جیمز هریسون که با اهدای حدود ۱۲۰۰ بار پلاسمای خود، جان بیش از ۲.۴ میلیون نوزاد را نجات داد، روز دوشنبه در سن ۸۸ سالگی در خانه سالمندان در استرالیا درگذشت. سازمان صلیب سرخ استرالیا گفت که هریسون در طول ۶۰ سال، حتا یک جلسه اهدای خون را از دست نداد.
جیمز هریسون همچنین رکورد جهانی گینس را برای بیشترین تعداد اهدای خون در اختیار دارد.
جیمز هریسون که در ایالت نیو ساوت ولز به دنیا آمده بود، پس از دریافت خون در پی عمل جراحی ریه در ۱۴ سالگی، مصمم شد که مسئولیت خود را ادا کند.
پلاسمای او حاوی یک آنتیبادی نادر بود که بعدا برای تولید دارویی جهت جلوگیری از مرگ نوزادان مبتلا به بیماری رسوس مورد استفاده قرار گرفت.
بیماری رسوس یک اختلال خونی است که در نوزادان رخ میدهد. این بیماری زمانی اتفاق میافتد که گروه خونی مادر و جنین ناسازگار باشند.
وقتی او در سال ۲۰۱۸ به دلیل رسیدن به حد سنی، مجبور به توقف اهدای خون شد، گفت که اگر اجازه داشت، همچنان به اهدای خون ادامه میداد.
استفان کورنلیسن، مدیرعامل «خونرسانی صلیب سرخ استرالیا» گفت که آقای هریسون «متعهد به یک عمر بخشش» بود. او افزود: «جیمز دست خود را برای کمک به دیگران و نوزادانی که هرگز نمیشناخت، در مجموع ۱۱۷۳ بار دراز کرد، بدون اینکه انتظار چیزی در ازای آن داشته باشد.»
این سازمان اعلام کرد که خون آقای هریسون «ممکن است همچنان به نجات جان انسانها ادامه دهد»، زیرا محققان در حال همکاری با پلاسمای او و سایر اهداکنندگان هستند تا این آنتیبادی نادر را در شرایط آزمایشگاهی تولید کنند.
رسانههای اسرائیلی دوشنبه ۱۳ حوت نوشتند یک مهاجم در نزدیکی ورودی ایستگاه بس مسافربری حیفا با استفاده از اسلحه و چاقو به عابران حمله کرد.
در این حمله یک مرد حدودا ۷۰ ساله کشته شد. یک پسر نوجوان، یک مرد جوان، یک زن حدود ۳۰ ساله و یک زن حدود ۷۰ ساله نیز زخمی شدند که حال برخی از آنها وخیم گزارش شده است.
به گفته سخنگوی پولیس اسرائیل، فرد مهاجم که در این حمله از پا در آمد، شهروند اسرائیل بود.
برخی رسانههای اسرائیلی، مهاجم را مردی ۲۰ ساله به نام یترو شاهین و ساکن منطقه شفارعم معرفی کردند و نوشتند او شهروند دوتابعیتی اسرائیلی-آلمانی بود.
سایت خبری والانیوز اسرائیل به نقل از یک شاهد عینی حمله نوشت که مهاجم هنگام شروع به چاقوکشی، فریاد «اللهاکبر» سر داده است.
برخی گزارشهای ابتدایی حاکی از «تیراندازی به مهاجم دوم» در ترمینال بسهای حیفا بود اما اعلامیه پولیس نشان میدهد فرد دوم ممکن است مهاجم نبوده باشد.
گزارشهای اولیه میگفت این حمله به دست دو نفر با استفاده از اسلحه و چاقو انجام شده است.
جزییات بیشتری درباره این حمله منتشر نشده و پولیس احتمال وجود مهاجمان دیگر را هنوز به طور قطعی رد نکرده است.
حدود چهار روز پیش نیز اسرائیل از وقوع یک «حمله تروریستی» در منطقه حیفا خبر داد و گفت «تروریست مهاجم با ماشین به سمت ایستگاه بس مسافربری حملهور شد» که در جریان آن، دستکم ۱۳ نفر مجروح شدند.
مهاجم مردی ۵۳ ساله، اهل جنین در شمال کرانه باختری و همسر یک زن عرب اسرائیلی بود که به ضرب گلوله نیروهای پولیس اسرائیل کشته شد.
این شکل از حملات که برخی از آنها از سوی فلسطینیها یا عربهای اسرائیلی در این کشور انجام میگیرد، بیسابقه نیست.
در یک نمونه، نهم قوس سال گذشته در جریان تیراندازی دو مهاجم به سوی غیرنظامیان اسرائیلی در ایستگاه بس در اورشلیم، یک زن ۲۴ ساله و دو فرد حدود ۷۰ ساله کشته شدند.
