محدودیت‌های سختگیرانه هبت‌الله آخندزاده، معین وزارت داخله را به گریه انداخت

آقای خلیلزاد روز شنبه ۱۳ دلو، با نام بردن از افغانستان، ونزوئلا، سوریه، جمهوری اسلامی ایران و روسیه نوشت: اگر رهبران کشورها می‌خواهند صفحه جدیدی با امریکا باز کنند، اولین قدم خوب این است که گروگان‌های امریکایی را آزاد کنند و بقایای کشته‌شدگان را برگردانند.»

مارکو روبیو، وزیر خارجه امریکا پیشتر تهدید کرد که این کشور ممکن است جایزه بزرگی را برای سر رهبران طالبان تعیین کند، چون این گروه بیشتر از آنچه تصور می‌شد، امریکایی‌ها را به گروگان‌گرفته‌اند.

وزیر خارجه جدید ایالات متحده روز شنبه ۶ دلو در اکس نوشت مطلع شده‌ که طالبان نسبت به آنچه تاکنون اعلام شده، شمار بیشتری از شهروندان امریکا را به گروگان گرفته‌اند.

در آخرین روز ریاست‌جمهوری جو بایدن، طالبان در بدل آزادی یک عضو خود، دو زندانی امریکایی را آزاد کرد. رایان کوربت و ویلیام مکنتی اوایل ماه دلو از بند طالبان آزاد و به ایالات متحده بازگشتند.

طبق اعلام طالبان، خان محمد، عضو گروه طالبان، به دنبال «مذاکرات طولانی و مفید» با امریکا از زندان آزاد شد.

پیشتر وزارت خارجه امریکا تایید کرده بود که سه شهروند امریکایی به نام‌های جورج گلزمن، محمود حبیبی و رایان کوربت در بازداشت طالبان به سر می‌برند، اما طالبان همچنان تأکید دارند که دو نفر از این افراد در بازداشت آن‌ها بوده‌اند. طالبان بازداشت محمودشاه حبیبی، شهروند افغان-امریکایی را انکار کرده‌اند، اما خانواده وی و مقامات امریکایی تأکید دارند که حبیبی در زندان طالبان به سر می‌برد.

محمود حبیبی، که پیشتر رئیس اداره هوانوردی ملکی افغانستان بود، در ۱۰ اگست ۲۰۲۲ همراه با ۲۹ کارمند دیگر از شرکت «ای‌آر‌اکس کمیونیکیشن» توسط طالبان بازداشت شد. خانواده حبیبی اعلام کردند که وی یک روز پس از کشته شدن ایمن‌الظواهری، رهبر سابق القاعده، در شیرپور کابل بازداشت شد.

رند پال روز جمعه، دوازدهم دلو با نشر یادداشتی در شبکه اجتماعی اکس، از دموکرات‌ها به دلیل مخالفت با توقف کمک‌ها به افغانستان تحت کنترول طالبان انتقاد کرد.

او پارسال اعلام کرد که لایحه‌ای پیشنهاد کرده که تمام کمک‌های مالی به افغانستان را متوقف می‌کند.

این سناتور ایالت کنتاکی مقاله تحلیلی جان ساپکو، بازرس ویژه امریکا برای بازسازی افغانستان را منتشر کرده است.

ساپکو در مقاله‌ای تحت عنوان «امریکا، افغانستان و بهای خودفریبی» نوشته است که سقوط حکومت پیشین افغانستان نتیجه‌ خودفریبی سیستماتیک در سیاست‌گذاری‌ها و گزارش‌دهی مقامات ارشد ایالات متحده امریکا است.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، پس از ورود به کاخ سفید، تمامی کمک‌های خارجی، از جمله ارسال پول به افغانستان را برای سه ماه تعلیق کرد.

پس از این تصمیم، وزارت خارجه امریکا اعلام کرد که بیشتر پروژه‌های کمک خارجی، به‌جز برنامه‌های اضطراری غذایی و کمک‌های نظامی به اسرائیل و مصر، متوقف خواهد شد.

این تصمیم که با هدف بررسی سازگاری این برنامه‌ها با سیاست‌های دولت ترامپ اتخاذ شده همچنان تأثیرات قابل‌توجهی بر وضعیت اقتصادی افغانستان گذاشته است.

در پی تعلیق کمک‌ها، ارزش افغانی در برابر دالر افت کرد و قیمت‌ها افزایش یافت. طالبان همچنین اعلام کرد که فعالیت پنجاه نهاد امدادی به دلیل تعلیق کمک‌ها متوقف شده است.

