استاندار خراسان رضوی: حجم صادرات ایران به افغانستان از دو میلیارد دالر گذشت

دانشگاه هلسینکی در فنلند روز پنجشنبه، ۲۵ دلو با نشر فهرستی از ۳۰ جوان موفق زیر ۳۰ سال، نام یک دختر جوان افغان را به پاس فعالیت‌های اکادمیک و اجتماعی‌اش، در آنجا گنجاند.

عالمی به افغانستان اینترنشنال گفت که دانشگاه هلسینکی او را بدون هیچ تبعیضی و با درنظرداشت فعالیت‌های آکادمیک و اجتماعی‌اش انتخاب کرده است.

خانم عالمی که حدود یک‌سال قبل از دانشکده پزشکی دانشگاه هلسینکی فارغ شده است، هم‌اکنون در یکی از شفاخانه‌های فنلند به عنوان داکتر عمومی کار می‌کند.

او که در سه‌سالگی به فنلند مهاجر شد، گفت: «یکی از آرزوهای بزرگ من اینست که در زمینه پزشکی برای زنان و کودکان افغان خدمت کنم‌.»

او با اشاره به دسترسی اندک زنان و کودکان به مراقبت‌های بهداشتی گفت که مشتاق است در نظام صحی افغانستان تغییرات بنیادی ایجاد کند.

او در پیامی به طالبان گفت: «تحصیل حق اساسی هر انسان است و هیچ جامعه بدون آموزش پیشرفت نمی‌کند.»

زهرا عالمی از طالبان خواست تا دروازه مکاتب و دانشگاه‌ها را بر روی دختران و زنان باز کند زیرا به باور او «ملتی قوی و مستقل است که زنان و مردان آن فرصت آموزش برابر را داشته باشند.»

خانم عالمی که خود نیز محجبه است، پوشش را امر اختیاری و فردی دانست و از طالبان خواست تا به زنان افغان حق انتخاب را بدهد.

این دختر افغان در حالی آرزوی تغییر در نظام بهداشتی افغانستان به در سر دارد که طالبان کار و آموزش زنان و دختران را ممنوع کرده است.

طالبان در پاسخ به درخواست مکرر جهان مبنی بر لغو ممنوعیت آموزشی دختران، آن را «موضوع داخلی و فرهنگی افغانستان» عنوان کرده و سلب همه حقوق اساسی و انسانی زنان افغان را نیز تحت عنوان «مغایرت با شریعت» توجیه کرده است.

این گزارش افغانستان را در میان هشت کشوری قرار داده که بیشترین آسیب را از توقف کمک‌های خارجی امریکا متحمل خواهد شد.

براساس این گزارش، از بین ۲۶ فقیرترین کشور جهان، هشت کشور بیش از یک‌پنجم کمک‌های خود را از اداره توسعه بین‌المللی ایالات متحده (USAID) دریافت می‌کنند. این کشورها شامل افغانستان، سودان جنوبی، سومالیا، کنگو، لیبریا، سودان، اوگاندا و اتیوپی هستند.

مرکز توسعه جهانی می‌گوید در بیشتر این کشورها، کمک اداره توسعه بین‌المللی ایالات متحده به عنوان «پاسخ به بحران‌های اضطراری» دسته‌بندی می‌شود.

بنا به آمار سازمان‌های امدادی، بیش از ۲۲ میلیون نفر در افغانستان به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند.

مرکز توسعه جهانی هشدار داده که در صورت ادامه توقف کمک‌های امریکا برای یک سال، افغانستان و ۲۲ کشور دیگر با شوک اقتصادی شدید مواجه خواهند شد.

براساس این گزارش، اگر توقف کمک‌های امریکا ادامه یابد، ۲۳ کشور (۱۶ کشور کم‌درآمد و ۷ کشور با درآمد متوسط پایین) با شوک اقتصادی حداقل یک درصدی روبه‌رو خواهند شد.

از میان این کشورها، هشت کشور ضربه‌ کاهش حدود ۳ درصد از تولید ناخالص داخلی خود خواهند خورد. تخمین زده می‌شود که اقتصاد افغانستان حدود ۷ درصد آسیب ببیند.

کشورهای دیگر که بیشترین تاثیر را خواهند دید، شامل سودان جنوبی، سومالیا، سوریه، آفریقای مرکزی، یمن، میکرونزی و لیبریا هستند.

