وزارت عدلیه طالبان روز چهارشنبه ۲۴ دلو اعلام کرد که در ماه گذشته حدود ۴۶۸ هزار و ۵۹۸ جریب زمین را در ۲۵ ولایت دولتی تثبیت کرده است. طبق خبرنامه این وزارت، بیش از یک میلیون و ۳ هزار جریب زمین دیگر هم در ۳۲ ولایت تحت بررسی کمیسیون جلوگیری از غصب زمین طالبان قرار دارد.
وزارت عدلیه طالبان میگوید در جریان ماه گذشته در قندوز، غور، نیمروز و ارزگان، بیش از ۱۶ هزار و ۵۰۰ جریب زمین دولتی تثبیت شده است.
این وزارت گفته که کمیسیون طالبان برای جلوگیری از غصب زمین، پس از بررسی این زمینها را استرداد کرده است.
گفته شده بیشترین زمینهای استرداد شده طی یک ماه گذشته، ۸ هزار و ۹۴۰ جزیب زمین در ولایت غور بوده است.
طالبان میگوید تا کنون زمینهای زیادی را در مرکز و ولایات به عنوان اراضی غصبی ثبت کرده و به مالکیت دولت بازگرداندهاند. برخی از شهروندان میگویند که این گروه زمینهای دولتی را به نام خود ثبت میکنند.
با این حال، هیچ مرجع بیطرف در افغانستان وجود ندارد که بتواند به شکایات شهروندانی رسیدگی کند که میگویند طالبان بهزور، زمینهای آنها را به نام «امارتی» ثبت میکند و از آنها میگیرند.
مایک پمپئو، وزیر خارجه سابق امریکا میگوید توافقنامه دوحه میان امریکا و گروه طالبان به دلیل تمایل دونالد ترامپ برای خروج نیروهای امریکایی از افغانستان امضا شد.
به گزارش رسانههای امریکا، مایک پمپئو این اظهارات را دوشنبه این هفته در جریان سخنرانی در مورد سیاست خارجی دوره اول حکومت ترامپ در دانشگاه دوک در ایالت کارولینای شمالی بیان کرده است.
توافق صلح میان ایالات متحده و طالبان در دور اول حکومت ترامپ در زمانی امضا شد که مایک پمپئو وزیر خارجه امریکا بود. منتقدان میگویند این توافق، زمینه فروپاشی حکومت پیشین افغانستان و بازگشت دوباره طالبان به قدرت را فراهم کرد.
در پی این توافق، نیروهای خارجی به شمول نیروهای امریکایی از افغانستان خارج شدند و گفتوگوهای بینالافغانی در ماه سپتامبر همان سال میان حکومت اشرف غنی و گروه طالبان آغاز شد. این گفتوگوها که یکی از شروط اصلی توافق صلح امریکا و طالبان بود، پس از چند ماه به نتیجه نرسید.
ادوین سنیزا سالوادور، نماینده سازمان بهداشت جهانی در افغانستان میگوید که «وضعیت شفاخانه ملی تشخیص و درمان سرطان، بحرانی است.» بیماران سرطان از کمبود پزشکان، امکانات، داروهای سرطان و هزینههای بالای درمان شاکی اند.
بخش منطقهای سازمان بهداشت جهانی روز سهشنبه روایت برخی از خانمهای مبتلا به سرطان و همچنین تلاش داکتران متخصص در این حوزه را منتشر کرده است. در این گزارش آمده که «در مناطق دور افتاده افغانستان، نبردی خاموش علیه سرطان به مثابه یک دشمن نامریی در جریان است.»
به گفته این سازمان، برای بسیاری از مردم در مناطق دورافتاده، سفر به شفاخانههای مرکزی و ملی، تنها روزنه برای تشخیص و درمان سرطان است، اما این مسیر نیز پر از دشواریها است.
فاطمه ۴۲ ساله در یکی از ولسوالی های در بدخشان، یک سال پیش متوجه غده کوچکی در سینه چپ خود شد. پس از صرف زمان طولانی برای جمعآوری پول لازم بهمنظور سفر به کابل و آغاز روند درمانش، سرطان در بدنش گسترش یافت.
سفر او از روستا به کابل بیش از ۳ روز را دربر گرفت. وی پس از طی کردن مسیر دشوار سفر هنگامی که به شفاخانه ملی تشخیص و درمان سرطان در کابل رسید، با وضعیت بغرنج مواجه شد.
فاطمه از چشم دید خود میگوید: «این شفاخانه با حجم بالای کار و کمبود منابع مواجه است، داروهای سرطان کمیاب است و بسیاری از شیوههای درمان مهم در دسترس نیست.»
او گفت که ظرفیت شفاخانه بهشدت محدود است و تقاضا برای خدمات پزشکی بسیار بیشتر از ظرفیت آن است.
فرشته رحمانی، متخصص سرطانشناسی در شفاخانه ملی کابل، میگوید: «لیست انتظار بیماران طولانی است و تختها محدود است.»
پس از پذیرش بیمار در این شفاخانه، در بخش شیمیدرمانی سه زن یک تخت را بهطور مشترک استفاده میکنند و همزمان تحت درمان قرار میگیرند.