به دلیل تعلیق کمک‌ها طالبان معاش کارمندان دولتی را نیز برای دستکم سه ماه متوقف کرده است.

او افزود اگر کمک‌های امریکا به افغانستان متوقف شود، بحران شدیدتر و فقر و بیکاری افزایش می‌یابد.

انوارالحق احدی روز جمعه دوازدهم دلو در برنامه اسپیس اکس افغانستان اینترنشنال تاکید کرد که بحران اقتصادی کنونی در افغانستان ارتباط مستقیمی با حاکمیت طالبان دارد و به گفته او این وضعیت به ضرر منافع ملی است.

آقای احدی افزود که در حال حاضر، برای حفظ ارزش افغانی هیچ پشتوانه‌ای در ارگ تحت کنترول طالبان به‌جز خشت‌های طلا وجود ندارد.
او می‌گوید که خشت‌های طلای موجود در ارگ قیمت مشخص و باثبات ندارند اما به صورت تخمینی می‌شود ارزش آن‌ها را حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون دالر برآورد کرد.
احدی می‌گوید که بهترین پشتوانه برای حفظ ارزش افغانی در برابر دالر می‌تواند سرمایه صندوق امانی باشد، اما طالبان تاکنون از این صندوق هیچ‌گونه درخواستی نکرده‌اند.
احدی گفت: «جلوگیری از این وضعیت بسیار دشوار است، اما در کوتاه‌مدت بانک مرکزی افغانستان می‌تواند به‌طور مستمر در بازار مداخله کرده و دالر لیلام کند. اما نمی‌دانم طالبان تا چه اندازه توانایی انجام این کار را دارند.»
او می‌گوید که برای بهبود اقتصاد افغانستان و حفظ ارزش افغانی، بهترین راه این است که طالبان روابط خوبی با جهان برقرار کنند، اختلافات سیاسی را پایان دهند و حکومتی مطابق با خواست مردم تشکیل دهند.
احدی در پاسخ به این پرسش که آیا بانک مرکزی افغانستان اکنون مستقل است، گفت در گذشته، بانک مرکزی مستقل بود و رئیس‌جمهور حق نداشت به آن دستور بدهد اما اکنون آن سیستم وجود ندارد و همه‌چیز متمرکز شده است. آقای احدی افزود: «من مطمئن نیستم که وزارت مالیه و بانک مرکزی تا چه حد در کار خود مستقل هستند. طالبان اکنون در امور مالی و پولی مداخله می‌کنند و گاهی این مداخله به‌جای نتیجه مثبت، تأثیر منفی می‌گذار‌د.»

آقای احدی می‌گوید که فعالیت وزارت‌های معارف و صحت و برخی دیگر از نهادها، به کمک‌های جامعه جهانی، به‌ویژه ایالات متحده، وابسته است که با قطع کمک‌ها، این وزارتخانه‌ها و نهادها با خطر فلج شدن روبه‌رو هستند.
او افزود برخی از این مسئولیت‌ها بر عهده جامعه جهانی بود، اما اکنون افغانستان تحت کنترول طالبان توان مالی لازم را ندارد. به باور آقای احدی، اگر این کمک‌ها که ۸۰ درصد آن‌ها از سوی امریکا تأمین می‌شد متوقف شوند بودجه وزارت‌های معارف و صحت طالبان نیز قطع خواهد شد.
این عضو هیئت‌مدیره صندوق امانی، تأکید کرد که باوجود کمک‌های چین، جاپان و برخی کشورهای اروپایی، قطع کمک‌های امریکا می‌تواند پیامدهای بسیار ناگواری برای افغانستان داشته باشد.
انوارالحق احدی در پاسخ به این پرسش که آیا برخی کشورها در حفظ ارزش افغانی در برابر دالر با طالبان همکاری می‌کنند، گفت: «در گذشته، ایالات متحده و جامعه جهانی به‌صورت بلاعوض به ما کمک می‌کردند و بخش بزرگی از این کمک‌ها در بخش نظامی به مصرف می‌رسید. اما روسیه در این حد نیست و چین نیز توانایی ارائه چنین کمک‌هایی را ندارد. چین، روسیه و ایران این ظرفیت را ندارند که مانند امریکا به افغانستان کمک کنند و این کشور را از وضعیت کنونی خارج سازند.»