امریکا در سه سال گذشته با کمک حدود سه میلیارد دالر، بزرگ‌ترین تامین‌کننده کمک‌های توسعه‌ای و بشردوستانه برای افغانستان بوده است.

کمک‌های ایالات متحده در افغانستان عمدتاً بر نیازهای فوری از جمله مقابله با گرسنگی، خدمات درمانی و بهداشتی متمرکز بوده است، اما با فرمان ترامپ مبنی بر تعلیق این کمک‌ها، بسیاری از پروژه‌های حیاتی در بخش‌های بهداشت، آموزش و درمان متوقف شده است.

با روی کارآمدن دونالد ترامپ در ۲۰ جنوری و توقف کمک‌های امریکا، بحران اقتصادی افغانستان تشدید شد. ارزش افغانی واحد پول افغانستان کاهش یافت. تغییر در بازار ارز طالبان را وادار کرد تا برای جلوگیری از سقوط بیشتر، محدودیت‌هایی بر سرای شهزاده اعمال کنند. بانک مرکزی تحت کنترول طالبان میلیون‌ها دالر از ذخایر خود را به بازار تزریق کرد تا از سقوط ارزش پول ملی جلوگیری کند.

با این حال، تحلیلگران اقتصادی معتقدند که این سیاست در درازمدت نمی‌تواند از افغانی در برابر سقوط محافظت کند. طالبان در پرداخت حقوق کارمندان دولتی دچار مشکل شده‌اند. حکومت طالبان مدعی است که بیش از یک میلیون کارمند دولتی دارد. به گفته آگاهان اقتصادی، رژیم طالبان بدون کمک‌های خارجی قادر به پرداخت حقوق آنان نیست.

طالبان از جامعه جهانی درخواست کرده‌اند که مسایل بشردوستانه را از مسایل سیاسی جدا کنند. اما در همین حال، برخی ناظران نگران هستند که این گروه از کمک‌های خارجی برای تقویت حکومت خود استفاده کند. به گفته ناظران، طالبان ممکن است کمک‌های بشردوستانه را به جای تخصیص عادلانه، در جهت تقویت پایگاه‌های خود و تامین منافع گروهی منحرف کنند.

در حالی که کمک‌های بین‌المللی به افغانستان کاهش یافته، این کشور همچنان درگیر بحران انسانی، فقر گسترده و شکنندگی اقتصادی است. اگر کشورهای دیگر جای خالی امریکا را پر نکنند، احتمالا اوضاع افغانستان بیش از پیش بحرانی خواهد شد.

دوستان شفیق‌الله عطایی به افغانستان اینترنشنال گفتند که حوزه ۱۵ و دیگر نهادهای امنیتی طالبان از بازداشت این فعال اجتماعی ابراز بی‌خبر کرده‌اند. به گفته آن‌ها، عطایی از عصر سه‌شنبه پس از آنکه از خانه‌اش در ناحیه ۱۵ بیرون شد، ناپدید است.

دوستان عطایی می‌گویند که او پس از دو روز ناپدید شدن شام جمعه با خانواده‌اش تماس گرفته و گفته است که در جای نامعلومی در بند طالبان است.

نزدیکان آقای عطایی می‌گویند که او به کارهای شخصی مشغول بوده و با هیچ شخص و گروهی دشمنی و خصومت نداشته است. به گفته آن‌ها عطایی در زمان حکومت پیشین سمتی نداشت و دانشجو بود.

شفیق‌الله عطایی باشنده اصلی دره عبدالله خیل ولایت پنجشیر است. دوستان او گفتند که گوشی عطایی در این مدت بارها روشن و خاموش شد، اما به تماس آن‌ها پاسخ داده نشده است.

یکی از دوستان این فعال اجتماعی گفت ممکن است استخبارات طالبان شفیق‌الله عطایی را به دلیل پنجشیری بودن بازداشت کرده باشد.

او اضافه کرد که پیش از این نیز برخی دوستانش به دلیل تعلق داشتن به پنجشیر توسط طالبان بازداشت شده‌اند.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، پس از بازگشت به قدرت، روند انتقال مهاجران افغان واجد شرایط اسکان در امریکا را متوقف کرد. این موضوع باعث نگرانی بسیاری از همکاران پیشین نیروهای امریکایی در افغانستان شده است، زیرا آن‌ها بیم دارند که این روند به‌طور کامل پایان یابد.

