دو دهه اخیر بهدلیل حملات طالبان به مراکز ولایات از جمله قندز، هزاران خانواده محلاتشان را ترک و بیشترشان به ولایات امن همجوار، و به خصوص به پایتخت، کابل پناه بردند.