این فیلم همچنین جوایز بهترین فیلمنامه غیراقتباسی و بهترین تدوین را از آن خود کرد.
این نخستین اسکار مایکی مدیسون محسوب میشود و نقطه عطفی در کارنامه حرفهای او به شمار میرود.
فیلم آنورا که نخل طلای جشنواره کن را نیز به دست آورده بود، داستان رقصندهای اهل بروکلین را روایت میکند که با پسر یک الیگارش روس ازدواج میکند.
شان بیکر، فیلمساز مستقل امریکایی هم در نود و هفتمین مراسم اسکار موفق به دریافت جایزه بهترین کارگردانی برای فیلم «آنورا» شد.
در نود و هفتمین مراسم اسکار، زوئی سالدانا، هنرپیشه امریکایی برای بازی در فیلم «امیلیا پرز» برنده جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد.
این اولین جایزه اسکار سالدانا است. او پیش از این برای اجرای همین نقش، جوایز گلدن گلوب، بفتا و انجمن بازیگران را نیز دریافت کرد.
جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد نیز به کیرن کالکین، دیگر بازیگر امریکایی برای اجرای نقش در فیلم «یک درد واقعی» اعطا شد. این فیلم بر محور سفر دو پسر کاکا میچرخد که برای بازدید از میراث یهودیان به پولند سفر میکنند.
همچنین فیلم «هیچ سرزمین دیگر» که اتحاد میان یک فعال فلسطینی و یک خبرنگار اسرائیلی را در بحبوحه درگیری در کرانه باختری به تصویر میکشد، برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شد.
فیلم برازیلی «هنوز اینجا هستم» به کارگردانی والتر سالس، نیز برنده جایزه اسکار بهترین فیلم بینالمللی شد. این اثر والتر تصویر تکاندهندهای از آدمربایی و دیکتاتوری در دهه شصت و هفتاد برازیل را ارائه میدهد که شباهت زیادی به وضعیت همه حکومتهای دیکتاتوری جهان دارد.
نود و هفتمین دوره جوایز اسکار، یکشنبه ۱۲ حوت در لسآنجلس برگزار شد.
انیمیشن کوتاه «در سایه سرو» ساخته شیرین سوهانی و حسین ملایمی، هنرمندان جوان ایرانی، نیز برنده جایزه اسکار در بخش بهترین انیمیشن کوتاه شد. داستان انیمیشن در سایه سرو، در مورد یک ناخداست که از اختلال استرس پس از سانحه رنج میبرد، او با دخترش در خانهای محقر در کنار دریا و در انزوا زندگی میکند. آنها باید با چالشهای یک زندگی سخت مقابله کنند.
کارگردانان ایرانی این انیمیشن اعلام کردند که روادید آنها در آخرین لحظات صادر شد و تنها سه ساعت پیش از آغاز مراسم به لسآنجلس رسیدند. ملایمی و سوهانی در مراسم اسکار فاش کردند که ویزای خود را تا روز پیش از مراسم دریافت نکرده بودند.
ملایمی در سخنرانی هنگام دریافت جایزه گفت: «این یک معجزه است و صحبت کردن در برابر این جمعیت پرانتظار برای ما بسیار دشوار است. بله، اگر استقامت کنیم و وفادار بمانیم، معجزهها رخ خواهند داد.»
آنان در سخنرانی خود به «شرایط فوقالعادهای» که برای ساخت این انیمیشن نیاز بود اشاره کردند و از حضور خود در این لحظه ابراز شگفتی کردند.
این دو پیشتر به نشریه ورایتی گفته بودند که ساخت این فیلم بیش از شش سال طول کشیده و مراحل توسعه و تولید آن بهطور کامل با تامین مالی شخصی انجام شده است.
این فیلم در جشنوارههایی از جمله ونیز، ترایبکا و جشنواره فیلم کوتاه لس آنجلس به نمایش درآمد، و در جشنواره آنی (Annie Awards) و جشنواره بینالمللی فیلم انیمیشن انسی نامزد شد.
در نود و هفتمین دوره جوایز اسکار که در سالن تئاتر دالبی در هالیوود، برای اولین بار به میزبانی کونن اوبراین برگزار شد، انیمیشن «جریان» (Flow) نیز برنده جایزه بهترین فیلم بلند انیمیشن شد.
آدرین برودی، بازیگر امریکایی، دومین جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد خود را برای نقشآفرینی در فیلم «بروتالیست» دریافت کرد. او پیشتر در سال ۲۰۰۳ برای فیلم «پیانیست» برنده این جایزه شده بود.
مراسم اسکار امسال تحتالشعاع آتشسوزیهای مهیب لسآنجلس در ماه جنوری قرار گرفت، آتشسوزیهایی که قسمتهایی از شهر را ویران کرد و بسیاری از کارکنان صنعت سینما را تحت تاثیر قرار داد.