کرنشاو گفت که با حکومت ترامپ درباره انتقال همکاران پیشین افغان همکاری خواهند کرد.

او افزود که در پروازهای ویژه تخلیه امریکا در سال ۲۰۲۱، بسیاری از افرادی که همکار امریکا نبودند، انتقال یافتند، اما همکاران واقعی این کشور در افغانستان جا گذاشته شدند.

او گفت: «بدیهی است که من از از سیاست انتقال حمایت می‌کنم، و ما با حکومت برای تحقق آن کار خواهیم کرد.»

جمهوری‌خواهان اکثریت کرسی‌ها را در کانگرس به دست دارند و می‌توانند اداره ترامپ را متقاعد کنند افغان‌هایی که از نزدیک با ارتش و نهادهای امریکایی در افغانستان کار می‌کردند، به ایالات متحده منتقل شوند.

کرنشاو از فداکاری همکاران افغان ارتش امریکا یاد کرد. او در مصاحبه سی‌بی‌اس گفت: «یکی از مترجمان ما روی ماین پا گذاشت، چهار دست و پایش را از دست داد و جان باخت. این افراد میهن‌پرست بودند. آن‌ها در کنار ما، برای کشور خودشان و همچنین برای منافع ما می‌جنگیدند.»

کرنشاو که از کهنه‌سربازان ارتش امریکا است، در جنگ‌های عراق و افغانستان حضور داشت و در انفجار ماینی در ولایت هلمند یک چشم خود را از دست داد.

در حال حاضر، هزاران نفر از دارندگان ویزای ویژه مهاجرت امریکا در افغانستان و کشورهای منطقه گیر مانده‌اند. ایالات متحده نیز برخی از پروازهای ویژه انتقال را متوقف کرده است.

در حال حاضر، حکومت ترامپ نگران بررسی سوابق امنیتی همکاران پیشین افغان است. زیرا، به گفته مقام‌های ارشد امریکایی، برخی از آنان به رغم بررسی‌های امنیتی می‌توانند تهدیدی برای این کشور باشند.

به نقل از خبرگزاری ایسنا، وزیر خارجه ایران درباره اهمیت بندر چابهار برای این کشور و تمایل جمهوری اسلامی و هند برای تداوم همکاری‌ها در این بندر یاد کرد.

او گفت: «بندر چابهار بندر مهمی در اقیانوس هند است که ایران و هند را به یکدیگر وصل می‌کند.»

در ۲۴ ثور سال جاری ایران و هند توافق‌نامه ۱۰ ساله برای توسعه و مدیریت بندر چابهار امضا کردند. هر دو کشور در بیانیه‌ای مشترک هدف از این توافق بلندمدت را افزایش ارتباطات منطقه‌ای و تسهیل تجارت به ویژه بین هند، ایران و افغانستان دانستند.

وزیرخارجه ایران درباره لغو معافیت‌ها گفت: «درخصوص لغو معافیت بندر چابهار، می‌دانیم که هندی‌ها با امریکایی‌ها مشورت می‌کنند، بنابر این آن‌ها را آزاد می‌گذاریم تا تصمیم‌گیری کنند.»

به علت تحریم‌های امریکا علیه ایران، هندوستان بدون مجوز واشنگتن نمی‌تواند در پروژه‌های بزرگ توسعه‌ای با ایران همکاری کند. حکومت ترامپ در سال ۲۰۱۸ برای مشارکت هند در بندر چابهار معافیت قایل شده بود.

رسانه هندی تایمز آف اندیا گزارش داد که کاخ سفید به وزیر خارجه امریکا دستور داده تا معافیت‌های کشورها از تحریم ایران، «از جمله در مورد پروژه بندر چابهار» را تعدیل یا لغو کند.
هند بندر چابهار را به‌منظور ارسال کالا به افغانستان و اتصال تجاری با آسیای میانه مهم می‌داند و این بندر نقطه عطفی برای افغانستان به‌منظور کاهش وابستگی به بنادر پاکستان تلقی می‌شود.

طالبان امیدوار است که بندر چابهار، افغانستان را به بستر مبادلات تجاری هند و آسیای میانه تبدیل کند و منبعی جدیدی درآمد برای حکومت این گروه شود که به علت انزوای بین المللی، با معضلات و بحران‌های اقتصادی و مالی دست و پنجه نرم می کند