خالداحمد خالد، رادیولوژیست عروقی و معاون شفاخانه، میگوید: «این تنها راهی است که میتوانیم کمبودها را مدیریت کنیم. ما تجهیزات، تخت و فضای کافی نداریم، اما نمیتوانیم بیماران را نیز رد کنیم.»
هزینههای درمان سرطان چالش دیگری برای بیماران و خانوادههای آنان است. برخی همچون فاطمه مجبور به فروش تمام دارایی خود برای سفر به کابل و درمان شده است.
ادوین سنیزا سالوادور، نماینده سازمان بهداشت جهانی در افغانستان تصریح کرد که بیماران در شرایط «غیرقابل تصور» بهسر میبرند و شفاخانه برای رسیدگی به نیازها با مشکلات جدی مواجه است.
او گفت که این شفاخانه به حمایت فوری نیاز دارد تا خدمات آن ارتقا یابد.
هرچند آمار دقیق از بیماران سرطان در سراسر افغانستان در دسترس نیست، اما پیشتر وزارت صحت عامه طالبان اعلام کرد که در سال گذشته، حدود ۲۴ هزار نفر به دلیل ابتلا به سرطان به مراکز صحی در سراسر افغانستان مراجعه کردهاند.
اخیرا مقامهای طالبان در شفاخانه حوزوی هرات نیز اعلام کردند که میزان ابتلا به سرطان در این ولایت ۳۰ درصد افزایش یافته است.
انورالحق احدی، وزیر مالیه پیشین و عضو صندوق امانی افغانستان در سوئیس، درباره تشدید بحران اقتصادی و مالی در افغانستان هشدار داد. او تاکید کرد که در صورت قطع کامل کمکها و عدم انجام اصلاحات اساسی از سوی طالبان، وضعیت به مراتب وخیمتر خواهد شد.
احدی روز سهشنبه در گفتوگو با افغانستان اینترنشنال گفت که هماکنون نیز وضعیت به اندازه کافی خراب است. اقتصاد افغانستان در دو سال گذشته ۲۸ درصد کاهش یافته است و با قطع کمکها احتمالاً ۱۰/۱۵ درصد دیگر نیز از بین خواهد رفت.
به گفته او، سرمایهگذاری در افغانستان اندک است و سرمایهگذاران در حال خروج از کشور اند. میلیونها نفر نیز طی سه سال اخیر افغانستان را ترک کردهاند. او تاکید کرد که بدون انجام اصلاحات اساسی، هیچ امیدی به بهبود اوضاع وجود ندارد.
احدی با اشاره به افزایش فقر و بیکاری گفت که با ادامه قطع کمکهای ایالات متحده، هزاران نفر از بخشهای صحی و معارف بیکار شدهاند.
به دنبال تعلیق کمکهای امریکا، دهها پروژه بینالمللی در افغانستان متوقف شده و هزاران نفر که در این پروژهها مشغول به کار بودند، بیکار شدهاند.
احدی گفت که بحران مالی و اقتصادی، اختلافات داخلی و انزوای بینالمللی از عوامل اصلی سقوط رژیمها بودهاند. او تاکید کرد: «زمانی که بحران مالی، پولی و انزوای جهانی بهصورت همزمان رخ دهند، شدیدترین مشکلات برای یک دولت به وجود میآید.»
وی همچنین گفت که طالبان ادعا دارند یک میلیون کارمند در دولت مشغول به کار هستند، در حالی که در دوره جمهوریت نیز این تعداد کارمند وجود نداشت. او خاطرنشان کرد که عواید عادی دولت در دوره جمهوریت بیش از چهار میلیارد دالر بود، اما اکنون به بیش از دو میلیارد دالر نمیرسد. به گفته او، با این حساب، در نبود کمک خارجی، طالبان قادر به پرداخت معاش ماموران دولتی نیز نیست.
احدی اظهار داشت که بحران مالی و اقتصادی بدون برخورداری از مشروعیت داخلی و بینالمللی قابل حل نیست. او تاکید کرد که مشروعیت داخلی طالبان نیز زیر سوال رفته است. عضو صندوق امانی در سویس هشدار داد که رژیم طالبان با ورشکستگی فاصله زیادی ندارد.
قطع کمکهای جهانی بهشدت خدمات اساسی مانند تهیه مواد غذایی، مراقبتهای صحی، آب و حفظالصحه و سرپناه را در معرض خطر قرار داده است.
پس از تعلیق کمکهای امریکا، دهها نهاد امدادرسان فعالیتهای خود را بهطور کامل یا جزئی متوقف کردهاند و این وضعیت شرایط بحرانی افغانستان را تشدید کرده است.
شورای پناهندگان ناروی روز گذشته اعلام کرد که فعالیتهای بشردوستانه خود در افغانستان و ۱۹ کشور دیگر را در پی تعلیق کمکهای خارجی امریکا متوقف خواهد کرد. این سازمان گفت که مجبور به اخراج کارمندان خود در افغانستان و دیگر کشورها شده است.