آقای احدی در مورد مداخلات دولت ترامپ در صندوق امانی در سوئیس تأکید کرد که این صندوق مستقل است و تحت نفوذ هیچ‌کس قرار ندارد.
او افزود که هر تصمیم درباره صندوق توسط چهار عضو هیئت مدیره آن اتخاذ می‌شود و تاکنون ایالات متحده هیچ‌گونه مداخله‌ای در امور صندوق امانی نکرده است.

او در این مورد افزود: «بر اساس قانون، ‌ ایالات متحده حق مداخله را ندارد اما نماینده‌ این کشور در کنار ما حضور دارد. نماینده آن‌ها حق وتو دارد، اما این مسائل برایشان اینقدر اهمیت ندارد که مداخله کنند.»

انوارالحق احدی می‌گوید که در حال حاضر در این صندوق ۳.۹ میلیارد دالر موجود است، اما امیدوار است که به زودی به ۴ میلیارد دالر برسد.

تیم بورچت روز جمعه، دوازدهم دلو، در یادداشتی در شبکه اجتماعی اکس نوشت: «دولت بایدن با کمال میل به مردی ویزا داد که دسترسی نامحدود به فرماندهان ارشد طالبان داشت.»

آقای بورچت در ماه میزان امسال در ارتباط به این یوتیوبر افغان نامه‌ای به آنتونی بلینکن، وزیر خارجه پیشین امریکا نوشت. او در این نامه نگرانی‌های درباره ارتباطات عمران رحیمی با فرماندهان ارشد طالبان و تهدیدات احتمالی ناشی از حضور او در ایالات متحده مطرح کرده است.

در این نامه آمده است: «رحیمی به‌طور فعال در سفیدنمایی چهره رژیم وحشی طالبان مشارکت داشته، همواره از اقدامات آن‌ها به‌عنوان تامین ثبات تمجید کرده و اعضای دیاسپورای افغان در غرب را به بازگشت به مناطق تحت کنترول طالبان تشویق کرده است.»

آقای بورچت در این نامه حضور این یوتیوبر افغان را تهدیدی برای نظامیان پیشین افغان و خانواده‌های آن‌ها در ایالات متحده دانسته و نسبت به امنیت این افراد ابراز نگرانی کرده است.

او همچنین از وزارت خارجه امریکا خواسته است که فعالیت‌ها و ارتباطات آقای رحیمی را به‌دقت نظارت کنند، زیرا به گفته او این موارد ممکن است تهدیدی بالقوه برای امنیت ملی باشد و ارزش‌هایی را که شهروندان امریکا حفظ می‌کنند، تضعیف کند.

در این نامه همچنین به ارتباطات عمران رحیمی با مقام‌های بلندپایه طالبان، از جمله سراج‌الدین حقانی، دسترسی او به اردوگاه‌های آموزشی این گروه و محل اقامت مقام‌های ارشد حکومت پیشین اشاره شده است.

تیم بورچت در یادداشت تازه‌ای در شبکه اجتماعی اکس تاکید کرده است که این یوتیوبر هنوز در ایالات متحده حضور دارد و باید هرچه زودتر شناسایی و اخراج شود.

عمران رحیمی که در ماه‌های اخیر به امریکا مهاجرت کرد در جریان سه سال گذشته در افغانستان از طریق یوتیوب فعالیت رسانه‌ای داشت. آن زمان نیز شماری از منتقدان او را متهمم به همدستی با طالبان کرده بودند.

طالبان گفته کودکان پس از یافتن این سرگلوله به آن ضربه زده‌اند.

صندوق کودکان سازمان ملل می‌گوید که در سال ۲۰۲۴، بیش از ۵۰۰ کودک افغان در نتیجه انفجار مهمات و بقایای مواد منفجره به‌جامانده از جنگ کشته یا زخمی شده‌اند.

آمار دقیقی از میزان ماین‌ها و مواد منفجره کشف‌نشده در افغانستان در دست نیست. بنا بر گزارش سازمان ملل، نهادهای همکار این سازمان از سال ۱۹۸۹ تاکنون بیش از ۱۴ میلیون قطعه مهمات منفجرنشده، حدود ۷۵۰ هزار ماین ضد نفر، بیش از ۳۵ هزار ماین ضد وسایل نقلیه و بیش از ۱۳ هزار ماین دست‌ساز را پاکسازی کرده‌اند.

سازمان ملل تأکید کرده است که کودکان، اصلی‌ترین قربانیان ماین‌ها هستند، زیرا اغلب هنگام بازی با مواد انفجاری باقی‌مانده برخورد می‌کنند که منجر به مرگ یا معلولیت آن‌ها می‌شود.