شورای پناهندگان ناروی (انآرسی) هشدار داد که بدون راهحل فوری برای تامین نیازهای مالی این سازمان، ممکن است در پایان ماه جاری میلادی برنامههای بشردوستانه خود تحت تامین مالی امریکا را متوقف کند.
افغانستان همواره به کمکهای جهانی نیازمند بوده است. اما با بازگشت طالبان به قدرت، سطح بیکاری، فقر و گرسنگی در کشور افزایش یافته است. بربنیاد آمارهای جهانی، دستکم ۲۲ میلیون نفر به کمک فوری جهانی نیاز دارند.
داعش روز سهشنبه گفت که یک بمبگذار انتحاری آن به تجمع اعضای ارتش و پولیس طالبان در برابر کابل بانک در قندوز حمله کرد. اعماق، خبرگزاری وابسته به داعش، مدعی شد که در این رویداد، «صدها تن، از جمله فرماندهان امنیتی» طالبان کشته شدند.
طالبان به طور رسمی تا هنوز آمار تلفات این حمله انتحاری را منتشر نکرده است. اما منابع محلی به افغانستان اینترنشنال گفتند که در حمله انتحاری صبح امروز در ولایت قندوز دستکم ۱۸ نفر کشته و ۱۴ نفر زخمی شدهاند. بیشتر قربانیان این رویداد نیروهای ارتش و پولیس طالبان هستند.
به گفته منابع، حملهکننده انتحاری در ورودی شعبه کابل بانک در شهر قندوز، نیروهای طالبان را که برای دریافت معاش خود منتظر بودند، هدف قرار داد.
منابعی در شفاخانه حوزوی قندوز به افغانستان اینترنشنال تایید کردند که اجساد ۱۸ کشته و ۱۴ زخمی به این مرکز درمانی منتقل شده است.
این دومین حمله داعش به اعضای طالبان در افغانستان در پنج ماه گذشته است.
وزیر فرهنگ بریتانیا در پاسخ به کمیته ورزش پارلمان این کشور گفت که از تصمیم تیم کریکت انگلستان برای بازی با تیم کریکت افغانستان حمایت میکند. لیزا ناندی گفت با این که تحریم ورزشی، «ابزار نمادین و قدرتمندی است» اما «معتقدیم که غیرسازنده است.»
او گفت که تحریم تیم افغانستان، «ورزشكاران سختکوش ما را مجازات میکند.»
کمیته رسانهها و ورزش پارلمان بریتانیا روز سه شنبه متن پاسخ وزیر فرهنگ این کشور را درباره تحریم مسابقات بین المللی در پیوند به درخواستهای گسترده برای تحریم تیم کریکت افغانستان، منتشر کرد.
ناندی در نامه خود گفت که وضعیت حقوق بشر در افغانستان «وحشتناک» و «کاملاً غیرقابل قبول» است. با این حال، با تصمیم شورای کریکت انگلستان موافق است.
خانم ناندی گفت با این که «تمرکز بر مسائل حقوق بشر در ورزش با اهمیت است، اما معتقدیم که تحریمهای ورزشی نتیجه معکوس دارند، زیرا ورزشکاران سختکوش ما را مجازات میکنند.»
او گفت که ورزشکاران بریتانیایی نباید «به خاطر اقدامات وحشتناک طالبان علیه زنان و دختران مجازات شوند.»
ناندی افزود بریتانیا مانع از حضور مقامهای طالبان در بازی افغانستان با تیمهای انگلیسی خواهد شد.
وزیر ورزش بریتانیا از شورای بینالمللی کریکت خواست تا اقدامات بیشتری برای حمایت از تیم زنان افغانستان در تبعید انجام دهد. او گفت: «انتظار داریم شورا تمام تلاش خود را برای بازگرداندن تیم زنان به رقابتهای رسمی انجام دهد.»
قرار است تیم کریکت بریتانیا در ۲۶ فبروری( ۸ حوت) در لاهور به مصاف افغانستان برود، اما طیفی از سیاستمداران و نمایندگان پارلمان بریتانیا از تیم انگلستان خواست که از این بازی منصرف شود.
پیشتر شورای بینالمللی کریکت اعلام کرده بود که مسابقات با افغانستان را تحریم نمیکند. همچنین، ریچارد تامپسون، رئیس بورد کریکت انگلستان گفت پس از مشورت با شورای بینالمللی کریکت و بازیکنان، مسابقه در برابر افغانستان در لاهور برگزار خواهد شد.
وی در بیانیهای گفت: «برای بسیاری از مردم عادی افغانستان، تماشای بازیهای تیم کریکت شان یکی از معدود گزینههای باقیمانده برای لذت بردن از زندگی در آنجا است. بنابراین، ما در این مسابقه شرکت خواهیم کرد.»
غیرسازنده خواندن تحریم مسابقات ورزشی از سوی وزیر ورزش، نشان دهنده تغییر در موضع گیری بریتانیا در قبال این موضوع است. پیش از این، بریتانیا و نهادهای ورزشی آن از تحریم تیمهای ورزشی و ورزشکاران روسیه در واکنش به تهاجم این کشور به اوکراین حمایت کرده بود.